leygardagur 9. apríl 1994síða 13
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið ED Nr. 67 — 9. APRIL 1994 Sida 13
I NNNN———KHWU
ing.
Málsligi búnin í 1949út-
gávuni er fornari og treyst-
ari enn frá 1937útgávuni og
og hevði harvið flutt seg
nakað í mun til talumálið.
í dag tykjast flestøll at
vera samd um at broytingin
var til tað betra.
Victor var målkønur og
hevði stóran áhuga fyri
máli. Hann kendi ikki frum-
málini, men týddi bíbliuna
år donskum, norskum,
svenskum, íslendskum,
enskum og týskum máli.
Granskaði mest
móðurmálið
Tað málið, ið hann
granskaði mest og sum
hann legði seg mest eftir at
duga, var móðurmálið.
Hann las eisini nørrønt og
íslendskt og kunnaði seg so-
leiðis við tær málsligu rgt-
urnar, ið føroyskt er í ætt
við, og hann var ógvuliga
stinnur í føroyskari mål-
læru.
Tá hann fór undir at um-
seta 1949útgávuna, kom tað
honum tilgóðar, at hann
hevði umsett bibliuna eina-
ferð áður.
Fyri Victor var málið ikki
bert eitt amboð til samskifti,
men eisini ein mentunar-
arvur, ið ein átti at handfara
vandaliga.
Hin søguligi og tjóðskap-
arligi týdningurin er tó ikki
— so nógv hann enn kann
hava at siga — upprunaliga
orsøkin til, at farið varð
undir at fáa Hinar Heilagu
Skriftirnar út á føroyskum.
Victor ynskti, at boðskapur
bíbliunar skuldi náa út til
føroyingar, uttan at verða
skerdur av málsligum skila-
Føroysk bíblia fyri
1 árum síðani
Ikki er óhugsandi, at før-
oyingar fyri nærum 1000
árum síðani hava lisið bíbl-
iuna á móðurmálinum.
Vit vita, at øldir undan
sidaskiftinum høvdu ís-
lendingar umsett står brot
år gamla testamenti til is-
lendsk og eru tey samlaði í
ritsavninum Stjórn frá 14.
øld. Tá hevur munurin
ímillum islendskt og før-
oyskt ikki verið stórur, so
kanska hevur Sverri kongur
sitið í Kirkjubø og lisið
bíbliupartar á móðurmál-
inum.
Við sidaskiftinum umleið
1540 vóru føroyskt mål og
mentan fyri stórum bak-
kasti. Latínskúlin varð nið-
urlagdur og danskt gjørdist
heilagt mál her á landi.
Fyrsta royndin at flyta tær
heilagu skriftirnar yvir í før-
oyskt mál gjørdi presturin
Schrøter í 1814. Hann var tå
einasti føroyingur ímillum
prestarnar her á landi, og
fekk hann frá Sælands bis-
kuppi Munther loyvi at um-
seta nyggja testamenti til
føroyskt. Byrjast skuldi við
Matteus evangelium sum
eina roynd.
Í 1823 kom >Matteus ev-
angelium« í hvørt hús í Før-
oyum. Umframt at umseta,
hevði Schrøter sjálvsagt
fyrst gjørt eitt skriftmál, og
harvið lagt stødi undir før-
oyskum bókamáli, og må
hetta metast sum eitt hitt
størsta bragdid i føroyskari
békmentasøgu.
Kaldliga mottøku
Men »Matteus« fekk
kaldliga móttøku, og hevur
hetta óivað gjørt sitt til, at
stígur kom í bíbliuumset-
ing.
eini kæru til Sælands
biskup um >Matteus<, var
m.a. sagt úr Fóroyum: >Or-
det er ikke helligt nok, til at
betegne sá hellige ting. Vort
maal kan være godt nok i
daglig tale, men om de
aandelige ting høre vi helst
på dansk, for hvis udtryk i
religionssager vi have baa-
ret ærbødighed fra vi vare
smaae.«
Onkur rødd i Føroyum
vildi kortini vera vid, at
Matteus kundi vera onkrum
her å landi at gagni, »især
}
Í
gamle og enfoldige,< varð
tikið til.
Eiu brot úr týðing
Schrøthers, sum umtalar
tær 10 moyggjarnar, ljóðar
soleidis:
»Tær óvitigu tóku kolur
sínar, men tóku ikki lýsi við
sær. Men tær vitigu tóku
lýsi við sær í kerum sínum
afturat kolum teirra.«
Fólk vóru kanska skelkað
yvir, at roykstovutos nú var
vorðið bíbliumál.
Sælands biskuppur
Munther, ið gav loyvi til
hesa umseting, kann so ikki
lastast fyri at stígur kom í
føroyska bíbliutýðing.
Hvat ið vidvikur fjøtran
av føroyskum máli, so
mundi afturhaldið her á
landi vigað eins tungt, sum
danskt hjálandaveldi.
Forbodnar fruktir
gjørdust fólkaogn
Um somu tíð sum >Matt-
eus< kom út á føroyskum,
setti Munther biskuppur
Grundtvig undir cencur.
Tann kenda sálmin hjá
Grundtvig >Hin signede
dag<skýrdi Munther at vera
»uforståelig og smagløs«.
Somu lagnu fingu samtidar-
sålmarnir hjå Ingemann.
Hesar forbodnu fruktir
blivu seinni fólkaogn í Dan-
mark og Føroyum, og
henda søgan hevur endur-
tikið seg mangan, bæði áðr-
enn og aftaná, serliga í trú-
arsøkum, at tað, ið samtidin
vanvirdi, er vorðið dýrgrip-
ir hjá eftirtíðini.
Bíblian frá 1949 varð sum
heild væl móttikin, men eini
tvey ár seinni kyknaði eitt
blaðkjak um hesa bíbliuum-
seting. Hetta stríð neit fast
hjá Victor, og tað er tí neyv-
an rætt at lata tað fara 6-
nevnt aftur við borðinum,
hóast hetta var eitt lítið
heiðurligt stríð. Søgan um
bíbliustríðið er í stuttum
henda:
Bíbliustríðið
Hin Føroyski Bíbliu-
grunnurin hevði í eina tíð
lýst í bløðunum við før-
oysku bíbliuni, og mæltu
teir fólki til at ogna sær
hana. Hetta fekk eiðisprest
at taka til pennin, og í blød-
unum mælti hann kirkju-
fólkinum í Føroyum frá at
keypa bíbliuna, av tí at týð-
ingin ikki var nakað dygdar-
verk. Feilir kundi ávísast og
talan var um eitt framúr
óvandað arbeiði — tað kundi
prógvast á hvørjari blað-
síðu.
Teir, ið høvdu ábyrgd av
útgávuni, hvørki kundu ella
vildu lata hesi orð standa 6-
svarað. Úrslitið varð eitt
umfatandi blaðkjak, har
bæði leikur og lærdur legði í
vaði. Dimmalætting, Dag-
blaðið og Føroya Sosial-
demokratur noyddust at
rudda fleiri sidur fyri at
veita blaðrúmd. Tað verður
ov drúgfórt og kanska lítið
gagnligt at gera stórvegis
burturúr øllum tí, ið skrivað
varð.
Tey itøkiligu dømini um
eina møguliga ranga og 6-
vanda tyding, sum løgd
vórðu fram, vóru eitt orða-
felli úr jólaevangeliinum og
úr profetinum Amos kap.
12, har týðingin hjá Victor
tekur soleiðis til: >Harrin
skal brøla av Zion<. Prest-
inum dámar ikki orðið
»brølar«, hann heldur at
orðini >ýla< ella »belja« var
betri føroyskt.
Missiónsboðini
skeivt umsett
Presturin í Fuglafirði,
sum um hetta mundið var
dani, hevur óivað hildið, at
tey itøkiligu dømini hjá
starvsbróðri sínum á Eiði
hava verið í so veik, tí hann
vísir nú á, at missiónsboðini
í Matt. 28 eru skeivt umsett.
Í umseting Victors ljóða tey
soleiðis:
>Tá steig Jesus fram, tal-
aði til teirra og segði: >Mær
er givið alt vald í Himli og á
jørd. Farið tí út og gerið øll
fålkasløg til lærisveinar,
doypið tey til navn Faðirs-
ins, Sonarins og Heilaga
Andans, og lærið tey at
halda alt, ið Eg havi boðið
tykkum.««
Fuglfjarðaprestur vísir á,
at tey trífaldu missións-
boðini, um at
1) gera følkasløg til læri-
sveinar,
2) at doypa
3) at læra
verða øll nevnd í boðshátti í
týðing Victors, ímeðan
frummálið nýtir lýsingar-
hátt (participium) til tey
tvey seinnu orðini. Tað
kundi sostatt ljóða >doyp-
andi tey og lærandi tey.<
Týdningurin av
muninum skal óivað
síggjast í, at nýtir tú
boðsháttin í øllum trimum
boðunum, so tykist talan at
vera um eina raðfylgju, tað
vil siga, at dópur og frálæra
koma eftir at ein er vorðin
ein Kristi lærisveinur, og
tað tykist ikki at samsvara
við lutherska dópsáskoðan.
Participium >doypandi og
lærandi< verður av summ-
um tulkað soleiðis, at rað-
fylgjan nú hevur minni
týdning.
Lagdur undir at
vera dogmatiskur
Victor Danielsen varð so-
statt lagdur undir at hava
verið dogmatiskur í sínum
umsetingararbeiði.
Hetta eina bíbliugrindið,
bleiv so vent og snarað í
blødunum, og ein kann so
ímynda sær, hvussu drúg-
ført kjakið kundið verið, tå
havt verður í huga, at tað eru
meira enn 31.000 vers í
bíbliuni. Men vit kunnu
kanska hyggja nærri at
Matt. 28.19 fyri at fáa eina
hóming av hvussu krevj-
andi og torført bibliuumset-
ingararbeiði er.
Í 1937 útgávuni umsetir
Victor Mt. 28,19 til >doyp-
andi tey og lærandi tey<
men í 1949 broytti hann
hetta til boðsháttin >doypið
tey og lærið tey.<
Í reformatiónstíðini í
miðgldini var eisini kjakast
um, hvussu hetta grindið
skuldi umsetast. Í fyrstu
bibliuumseting — Luthers
brúkar hann boðsháttin
>doypið tey< og >lærið
tey«, men í ti seinni endur-
skoðaðu útgávuni hjá Luth-
er, er hetta broytt til
>...gerið øll fólkasløg til
lærisveinar við at doypa
tey...“
Raðfylgjan
endavend
Við hesari týðing er rað-
fylgjan endavend, av tí at
lærisveinurin er eitt úrslitav
dópinum. Í staðin fyri parti-
cipium er nú meira talan um
eina tulking av tekstinum.
Broytingin hjá Luther er
gingin aftur á øðrum mál-
um, men fleiri, ið eru kønir í
frummálinum, hava kallað
hettaeinadogmatiskaneyð-
tøku av frumtekstinum.
I 1887 umsetir danski bis-
kupurin Rørdam Matt.
28,19 til »gør folkeslag til
mine diciple ved at døbe
dem«, men í autoriseraðu
útgávuni i 1907 er hetta
broytt til tað bleytari orð-
ingina »idet i døber dem«,
ið tykist at førka seg frá
tulking Luthers.
Sama verður endurtikið í
1931, men í 1992 fingu dan-
ir sína seinastu autoriseraðu
bíbliuútgávu, og har er ein
áhugaverd fótnota til Matt.
28,19 ið ljóðar soleiðis: —
Anden mulig oversættelse:
»Mig er givet al magt í him-
len og på jorden. Gå derfor
hen og gør alle folkeslag til
mine disciple, døbdem í Fa-
derens og Sønnens og Hel-
ligåndens navn, og lær dem
at holde alt det, som jeg har
befalet jer.« — ella ordarætt i
samsvar við 1949 útgávuna
hjá Victor.
Sjálvkritikari
Victor skrivaði undir
bíbliustríðnum drúgva
grein, ið hann kallaði
>Bæði til ålop og verju«.
At hann var sjålvkritikari,
framgongur týðiliga av
greinini, og hetta var eisini
lyndi hansara. Hann metti
seg ikki at hava avrikad eitt
fullke-" - = lýtaleyst verk,
og hevði hann tí einki ímóti
sakligum metingum av
verki sínum.
Orsgkin til bíbliustríðið
er óivað at finna í einum
søguligum baksýni, heldur
enn í umseting Victors. Eitt
av aðalmálunum hjá Luther
var, at fólk skuldu fáa bíbli-
una á egnum máli. Í sam-
svar við andan í reformati-
ónini, kom bíblian á
svenskum í 1541, hin
danska í 1550 og hin ís-
lendska í 1584 men føroy-
ingar máttu bíða í 400 ár til
19. mars 1949, tá ein leik-
mansumseting lá á borð-
inum.
Tey itøkiligu dømini um
skeiva umseting sum td.
>ýla, belja ella brøla« og
»participinum« í Matt. 28
eru so mikið veik, at ein fær
ein illgruna um, at tað er
ikki so nógv umsetingin
sum umsetaran, onkur er 6-
nøgdur við.
Umseting Victors
í 38.000 eintøkum
Ein prestur, ið skrivaði
drúgv ummæli um umset-
ing Victors, var Gudmund
Bruun. Hesar greinar vóru á
einum meira sakligum
stødi. Victor og Bruun
skrivaðu persónliga saman í
mong ár eftir hetta og gjørd-
ust teir góðir vinir. Og Bíbl-
ian reið stormin av — hon
varð í 1949 prentað í 5000
eintøkum.
Umseting Victors er til
dagin i dag prenta f 38000
eintøkum, og í mun tað av-
markaða tal av fólki, ið dug- '
ir føroyskt, so munnu tað ”
vera fáar bíbliutýðingar yv-
irhøvur, ið hava fingið so
dyggiliga undirtøku.
Síðsti partur av fyrilestr-
inum kemur týsdagin
HAVNAR
FAT
Tel. 88100
SKANDINAVISK TALE
ÍSLENDSKT MÁL
ENGLISH SPOKEN
DEUTSHE SPRACHE
I —