leygardagur 16. apríl 1994síða 2

FRÆLSI--JAVNAÐUR— BROÐRALAG Biadjól- Randi Jacobsen - Dagny Hilmar Jan Hansen - Jústinus Ehíesgaard landsfund POLITIKKUR er at vilja, segði ein skilagóður maður einaferð. At um- stødurnar so stundum tarna einum skilagóðum viljans verki er so bara bert partur av tí mangan skiftandi búskaparliga veruleika, sum eingin vid politiskari ábyrgd átti at kunnað sloppið undan. HVAT, ið so sigast kann um poli- tikkin, okkara flokkur hevur verið noyddur at leggja navn til seinastu tíðina, so kann í øllum førum sigast, at ábyrgdini hevur hann ikki runnið undan. ÁBYRGDINI fyri at halda saman tí, sum enn ikki er sundurtægað av teimum, sum ikki vágaðu sær stjórnarleiðslu og nú so við og við eisini av pørtum av samstarvsfeløg- um í samgonguni. MEN sum klettur í brimi hevur hann staðið, javnaðarflokkurin, í hesi baldrutu tíð, tikið neyðugu og einastu meguligu avgerðirnar, með- an aðrir, sum ongan vilja ella á- byrgd kenna sær fyri hvussu vit + frægast koma vidari, hava kunnad tikið sær av løttum við ótaldum út- reidslukrevjandi = populistiskum uppskotum um bæði alt og einki. AT henda nærum ómenniskjans- liga ábyrgd hevur kostað, eru velj- arakanningarnar talandi dømi um, og at søgan seinni fer at prógva, at hesin leiðslustirðil hóast alt var tjóðini at gagni, er bert lítil uggi hjá teimum, sum standa mitt í stríð- num. FÓLKIÐ er alt annað enn nøgt við standin í landinum og hví skilja vit so væl. Hinvegin er tað at gera »okk- ara« politikarum, sum við åbyrgd- ini sita, størsta órætt, siga vit, at teir ikki skilja ónegdina um vesal- dómin hjá teimum meinast raktu. ONKUR kann kanska halda, at tað at vita hvat vit hava politiskt ikki longur er stersti uggi. Kanska tað, nú politiska rásarúmið er vorðið so trongligt, fyri mongum er líkamik- ið, hvat vit fáa í so máta. Gáa vit hin- vegin um, hvat vit kundu vænta okkum farna stjónarskeiðið, sat ikki javnaðarflokkurin við róðrið, mundu vit øll »betakkad« okkum i ólukkumát. IKKI skulu vit í vikuskiftinum fara á landsstevnu sum aðrir fanatikar- ar at »jubla« samfelt, at alt bara var sera gott. Men so niðurbundið land og møguleikar okkara fyri greiðasta javnaðarpolitikki hava verið, hava vit sanniliga eisini skyldu til at virð- ismeta tað, sum í hesi sváru tíð hóast alt er vart bæði handaliga og hugsjónarliga eins og teir lunnar, sum nú er lagdir undir einum fram- tíðar Føroyum, betri sum fólkaheim og tjóð. STUTTMINT eru vit meira og minni øll. Vit tilkomnu kortini ikki so stuttmint, at vit ikki minnast hver flokkur, ið gongd fekk á sam- felagið eftir longu naggatódnina eft- ir krigslok, veitti rúm fyri fleiri før- oyingum at liva eitt hampalív í Fer- oyum. VITANDI tað, nýtist ongum i fjøl- menta skara okkara heldur at ivast í, at okkara stevna eisini er rætta svarið til avbjóðingarnar í einum framtíðar Føroyum — ikki bara fyri tey, sum ein turrgeldur afturhalds- og niðurgangspolitikkur av tilvild ikki otar út av eggini — men fyri øll landsbern okkara. HÓAST kjak og kegl um dagsins trupulleikar sømir tað seg á stevnu sum hesari ikki annað, enn við tøkk og virðing at minnast stríðsfólk okk- ara, sum undan gingu bæði politiskt og innan verkarørsluna eins og takka teimum, sum til henda dag hava myndað politikk floksins og rørslunnar — samfelag okkara. OG samfelagið ætla vit okkum sjálv- sagt eisini at mynda framyvir. Mót- burður kann vera bani teirra, ið einki hava at standa ímóti við, men teimum stríðsfúsu gevur hann megi. LANDIÐ leggur ikki Merkið, vit strika einki flagg, men viðgera dag sum henda landsins trupulleika í tí skæra ljósi, okkum varðgivið at laga eitt skilagott solidariskt samfelag eftir. HÓAST umsteðurnar kanska hava linkað stelkin, so er rótin frísk sum ongantíð fyrr — so sjálvsagt skal tað bera til einaferð enn. GÓÐAN landsfund! Atli Dam í donskum blað: Vit bidda ikki um hjálp frá dønum -Manden med malmrøsten fra de blygrá øer i Nordatlanten, Atli Dam, er bekymret over Danmarks behandling af Færøerne: -Vi føler os umyndiggjort og ydmyget. Men vit tigger ikke om hjælp fra de danske skatteyderre. Vi vil kæmpe til det sidste, og vi skal nok klare os. Hetta sigur Atli Dam, tingmaður og fólkatingsmaður i stórari samrødu vid danska bladid Morgenposten Fyns Stiftstidende. Vit prenta greinina i heilum liki. Samrøduna hevur Holger Koefoed gjørt. En klynge blygrå øer oppi i det stormfulde Nordatlant- en er kommet i dyb krise. Efter et økonomisk klon- dyke fra midten af 80'erne, hvor fiskene var rigelige, bankerne gavmilde og be- folkningen i spanderbukse- rne, er Færøerne nu tvunget på en sultekur, der nærmer sig det sundhedsfarlige. Danmark har i realiteten sat øgruppen og dens 45.000 indvånere under ad- ministration. En milliard- gæld for at redde de to største — danske — banker fra at gå fallit er tørret af på færingerne selv, mens den lille lokale får lov til at krakke, og den danske re- gering har påtvunget øgruppen ultraskrappe for- anstaltninger for at om- lægge udlandsgælden påca. syv milliarder. Samtidig med at 'koloni- magten' vrider armen om på undersåtten, har fisken sviget de seneste år. Langt over halvdelen af de fær- øske fiskeindustrier er ned- lagt, og resten — på dansk krav — samlet under én stor hat, der har monopol på resterne. Hver fjerde færing er ar- bejdsløs, indbyggerne flygter til Danmark for at få job eller understøttelse i et tempo, man aldrig har set før. Atli Dam, klippen i fær- øsk politik de seneste 25 år med snart en snes af dem som Lagmand, er skuffet over moderlandets reaktion over for de færøske brødre i rigsfællesskabet. I går var han i Odense for at gæsteforelæse på uni- versitetet, men forinden fik Stiftstidende ham til at ud- lægge teksten med sin rung- ende malmrøst. — Føler I jer diskrimi- neret i forhold til vi andre danskere i rigsfællesskab- et? Hængt ud i pressen — Nej. Men vi føler os u- myndiggjort og ydmyget. Og ikke mindst usagligt hængt ud i pressen for vores 'uhæmmede' overforbrug, vilde tunnelbyggerier, to- tre biler pr. husstand, og hvad man ellers har kunnet finde på af overdrivelser. Atli Dam vil ikke under- kende, at færingerne har haft et for stort forbrug fra midten af 80'erne. Økono- mien var overophedet, banker og kreditforeninger stod på nakken af hinanden for at kaste lån i hovedet på folk — præcis som det skete, da Danmark og de øvrige vestereuropæiske lande var inde i en overgearet høj- konjunktur for år tilbage. — Vi har haft et overfor- brug. Men den færøske krise har til dato ikke kostet krone. Der er bare op- arbejdet en stemning bland Framhald á síðu 17