fríggjadagur 22. apríl 1994síða 19

Tíðindablaðið -Minkid trolara- flota nakað aftrat -Fiskastovnarnar koma ikki fyri seg aftur, fyrr enn vit hava minkað trolaraflotan nakað aftrat. Men eitt ávíst tal av trolarum mugu vit hava fyri at kunna tryggja virkjunum fisk, eisini tá uppiløgur eru segði fyrrverandi javnaðartingmaðurin í Norðoyggjum, Poul Jacob Olsen, tá hann tók orðið á landsstevnuni hjá javnað- arflokkinum í Norðurlandahúsinum herfyri. Hann minti annars á, at vit koma ongantíð at liva bara av tí, sum Føroya- grunnurin gevur. Vit verða altíð noydd til at dúva upp á fjarleiðir eisini. Millum tey mongu lands- fundarfólkini í Norður- landahúsinum seinasta leygardag var eisini ein av gomlu veteranunum hjá javnaðarflokkinum og tingmaður í mong ár, Poul Jacob Olsen úr Klaksvík. Eisini hann hevði orðið. Hann vísti á tíðirnar, tá hann tók við sum ting- maður í 50-unum og sam- anbar tær við í dag. Hann nam fiskivinnuspurningar og nevndi eisini, hvussu umráðandi tað er at varð- veita sjúkrahúsið í Klaks- vík. Hann segði m.a.: Tók við í 58 -Nú var eg so heppin, at eg var í tinginum í eini góðari tíð. Eg kom í tingið í 1958, tá Petur Mohr Dam var løgmaður. Tá vóru ikki nógvir pengar heldur. Tað høvdu verið fátæksligar tíðir frammanundan. Sjóvinnubankin fór jú um koll, og arbeiðsloysið varð stórt. Tåsundstals føroy- ingar fóru av landinum at arbeiða. So tað, ið hendir í dag, er einki eindømi, men eg skilji væl tey, sum sita á tingi og í landsstýri hava havt tað ringt hesi árini. Tí tølini eru so ómetaliga nógv størri. Tann fyrsta fíggjarlógin eg var við til at samtykkja, hon var upp á 15 mill. kr. Nú er hon upp á hálva triðju milliard. Finnið áralagið Poul Jacob Olsen heitti á flokkin um at standa meira saman og greiða ósemjurnar innanhýsis. -Tað kemur mær fyri tá eg lurti og lesi blødini, at okkara fólk ella fyri tað samgongumenn hava ikki gott áralag, her hugsi eg um landsstýrið og ting- manningina. Tað er sum at tey rógva í hvør sítt borðið oftani, og tað er sera óheppið. Sjálvur havi eg altíð hildið, at ósemjurnar skulu avgreiðast innan fyri flokkin fyrst og so innan fyri samgonguna. Hetta haldi eg, at øll okkara fólk eiga at leggja sær í geyma segði fyrrverandi tingmað- urin úr Klaksvík. Síðani nam hann við sítt hjarta- mál, fiskivinnuna og segði: Flskastovnarnir -Tað verður tosað um fiskastovnarnar, og har vita vit, at tað er ikki lætt at byggja teir uppaftur. Men vit eiga tó at gera -> hevði løgtingid sitið í fýra ár og vit høvdu evt. sloppið burtur úr gllum hesum eviga taktiska keglinum. Andstødan hevði verið meira seriøs, tí risikoin fyri sjálv at enda í landsstýri altíð vildi verið til staðar. Beinleiðis val av løgtings- formanni hevði verið ein góð loysn, serliga við tí sit- andi formanninum í huga. Tey friðaðu økini roynast væl fyri húkaveiðuna, tað eru fleiri ár síðani so nógvur toskur er komin upp á land. Undanfarin ár hevur bert upsi verið at fingið. Hvussu kvotaskipanin kemur at roynast, er ilt at siga enn, men okkurt mátti gerast, so vónandi er hetta eitt stig á leiðini. Um ES-spurningin vil eg ráða til, at vit skjótast gjør- ligt seta okkum inn í norsku ES-avtalna. Tað verður nokk á hesum stødi, vit kunnu gera okkara evt. av- talu. Út frá hesum má flokk- urin fáa sær greið argument, antin fyri ella ímóti, og ikki sum nú við einum sovorðn- um yppandi øksl-nci. Åhugavert kundi eisini verið at kanna okkara møguleikar í Norður Amerikonsku handilssam- gonguni. Heilt erligt haldi eg, at hesin møguleiki er í so okkum greitt, at vit koma ongantid at liva av ti, sum Føroyagrunnurin gevur. Tað vita vit frå gamlari tíð av. Poul Jacob Olsen vísti síðani til gamla tíð. Tá føroyingar róðu út við áttamannafari vóru teir staðbundnir og máttu vera her, men teir fóru kortini til Íslands at rógva út, ú har var meiri fiskur at fáa. Og tá sluppurnar komu fóru teir víðari til aðrar fjarleiðir, tí ov lítið var at fáa við Feroyar. Tað skuldi ikki so nógv til tá, men kortini. Fátæksligar tíðir vóru, og fólk høvdu lítið at liva av men tey settu ikki so stór krøv til lívið tá, og tað var av góðari grund, tí ein hevði ikki allar hesar hentleik- arnar. Nú er sjálvandi so nógv ødrvisi. Øll hava hesar mongu hentleikanar og vilja treydugt av vid teir aftur. Men teir kosta, og tað eru teir, sum ma. fiskivinnan skal bera. Bretsku trolararnir Poul Jacob Olsen mintist aftur á tíðina, tá seinni veraldarbardagin brast á. Hann róði sjálvur út tá við motorbáti. Fyri kríggið var sera lítið at fáa. Fekst tú eini 1000 til 1500 pund so lat tú væl at. Tá kríggið kom fóru allir trolarar av grunnunum, bretar tordu ikki at fiska her, og tað gingu bara tvey ár, so bleiv fult av fiski og tað var ikki smáfiskur. Tað var bara stórur toskur og langt frá landi at byrja við. Hann kom íkki inn á grunnin fyrr enn seinni, so tað var fiskur, sum hevði verið fyrr á grunninum men varð stygdur burtur av grunnunum av einum ómetaliga stórum bretsk- um trolaraflota. Hesir bretsku trolarar- nir, vísti Poul Jacob Olsen víðari á, grópaðu okkara grunnar upp, men vísti so til, at tað í dag eru tað okkara egnu trolarar, ið gera tað. -Vit fáa ikki skil upp á hetta fyrr enn vit hava minkað trolaraflotan nak- að niður aftrat. Tó eri eg ikki slíkur fanatikari, sum sigi, at vit skulu ongan trolaraflota hava. Tí tað ber heldur ikki til. Vit mugu hava skip, sum Nr. 76 — 22. APRIL 1994 Síða 19 Poul Jacob Olsen: -Vit koma ongantid at liva av ti, sum Føroyagrunnurin einsamallur gevur kunnu lata virkjunum fisk javnt. Høvdu vit bara útr- óðrarbátar, tå langar uppi- løgur véru, og sum mangan kundu vara upp i ein månad, so var einki arbeidi uppi å landi heldur alla ta tidina. Sjúkrahúsið Poul Jacob Olsen minti annars landsfundin og landsstýrismannin á, hvussu vandamikið tað er at nema við eld og við hesum sipaði hann til sjúkrahúsmálið. -Eg haldi eg kann siga fyri tey, sum búgva í Norðoyggjum, at vit vilja í hvussu so er hava eitt sjúkrahús, sum er nøkun- lunda vælvirkandi. Nå sær ein, hvussu læknarnir koma og fara. Her eru so nógvir fremmandi læknar úr India og Irak og so kemur ein gonga av lækn- um úr Havn, at tað hevði fjarur í nærum allar mátar. | Løgmaður lurta eftir javnaðarveteraninum úr Klaksvík Poul Jacob Olsen. verið frægari høvdu vit fastan lækna her segði Poul Jacob Olsen, sum annars tók undir við partamanni sínum Jørgin Thomsen um, at vit ong- antíð ov skjótt eiga at fara til arbeiðis at sannføra føroyingar - yngri sum eldri - at tað einasta rætta er at atkvøda fyri javn- aðarflokkinum til heystar. -Vit mugu minna fólk á, at okkara stevnuskrá er tann besta av øllum. Allar hinar kunnu gott fara í pappírskurvuna segði fyrrverandi tingmadurin, ið ætlaði at gera sítt til, at javnaðarflokkurin skuldu koma væl frá einum kom- andi vali. jan