hósdagur 28. apríl 1994síða 11

Tíðindablaðið [ sosialurin ) Nr. 80 — 28. APRÍL 1994 Síða 11 Althetta tilsamans skal so gera ta stóru gospelkonsert- ina í Runavík spennandi og góða, og fyrireikararnir vænta eisini, at nógv fólk fer at koma. Frá TLT-Booking verður sagt, at dentur serliga verð- ur lagdur á at vera við til at hækka dygdina á føroysk- um gospeltónleiki, so fólk kunnu kom á konsert og har fáa bæði høga ljóð- og ljós- dygd. Tað er ikki dýrt at fara á konsertina í Runavík í ann- adkvøld. Bert 50 krónur kosta atgongumerkini, og tey verða at fáa við dyrnar ein tíma undan konsertini. TLT-Booking leggur eis- ini dent á, at tónleikurin á konsertini er soleiðis hátt- aður, at øll kunnu koma — um tey eru yngri ella eldri, so er tónleikur fyri øll. Tað er eisini slagorðið hjá TLT- Booking, ið væntandi fer at gera vart við seg framyvir við fleiri konsertum av hes- um slagnum. hj. Kári Højgaard i flaggdagsrødu í Runavík: Tá myrkast sá út var hjálpin næst — Í hesum truplu døgum, tá alt tykist dapurt og vónleyst rundan um okkum, hava vit brúk fyri at minna hvønnannan á boðskapin, krossmerkið stendur fyri, segði Kári Højgaard, býráðslimur, mill- um annað í flaggdagsrødu síni í Runavík flaggdagin Góðu skótar, fimleikarar, ítróttarfólk, reiðfólk, tón- leikarar, fundarfólk, føroy- frálíku bókini hjá Niels Juul Arge, fyrrverandi út- varpsstjóra, Merkið — flagg- søgan, lesa vit hvussu flagg okkara á fyrsta sinni sá Samanborin við aðrar, er hon møguliga ikki so rom- antisk og spennandi, sum eitt nú tann hjá dønum. Eg haldi meg minnast úr skúl- anum fråsøgnina um Valde- mar Sigur, ið sá Dannebrog dala niður av himli og fekk hesi boðini: >Med dette skal du sejre«. Tó, ikki minni kært og mangar ferðir týdningar- miklari — fyri okkum føroy- ingar —er tað at kenna flagg- søgu okkara, og at virða og hámeta tann dýrgrip, ið flagg okkara — tjóðarmerkið — er. At virða tann arv, okk- um er litin til, og sum vit hava fingið frá teimum, ið undan fóru. Í ár eru 75 ár liðin, síðani studentar í Keypmanna- havn settu saman kross- flaggið, sum seinni gjørðist Merkið. Jens Oliver Lisberg hevði flaggið við sær, tå hann kom heim í summarfrí, og vant tað á stong í heimbygd síni Fámjin. Har veittraði tað á fyrsta sinni 22. juni 1919. Hetta flaggir hongur nú, sum flestøllum kunnugt, í Fámjins kirkju. Drúgt og hart gjørdist stríðið, áðrenn Merkið bleiv viðurkent av donsku yvir- vøldini og føroyingum yvir- høvur. Ikki fyrr enn 25. april 1940, tå heimurin stóð í ein- um eldi, og Danmark var hersett, bleiv Merkið al- ment viðurkent eftir kravi frá bretum. Hilbert amt- maður undirritaði hendan dag »Bekendtgørelse angå- ende skibes nationalmær- ker«, og BBC læt hetta kveldið á øllum høvuds- málum boða frå, at føroysk skip sigla undir føroyskum flaggi, sum sær so og so út. Um alt landið vórðu hesi tíðindi stórliga fagnað. Merkið er í dag tjóðarogn. Vit elska landið og fólkið, her býr. At krossmerkið kom at mynda flestu norð- urlendsku fløggini, var ikki av tilvild. Krossurin er ímynd av sorg og deyða, men hann er sanniliga eisini boðskapurin um lív, framtíð og vón. Merkið fylgir okkum í øllum lívsins viðurskiftum. Í sorg, tá ein av teimum, vit vóru góð við og sum setti síni spor í gerandisdegnum, bygdarmyndini og samfel- agnum, er slóknaður, og verður borin til sín seinasta hvíldarstað, sæst Merkið hanga har í hálvari stong. Tað bleiktrar í fullari stong á håtidardøgum, merkisdøgum, til stevnur og kappingar, og fær hjarta okkara at bylgjast í barmi av stoltleika: >Hetta merki er okkara«. Í hesum truplu døgum, tå alt tykist dapurt og vónleyst rundan um okkum, hava vit brúk fyri at minna hvønn- annan á boðskapin, kross- merkið stendur fyri. Flestøll her á landi hava onkran, sum noyddist at lúta fyri tí altfevnandi kreppu, ið rakt hevur land okkara, og sum flyta burtur í onnur lond — í roynd at byggja eina nýggja tilveru í ókendum > fremmandum umhvørvi. Sambært framrokningum eru nærum eins nógvir før- oyingar fluttir av landinum við ársenda, sum íbúgvara- talið við Skálafjørðin. Hendan gongd er einki minni enn ein vanlukka fyri hetta lítla land. Samstundis sum heil húski flyta, siglur ein stórur partur av sjófólki okkara undir NIS, DIS og FAS. Hetta vidførir, at færri og færri herðar verða at bera hes vónleysu búskaparligu byrðu, sum fólk okkara knógvar undir. Eitt er vist: Kenslan av at vera føroyingur er oftast sterkari, tá ein býr í útlegd. Gerast livilíkindini betri her á landi, er heilt vist, at stórur partur av fólki okkara vend- ir heimaftur. Tað tydningar- mesta er tó, at útlegdin ikki gerst so long, at børnini, ið vaksa upp uttanlands, missa sambandið við heimlandið. Skaldið Fríðrikur Peter- sen kvødur: >Míttfóðilandtaðfátækter, eg veit tað væl — ei gullsand áin við sær ber umfjalladal; men meðan líðin elur seyð, og havið fisk, so fæst við Guðs hjálp dagligt breyð á føroyings disk. Guð signi mítt fødiland Føroyar .« So leingi liv er, er vón. Í nærmastu framtíð verða tíðar oljuvinnu við Føroyar. Hesa vinnu seta øll vónina til, nú fiskur, idnadur og framleiðslutól okkara ann- ars ikki klára at breydføda okkum, samstundis sum rentur og avdráttir skulu gjaldast. Eitt hevur søgan prógvað: Tá myrkast sá út, var hjálpin næst. Tann Guð, sum øllum valdar, sum føroyingurin hevur sett sítt álit á, og sum hevur leitt og vart okkum til hendan dæ, vil gera tað framyvir. Gævi, at tey virðini, vit eiga í máli, mentan, flaggi og í tí, sum ger okkum til eina serstaka tjóð, verður varðveitt. At so leingi, verðin stend- ur, koma føroyingar at búgva í Føroyum! Klaksvíkar Sjúkrahús DEILD A FR-700 KLAKSVÍK Sekt verður eftir sjúkrasystir til deild A at arbeiða fulla tíð frá 01. juni ella eftir nærri avtalu. Nærri fæst at vita um starvið við at venda sær til Jonu Nielsen, fyristoðu- kvinnu, ella Finnbjørg Joensen, deild- arsjúkrasystir. Løn sambært sáttmála millum Føroya Landsstyri og Sjúkrasystrafelag Før- oya. Umsóknir við avriti av prógvi og autorisation verður at senda til Klaks- víkar Sjúkrahús, att. Umsjónarmannin, FR-700 Klaksvík. OR A