hósdagur 5. mai 1994síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
Nr. 84 — 5. MAI 1994
Fleiri enn 1000 fólk fagnaðu
Føroya Ungdómsharmoniorkestri
musikkskúlaorkesturstevn-
an hildin í Kolding í Dan-
mark. Til at umboða okkara
land á hesari stevnu hevdi
fakfelags
Beint sum 1. maidags
haldið í fjør endaði i bra-
silska statinum Parana
skeyt ein drápsmaður for-
mannin í yrkisfelagnum
fyri landbúnaðararbeið-
arar, Amaldo Delcedio
Ferreira. 17 ára gamli
sonur hansara stóð undir
liðini á honum, tá ið hann
varð skotin til deyðis.
Hetta var fjórða roynd-
in at drepa hann. Arnaldo
er bara ein av teimum 23
fakfelagsleiðarunum í
landbúnaðarvinnuni,
sum eru dripnir í Brasilia
seinastu trý árini.
Drápsmenninir vísa seg
ofta at vera limir í trygd-
arliðum, sum góðseigarar
leiga til at drepa og fáa av
vegnum arbeiðsfólk ella
umboð teirra, tá ið stríð
ella trætur taka seg upp.
Ein góðseigari, ið hand-
tikin í sambandi við dráp-
ið á Arnaldo, varð latin
leysur aftur úr varðhaldi
og hevur síðan krógvað
seg burtur.
fleiri tíggju ár hava
fakfelagsfólk verið hótt
við lívinum, burturbeind,
dripin ella sett føst av
trygdarliðum í londum
um allan heim.
1. mai fór Amnesty Int-
ernational undir eitt tiltak,
sum ger vart við átta tílík
dómi. Tey eru úr Benin,
Tjad, Kina, Kolumbia,
rokko og Turkalandi.
Amnesty heitir å allar
stjórnir um at verja fak-
felagsfólk móti ágangi,
teimum er fyri, av tí at tey
virka fyri rættindum hjá
arbeiðsfólki.
At vera fakfelagsfólk
hjá bønarfélki í landbún-
aðinum er nógva staðni í
heiminum tað sama sum
at seta lív sítt í vága. Í Ko-
lumbia verða fakfelags-
fólk vald burtur úr til at
verða avrættað uttan fyri
lóg, at »hvørva« og at
verða hótt av hermonnum
og teirra hålvalmennu
musikkskúlin heitt á Martin
Mouritsen, musikklærara
og leidara Føroya Symfoni-
orkesturs, um í samarbeiði
vid hinar blåsilærararnar at
byggja upp eitt úrvalslið av
ungum blásarum úr gllum
musikkskúlagkinum.
Miðvíst og dúgliga hava
tey arbeitt við regluligum
venjingardøgum allan vet-
urin, og á konsertum í Norð-
Sam-
217 fakfelagsfólk dripin í
árinum eftir august 1992.
Hundraðtals fólk, eisini
fakfelagsfólk, eru >horv-
in« í Marokko síðani
1963, og nógv eru fram-
vegis á lívi í loyniligum
fangalegum. Abdelhaq
Rouissi, limur í marokk-
ansku arbeiðsmannafylk-
ingini, »hvarv« fyri meira
enn 29 árum síðani tann 4.
okt. 1964. Amnesty Inter-
national hevur fingið frá-
greidingar, sum siga, at
hann livir enn, men er
ógvuliga heilsuveikur.
Bara tað at virka fyri at
stovna sjålvstødugar fak-
felagsskapir í londum
sum Kina kann vera nóg
mikið til at verða hand-
tíkin og settur fastur.
Kona Liu Jingsheng hev-
ur ikki sæð mann sín í
tvey ár. Løgreglan í Bei-
jing handtók hann tann 1.
juni 1992, tí hann var uppi
í felagsskapi, sum heitti á
arbeiðsfólk at seta á stovn
óheft yrkisfeløg, og hann
hevur sitið fastur síðani,
uttan at ákæra er reist í-
móti honum og uttan at
hann er komin fram fyri
dómara.
Lond um allan heim
seta aftur og aftur fíggjar-
ligan vøkstur fram um
mannarættindi, og stríðið
hjá arbeiðsfólki fyri rætt-
indum sínum ganga ofta
beint ímóti áhugamálun-
um hjá vinnufyritøkum
og stjórnum.
Hemaðarlig uppílegg-
ing í arbeiðsviðurskifti
hevur í Indonesia mang-
an havt við sær, at fakfe-
lagsfólk verða handtikin,
illa viðfarin og beinleiðis
pínd. Tann 11. febr. í ár
vórðu í minsta lagi 19 fak-
felagsleidarar tiknir dag-
in fyri eitt fráboðað aðal-
verkfall, hóast eingin 6-
friður hevði verið.
Í londum, har innanhýs-
is ófriður valdar, verða
fakfelagsfólk ofta tikin
fram um onnur í eini
meira umfatandi kúgan.
M'Bailao Mianbe og tvey
onnur, sum stóðu undir
liðini á honum, vórðu
skotin niður tann 26. juni
1993. Tað var herurin í
Tjad, sum skeyt tey, eftir
at Mianbe hevði skipað
fyri landsumfatandi verk-
føllum at mótmæla
stjórnartiltgkum og
stuðla starvsfólki, sum
ikki høvdu fingið løn
sína.
Og Munir Ceylan, for-
maður í fakfelagum hjá
arbeiðsfólki í oljuídnað-
inum í Turkalandi, varð
handtikin fyri at »birta
upp undir illstødu og hat-
ur«, tå ið hann hevði
skrivað blaðgrein, ið
heitti á arbeiðsfólk at
gera, hvat tey kundu fyri
at steðga harðskapinum í
landinum. Í juni í ár fer
hann undir at sita ein 20-
mánaða dóm sum sam-
vitskufangi.
Amnesty International
heitir á stjórnimar sum
eitt fyrsta stig at undir-
skriva og — sum meira
týðandi er — at virða sam-
tyktimar hjá ILO, al-
heimsfelagsskapinum
undir ST fyri verkafeløg,
um frælsar samráðingar.
Serstakliga ålvarsligt er
tað, at londini, nevnd í
hesum tiltaki, øll uttan
Kina, hava undirskrivad
ILO samtyktimar, men
einki teirra hevur virt tær í
royndum, sigur Amnesty
International.
vird, so eru eingi manna-
rættindi trygg. Tað eru
stjørnimar, sum hava å-
byrgdina av áganginum
móti fakfelagsfólki. Og
tað mugu verastjórnirnar,
sum hava ábyrgdina av at
steðga honum, sigur Am-
nesty International í tíð-
indaskrivi.
urlandahúsinum og á skúl-
um í Havn og inni í Eystur-
oynni nú upp undir fráferð-
ina hevur nýggja Føroya
Ungdómsharmoniorkestur
kunnað sannført áhoyrar-
arnar um, at hetta 60-tala
valalið fór ikki at smæða
seg burtur millum fremstu
unglingaljómliðini úr hin-
um Norðurlondum.
Rík uppliving mundi tað
vera hjá okkara ungu tón-
leikarum at koma til Dan-
markar í fagrasta sólskins-.
veðri, vera saman við mu-
sikkskúlaungdómi úr
Grønlandi, Íslandi, Dan-
mørk, Noregi, Svøriki, Å-
landi og Finnlandi, hoyra
úrvaldar bólkar úr øllum
hesum londum spæla og
ikki minst vera við í stórum
felags-orkestri, har,
sum
Tíðindablaðið
tikið varð til, 9.000 ungir
norðurlendskir fingrar
vandu og frumframførdu
verk bygt yvir fólkaløg úr
Íslandi, Føroyum, Dan-
mørk, Noregi, Svøriki og
Finnlandi (Álandsoyggjar-
nar og Grønland vóru so
seint komin við inn í mynd-
ina, at tey tíverri ikki høvdu
havt høvi at senda lag til
hetta samansetta tónaverk).
Vit tilkomnu, sum vóru
við, vóru eisini hugtikin av
at ganga ímillum í hesum
vónríka umhvørvi. Hóast
tað ikki var talan um nakra
kapping, sum ofta er í slík-
um stevnum, so vóru vit
spent at hoyra, hvussu okk-
ara fóru at standa seg á sein-
astu konsertini, har hvort
landið fekk sínar 8 minuttir
at spæla í, umframt at risa-
stóra orkestrið (hugsið
tykkum at skoða út yvir 900
ungar spælarar í einum or-
kestri!), skuldi frumfram-
føra megnarverkið.
Jú, tit skuldu hoyrt, tá ið
allar trummurnar og annað
KVINHTAGSÍÐVRAN.
- sambandi við
tilkvinnuráðsteynuna
FORUM 94 Í Ábo 1.-6. august 1994. Opið er hvert
mlkukvøld ki. 29-22. Telefon: 18530/12900 eg og
faks: 12545.
slagverk inngangandi
brestu í við øgiligum buldri,
fjøldarlid av strúkarum tóku
undir, træblåsararnir við
teim snjøllu pikkolofloyt-
unum á odda løgdu uppí, og
messingblásararnir við
djúpum basúnljómi og gell-
andi trompetum settu krúnu
á verkið. Vakurt ljóðaði
aldargamli føroyski sjó-
sálmurin í hesari norður-
lendsku potpourri. Men fyri
okkum føroyingar, sum
lýddu á, var løtan enn stórri,
tá ið Føroya Ungdómshar-
moniorkestur spældi seg
upp til so fulltónandi ljóm,
at allur salurin sat bergtikin.
Martin Mouritsen læt her
upp fyri sínum ríka tónleik-
arasinni sum neyvan áður,
og undir hansara hondum
prógvaðu hesi okkara ung-
menni til fulnar, at tað meira
enn so eru vónríkir glottar
millum døpru skýggini, sum
í seinastuni hava hingið
hóttandi yvir land og tjóð.
Ólavur Hátún
royin a-
Foroyinc 5
a
Nærri upplýsingar frá:
Birgt Sólstein,
tí. 00944816815730
Helgi Joensen,
tf. 00944932829027