týsdagur 17. mai 1994síða 15

Deyður dystur i Streymnesi At kalla eingir målkjansir spurdust burturúr í dystin- um á grusvøllinum í Streymnesi, har samansetta liðið hevdi vitjan av toftamonnum. 0-0 mátti tað bara verða A ÅAÉ Å Å Å Tidindabladid [ sosíalurin ] Nr. 91 — 17. MAI 1994 Síða 15 1. deild, menn: EB/Streymur-B68 0-0 Tað var ikki tað stóra, ið EB/Streymur og B68 fingu burturúr í dystinum teirra millum í Streymnesi sunnu- dagin. Dysturin endaði málleys- 2. deild, menn; VB-B68 5-0 (2-0) svåra uppgåvan hjå VB sunnudagin at fáa bæði stigini til høldar móti B68 á vøllinum í Vági. Toftamenn vóru ikki møttir við síni allarbestu 2. deildarmanning, av tí at skaðar førdu við sær, atonkur var farin uppí 1. deildarhópin hesaferð, og tað tí var neyðugt at fáa fólk við, ið íkki í ár hevur verið úl venjing. Kortini kann tað íkki taka nakað frá vágbing- um, ið vunnu dystin fult uppiborið við nógv betri fótbóltsspælið og øllum teimum málkjansum, ið dysturin hevði at bjóða. Beinanvegin fekk VB hol á, tá Magni Magnus- sen við einum drønandi langskoti úr 25 metrum sendi bóltin móti vind- inum í Bó68-málið. VB fekk eisini heilt óvæntað kjans at økja til 2-0, tá brotsspark varð dømt. Hvørki vågbingar ella toftamenn fataðu or- søkina ul, at 11-metra- bletturin skuldi nytast, ogrættvisin hendi eisini, tá málmaðurin hjá B68 tók brotssparkið. Men hinvegin var tó ikki ivi um, at VB átti at fingið okkurt málið, og tað næsta kom so beint undan steðginum, tá eitt væl gjøgnumspælt álop í høgru síðu endaði við, at Magni Mohr spældi Per Joensen frían, so hann VB onga mótstøðu ur, og tað var eisini full- komuliga í tráð við tað, ið hendi — ella rættari sagt: ikki hendi — úti á vellinum. Talan var um ein av teim- um dystunum, hvørs skoðs- mál neyvan kann liggja nær- hendis einum meðal avriki. Málkjansirnir lótu bíða eftir kundi skora til 2-0. SO Hóast VB framhald- andi helt fram at trysta, nú vindurin var undan í seinna hálvleiki, gekk striltid at fáa mál. Ikki fyrr enn væl inn í seinna hálvleik kom aftur hol á, tá Magni Magnussen og John Eystberg spældu millum sín í vinstru síðu og tann seinni legði inn- fyri til Per Joensen, ið spílaði netmeskamar út til 3-0. Fjórða málið hjá VB var eitt av teimum eyð- kendu Egil Steintórsson málunum. Á miðjum vølli varð spælt í einum trunka, og tá bólturin brádliga lá deyður mill- um fleiri mans úr báðum liðum, streyk Egil av- stað við honum og helt púra“ einsamallur beina kós móti málinum og skoraði. Í allarsíðsta minutti eydnaðist VB at fáa tað vakrasta málið av teim- um fimm. Jens Sivar Djurhuus — kom inn fyri fyrstu ferð í langa tíðeft- ir skaða — skallaði bóltin av egnari vallarhálvu og langt inn móti B68-brots- teiginum, har Egil bein- anvegin sendi víðari inn um gestaverjuna til Per Joensen, ið púra leysur við einum fullkomnum fluktara skoraði til 5-0. Tá var tíðin eisini far- in, og toftamenn fingu ikki meir enn givið bólt- in upp, tá dómarin bríksl- aði dystin av. (hj.) sær, og sjålvt hålvir mål- kjansir komu næstan ikki fyri. Hvørki av liðunum legði tað stóra eftir seg, tá talan er um fótbóltsspæl, men kort- ini kann ikki verða tikid frá teimum, at bæði royndu at stríðast sum frægast. Annað bleiv tað ikki til. Meðan tað at kalla ongan- tíð kom fyri, at menn gjørd- ust einsamallir við mál- monnunum, vóru sera fáar royndir gjørdar at skjóta langskot. Nakrar hendinga hálvhjartaðar royndir av hesum slagnum vóru gjørd- ar, men uttan at nakað sum helst bit var í. Størsta kjansin átti Jákup Danielsen hjá B68 í fyrra hálvleiki, tá hann royndi at Bæði B68 og EB/Streymur royndu at stríðast í dystin dagin, men lítið og einki kom burturúr hjá báðum pørtum fara ígjógnum, men heldur enn at skjóta, valdi hann at draga einaferð aftrat móti vinstra borðið, og so var verjan hjá EB/Streymi upp á pláss, so hann ongantíð so frægst sum fekk skotið upp á mál. Toftamenn høvdu kanska meira trýst enn heimaliðið, men tað gav púrasta einki av sær. Eftir at B68 í fyrra hálv- leiki hevði havt yvirvág, kom EB/Streymur tó betur við í seinna hálvleiki, men framvegis uttan at tað gav nakra serliga ábending um, at mál mundu fara at spyrj- ast burturúr. um á grúsinum í Streymnesi sunnu- Mynd: Jens Kr. Vang Samanumtikið ein dys- tur, ið helst bæði liðini fara atroyna at skúgva í gloymi- bókina sum skjótast. (hj.) — Så vkubbad steypafinala Leygardagin fingu teir triggir dystimir, sum vórðu leiktir í 2. deild, kapping um áskoðararnar frá sjónvarp- inum, har eingilska steypa- finalan varð víst. Dysturin var í 1. hálvleiki spennandi, tí Chelsea leik- ararnir vóru sonn arbeiðs- grev, sum ongantíð góvu stjórnunum úr Manchester frið. Verjan kom undir trýst, og tað var óheppið, at lon- donliðið ikki kom á odda. Eftir steðgin varð prísurin goldin fyri nógvu renning- ina fyrra umfarið: eftirans- ingarnar dragnaðu, og so Roy Keane og allir hin- ir í Manchester United kundu leygardagin enn einferð fegnast um ein týðandi sigur, 1å teir í ensku steypafin- aluni vunnu 4-0 á Lon- donliðnum Chelsea (Savnsmynd) fór United at folda seg út. Málini og sigurin vóru nátt- úrlig avleiðing av yvirvág- ini. Kanska gjørdist sigurin í so stórur, og tað var óhepp- ið, at dómaramistak skuldi fáa so avgerandi týdning. Eingilska steypafinalan liggur meiri enn nakar ann- ar fótbóltsdystur í føstum karmum. Tú hevur ikki ver- ið á Wembley, um tú ikki fært allar endurtøkurnar við. Hesa ferð vórðu føroy- ingar frammanfyri sjón- varsskíggjan snýttir. Vit sóu ikki tey kongaligu taka í hondina á leikarunum, og vit hoyrdu ikki tey umleið 90.000 syngja >Abide with me«. Tað kendist snópisligt ikki at fáa myndina fyrr enn júst tádysturin skuldi byrja, serliga tá tað tóktist sum norðmaðurin hevði verið við til alt tað, sum hoyrir finaluni til. -hn- ="