mikudagur 18. mai 1994síða 6

Síða 6 Nr. 92 — 18. MAÍ 199 Mynttelefon horvin Mánadagin varð meldað til løgregluna, at mynt- telefonin í Tilhalds- húsinum Skansanum er stolin. Nær tað er hent, og hver er farin við telefon- ini, veit politiið ikki. Fóru við klæðunum FrioggjakvøldiO beint áðrenn afturlatingartid vamadust tey í einum klædnahandli í Havn, at tvær ungar gentur høvdu tikið nøkur klæðir úr handlinum, og tá fólkini í handlinum fóru aftaná gentunum, hildu tær til beins og tveittu klæðini frá sær. Politiið veit íkki, hvgrjar genturnar vóru. Havnarkórið . konsert í Eiðis kirkju í kvold kl. 20 Skráin verður mestsum tann sama sum á stórfingnu konsertini í Norð- urlandahúsinum seinasta sunnu- kveld, tó við teirri broyting, at okk- ara egni Ernst Dalsgarð syngur solopartarnar, Lars Thodbjerg Bertelsen sang í Norðurlandahús- inum. dag kl. 10-16. Tlf, 15816. dansitónleikur ið dugir Amnesty International 'Skrivstovan í Vágsbotni er opin tysdag og fríggja- A DC -eisotan Láarvegur.14 - Tórshavær- Tlf. 15828 ARBEIDSHANDSKAR til oft endamál — bæði á sjógvi og landi Fax 15893 Fólk búgva so tætt upp at hverjum øðrum á Berjabrekku, at ringt grannalag spillir alt Krevja mannin út 0 Tíðindablaðið CE Føroya Rættur skal nu fyri adru ferd taka avgerð, um ein maður skal dømast at flyta úr síni egnu íbúð Jógvan Andreassen hevur fingið eitt keðiligt rættar- mál at dóma. Einki fordømi er í Føroyum, og hvussu dómurin enn fer at ljóða, stendur onkur ólukkuligur eftir. Nøkur hava longu fingið tað ringt. Fyri at øll skulu trívast í íbbúðarbygging, ræður um, at fólkini kunnu liva saman í sátt og semju, tí tey búgva so tætt upp at hvørjum ødr- um, og tað hoyrist ímillum. Í fleiri ár Í íbúðarhúsunum á Berja- brekku hava tey í áravís havt slíkar grannatrupul- leikar, tí ein maður dugir ikki saman við sínum grannum. Umleið eitt hálvt ár eftir at ein kona við tveimum børnum flutti inn í eina íbúð, byrjaði hon at kenna seg nervaða av manninum í íbúðini omanfyri hennara íbúð. Hann helt gang, rópti og ýldi, hótti og tveitti lutir, eisini knívar, niður av trappuni. Í fyrstuni var hann altíð fullur, tá hann gjørdi hetta, greiddi konan frá sum - vitni í rættinum mánadagin. Hon visti ikki, hvussu ofta hon hevði ringt eftir politinum, tí hon kendi seg ótrygga og fekk ikki sovið fyri manninum, og dóttirin ræddist eisini. Aðrir grann- ar hava eisini ringt til poli- tiið, sum óteljandi ferðir hevur verið á Berjabrekku og ofta hevur tíkið mannin við á støðina. Taðkom fram, at maðurin hevur hótt við at gera seg inn á tey, og at hann skal hava sagt okkurt um at skera á háls. Hann hevur tó ongantíð gjørt seg likamliga inn á nakran. Fekk ávaring Málið varð í 1991 tikið upp í eigarafelagnum á Berja- brekku, sum fyrst gav manninum eina skrivliga ávaring, og tá hetta ikki hjålpti, samtykti ein eyka- aðalfundur at krevja mann- in út. Tað varð so gjørt og víst varð til vibtøkurnar fyri siga, at grannar ikki mugu gera hvørjum ødrum ónáð- ir. Víst varð eisini til lógina fyri eigaraíbúðir. Málið var fyri í rættinum í fjør, og maðurin varð tá dømdur at flyta. Men av tí at hann ikki møtti, kundi hann krevja málið tikið uppaftur í rættinum, og tað var so fyri mánadagin. Hesu ferð møtti maðurin og slapp at siga sína søgu. Hann gramdi seg um, at konan í íbúðini í neðra knappliga einaferð íkki vildi heilsa uppá seg, at hon var farin til eigarafelagið í staðin fyri at tosa við seg, og at politiið altíð var eftir hon- Maðurin viðgekk tó, at hann hevði rópt og tveitt ymist av trappuni. Hóttan- imar vórðu ikki meintar í álvara, segði hann. Ikki til at halda út Fimm vitni vóru, sum søgdu, at tað var ikki at halda út at hava henda mannin sum granna. Ein hevði tvær ferðir verið hjá konuni í nidari íbúðini, tí konan var bangin. Eina ferð hevði hesi maðurin sjálvur borið tann saksøkta inn til sín sjålvs og hildið hurðina aftur, til politiið kom. Eitt vitni, ein annar granni, bar í bøtuflaka við manninum. Hann helt tað vera Ov stórt stig at taka at koyra tann saksøkta út. Hann hevði einaferð verið hjástaddur, tá politiið var komið, og hann hevði talað teir frá at taka mannin við sær. Demi úr Danmark Sakførarin hjá eigarafel- agnum, sum hevur kravt mannin út, vísti á dómi úr Danmark um, at fólk eru dømd at flyta úr eigaraíbúð. Slíkar reglur fyri grannlag eru til tað sama. Tað er eitt stórt stig, men annað er ikki at gera, helt sakførarin. Sakførarin hjá manninum helt tað ikki vera rímiligt at krevja mannih út nú, "ti seinastu tíðina hevur hann ikki verið nøkrum til ampa, og langt er síðan, politiið seinast var eftir honum, segði hon. Torfert at selja Hon vísti eisini á, at mað- urin hevur sett nógvar peng- ar í íbúðina, sum hann einki fær fyri, um hann verður noyddur at selja. Tá svaraði hin parturin, at verður tortørt hjá manni- num at selja sína íbúð, verð- ur neyvan lættari hjá kon- uni, sum var noydd at rýma. Konan, sum búði í niðaru íbúðini, flutti fyrst í eina aðra íbúð á Berjabrekku. Barnaverndin hjálpti henni og rindaði húsaleiguna í ein mánað, tí konan hevði børn undir 18 ár. Men so varð tann íbúðin seld, og hon noyddist við stuttum skot- brái at flyta í aðra íbúð, ikki á Berjabrekku. Tað er ein fíggjarligur smeitur fyri hana, tí hon rindar sjálv húsaleiguna, og hon verður skattað av inntøkuni fyri at leiga íbúð sína á Berja- brekku út. Málið er nú tikið upp til dómd. Dómarin kundi ikki siga, nær hann fellur dóm í hesum trupla máli. randi Tíðindi, lýsingar, myndir og alt møguligt annað - alt finnur tú í Tíðindablaðnum Sosialinum!