fríggjadagur 27. mai 1994síða 19

Tíðindablaðið ED Nr. 98 — 27. MAI 1994 Sida 19 Eskild hevur klipt túsundtals børnum. Her er abbasonurin í stólinum. Mynd jan ar, eg hevdi, at teir eru til- komnir menn og onkur royndi hann seg sum til fólk, ið ikki orkaðu at klædnasølumann eisini. koma á klippistovuna og ) — Men eg slepti ongantíð = við at fara á sjúkrahúsið. teirra er farin, so er tað bara saksinum, tí tá sonurin Tíðin stendur ikki í stað. staðfesting av, at aldurin er vorðin høgur. Men hóast okkurt strikið á vegnum, so Tað sæst á børnunum, og tá eg so hugsi um lærlingarn- KLAKSVÍK hevði brúk fyri tí, hjålpti eg honum, t.d. við at fara heim Nýggja FERÐA SKRIVSTOVAN í Tað loysir seg at keypa ferðaseðil frá okkum kenni eg meg lættan og ferðugan, bæði til líkams og sálar, og verður heilsan framhaldandi til tað, so fari eg at hanga í nøkur år aftur- at -nes Framhald av síðu 11 fyri børn og eldri. Innihaldið á Norðoya- stevnuni í ár er fjølbroyttari enn undanfarin ár, nevnast kann, at hondbóltur og svimjing eru við aftur. Klaksvíkar Hornorkestur er í hæddini og er sangur í stórari menning, eins og til- tøkini annars eru fleiri. Heitt verður inniliga á fólk um at fara væl um í vakra býi okkara. Í sambandi við kappróðurin hava åvisir trupulleikar verið av fullum fólki og fløskum, tað er ikki sømuligt at so skal vera og verður tí staðiliga heitt á fólk um at vísa hógv og virðing fyri tjóðarítróttini, soleiðis at umstødurnar hes- um viðvíkjandi verða tol- andi í framtíðini. Tað er mín vón, at stevnan verður til gagns og gleði fyri øll, ung sum eldri, og at góð og varandi minni verða eyð- kenni fyri ta Norðoya- stevnu, sum vit øll eru góð við. Góða Norðoyastevnu! Magnus Heinasonarg. 15 - Havn - KVØDA TIL KLAKSVIKAR Tá Klaksvíkar kommuna í 1988 hátíðarhelt 80 ára fød ingardagin, varð kapping skrivað út um at yrkja ein nýggjan klaksvíkssang. Fleiri sangir komu inn, og sangurin hjá Símuni Absalonsen, sum vit prenta her á síðuni, var kosin hin besti. Jógvan Mortensen í Klaks- vík gjerdi lagið, sum var metta at vera hitt besta. Sangurin hevur ikki verið nógv at hoyra, men á band- inum, sum KÍ gav út fyri tveimum árum síðani, syngur Herdis Rasmussen hann. Símun Absalonsen búði í Grenlandi um tað mundið, tá sangurin varð yrktur, og tey, sum kenna nakað til Klaksvíkina, eru neyvan ósamd í, at hóast fjarsteðan var stór, so hepnaðist tað væl hjá Símuni at seta tað saman, sum bylgist í barminum, tá útisetar hugsa um feðistaðin. Klaksvík, í forðum teg víkingar funnu, tryggur var fjerður frá skaparans hond. Lívd fyri aldu sum øldirnar runnu, veitti tú forum frå fremmandu strond. Náttúran fríða kendist brátt víða, vónir her funnust og knýtt vórðu bond. Havið tað gjørdist tín alandi móðir, mentist tú skjótt har við hennara lið. Grunnarnir ríku tín lívgandi bróðir, fjálgaðu um teg tey gevandi mið. Kallur og kvinna her kundu finna vilja og lívskor til verk og til frið. Her inn um Pollin er ford mong ein veiða, fram vuksu virki, sum tíðin hon rann, frægasu fiskifør mundi tú eiga, vónir tað kveikti til vív og til mann. Gróður tú framdi, fremst her á landi í tær so mangur sítt lívsyrki fann. Leskar teg havið, tað eisini krevur, bylgjan ei altíð tær royndist ov blíð, minni tú teist mitt í Vágstúni hevur, um teir, sum ei bóru boð tær í bý. Sorganna tala, rúnargrót mæla, boðar um fedranna sakn og um stríð. Oyrafjall vekir við morgunsins roða, Háfjallarsólin er kveðan um nón, brátt man um vesturskin Klakkurin boða, Nestindarroðin er fagrasta sjón. Speglandi vágin, tutlandi áin, í tær hvert líuskykt fann framtíð og vón. Ferðast ein víða ei kámast í sinni sóljuskrýtt Eiðið á summarins ong. Borðoyavíksbrimið frískt stendur í minni, Kjølurin nørdi um fuglanna song Klaksvíkar býur, komandi tíðir fylgi tær byrurin árini mong. Símun Absalonsen, Nuuk 1988 Ruba reinsað (058: — | — væl reinsað | Mánad.-friggjað. Áki. 10-12 8 13.30-17/ Klæði, gardinur, teppi, X ruskinno.a. Í