hósdagur 2. juni 1994síða 16

Síða 16 Nr. 102 — 2. JUNI 1994 ÍSF-formansvalið | Heðin Mortensen Heðin Mortensen hevur tey síðstu trettan árini sitid í formanssessinum í Ítróttar- sambandi Føroya — og hann er flestu ferðirnar, aðal- fundur hevur verið, vorðin afturvaldur við lógvabrest- um, av tí at einki mótval- evni hevur verið. So er ikki hesaferð, tí nú er Hanus Joensen úr Kolla- firði eisini uppstillaður, og tí skal valið standa millum teir báðar. Tíðindablaðið Sosialurin hevur tosað við báðar tveir, og teimum eru settir somu spurningar, ið teir so hava svarað í greinunum á hesi opnuni. Heðin Mortensen: Hverji mál setir tú tær sum for- maður í ISF? — Fremsta málið sum for- maður í ÍSF má vera at fáa savnað ítróttin í Føroyum, og at skipa so fyri, at ítrótt- FELOGINI MUGU FÁA MEIRA AT SIGA Í ÍSF urin í Føroyum verður væl skipadur, sigur Hedin Mort- ensen. — Ítrótturin hevur sum er góðar umstødur at virka undir, tá hugsað verður um, at allir hentleikar eru til staðar, men á øOrum økjum kundi kanska okkurt verið gjørt ødrvisi, so hesar um- Heðin Mortensen sigur, at hann leggur nógvan og stór- an dent á lokalfeløgini runt un í landinum, tí tað er fyrst ogfremst har, at grundarlag- ið undir sjálvum ítróttinum er at finna. — Uttan vælvirkandi feløg ber jå ikki til at hava eitt vælvirkandi ítróttarsam- band. Uttan feløgini einki ÍSF, so einfalt er tað, sigur hann. — Nakað annað, ið eisini hevur stóran týdning, er at hava so gott samanhald og samstarv sum gjørligt innan íSF, har øll fáa møguleikan at gera vart við seg á sama Navn: Føddur: Starv: Útbúgving: Annað: Nakað um Heðin Heðin Mortensen 7. apríl 1946 Tryggingarmaður Bil- og maskinmaður Útbúgving innan trygging Býráðslimur í Tórshavn síðani 1972 | Sitið sum varamaður á løgtingi Formaður í Havnar Róðrarfelag Formaður í Tórshavnar Ítróttarráð | Formaður í róðrardeildini hjá ÍSF Skrivari í ÍSF 1979-80 Formaður í ÍSF frá 1980 Nevndarlimur í Havnar Sjúkrakassa Innan íirótt: Kappróðrarmaður Spælt fótbólt Gjørt fimleik | Situr í SEV-stjórnini stødi, so eingin mismunur verður gjørdur. Samstarvið úteftir, eitt nú við Norðurlond, ið eru teir nærmastu grannarnir, eru eisini eitt av málunum, Heðin sjálvur kallar hjarta- mál. — Men eisini víðari enn tað ber til at fara, og eg meti tað hava nógv at siga, at tað arbeiðið, ið higartil er gjørt fyri at vinna føroyskum ítr- ótti viðurkenning í altjóða hópi, sleppur at halda fram, sum higartil. Tað hevur nógv at siga fyri eina so lítla tjóð sum okkara, at vit fáa alla ta altjóða viðurkenning, vit kunnu fáa. Skal by i i ÍsF bro - Gjøgnum årini hevur bygnaðurin í ÍSF verið fyri nógvum og stórum broyt- ingum. Meðan tað fyrr var soleiðis, at ein stjórn sat við stórt sæð gllum avgerðun- um, ið skuldu takast, er tað í dag soleiðis, at deildir og sersambonderu sloppin upp í part og kunnu gera sína ávirkan galdandi. Hetta eru góðar og gagnligar broyt- ingar, sigur Heðin Morten- sen. — Men hinvegin standa vit í dag á einum vegamåti, tí hvat skal nú gerast? Tíðin setir krøv til bygnaðin í ÍSF, eins og til alt annað. Kortini er spurningurin framvegis, hvussu nógv bygnaðurin skal broytast, og tað má so vera upp til felggini at taka avgerð um tað. Vit hava ein bygnað, sum gevur sersam- bondunum frælsi at arbeiða sjålvstødugt innan fyri teirra egna øki, og tað meti eg sum eina dygd við ver- andi bygnaði, hóast kanska okkurt annað kundi verið betri. — Men viðvíkjandi broyt- ingum eigur eitt ávist var- semi at verða víst. Tað ber ikki til, at vit leypa á blåman hesum viðvíkjandi, tí vit hava hóast alt havt ÍSF í 55 ár, og hóast alt kann ikki sigast annað, enn at ÍSF hevur virkað. Heðin Mortensen leggur dent á, at skulu broytingar gerast, so mugu tað vera slíkar, ið fremja, at tey smáu fáa stórri húsarúmd í ÍSF, so tað kann smitta á feløgini — og aftur hinvegin vera gev- andi fyri íSF. — Málið må vera, at lokal- feløgini fáa meira beinleiðis ávirkan á ÍSF, og at tey fáa eitt nógv stórri orð at siga, enn tað hava havt framman- undan, sigur hann. — Feløgini mugu fortelja íSF, hvor kósin skal vera, tí tað er eingin annar, ið kann gera tað. Tey eru jú ÍSF. Hvat er gott innan ISF? — Avgjørda styrkin hjå [SF er, at alt arbeiðið verður gjørt sjálvboðið, og at allir leidaramir ofra seg fyri itr- óttin — bæði innan fyri sína egnu ítróttargrein og sum heild. Tey gera heldur eitt gott ítróttararbeiði, enn at hugsa um pening ella egnan vinning, og tað er stór dygd, heldur Heðin Mortensen. Hann heldur eisini, at tað er ein dygd, at ítróttarfólk og ítróttarleiðarar í ÍSF fáa møguleikan at tosa út um tað, ið liggur teimum fremst í huga, og at ítróttargrein- arnar samstarva. Hvussu við tíðini at røkja starvið sum ISF-formadur? — Nú havi eg sitid rætti- liga drúgva tíð sum formað- ur, og eg veit av royndum, at tað er eitt starv, ið fer av- stað vid rættiliganógvari tíð — tú skalt altíð vera tøkur, um brúk er fyri tær, og tað ber verri enn so altíð til at hyggja at klokkuni og siga, at nú eru ikki stundir til at gera meira, um boð skuldu verið eftir tær, sigur Heðin. — Tað er sjálvandi torført at røkja formansstarvið í ÍSF, um tú hevur annað full- tíðararbeiði, og tað noydd- ist eg eisini sjálvur at taka fylgjurnar av, tá eg fyri ein- um ári síðani fór niður í hálva tíð á tryggingini, har eg starvist. Men eg havi ver- ið so heppin at hava eir arb- eiðsgevara, ið hevur víst gott tol og forstáilsi. Mítt arbeiði er ikki so tíðarbund- ið, og ein part av tí kann eg gera uttan fyri vanligu arb- eiðstíðina, eitt nú um kvøld- Tíðindablaðið arnar og vikuskiftini. Tað hevur gjørt tað møguligt hjá mær at verið formaður — Hverji krøv skal ein ISF-formadur lúka? — Fyrst og fremst skal ein íSF-formaður altíð vera til taks, so hann kann vera fel- øgunum og ÍSF til hjálp, tå trupulleikar og spurningar taka seg upp — tað veri seg nærmast nátt sum dag, sigur Heðin Mortensen. - Eisini ræður um at fáa fylgt væl við og verið diplo- matiskur. Tað ræður eisini um at duga at mynda ítróttin úteftir — bæði yvir fyri al- mennu myndugleikunum, uttanlands og sum heild. Hvat skoðsmál vilt tú geva Hanusi Jo- ensen? — Hann kenni eg sum ein virknan ítróttarmann, ið hevur markerað seg bæði í talvi og hondbólti, sum eg havi fylgt væl við í. Eg havi hoyrt nógv gott um hann, og hann fyrikemur mær at vera ein, ið altíð er klárur, tá tók skulu takast — bæði í heim- bygdini og aðrastaðni. Eg havi stóra virðing fyri ti, hann hevur gjørt. hj.