leygardagur 4. juni 1994síða 10

Síða 10 Nr. 104 — 4. JUNI 1994 Tíðindablaðið CD ( Lesarabrøv SEN eið ) ESS Ein seinasta heilsan Ur ferðslulógini: Sukkla skal altid halda seg høgrumegin á teirri farbreyt, ið liggur longst høgrumegin ferðslu- leiðina. Súkkla má ikki koyra undir liðini á ðrum -akfari. Har rúmd er, kunnu tvær súkklur koyra lið um lið, um tað er vandaleyst og ongum til ampa. Súkkla, ið skal sneiða til vinstru, skal halda fram heilttvørturum krossvegin og kann tástani fara at sneiða, tá ið tað fær verið uttan ampa fyri hina ferðsluna. Súkklur kunnu yvirhála onnur akfør á høgru síðu. Tá snarað verður til vinstru, mugu akfør íkki tarna súkklum og prutlum sum koyra beint fram. Bannað er atsúkkla á gongubreytum, uttan so at annað er tilskilað av landsstýrinum. Súkkla skal verða leidd tvørtur um gongubreyt Landsstýrið kann seta reglur um ferðing hjá súkklum á gongu- breytum. Í slíkum førum eigur greinligt mark at vera millum tann partin av gongubreytini, sum súkklur kunnu ferðast eftur, og tann partin, ið er kannaður fólki til gongu. Súkkla (og prut!) kunnu bert koyra eftir súkklu breyt hagrumegin við vegin ferðsluleiðina, um ikki annað er tilskilað við merking. Tann, ið súkklar, skal hava báðar føtur á ástíg- inum (pedalini), ogið hvussu so er, aðra hondina á stýrinum. Barnyngri enn seks ár má ikki súkkla uttan saman við einum 15 ára gomlum ella eldri, ið hyggur at tí. Súkkla má ikki flyta fleiri fólk, enn hon er ætlað til. Tó kunnu tvey barn yngri enn seks ár verða havd við á súkklu, um hon hevur serligt sæti, sum verjir beinini móti hjólsnældunum. Tann, sum stýrir súkkíuni, skal í slíkum føri vera fyltur 15 ár. Ikki er loyvt at súkkla so mikið ávirkaður av rús- drekka, at tå ikki er førur fyri at koyra trygt. Tann ið setir súkkluna frá sær, skal læsa hana, uttan so at hon skal standa heilt stutt. ...0g Vit og skil Taðræður umathava bremsur, ljós og endurskin í lagi. Súkklufólkið er veika liðið í ferðsluni, so ver altíð á varðhaldi. Vísið sjálvsálit í ferðsluni. men takið ikki óráð fyri. Lesferðsluna av, fanga eyguni á bilførarunum, og tá tú veitst, at tú ert sæddur stýr so avstað. Taðringasta súkklufólkið kann gera, er atkrógva seg burtur. Vegurinkannstundumverasosmalur, attryggast er at taka eitt fult pláss á koyribreytini Vidhvørt kann vera tryggast at fara upp á gongu- breytina. Vísið av. Men er vegurin ringur, kann vera trygg- ast at hava báðar hendur á róðrinum. Berneigahelstikkiatsúkkla einsamøll í ferðsluni, fyrr enn tey eru 10-11 ár. Keypið eina góða súkklu, sum klárar brekkurnar. Og haldið súkkluna í góðum standi. Nýtið fallhjálm. Ringastu súkkluskðarnir raka hevdið. Og til bilførararnar : Gevið súkklunum gætur, tit eru ikki einsamallir á vegnum. Eg var komin á síðu 8 í Sosial- inum og eftir at kreppur, tørv - andi hógv og politiskt runu- bollakast var um at fjara út tilokkurt higstr, skar ein lýsing í róp og beyð hegn til sølu. Sera viðkomandi, hugsaði eg heldur máttleyst við mær sjálvum. Latið okkum bara hegna bartrogini inni. So verð- ur kanska arbeiðsfriður og livi- ligt aftur. Ein avskeplaður tanki, hesin at alt, hóast alt fór at eydnast hjá okkum, var líka freistandi sum at spreingja há- marksferðina í bygdum øki. Eg vendi síðuni, mestsum í ðrum heimi, blaðið var nú komið til tær seinastu síðurnar á hesum sinni. Hvat var hetta? Hvat hava tey gjørt við blaðið? Var tað ein endurføding av Billed Bladet og Familie Jour- nalen í einum líki, ella kanska Ynskikonsertin uppá prent? Eygað rann sum eitt vitleyst niður eftir síðuni, ið einamest minti um talvuplássið á eini miðalstórari løgreglustød, har >Missing Children< húsaðust hjartaliga tillukku við degnum, grå kykna blakaði sær í knokk - inum á mær, rembdi sær og fór til gongu, á eini heldur iva- samari rannsókn, eftir eini lík- lunda kundi geva eina ábend- ing av, hvat var galið her. Men krøvini til rannsóknina vóru almikil. Vanlig fyribrigdi sum orsøk, avleiðingar og skil á hesi einfaldu og stuttorðaðu heilsan, kundu als ikki setast saman til tað, tey rópa daga- skil. Spurningurin »Hvi«, geyl- aði uppgevandi í høvdinum á mær. Ætlanin um at endurreisa Kánans Land, fánaði burtur við tankan um byggitilfarid. >Góða kona, takk fyri dagin í ur«. Myndin var sera tanka- vekjandi. Eitt konufólk sat við ein borðenda og skamt frá henni stóð ein tallerkur, við skeiðini hangandi niður á borðið. Ein stólur var drigin frá borðinum og tað sá út sum at viðkomandi, ið sendi heilsan- ina, var lopin frá borðinum, við fullum munni, fyri at náa sein- astu freist, áðrenn blaðið fór til prentingar. Í míni leitan eftir logikki, leypeg um garðin, har hann var Hon er kanska deyv og skilir ikki hansara hondskrift. Kanska »tendra« tey upp á at síggja seg sjálvan — vitandi at onnur eisini gera tað? Harra- guð — vóru Føroyar kanska ein tjóð av skáps-lúrarum? Eg kundi ikki bara mær longur. Sprakk upp úr stólin- um, skar í róp og ákærdi harð- mæltur tíðindaflutningin í Før- oyum fyri svik móti manna- ættini. Restin av familjuni Flint- stone, dóttur og »She-Who- Must-Be-Obeyed«, hugdu upp eitt sindur. Eg kundi lesa í eyg- um teirra, at tær gleddu seg inniliga, til herðindi fór at hasa av og tað aftur fór at verða inniverandi. »Iss — ka' feila dar. Fólk dáma da'. Lat tey!“ Luftin fisti spakuliga år ballónini hjá babba Argu- mentið hjá henni var 6svikaliga tungt og eg kendi meg so einsamallan og kaldan eina létu. »Eisini tú Brutus...., hugsaði eg fyri mær, men eg megnaði, við neyð og deyð, at lata sum einki. Datt tungt, nakkalangur nið- ur aftur í sofuna. Fekk mær renningarferð til at siga okkurt, lat munnin upp, men har kom einki. Høkan hekk bert niður á bringuna, so sveinastykkið hjá Erlingi Simonsen varð sjónligt fyri ein og hvønn, ið mátti hava hug á slíkum. Var tað soleiðis, hon vildi hava tað? So skuldi hon eisini fáa tað. Setti mær fyri at næstu ferð, hon hevði fødingardag, so skuldi hon fáa eina heilsan í blaðið. Hvert orð av »Tak er kun et fattigt orð<, við niður- lagnum millum hvert einasta vers. Til allarseinast, ein ser- støk heilsan til Poul Bund- gaard, fyri at havaríkað okkum um tilveruna. Men so kom ein glotti f æl- inginum, og eg mátti í grundini geva henni rætt. Marknaðar- Við skálkinum bak oyra í Dimmalætting leygardagin 28. mai skrivar eitt J. lesara- bræv við omanfyri standandi yvirskrift. Har skrivar J. m.a. hesi løgnu orð: So legið tað ljóðar, haldi eg, at í dag er tann størsta sjálvstýrishugsjónin at finna hjá teimum, sum ikki smæðast fyri at verða skírd sambands- fólk. Og so sigur hetta J. víðari: Okkara ábyrgd Nem dagarnar heri) vit ar BIOVÍÓIKUm okkur sam aði við Kristin Vestergaard, fyrrverandi valevni hjá sambandsflokkinum. Í samrøduni segði hann m.a., at hann fór ikki at stilla upp á sambandslistanum, av tí at listin í Suðurstreymi er myndaður av fólkum , sum høvdu ein avgerandi leiklut í tí “búskaparliga og politiska svansinum í 1980-unum". Í uppsetingini av hesi samrødu hevur blaðið sett myndir av trimum navngivnum sambandsvalevnum við tekstinum: “Tann væntaði valsigurin til sambandsflokkin fer at merkja, at tað júst verða fólk, sum stóðu á odda í føroyskum politikki og føroyskum vinnulívi í 1980-unum, sum fara at stýra landinum." Vit skulu gera vart við - fyri at rætta eina og hvørja misskiljing - at valið av myndum til henda tekst eigur blaðið einsamalt og ikki Kristin Vestergaard, sum hevur lagt orð til samrøduna og taka vit tí fulla ábyrgdina av uppsetingini. blaðstj. Tað er hjartatátturin — elitan — í tí føroyska samfelagnum, tí tey hava virðing fyri sínum egna persóni og eru klár at taka tey tøk, sum krevjast fyri at sam- felagið Føroyar kann halda fram við at vera til. So mong Eg skilji væl J., at hann held- ur hetta vera legið, sum hann skrivar; hann man ikki trågva stórt av tí sjálvur heldur. J. man ikki meina tað hann skrivar, tá hann sigur, attey, sum vilja liva av ødrum, hava virðing fyri sínum egna persóni. Tað má heldur vera beint tað øvugta. Men so lítla virðing hava ti- verri mong av okkara fólki í dag. Einaferð í vár var í Dimma- lætting eitt lesarabræv, ið var undirskrivað Eyðna, hon skriv - aði m.a. hetta: Nú høvdu vit kreftimar ráða á Sosialinum — viðhvert. Í hvussu er, tá tað verður hildið vera eitt hóskandi eiti. Brúkarin av Sosialinum byrgdina av, hvat blaðið skal innihalda. Og tað, uttan mun til, um blaðið verður fíggjað þer að við tíðindafólki, ið við iva- samari betrivitan, sveiggja sjálvhátíðarliga, við sannleik- ans litfarna flaggi. Avgerðin varð tíkin og eg reistist spakuliga. Faldaði í andakt fyrrverandi tíðinda- blaðið saman av einslistum. Gekk heldur tungliga leiðina í køkin og lítla dótturin, ið dró eina dukku eftir sær, gekk í hel- unum á mær allan vegin. Mest- ur mundi hon gruna at lagið var serliga ringt og eg så, at sjålvt Birita, ið var ættað úr BR, hevði ilt við at finna rætta eygnabrá- ið. Annað eygað var afturlatið og reyða nylonhárið hekk sum ein vátur bøkkur á høvdinum. Har stóðu vit so yvir rusk- spannini eitt bil. Grundaðu yvir lívið og um nakað átti at verið sagt. Ein strofa úr »Nå ferð at mær, men nei. Eg slepti blað- num og fimm eygu fylgdu tú allan vegin niður. Tað fann sín seinasta hvíldarstað, oman á tveimum sensureraðum til- boðsbleðum — landsmenn, so at siga. Poul Clementsen bara stuðulin úr Danmark at liva av, og so tað, sum vit fingu fyri fiskin. Hver skal siga, tað gjørdi hvørki til ella frá. Eg skrivaði nøkur orð til Dimmalætting ímóti hesum, men eg sá tað ongantíð koma í blaðið, eg veit ikki hví. Tøkk fyri upptøkuna. M. Starvsbann Lat tað verða sagt alt fyri eitt. Mær dámdi heldur ikki við- merkingarnar í útvarpinum hjá Anfinni Hansen, nývalda for- manninum fyri kærunevndina í almannamálum. Í fleiri fórum kann eg tí taka undir við >Sjónarmiðinum< hjá Finni Helmsdal í Sosialinum í gjár. Men wa 1ð Finnur — og ikki minst oddagreinin hjá Sosial- inum — vilja vera við, at:tað var skeivt at seta Anfinn, tí hann er valevni hjá ávísum flokki, so verður lopið framav. Spurningurin um ógegni Nærri upplýsingar Birgit Sólstein, Feroyingafelagið í London ost 6815730 Helgi Joensen, tif. 00944932829027 tekur seg sjálvsagt fyrst upp í teirri létu, maðurin veruliga verður valdur. Og tá kann so ein annar setast í umrødda starv. Tað eru mong størv, sum krevja, at tú ert uttanveltaður. Men at siga, at ein maður ella kvinna ikki eru uttanveltað, tí tey eru ella hava verið valevni, er eftir mínum tykki fullkomi- liga høpisleyst. Skuldu øll verið skorin eftir hesum leisti, so vóru mong, ið ongantíð kundu søkja ávís størv, og helst mong, sum noyddust úr sínum núverandi størvum. AntiVirus forrit frå McCAFFEE Associates, inc McAfee - heimsins bestu ant-virus forrit, finna og burturbeina 98% av øllum kendum teldu-virusum og finna nýggj ókend virus Adaptive Design 690 Oyndarfjørdur Tif.44872 - Fax.44873