leygardagur 4. juni 1994síða 25

til hansara. tað er satt! Læknavaktirnar Tórshavn: Kaj Kals- berg, tlf. 13150, leyg- ardagin. Johan Djur- huus, tf. 14319, sunnudagin. Eysturoy: Pól Johs. í Horni, tlf. 44038, leyg- ardagin. Sverri Lam- hauge, tf. 48016, sunnudagin. Norðuroyggjar: Jaspur Petersen, tlf. 56400. Vågar: Tlf. 32413. Suðuroy (norður): Tlf. 71560. Suðuroy (suður): Tlf. 73030. Tannlæknavakt Tórshavn Bráðfeingishjálp fæst leygardag, sunnudag og halgidagar kl. 13.00 -14.00. Tlf. 14544. POSTFÓLK! Vegna ov lítla undirtøku er postveitslan avlýst. Posthúsið á Tvøroyri E. A. Jacobsen Og tá ið hann sá trúgv teirra, segði hann: »Madur, syndir tínar eru tær fyrigivnar! Tað er Jesus, sum talar soleiðis. Men hevur hann vald til at fyrigeva syndir? Tað er spurningurin. Okkum batar lítið at royna at skáka uttan um spurningin og at fara at tala um, at Jesus var eitt andans stórmenni. Tí at annaðhvert kann Jesus fyrigeva syndir -—ella var hann ein lygnari. Hver var hesin Jesus? Hinir skriftlærdu og Fariseararnir, sum hjástaddir vóru, segdu: „Hver kann fyrigeva syndir uttan Gud eina?« Teir vistu, at einans hjá honum, sum vit hava syndað ímóti, kunnu vit fáa fyrigeving. Og rætt hevdu teir. Men hverki teirra vitugu heilar ella nakra annar mannaheili hevur nakrantíð roknað út, at Gud skuldi taka á seg revsingina fyri alla synd mannaættarinnar — til tess at hann kundi veita einari og hvørjari menniskju syndanna fyrigeving, sum kemur Við kraftargerðunum prógvaði Jesus, at hann var tann, ið hann segði seg at vera: Guds sonur og menniskjusonur — sannur Gud og sonn menniskja. Men fyri at tit skulu vita, at menniskju- sonurin hevur vald á jørd til at fyrigeva syndir« — tá segði hann við hin giktsjúka —: >Ég sigi tær, statt upp og tak song tína og far heim til tín sjálvs!< Og í stundini stóð hann upp beint fyri eygunum á teimum, tók legu sína og fór heim til sín sjálvs lovandi Gudi. Og øll stóðu bilsin og ovfarin, og tey lovadu Gudi; og teyvóru full av ótta og søgdu: >Vit hava í dag sæð tað, sum er 6triligt«. Tað er ótrúligt; men Gud havi lov fyri, at Luk. 5,20. | Feðingar lítla barn 23. maí fingu Jutta August- inussen og Hans Olaf Jo- hannesen, Vágur, ein son. Hann var 52 cm langur og vigaði 3370 gr. 26. mai fingu Joanita og Jónar Jakobsen, Vest- manna, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3490 gr. 27. maí fingu Nina Dahl og Petur Hans Dahl, Hoyvík, ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 3945 gr. 27. maí fingu Henrietta og Svenning Poulsen, Sandi, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 4000 gr. Gudstænastur 1. s. e. trinitatis Havnar kirkja: P. M. Rasmussen, altargongd Vesturkirkjan: K. Mørkøre Argir: S. Klein Kaldbak: P. M. Rasmussen Hestur: H. Poulsen Vestmanna: O. Rasmussen kl. 11.00 Haldarsvik: M. Bæk kl. 11.00 Sørvågur: D. Johannesen kl. 11.00 Glyvrar: J. Kass og J. Bech, altargongd Hattarvik: E. Beder kl. 12.00 Vågur: H. Joensen kl. 11.00 Leiti: H. Joensen kl. 12.15 Sumba: M. Kjærbo kl. 18.00 Gøta: P. O. K . Olofson, altargongd Klaksvik: P. Paulsen, altargongd Tvøroyri: M. Kjærbo kl. 11.00 25. mai Elia Toxborg, Tåstrup, fødd Jensen, ættað úr Nordragøtu, 53 ára gomul. 27. mai Tummas Jacob Vestergaard, Lopra, 90 ára gamal. 28. mai Elin Súsanna Johannesen, Tvøroyri, 44 ára gomul. 31.mai Maria Eide Petersen, fyrrv. lærarinna, 100 år. 1.juni Magnus Weihe, Porkeri, Magnus úti á Bakka, 87 ára gamal. 27. mai fingu Súsanna og Gert, Froðba, eina dóttur. Hon var 50 cm long og vig- aði 2790 gr. 27. mai fingu Elin og Jør- leiv Syderbø, Klaksvik, ein son. Hann var 51 cm langur og vigadi 3200 gr. 28. mai fingu Eyð og Petur Martin Solmunde, Klaks- vík, eina dóttur. Hon var 51 cm long og vigaði 3200 gr. 28. maí fingu Jóna og Niels Juul Kristiansen, Æðuvík, ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 4500 gr. 28. maí fingu Jórun og Virgar Hvidbro, Tórshavn, eina dóttur. Hon var 49 cm long og vigaði 3150 gr. 30. maí fingu Annie og Jo- han Fjallsá, Hoyvík, ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 4200 gr. 1. juni fingu Beinta Kar- bech Mouritsen og Karl Christiansen, Keypmanna- havn, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigadi 4100 gr. 1. juni fingu Susanne og Jo- han Petur Nielsen, Tórs- havn, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3925 gr. 1. juni fingu Hansi í Kálva- líð og Petur Olsen, Sanda- vági, eina dóttur. Hon var 52 cm long og vigaði 3450 gr. 2. juni fingu Ann og Poul Justinussen, Tórshavn, ein son. Hann var 52 cm langur og vigadi 3900 gr. 2. juni fingu Marita og Dánjal Jákup í Brekkunum, Hósvík, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigaði 3800 gr. 3. juni fingu Annika Borg- arli og Reidar Midjord, Tórshavn, ein son. Hann var 52 cm langur og vigaði 3550 gr. 3. juni fingu Gunnleyg Wang og Jon N. Jacobsen, Oyrabakka, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vig- aði 3500 gr. Tíðindablaðið [sosialurin Nr. 104 — 4. JUNI 1994 Sida 25 Eitf ljós á gøtu mini Gáta við hornum Orðið 'horn' er so gamalt, at tað ofta verður brúkt í lingvistiskum læribókum sum dómi um eitt indo- europeiskt orð, sum finst í næstan øllum málum um okkara leiðir. Tað hevur sjálvsagt upprunatydningin: våpn og høvudprydi hjá djórum (eisini: tað ovasta á kroppinum, sama orð sum hjarni, danskt: hjerne), men aðrir og seinni týdningar eru mangir: nakað kantut, útstingandi, ójavnt. Tað er vanligt í føroysk- um staðangvnum, og eisini á verðinskortinum finna vit t.d. Kapp Horn. Vit tosa eisini um húsarhorn, geilarhorn og onnur horn. Og tá meina vit við ein vinkul uttan. Orðið 'krókur' er eisini avgamalt. Tað hevur grundtýdningin nakað krókut, krumt, kantut' og hevur sín uppruna í 'buli við greinastubbum', (sum kundu brúkast til at krøkja okkurt upp á). Í nýggjari tíð hevur 'krókur' tveir tydningar a) tann samasum t.d. húkur, grindakrókur, og b) plássið inni í einum vinkli. Vit siga til dømis, at ein svartur kol- ovnur stóð í krókinum, ella, at omma plagdi at sita so fitt í krókinum og binda. Tað danska orðið 'hjórne' er skylt við 'horn'. Tað eitur á fomnorrønum 'hyrni'. Á nútíðar íslendskum eitur tað 'horn'. Og 'hjørnesofa' eitur á íslendskum Tann, sum fer at spåka í einari av okkara øgiligu møblaborgum, kann renna seg í orðið 'køkshorn'. Hetta er borð við bonki í vinkul, og tað kann fáast lagaliga fyri einar tritiisund krónur. Men hvat er eitt køkshom? Í somu borg finna vit eisini orð sum 'hornasofa' og 'hornahill'. Hvussu kann hetta nú bera til? Eitur tað ikki 'krékur' á føroyskum, tå ið talan er um ein vinkul innan? Hevdi tad ikki verid beinari at sagt, at her er 'køkskråkur' at fáa? Átti tað ikki eisini at itid 'krókssofa' og króksskáp'? Málið verður mýlt og ótýðiliggjórt av vælmein- andi og 6vitandi pjøssarum. Nú síggja vit, at trikantur í skúlabókum fyri småbørn eitur 'ríhyrningur'. Fýra- kantur eitur ferhyrningur. Hvussu rektangul og kvadrat ella trapez eita er higartil ikki upplýst. Hesir hyrningarnir (sum altso einki hava við hornaseyð at gera) eru ætlaðir til at koma í staðin fyri gomul føroysk orð sum 'vinkul' og kantur". So kunnu t.d. foreldur, sum ynskja sínum børnum alt gott, spyrja, hvat tað skal vera gott fyri at uppfinna nýggj og snedig orð, sum mugu noyðast niður í børn- ini við skóhorni? Kann tað hugsast at gagna fakin- um? Verða okkara børn stinnari í matematikk og geometri og zoologi, tá ið tey læra, at ein einhyrn- ingur er eitt djór við einum horni, at Flekka ikki er ein tvíhyrningur, men ein kúgv, og at eitt frímerki er fer- hyrnt og ein møtrikkur sekshyrntur? Málreinsingin ekur í vagni við átthyrntum tjólum, og hennara brøgd eru í besta føri kollut. n på . Ur Orðafari : BAKSPEGL Nýggjar tíðir ala nýggjar målmyndir, men sjáldan eru tær frumhugsaðar, oftast tiknar upp eftir øðrum. Tann, sum vil kanna farna tíð, lítur ikki longur um øksl, til tess er svírin ov stívur. Nei, nú er at síggja tað í >bakspeglinum<. Men tað er tann, ið koyrikort hevur, ið best skilur ta djúparu meiningina við hesi nýggju >mynd<. Missións- og Ungdómshúsið á Glyvrum Månakvøldid kl. 20 verður ungd6msmøti vid Jákupi Kass, presti.