hósdagur 16. juni 1994síða 21
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
VARAR ÆR UR
Tíðindablaðið [ sosíalurin ] Nr. 112 — 16. JUNI 1994 Sida 21
Norðurlendskir
universitetsstjórar
hittast i Føroyum
frå. Hatta er lagid, slikt eru
mannfólk, slíkt eru brand-
bandsmentaliteturin " einki
at vilja uttan at liva upp á
nass? Undir ongum umstød-
um at vilja klára sitt egna
húsarhald? Onnur skulu
klára tað fyri ein og gera tað
skitna arbeiðið? Er tað tað
altíð at hava eina stóra
bubbu at súgva av?
Vit kunnu ikki liva av
stoltleika, sigur sambands-
ondin. Og tann kenda móðir
Teresa svarar: - Einki
menniskja kann liva uttan
stolileika. Missir tað stolt-
leikan, missir tað menniskja
í sær og eftir verður bert ein
hamur.
Vit kunnu ikki liva av
mentan, sigur sambands-
ondin. Uttan mentan doyr
eitt fólk, svara teir vísu.
So doyr eitt fólk, ja. Tit
dripið hava føringin í Før-
hevur sigrað, hann hevur
sigrað eitt land og eitt fólk í
hel. Eitt fólk, sum ikki vil
klára sítt egna húsarhald,
sum ikki vil verasjálvbjarg-
ið, sum allatíðina liggur og
dúvar uppá stóru bubbu, má
doyggja. Tað er einki nýtt í
tí, at tú kanst sigra teg í hel,
tann tiltikni pyrrhussigurin.
Sum áður sagt: sambands-
teturin finst í øllum flokk-
um, meira ella minni, men
hann er altvaldandi í tí eina,
og nú sigst, at hesin flokk-
urin hevur sigrað í stórum.
Er tað ikki nóg mikið, at tit
hava dripið okkum eina
ferð, hví skulu tit gera tað
eina ferð afturat?
Fólk fara ikki at velja
sambandið av kærleika til
Danmark, til danskt mál,
danska mentan, nei, tey
fara, um tey eru so fjákut at
velja sambandið, á val til at
velja ta stóru bubbuna, tí at
tey eru í dýrastu neyð, eini
neyð, ið er skapt av sam-
bandsondini og sambands-
mentalitetinum: »Gongur
tad ikki, so gongur tad kort-
ini, tí vit hava altíð ta stóru
bubbuna at fara til<.
Nú alboga nýggj fólk í
sambandinum seg framat.
Til hvat? Hvat hava tey at
bjóða okkum? Hverjum
boðskapi koma tey við?
Nýggjar hugsjónir, siga tey ,
nýggjan hugburð. Hvar er
alt hetta fína? Hevur nakar
sæd ad? Vit vilja sleppa inn
í ES at selja rækjur. Hvat
hevur tað nakað við hug-
sjónir og nýggjan hugburð
at gera? Hvussu kanst tú
vinda vatn úr einum steini?
Hvat vilja tit í tinginum? Er
tað kjøtgrýturnar, ið lokka?
Girndin eftir makt? Kunnu
Føroyar liva av ti?
Vit kunnu gera ta hugs-
unarroynd, at hesi fólk, ið
hava so lítið at bjóða okk-
um, sigrað í stórum. Hvat
so? Jú, so skulu tey niður á
„Eitt fólk, sum ikki vil klára sítt egna húsar-
hald, sum ikki vil vera sjálvbjargið, sum
allatíðina liggur og dúvar upp á stóru
bubbu, má doyggja«.
húsarhald, um at vera eitt
pikki ela lítið sindur sjálv-
bjargin, tú hoyrir hann ikki,
nei, tú finnur hann ikki
nakrastaðni i skriving
teirra, um tú so leitar við
stjórnukikara. Hvater tað tit
ræðast? Er tað so ringt at
sleppastórububbu og gerast
tilkomin?
Vit vinna einki við at
sambandið sigrar. Meira tað
„Ein rgdd á einum, ið
rópar í oydimørkini«, skriv-
ar Jesaja profetur.
Undirritaði sat tilvildar-
liga og lurtaði í útvarpinum,
tá ið hann hoyrdi eina eldri
kvinnu av Toftum siga ngk-
ur hjartafløvandi orð, og
hann hugsaði: Endiliga,
endiliga ein rødd, sum rópar
í oyðini.
Eg minnist ikki navni á
»Tit hava dripið føringin í Føroyum. Sam-
bandsondin, sambandsmentaliteturin hevur
sigrað, hann hevur sigrað eitt land og eitt
fólk í hel.
flatlendi at samráðast við
fólk sum intelektuelt eru
sera væl fyri, (kann man
siga tað um hesi okkara
eventuellu umbodsfålk?)
og sjálvsagt gjøgnumskoða
tey hesar heimfødingarnar,
og tí verða tað samráðingar
úr erva og niðureftir. Virð-
ingin fyri okkum er lítil
frammanundan, hon verður
sanniliga ikki stórri av
hesum eventuellu umboðs-
fólkum, sum tey vita als ikki
koma at hitta tey av kær-
leika til Danmark, men av
eini ómettiligari trongd eftir
stórububbu.
Danskir politikarar hava
væl stórri virðing fyri sjálv-
stýrisfólki, tí at tey hóast alt,
hóast alt sýna ein vissan
vilja at vilja klára sítt egna
húsarhald og ikki liggja
ødrum til byrðu. Ein vilja til
at gerast sjálvbjargin. Tey
vita fullvæl, at hesin viljin
er ikki til í sambandsfólki,
ja, at tey mestsum eru
ræðslusligin av tankanum
um at skula klára seg sjálv-
an og gerast sjálvbjargin.
At lurta eftir hesum fólk-
um á tingsins rødarapalli,
hvat er tað ikki trist og ússa-
ligt. Flogið er so syrgiliga
lágt. Tú hoyrir ikki eitt ein-
asta orð, ið kann fløva hjart-
að. Ríkir menn og prúðir,
men reystir? Tað eiga teir
ikki part í. Hevdi man hoyrt
bara ein setning, ein eyka-
setning um ikki annað um
viljan til at klára sítt egna
sigrar, meira tapa vit øll
somul, eisini sambands-
fólk. Vit verða hangandi í
sama runudíki og sleppa
aldrin burtur úr tí. Tað er
mentaliteturin, ið er spillan,
nevniliga hetta: Gongur tað
ikki, so gongur tað kortini.
Ein slíkur hugsunarháttur
kann ikki annað enn drepa
eitt samfelag.
Man fær hug til at verða
líka so patetiskur sum
Kierkegaard, tá ið hann
skrivar um Mozart og sigur.
>Lurtið, lurtið!< Ja, lurtid,
lurtid eftir okkara vísu
monnum og vísdómsorðum
teirra og vælsignað hann
eigi tykkum: latið tað seyra
inn!
„Vit kunnu ikki liva av stoltleika, sigur sam-
bandsondin. Og tann kenda móðir Teresa
svarar: — Einki menniskja kann liva uttan
stoltleika. Missir tað stoltleikan, missir tað
menniskja í sær og eftir verður bert ein
hamur«.
hesi skilakvinnu, eg minnist
heldur ikki, hvussu ordini
fullu, men nidurstødan var
ið hvussu er tann sama, sum
vísmenninir hava sagt her
frammanfyri. Og hon hevði
ein boðskap at bera fram,
ein boðskap, sum vit so
sanniliga hava fyri neyðini:
Gevið ikki skarvin yvir, lat-
ið ikki uppgávulyndi vinna
á tykkum. Fallið ikki í fátt,
men reisið tykkum og takið
tykkara lív og tykkara lagnu
í tykkara egnu hendur og
latið vera við at trúgva upp
á, at onnur kunnu gera tað
fyri tykkum. Tað kann
gangaeina løtu, men aldrin í
longdini.
Vit áttu at reist hesi
kvinnu ein minnisvarða.
Í døgunum 18.-23. juni
verður ráðstevna og árs-
fundur á Hotel Føroyum
fyri universitetsstjórar
úr gllum Norðurlond-
um. Hetta er nítjanda
ráðstevnan av sínum
slagi innan norður-
lendska samstarvið mill-
um universitetsfyrisitar-
ar, stytt NUAS.
Fyrsta rådstevnan
varð hildin í Noregi í
1976, og síðani hava
stevnurnar skiftst mill-
um londini. Heua eru
aðru ferð, Fróðskapar-
setur Føroya er vertur.
Fyrru ferð var í 1984,
bert tvey ár eftir, at setrið
kom upp í samstarvið. I
løtuni eru umleið 60
lærdir háskúlar limir í
samstarvinum.
Luttakaratalið = hesa
ferð er eitt tað mesta,
sum verið hevur. Ut-
lendsku gestirnir eru ikki
færri enn 70 í tali, av
teimum 54 ráðstevnu-
luttakarar: 12 úr Dan-
mark, 18 úr Finnlandi,
ein úr Grønlandi, ein úr
Íslandi, 8 úr Noregi, 13
úr Svøriki umframt eitt
serligt innboðið umboð
úr Skotlandi.
Í stýrisbólkinum fyri
samstarvið sita tveir uni-
versitetsstjórar fyri
hvørt av teimum fýra
stórru Norðurlondun-
um. Ísland, Grønland og
Føroyar hava fyribils
eygleidarastødu. For-
maðurin í samstarvinum
er í løtuni Roger Broo á
Vilja ikki broyta
skattaprosentið
Í sambandið við skriv Landsstýrisins um broyting av
kommunalu fíggjarætlanini og skattaprosentinum,
hevur Runavikar byråd á fundi samtykt fyribils ikki
at broyta figgjarætlanina og skattaprosentið í ár.
Avgerðin er grundað á hesi viðurskifti:
1. Skattainntøkuna 5 teir fyrstu mánaðirnar í år,
saman við fyrivarni fyri reguleringini fyri skatta-
árið 1993 sum kemur í oktober mánaði í ár.
2. Inntøkurnar frá Runavíkar kommunalu Havn
sum hava verið fallandi.
3. At avtalan við lånistovnarnar, um umlegging av
lánunum við lægri rentu og longri avdráttartíð,
ikki er komin endaliga upp á pláss.
Avgerð býráðsins varð einmælt samtykt, sigur bý-
ráðsformaðurin í tíðindaskrivi.
Ábo Akademi, har eisini
sekretariatið er. Aðal-
skrivari er Anna-Stina
Nyby.
Hesi seinastu 10 árini
er fyrisitarasamstarvið
víðkað við ráðlegging-
arbólkum. Teir eru nú
vorðnir 9 í tali, fyri m.a.
lestrarvegleiðing, javn-
gilding av prógvum,
starvsfólkafyrisiting, in-
formatión. Um somu úð
er íkomið eitt vaksandi
samstarv við norður-
lendska ráðharraráðið.
Høvudsevnid á ráð-
stevnuni i Feroyum
verdur eitt framhald av
ti, sum ukid varð ul um-
rødu i fyrraárið í Íslandi
og í fjør í Danmark:
broytingarnar, sum í
seinastuni eru hendar —
og skulu henda í stýris-
skipanarlógunum fyri
lærdu háskúlarnar í
Norðurlondum. Hesa
ferð verður denturin
lagdur á praktisku av-
leiðingarnar fyri fyrisit-
ingina, og harvið eisini
arbeiðsbýið millum
rektara, stjóra og stýri.
Eitt annað evni er fígg-
ing av universitetsvirk-
semi. Heuta verður upp-
legg til næstu rådstevnu,
sum verður í Lund.
Gestirnir fáa eisini
høvi tilat hyggja segum,
og ikki einans í Havnini.
Á skránni eru m.a. út-
ferðir norður á Viðar-
eiði, il Kirkjubøar — og —
um vidrar — undir Vest-
mannabjørgini.
Livdin, Dj. iGellsgetu 1 =
Opið er soleiðis: Mikukveid frá kl. 20—23, triggja-
kvøld og leygarkvøld frá kl. 19.00 til 01.00, og
sunnukvøld frá kl. 19.00 til 23.00.
Aidursmarkið er 16 år. -