hósdagur 23. juni 1994síða 14

Síða 14 Nr. 117 — 23. JUNI 1994 Birgir W. Hógnesen, valevni javnaðarfloksins í Norðurstreymoy Taka teir tínar útbúgvingar- møguleikar? Í búskaparliga ringum tíðum er nokk eingin ivi um, at teir flokkar, sum kalla seg borgarligar, fyrst og fremst leggja seg eftir at spara útbúgv- ingarmøguleikar teirra ungu burtur. Tað teir í bløðunum varta upp við, er ein týðulig ábending um, at sparast skal á al- manna-, heilsu- og - skúlagkinum. Men her fara teir skeivir. Ung- dómur okkara og javn- aðarflokkurin fara ikki at góðtaka, at skúlaskip- anin verður skerd ánakr- an hátt. Nei, ungdómur- in hevur rætt til hesa skipan, so leingi vinnu- møguleikarnir ikki eru til staðar. Eingin ivi skal vera um, at javnaðar- flokkurin sleppur ikki teimum rættindum, vit hava vunnið tykkum á skúlagkinum, so langt burtur frá tí. Javnaðarflokkurin heldur, at vinnuloysi er eitt stórt vandamál í hes- um tíðum, og man skúla- skipanin koma sera væl við hjá mongum ungum føroyingi í dag. Góði veljari, tú, sum hevur brúk fyri einum verja í tí politisku skip- anini, hugsa tær hvat tú hevði at velja í, um javn- aðarflokkurin ikki setti so hart inn at fáa hesa skúlaskipan at virka! Javnaðarflokkurin sá nevniliga at hesin møgu- leiki tín vildi menna samfelagið og vildi tryggja at eisini tú skuldi fáa ávirkan, tá framtíðin skuldi leggjast til rættis. Hvar stóðu vit í dag, um javnaðarflokkurin ikki var við tá lagt varð til rættis? — Tú veitst! Vel rætt — vel javnað- arflokkin. Vit verja tíni rættindi til skúlaskipan- ina. Birgir Alt fólkið eigur at verða tikid upp á ráð Tíðindablaðið (XX"), — og síðan eigur Menningarstovan at sortera innkomnu uppskotini Skelkurin av knappligu kreppustødu okkara situr enn í blóðinum. Og råda- loysi finna vit í hverjum húsi. Hvar er áræðið og hug- skotini? Er sjálvsálitið skert so meint, at eingin møgu- leiki er fyri at finna flogið aftur? Jú, meira enn so. Onkun- staðni eru sárini farin at grógva aftur, men ómeta- liga langt er eftir, tí einki sæst enn til nakran bata. Fundir hava verið í hópa- tali. Nevndir og bólkar hava regluliga verið saman. Ser- frødingar, stovnsleiðarar og stjórar hava stungið høvdini saman. Alt fyri at finna nýtilig hugskot til kreppuloysnir. Vithavaeis- ini havt møguleikan at fara á almennan fund, har heitt hevur verið á okkum um at koma við uppskotum. Á slíkum fundum kemur tað sjáldan fyri, at vanligt fólk tekur orðið. Aloftast eru tað tey somu fundarvandu fólk- ini, ið fara upp og endurtaka tað, tey áður hava sagt á líknandi fundum. Hetta vita eisini teir >góðu menn< ógvuliga væl, og tí nýta teir tíð og pening uppá at senda spumarblød út fyri at kanna hvat vanligi føroy- ingurin heldur og vil. Tað Rætt skal vera rætt Á síðu 17 í Sosialinum fríggjadagin tann 17. í hs. hevur John Smith, val- evni hjá Javnaðarflokkin- um í Suðurstreymoy. stóra grein, har hann minnir á Sambandsfloksins leiklut og ábyrgd av kreppuni í samfelagnum. Hann spyr í endanum í grein síni um vit Føringar hava gloymt hendingarnar 11988 tá Løgtingsmenn í ótíð vóru stevndir á Ting, eftir áheitan frá sambands- og fólkaflokkinum, fyri á tann hátt at fáa undirskotið hjá fiskiflotanum uppá fíggjarlógina.(120 millióna rokningin frá Føroya Reið- arafelag, blaðstj. viðm.) Hann spyr eisini um vit hava gloymt tvungnu upp- sparingarnar íð var latin í Sproytina uppá 180 milli- ónir krónir, hjá Sundstein, íð sprændi henda pening niður í lummarnar á Sam- bands og Fólkaflokks- vinnulívsmonnum. Hann spyr eisini um vit hava gloymt tær banka- fyriskipaðu sjálvbodnu tvingsilssølurnar av virkj- um og skipum, soleidis at skattgjaldarans peningur aldrin kom longur enn í hendurnar á tí sambandska fíggjarmálaráharranum harra Ivan Johansen, íð líka so skjótt skattur og avgjøld komu inn í lands- kassan flutti teir úr aftur Landskassanum til bank- arnar (einar 1700 milliónir krónir, blaðst. viðm.) ið sum kunnugt aldrin hava viljað sett so mikið sum eina krónu í vinnulívið uttan við landskassaveð- hald. Eg má, so treyðugt eg vil, tíanverri viðganga, at í øllum óløgunum, ið hava rakt meg og míni og okk- ara kæra land, hesu sein- astu árini, so havi eg um- trent gloymt, hver tað egentliga var íð byrjaði kreppuna og koyrdi alt av knóranum. Eg má viðganga at eg var so forsyndaður inn á flest øll, ið hava rátt fyri borgum her á landi at eg ynskti øll út á blåman, og hevdi tíkið avgjørda stóðu um als ikki at fara val. Eg havi um vikuskifti broytt mína meining hes- um viðvíkjandi og ætli mær nú á val, tí tað rennur kom ikki Óvart á meg, at úr- slitið av hesari kanningini var, at føroyingurin er góð- ur vid Føroyar, og helst vil búgva og starvast her. Thi Kendes for Ret... ein politiskur málsetningur á Arbeiðsloysi Menningarstovan átti heldur at fingið alt fólkið við í ein >brain-storm<. Hennara fyrsta uppgáva hevði so verið at tikið ímóti, sorterað og skrásett tey inn- komnu hugskotini. Næsta uppgávan hevði verið at fingið gjørt eina kvalifiser- aða meting av uppskotun- um og sent tey aftur til send- ararnar, samstundis sum hesi fingu at vita hvørji onn- ur fólk høvdu ella arbeiddu við somu hugskotum. So- leiðis sluppu vit undan at ar- beitt varð við somu ætlan í fleiri stóðum, til ógagns fyri allar partar, har teir í staðin kundu kastað saman, og fingið okkurt skilagott borgarliga hógravonginum 14 tørver gjardist Á kroppe og so nå Samdands- Folkaflokks og Tjóðveldismena sótu í Tinganesi, tå svgjørt var at lyse landið Í kreppu suðu, um mu UA, sem heitar var gjøri síheimi- RT UTA egnu samgonge Á Á ann hál á sleppe av Af Tinganes. heldur enn + ie si ásnum Uløk verk fyri sinn visa upp á hædd 12-13 mill. Ul Lands- verkirsdingin pphædde var líksverð í úr. mn Gl smide figner lógina - einar 12-15 mál. — kr. ð júðveldamenn æú am Lanósverkfræðung pm men phæddin - 3 lks vend hon var - gjørða hedt ærslaka svóukands fyr endan so kurven fokk av embæusmannum Onan, mevsorum. advo Landsstýrið 89-90-91 var millum manna kallað 00. narstyri Samgonguskeiðið hjá óó u) á PP sær Gå fur kanum og øbrum góðum fólki. ið verða vald nn Sambends) bon var - vikan. ræb and) og skelkandi, ú bremnideplinum í Tiga em eisini em líki bæri. 30 led a ir við felum skjálhum. kundu sleppa sær av fun Nesinum Avmyastring heisur on arbeiði mm ENGANG SDRADrETNG hø Sundsæm - fóru í hun maner á um some = ða 0 vænelivspoldikkaren sm 390 á brúktu Færoya Løgtng úl AA li egin vn og Vi rr es Munur á mers TAÐ ER EIN HEILT GRUNDLEGGJANDI MUNUR MILLUM KON SERVATIVA MURI OG 80 SOSIALDEMO- KRATISKAN HUG BURD Mununio kann dragast % har app á a kann uges x Konservativ kapualuma kalt og kyns bygge uppá vær Darwinsku hug jón um: "The sørvi val of the flest” ole "Vertín á hvat annar fær, bert og kann sera " ” Fyn á sign tað. sum að er TANN ÓNDI VERU 2 LEJKIN ER. AT TAÐ kamar. bvørs mál ul eina og hværja uð er ein, um kallað. "hóskiligs" arbeide kyst Nú unn polski målset magen om søbegt og hoskilugs æbeiðsloysð es rokkin, nú eru hesar man naga UU jarnar í holi við at gera sær dæk a we vónDeysu sø burturúr. Tað eigur at standa Menningarstovuni greitt, at eingin gevur eitt gott hugskot frá sær, uttan tað kann koma honum til góðar seinni. Til seinast skuldi so Menningarstovan við ráð- geving síni ment hugskotini til veruligar verkætlanir. Úrslitið av einum slíkum tiltaki hevði verið positivt, tí tað er við hesum, sum við øllum ødrum: samstarv og álit á fólkið er einasta gongda leið móti menning. Henry Jarnskor, valevni javnaðarfloksins í Eysturoy úr. at eisini fagrarslan or ikon av fótum. og tykist have gloymi hvaðan hon fk udv or komm, nå bo beiðsgevarafeiggum = (0 mvenurimdn IKK) have gloymi nakað sum helst) í kærkeíka hava lagt vinsir mm OD MD bu meðan hægri semur er um ai hava sem knfvin inn nið- nm sa — v kræfusnas | øllum Føroyum í dag, havn sem ae em mt jann. ul veggs sema. før — I oyska Æbeiðsmegin nú ska) krovstasi heili uppa ps LØNIN SKAL TRAMP- AST NIDUR VID MILL UM 30 OG 40 PRO. v CENTUM Í megi 1 tove ai mær kalt eftir rygginum nú tá eg hugsi um avleiðing- Eg fari at takka John Smith fyri hasa greinina, tí at hon fekk meg at vakna við aft- ur. Sum arbeiðsmaður og arbeiðsleysur, havi eg nokk allar dagar kennt meg heima vinstru megin miðj- una, so valið er sum so høgrapressan koyn tin im OE - og maring : - uðbrýggið. Men tað er ør- kymlandi tå fólkaflokks- menn og gamla Sambandi bjóða til samróður. Tað eg minnist til tílíkt, tað hevur verið harður róður, sum lítið hevur giv- hava lagt Ingeborg niður, plaga at sita afturi í rong og taka sær av léttum. Eitt fari eg at siga tykk- um báðum Ingeborg og Óla : Tit bæði hava sanni- liga evnað eftir stuttari tíð Enn er onkur eftir av teimun íð yvirlivdu Jól á halanum ! at bróta nidur tað ið okkara fedrar bygdu upp í gjøgn- um nógv harrans ár, skam fái tit bæði ! -