týsdagur 12. juli 1994síða 2

ss rs sál bg ms lr lll 2600 úr lll | VG li rr dies ou JU 5 like lll. Á Til arbeiðis A-B og Í TAÐ var hugstoytt at síggja, hvat mál- gagnið hjá vinnaranum av løgtings- valinum, Dimmalætting, hevði at bera mongu lesarum sínum eftir stóra val- sigurin. Ístaðin fyri at bróta upp um armar og birta uppundir arbeiðsgleðina, nú flokkurin fekk álitisváttan frá velj- arunum, so brúkti sambandsmálgagnið ístaðin hetta góða høvi til at leita aftur í tíðina og heégga niður á javnaðarflokkin. Ístaðin fyri at brúka hetta frálíka høvid til at eggja sínum egnu at fara hugagóðar til arbeiðis og uppfylla vallyftini, so brútki sambandsmálgagnið - sær sjálvum líkt - sigursløtuna til at vísa á gomlu syndirnar hjá tí flokkinum, sum tapti valið. Ístaðin fyri at vera uppbyggjandi, hyggja frameftir, so kundi sambandsmálgagnið ikki bara sær fyri at niðurbróta og grava upp gamlar syndir. Tað er annars góður siður ikki at traðka á ein liggjandi. MEGNAR sambandsmálgagnið tað ikki, so skal tó vera okkum ein fragd at biðja sigursharrarnar við valið um at fara til arbeiðis. Tí betri grundarlag enn valúrslitið hava teir ikki. Teir bóðu um veljarans dóm, um eina álitisváttan, og teir fingu hana. Tískil er bert at bróta upp um armar hinir "gomlu” - fara í slitmannaklæðini. LAT tað vera sagt her beinanvegin, at orð okkara eru ikki meint sum skaða- fróði - eiheldur skulu tey skiljast, sum at javnaðarfólk eru ringir taparar. Tvørt- urímóti taka javnaðarfólk valúrslitið sum tað tað er, nevniliga ein so dyggilig misálitisváttan, at tað bert er ein gongd leið eftir slíkt val, og tað er andstødu- leiðin. Nú vil onkur siga, at flokkurin hevur eisini ábyrgd av vera við í at rudda upp eftir sær sjálvum, og tað kunnu tað vælsaktans vera fleiri mein- ingar um. Men mest nátúrliga avleið- ingin má vera, at javnaðarflokkurin, sum so dyggiliga varð vrakaður við valið, finnur seg sjálvan aftur. tør: Jan Múller Fyritaksstjóri. Krisjan Dahi OG hví tvinga størsta taparan til at taka við ábyrgd, nú allir hinir flokkarnir hava ynskt henda flokk, har piparið grør, ja hava skýrt hann bæði líkt og ólíkt og hava biðið vraka hann! Tað er rætt, at fyrrverandi framstandandi javn- aðarmenn undan valinum søgdu, at flokkurin átti at gera alt fyri at koma í samgongu. Men hetta var sagt við ú vón, at flokkurin hóast alt ikki fór at fáa eitt so vánaligt val. Vónirnar vóru, at flokkurin fór at varðveita sínar 7 og í hvussu er 6 tingmenn. Hvat hendi! Flokkurin fekk ikki bert skot fyri bógvin. Bæði brúgv og maskinrúm vórðu rakt, og í slíkari stóðu verður ein noyddur at fara á beding - tvs. í and- stóðu fyri at umvæla skaðan. Tað er hetta, sum tey javnaðarfólk, ið ikki vendu flokkinum bakið valdagin, nú kenna á sær, og hesa kenslu eigur floks- leiðslan eisini at virða. TÁ hetta er sagt, so er tað okkara av- gjørda meining, at samband, fólka- flokkurin eigur at fara í Tinganes, tí tað var hetta teir buðu seg fram til sum størstu andstøduflokkar. Teir bóðu velj- aran vraka javnaðarflokkin. Tað gjørdi hann. Men hesir báðir flokkar mugu hava hjálp og hana kunnu teir fáa frá einum flokki. Við Verkamannafylk- ingini ber til at skipa landsstýri við einans trimum flokkum. Allir aðrir møguleikar, um farið verður út til sjálv- stýri og sokalladar “kristiligar" flokkar, krevja luttøku av fýra flokkum. Sjálvandi er eisini nokk við tjóð- veldisflokki. Men neyvan fer hann í samgongu aftur við sambandsflokk, sum vann valið so dyggiliga. SUM góðir taparar hava vit “no hard feelings" móti nýggju Verkamanna- fylkingini. Vit hava fyrr gjørt stóðu okkara greiða mótvegis hesi fylking, men nú hevur hon so røynt seg á vali og fingið dygga undirtøku og skulu vit bert ynskja henni tillukku við valinum. Men tá tað er sagt, so vilja vit eisini minna hesa fylking á, at hon undan valinum gjørdi púra greitt, at hon metti ikki spurningarnar um høgra og vinstra, Suðuroyingar— akk fyri álitið Hóast javnadarflokkurin var fyri einum lemjandi 6- sigri til hetta løgtingsvalid, so er flokkurin framvegis størstur í oynni, og Suður- oyggin er tíbetur framvegis javnaðarháborgin. = Hetta eiga veljararnir stóra tøkk fyri. Men var Ósigurin stórur fyri flokkin, so fekk eg per- sónliga eitt framúr gott val. Tí vil eg takk ateimum mongu, sum góvu mær sín stuðul. Henda ålitisvåttan setir króv, og vil eg leggja alla orku í at liva upp til álit- ið. Farna valskeið hevur ver- ið sera baldrut serliga fyri ckkum, su hava mannað Tinganes. Tað frøir meg nógv, at suðuroyingar við hesi álitisváttan hava viður- kent tað arbeiðið, eg havi gjørt. Hóast flokkur okkara nú bara hevur fimm tingmenn, so eri eg sannførdur um, at vit øll fara at leggja alla orku í at verja vunnimn virði og at føra javnaðar- hugsjónina fram. Eg eri onga løtu í iva um, at javnaðarflokkurin við einum virknum politikki vil prógva, at hesin flokkur og henda hugsjónin eigur eina serliga stóðu í føroyskum politikki. Okkara samfelag fær ikki verið hann fyriutt- an. Hetta vilja vit týðiliga á- sanna, tá ið teir borgarligu leggja til brots. Suðuroyggin eigur nú fimm tingmenn, har teir um samband ella loysing at vera teir avgerandi. Eisini segði oddamaðurin frá, at hann metti ikki fólkaflokkin vera verri samstarvspartnara enn javnað- arflokkin. Hann metti tað avgerandi vera at fara til arbeiðis og skaffa arbeiðspláss. Við ålitinum “Karmar um framtíðar vinnu" í báðum hondum - hetta álit var bæði grundarlag og skjøldur floksins - vístu Oli Jacobsen og Ingeborg Vinther á, at her lá loysnin. Um somu tíð gjørdi fólkaflokkurin greitt, at sama álitið var at meta sum sjálvur vinnulivspolitikkurin hjá flokk- inum. Við ødrum orðum skuldi einki verið til hindurs fyri einum samarbeiði millum Verkamannafylking og fólka- flokkin og ti heldur ikki við sambandið. Sama fylking hevur givið javnaðar- flokkinum alla skyldina fyri støduna í samfelagnum, og var tað eisini hon, sum megnaði at klúgva flokkin í tvey og harvið senda flokkin út í myrkuri. TÁ so oddamaðurin í fylkingini val- kveldið sigur, at hann ikki ynskir at gerast klípi í eini borgarligari samgongu men heldur ynskir eina breiða sam- gongu kundi hóskandi verið spurt, hvat hann meinar við! Hugsar hann her um at fáa javnaðarflokkin við í eina sam- gongu, tá haltar við logikkinum, ja tá er hann beinleiðis sjálvmótsigandi. Tí tú kanst ikki fyrst fara til val upp á at knúsa javnaðarflokkin og biðja veljar- arnar vraka henda flokkin, tí hann hevur ført landið út í ófgri - fyri síðani eftir valið at vilja tvinga leivdirnar av sama flokki at taka við ábyrgd. Óli Jacobsen, Ingeborg Vinther og Kristian Magn- ussen vórðu teir veruligu vinnararnir á valinum. Kanska størri vinnarar enn sambandsflokkurin. Tit vunnu hetta val m.a. við at aftur og aftur at trútta niður í veljararnar, at javnaðarflokkurin hevði stýrt landinum út av tromini. Tit bóðu veljaran geva javnaðarflokkinum dura- fjórðingin. Og veljarin tók tykkara atfinningar til eftirtektar - góðtók tær. Nú má tað so vera tykkara skylda at tryggja, at Føroyar fáa eitt nýtt stýri sum skjótast. Alt annað vil vera at meta sum tað størsta ábyrgdarloysi. Tað vildi fýra eru úr syðru helvt, meðan eg einsamallur eri úr norðaru helvt. Hóast eitt sjálvsagt sam- starv til frama fyri oynna, so fari eg við spenningi og ar- beiðshuga undir tað starv, tað er at vera umboð fyri Suðuroynna á tingi. At hetta verður neyðugt, prógvaði sjónvarpssend- ingin friggjakvøldid. Tað, sum vit javnaðarmenn førdu fram í valstríðnum um ætlanina hjá sambands- flokkinum. viðvíkjandi eisini verið ógvuliga rímuligt, at Óli Jacobsen, sum fekk slíka dygga und- irtóku, gjørdist "skimálaráðharri í komandi stýri. Hana hevur júst skotið fiskivinnupolitikkin hjá Arabo sundur og saman - og sigur seg sjálvan hava loysnina at seta ístaðin. TÍÐIN er komin til, at teir flokkar, sum hava víst á einastu gongdu leið - teir flokkar, sum vunnu valið - at teir nú sleppa at vísa orð síni í verki. Tað vil vera tað mest rættvísa skulu tær demo- kratisku spælireglurnar haldast. Og tá so lítið skilir samband, fólkaflokk og Verkamannafylking - og tað í veru- leikanum vóru hesir, sum vunnið valið, so eiga hesir sum skjótast at fáa skil á aftur hetta land - fyri at brúka teirra egnu orð. Tit bóðu um veljarans álit - tit fingu tað - rættið nú skútuna uppaftur, sum tit síga javnaðarflokkurin hevur kollsiglt. EFTIR okkara hugsan er bert hesin eini samgongumøguleikin skal landið íkki verða stýrt av sokalladu kristiligu små- flokkunum. Tað er A og B saman við I. Eftir okkara tykki er luttøkan hjá hesi fylking í eini samgongu ein trygd fyri, at ikki landið fullkomiliga verður kopp- að á til høgru. Hesa trygd hava vit ikki - í hvussu so er ikki tey, sum kenna seg heima vinstru megin miðjuna - um Tordur og prestur koma til. At prestur eisini longu skal hava sett sum “treyt" fyri at koma í samgongu, at landsstýris- maðurin verður úr Norðoyggjum, vísir á hverjum stødi eitt samstarv tann vegin liggur. Adrenn tú er farin at tosa um politikk ger hesin flokkurin eina luttøku í eini samgongu til ein persónsspurning. Hetta prógvar best av øllum, at tað er bert tann eini samgongumøguleikin. A- B og I til arbeiðis. Javnaðarflokkurin eigur so at vísa seg sum ein ábyrgdar- flokkur í andstøðu. SOSIALURIN teimum smáu sjúkrahúsu- num, fingu vit rætt í. Ein ný- valdur tinglimur fyri henda flokk gjørdi næstan bart, fyrstu ferð hon tók blaðið frá munninum. Men her vilja vit vera á varðhaldi, og ikki skulu teir rósa av, teir lættan sigur fá. Enn einaferð tékk góðu oyggjarfelagar fyri álitið, sum eg biði til vil verða oyggj okkara at frama. Vinarliga Jóannes Eidesgaard