týsdagur 19. juli 1994síða 11

Tíðindablaðið Nr. 135 — 19. JULI 1994 Síða 11 Allir vóru í dysti Men nakrir vórðu meiri nýttir enn aðrir, og úrslitini vóru góð móti dyggum mótstóðuliðum Allan Simonsen, landslids- venjari, gjørdi nytslu av øll- um leikarunum, sum vóru við á venjingarleguni í Eysturríki og í Danmark, í teimum fýra dystunum. Súni Fríði Johannesen gav avboð áðrenn fráferðina, og Amhold Joensen var við í hansara stað. Adidas liðið Fyrsti dysturin var týsdagin 5. juli í Leoben móti einum samansettum liði, Adidas liðið kallað. Á liðnum vóru kend fótbóltsnóvn, m.a. Hans Krankl, sum hevur verið besti málskjútti í Europa. Tað vóru eisini leikarar á liðnum, sum framvegis eru virknir. Hitin var oman fyri 30 stig, og tað nervaði týðuliga føroyingarnar, sum eisini høvdu trupulleikar á turra knortluta vellinum. Samansetta liðið vann 2-1 eftir at hava verið á odda 2- 0. Í steðginum var stødan 1- 0. Djóni N. Joensen stútaði málið, og bæði hann og Jens Erik Rasmussen vóru um at javna. Tað var týðuligt, at talan var um fyrsta dystin. Før- oyingamir leiktu discipli- nerad, men uttan serligt á- lopsspæl. Liðið var soleiðis mann- ad: Jåkup Mikkelsen (Jens Martin Knudsen, 60.) - Henning Jamskor (Allan Mørkøre, 46.), Tammas Eli Hansen (Jan Andreassen, 70.), Oli Johannesen, Jens Christian Hansen, Øssur Hansen (Henning Jarnskor, 75.)- Abraham Hansen (Jan Dam, 60.), Magni Jarnskor, Jens Erik Rasmussen - Jan Allan Miiller (Djóni N. Joensen, 46.) Amhold Joensen (Torbjørn Jensen, 60.) Tá Djóni kom inn fyri Jan Allan fór Jens Erik í álopið og Djóni á midvøllin. Sturm Graz Annar dysturin var miku- kvøldid 6. juli í Graz móti fyrstu deildar liðnum Sturm Graz. Føroyar vunnu 1-0, og Djóni N. Joensen gjørdi málið í 48. minutti eftir sending frá Allan Mørkøre úr høgru, var hann púra kaldur framman fyri mál- verjanum. Talan var um besta dyst- in. Teir vóru settir undir trýst, teir megnaðu at draga leikferðina niður, og teir megnaðu at spæla seg burt- ur úr trongstødum. Føroy- ingarnir leiktu við stórum sjálvsáliti. Tað hevði regnað eitt sindur undan dystinum, hit- in var ikki so høgur, og vøll- urin var góður. Manningin var henda: Jens Martin Knudsen - Allan Mørkøre (Henning Jamskor, 60.), Tammas Eli Hansen (Jan Andreassen, 46.), Oli Johannesen (Jan Dam, 75.), Jens Kristian Hansen, Øssur Hansen - Abraham Hansen, Jan Joen- sen, Djóni N. Joensen - Jan Allan Miller (Amhold Joensen, 80.) Torbjørn Jen- sen (Jens Erik Rasmussen, 70.). Tá Jan Dam kom inn gjørdist hann forstoppari, og Jan Andreassen fór á aftasta mann fyri Ola Jo- hannesen. Carenthia Dysturin móti úrvalslið- num úr landspartinum Ca- Suðuramerikanararnir vóru betri enn Italia Svøriki var stóra fótbóltsliðið í endadystunum um vikuskiftið Brasilia situr aftur á fót- bóltstrónuni. Og tað líkar uttan iva flestu fótbólts- elskarum væl. Brasilia hevur altíð havt áskoðara- vinarligan hugburð til fót- bóltsspælið, og tað hevur altíð givið seg til kennar í álopskendum og undir- haldandi avriki á vellinum Tríggjar ferðir áður — í 1958, 1962 og 1970 — hevur tað borið HM heitið við sær, men aðrar ferðir hevur tað kostað dýrt, at teir hava lagt vertin á verjupartin. T.d. í HM kappingini í Spania í 1982, tá teir vóru fan- tastiska undirhaldandi og við leikarum sum Sokrates, Falcao, Zico og Eder myndaðu frálíkt álopsspæl — tað var helst meiri undir- haldandi enn hesa ferð — og vístu óvanliga góð skot móti málinum. Tá gjørdust teir ikki heimsmeistarar, ti Italia feldi teir í millumumfar- inum. ltalia vann 3-2, og umframt målslåkin Paulo Rossi, sum skoradi øll try málini hjá Italia, noyddust brasiliumenn at taka i egnan barm. Verjuspælið var heilt einfalt ov vánaligt. Hesa ferð vunnu teir fyrst og fremst tí verjan var so ógvuliga trygg. Tað sást ikki minst í finaluni, har Ítalia bara fekk tveir møgu- leikar, sum við eitt sindur av hepni kundu givið mál. Brasilumenn megnaðu at spæla seg til fleiri møgu- leikar, men teir báðir Be- beto og Romario, sum annars plaga at skora upp á so at siga hvønn møguleika, vóru merkiliga óneyvir. Frægasta loysnin Dysturin varð avgjørdur upp á brotsspørk. Undarligt var tað, at italski venjarin lætbæði Roberto Baggio og Franco Baresi royna seg. Teir vóru so merktir av skaðum, at teir neyvan kundu samla tankarnar so mikið um sjálva royndina, sum tað krevst, tá trýstið er so stórt. Onkur heldur tað vera óheppið, at avgerðin fall upp á brotsspørk. Sjálvsagt hevði tað verið betri, um annað liðið vann dystin ella umdystin, og tað hevði kanska borið til at spælt til annað liðið fekk mál. Men tá eru tað onnur viðurskifti, sum spæla inn, td. at sjånvarpsråsimar ikki hava nakra hóming av, hvussu nógva tíð tað fer at taka. Og tað eru tær, sum fíggja ein stóran part av kappingini, so teimum má lurtast eftir! Onkuntíð eru týdningar- miklir dystir avgjørdir við lutakastið. Í mun til tað er brotssparkskappingini í hvussu so er ein betri loysn. Gott lag Tað var rómur á brasiliu- monnum bæði í Brasilia og í Pad renthia, sum vard leiktur fríggjadagin 8. juli í Klog- enfurt, var av fyristødu- monnunum mettur sum landsdystur. Tjóðsangirnir vórðu spældir undan dyst- inum, og rómunmn kring vøllin var stórur. Tað var næstan karneval kent, og kanska órógvaði tað eitt sindur. / Fleiri av leikarunum vóru úr bestu deildini í Eystur- ríki, men hóast føroy- ingarnir longu vóru merktir av nógvari venjing og tveimum dystum og koyr- ingin til dystarstaðið var long og strong, so vunnu teir 1-0. Málinum syrgdi Arnhold Joensen fyri í 55. minutti. Torbjørn Jensen lyfti tvørt- USA, har Havalange, FIFA formaðurin, tóktist stórtrív- ast við at rætta landsmonn- um sínum gullkrénurnar: Eisini Pele, helst heim- sins besti fótbóltsspælari nakrantíð, var í góðum skórum. Fyri hann sjálvan hevur HM kappingin í USA verið inntøkurik. Tað sigst, at hann hevur vunnið 10 milliónir dollarar. Tað hev- ur hann gjørt sum um- boðsmaður hjá fleiri altjóða feløgum, t.d. MasterCard, Umbro, Time-Warner, Pizza Hut og Procter áGamble. Og so hevur hann verið leskaður av japanarum, ti hann hevur latið teir nýtt seg til talsmann fyri at fáa HM kappingina í 2002 til Japan. Tíðindini vilja vera við, at Pele í sambandi við HM kappingina hevur vunnið tvær ferðir so nógv, sum heimsins best lenti ítróttarmaður, amerikanski basketbólt spælarin Micha- el Jordan, vinnur í eitt heilt ár! Sviar framúr Eftir semifinalurnar miku- kveldið mundu fleiri síggja burtur frá Svøriki sum vinn- ara av dystinum um bronsu- krónurnar. Teir tóktust út- brendir, og serliga krops- ur um aftur við handara stólpa eftir innlegg úr høgru, og Amhold sýndi stórt hegni við at fáa tamarhald á høga og torføra bóltinum. Føroyska liðið: Jákup Mikkelsen - Allan Mørk- øre, Jan Andreassen, Jóan Petur Olsen, Jens Kristian Hansen (Óli Johannesen, 80.), Henning Jamskor (Øssur Hansen, 80.) - Jan Dam (Abraham Hansen, 60.), Julian Johnsson (Djóni N. Joensen, 65.), Magni Jamskor - Amhold Joensen (Jens Erik Rasmussen, 60.), Torbjørn Jensen (Jan Allan Miiller, 60.). Tá Djóni kom inn fyri Julian fór Magni aftur mitt á midvøllin, har Julian hevði verið, og Djóni fór á mest framrættaða plássið. har Magni hevði verið. 86 liðið Seinasti dysturin var mána- dagin 11. juli í Frederiks- havn móti samansettum liði, sum teir kallaðu 86 liðið. Sepp Piontek hevði ábyrgdina av liðnum, men annars var minni parturin av leikarunum frá tí liðnum. Men teir, ið vóru í staðin fyri, munnu í hvussu so er vera á hædd við tað, stjórn- urnar frá 1986 nú megna á vellinum. T.d. kunnu vit nevna Ronnie Ekelund, sum venur tungu leikararnir vóru illa upplagdir. Í nógva hitanum tóktust Ld. Claes Ingesson og Kenneth Andresson at hava nýtt alt, sum var í tein- um. Men leygarkvøldid sýndi Svøriki besta fótbóltin i teimum bådum endadyst- unum. Brolin var tað ein frægd síggja, og Ravelli megnaði bæði at spæla væl og at skemta fyri áskoð- arunum — tað dámar amerikumonnum væl, og teir fara uttan iva at skriva sáttmála við Gøteborg málverjan. saman við og onkuntíð hev- ur verið á besta liðnum hjá Barcelona og Søren Frede- riksen, sum i løtuni er besti málskjútti í superliguni, har hann spælir á meistara- liðnum Silkeborg. Úrslitið var 0-0, og dysturin var einki at rópa hurrá fyri. Danir spældu merkiliga verjukent, og før- oyingarnir vóur ikki serliga áhugaðir at standa fyri undirhaldinum. Eftir strævna venjingarferð og nógva ferðing hugsaðu teir mest um at verja, og tað eydnaðist væl at halda mál- ið tætt. Manningin: Jens Martin Knudsen (Jákup Mikkel- sen, 70.) - Allan Mørkøre (Henning Jamskor, 46.), Tummas Eli Hansen (Jan Andreassen, 46.), Oli Jo- hannesen, Jens Kristian Hansen, Øssur Hansen - Abraham Hansen (Jan Dam, 46.), Magni Jamskor, Djóni Joensen (Jan Joen- sen, 46.) - Jan Allan Miiller, Jens Erik Rasmussen (Arn- hold Joensen, 70.) Magni var mitt á mið- vellinum ul Jan Joensen kom inn. Tá fór Magni á fremsta miðvallarplássið, sum Djóni hevði røkt. Julian Johnsson var lítið við í dystunum. Hann hevdi stórar trupulleikar við skó- num og bløðrum. -nn- Stórir ålops- leikarar Fyri stórar og kanska eitt tungar dreingir, ið spæla fótbólt, men kanska kenna at teirra lutur er at standa har afturi og verja, meðan litlu og løttu leikaramir — td Romario, Bebeto og Baggio — eru har frammi, mundi tað kennast kærkomið, at Kenneth Andresson við sin: hædd og tyngd var so góður. Tað er ikki fyrstu ferð, at sviar vísa, at nógv gagn kann fáast burtur úr stórum álopsleikarum. Í HM kapp- ingini í Vesturtýskalandi í 1974 var Ralf Edstrom mill um bestu álopsleikararnar Hann gjørdi fýra góð mål bæði vid høvdinum og vid skotum, og hann var 194 centimetrar høgur ella á Icið tað sama sum Kenneth Andresson. Hædd og vekt eru altso ikki sjálvsagdir avgerandi lutir fyri fótbóltsdygdina. Men eingin má gloyma, at tað eisini er tydningarmik10 at hava góðar verjuleikarar, og at teir eisini kunnu vera sannir snillingar við bólt- inum, tað prógvaðu ikki minst brasiliansku miðverj- amir og ikki at gloyma Paulo Maldini hjá Italia! -nn-