hósdagur 30. juni 1994síða 8
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Sida 8 Nr. 122 — 30. JUNI1994
Marita Petersen varð vald á ting í 1988. Hon fór
beinanvegin undir at loysa tað eldfimasta, av
øllum málum - rúsdrekkamálið. Eitt mál, eingin
annar tordi at nerta við. So bleiv hon
landsstýrismaður. Og so bleiv hon løgmadur.
Hon hevur alla tíðina dugað at hildið seg frá tí
klandri og brigsli, sum eyðkennir føroyskan
politikk. Hon hevur konsentrerað seg um
úrslitini í staðin. Og tey eru nógu .
Vit hava prátað við hana, nú hennara tíð
sum løgmadur er um at renna út - í fyrsta umfar!
Rústrekkalógin
mátti hroytast
Marita gleðist í dag um, at tað eydnaðist at loysa
rúsdrekkamálið - hóast måtstødan var stór
Marita Petersen varð vald
á ting fyrstu ferð í 1988
Hon kom tá í andstøðu,
men hon royndi kortini at
ávirka har hon kundi. Tað
av hennara málum, sum
varð mest umrøtt tá, var at
fáa eina nýggja rús-
drekkalóg.
Hon setti gongd á
málið, hon gjørdi at hinir
flokkarnir máttu taka
stóðu til tað - og tá
javnaðarflokkurin so kom
í landsstýrið í 1990, varð
málið avgreitt
- Eg eri glað fyri, at
hetta eydnaðist, sigur hon
í dag. Tað bar ikki til vid
hinari skipanini. Og tann
vit nú hava fingið, vísir
seg at rigga væl. Haraftur
at kemur, at hon skapar
nakað av arbeiði, og hon
tryggjar at ein hópur av
pengum, sum áður fór
beint av landinum, verður
verandi í Føroyum
Marita hevur eisini
fatan av, at fólk sum heild
eru glað fyri ta nýggju
skipanina.
- Tey eru ið hvussu fá,
sum ynskja ta gomlu
aftur, sigur hon.
Upplýsing
Men tað var ikki lætt at
fáa hesa skipan ígjøgnum
Mótstóðan var stór. Og
nógv fólk hildu, at um
føroyingar nú fóru at
drekka meira, so var tað
hennara skyld
- Tað er rætt, at henda
skipan ikki minkar um
nýtsluna. Men eg haldi
ikki at:tað er við lóg, at
rúsdrekkanýtlan skal min-
kast. Tað skal gerast við
upplýsing.
- At tað ikki kann gerast
við lóg haldi eg, at hin
skipanin víst
Eg var noydd at seta
Svend Aage Ellefsen
og John Petersen frá --
- Teir báðir fólkafloksmenninir vórður ógjór-
ligir at samstarva við. Hvørki eg ella Jógvan
Sundstein kundu halda skil á teimum - alt
endaði í kegli og klandri. Eg kundi ikki bjóða
borgarunum at hava so ringt arbeiðslag í
Tinganesi
,
Tad er einki dulsmål, at
samstarvið við teir báðar
fólkafloksmenninar, John
Petersen og Svend Aage
Ellefsen, gekk sera illa
fyrstu tíðina eftir, at
Marita var blivin løg-
maður
- Eg veit ikki rættiliga
hvat tað var, sum bagdi
teimum. Teir vildu bara
ikki samstarva. Alt endað
keg r bri
n
ið al
i 20 i
Í ri
M ! k
rr heldur ikk
skil á teimum báðum. Tað
bar bara ikk: til. Stål
royndi eg at vera so
diplomatisk sum til bar
men har var einki at gera
Tíðindablaðið Gu
Tað eru urslitini, sum telja
Teir skaptu klandur bur-
turúr hverjum smámáli
Nýtt fólk
mátti koma til
- Sjálv helt eg tað vera
skomm, at landsins stýri
skuldi uppføra seg soleið-
is, og royndi tí at halda
tað innanfyri. Eg helt ikki
vit kundu bjóða borgar-
unum hetta og
serliga
MGÐN í
kundi fara ul verka
Stór broyting
ing, sigur Marita. Tað var
týðuligt, at hetta
fólk, sum vóru sinnað at
voru
arbeida. Samstarvsviljin
og samstarvsandin
gjørdist ein heilt annar -
keglid og klandrid hjå
teimum báðum fólkafloks-
monnunum bleiv avloyst
av veruligum politiskum
arbeiði
Marita hevur bara rós at
bera teimum báðum
flokkunum fyri ta avgerð,
teir tá tóku
Vit mugu minnast ti
at samgongan hevði tikið
nogvar oDODuICrar av erð
rad 0
i
rn
IOKKU