Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-07-02, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 2. juli 1994síða 15

‹ fyrra síða allar 34 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Tíðindablaðið (5571) 87 ára gamla Alma Frederiksen í Miðvági um stovnararnar av Javnaðarflokkinum: Teir voru soðir við fólkið — Teir gomlu í flokkinum plagdu at koma inn til okkara, tá valfundir vórðu hildnir í Vágum, men politikkur varð íkki hildið at vera nakað fyri konufólk. Vit vóru eisini barnabundnar og lótu menninar um at stríðast fyri betri korum Alma Frederiksen í Mið- vági var gift við Sigmund Frederiksen, og tey fingu niggju børn. Ni er Alma Frederiksen einsamøll eftir, men hon hevur nógv og góð minnir um tíðina, tá javnaðarmenn og fakfelagsmenn arbeiddu saman. Sigmundur Frederiksen var kendur fakfelagsmaður í Vágum. Hann var ein av stigtakararnum, tá Arbeiðs- mannafelgið varð stovnað, og hann var formaður í nógv ár. Eisini var hann for- maður í Sjúkrakassanum. Hann var virkin maður Í dagliga virki sínum var hann vrakari, og tey høvdu eisini handil í Miðvági. Alma og Sigmundur Frederiksen vóru tilkomin lá tey giftust 35 og 32 ára gomul, men kortini fingu tey níggju børn - og ongan- tid tviburdar - leggur Alma aftrat. - Eg var heima hjå børn- unum, tí Sigmundur hevdi ógvuliga nógv um at vera. Hann var virkin maður og royndi at gera síu til at bóta um korini hjá fólki, sigur Alma Frederiksen. - Tað, at Sigmundur var so upptikin av sínum polit- iska og fakfelagsliga ar- beiði, gjørdi eisini, at nógv fólk komu inn til okkara. - Eg minnist serliga, tá Petur M. Dam, Johan Øre- gaard og seinni Danbjørg plagdu at koma henda- vegin, tá valfundir vóru kring landið. - Teir vóru góðir menn og vildu gera nakað fyri fólkið. Politikkur Ikkl fyri konufólk - Vóru konufólk ikki við á valfundum fyrr? - Táeg var ung, varð poli- tikkur ikki hildið at vera nakað fyri konufólk. Hóast eg hevði stóran áhuga fyri hesum, so komdi eg mær ikki at koma fram við tí. - So komu børnini, og eg noyddist at sita heima hjá teimum. - Tíðirnar vóru ringar tá, men vit merktu ikki so nógv til tað, tí vit vóru ongantíð svong. - Í dag eru tíðirnar eisini vánaligar, Hvussu kennist tað hjá tær? - Eg merki ikki so nógv til tað, ti eg fái mina pensión, og henni klári eg meg við, sigur Alma Frederiksen. Alma Frederiksen heldur, at fólk hava gjørt ov nógv av seinastu árini. Bvundsjúkan gjørdi um seg - Tad, at fólk ikki kundu flyta inn í eini hús, uttan so at tað var liðugt innrættað frá kjallara til tekjuna, hev- ur ivaleyst havt við sær, at tey hava skyldað nógvan pening í bankanum. - Eg haldi, at tað var øvundsjålkan, sum gjørdi um seg í åttatiårunum. Øll vildu hava tað, sum hini høvdu, men fólk gjørdust bert ónggd av hesum. - Hvat heldur tú um, at kvinnur nú eru við í po- litiska arbeiðinum? - Nei, eg tað dugi ikki rættiliga við. Eg havi íkki somu tiltrúgv til konufólk í politikki, sum til mannfólk. - Konufólk eru so illsint, mannfólkini duga betur, haldi eg. - Og kortini, nú hava vit havt kvinnuligan løgmann, og hon hevur roynst væl. - Tað hevur helst ikki ver- ið reinur stuttleiki hjá Mar- itu Petersen at lurta eftir tingmonnum, sum leggja smámál fram, bara fyri at gera seg upp og sáa mis- treysti. Eisini kent sviðan av kreppuni Alma Frederiksen er eisini millum teirra, sum hevur verið noydd til at veittra far- væl til dóttur og ommubørn. Tey fóru av landinum, vegna arbeiðsloysi. - Tað er ringt hjá teimum, sum noyðast at fara frá øll- um heima, og tað er harmi- ligt at verða eygleiðari til slíkt. Tað er nú einaferð verðsins gongd, at børnini skulu fara heimanífrá, bert er tað so tungt, tá tey eru noydd at fara. - Tað uggar meg kortini, at tey fóru avstað uppá tað at koma heimaftur. Børnini eru so mikið stór, so tey koma helst ikki aftur, sigur Alma. Alma Frederiksen býr einsamøll heima, men hon keðir seg ikki. Vitjar døturnar í bygdini og styttir sær stundir við at binda, og henni dámar eisini væl at fara á bingo Hon heldur ikki, at nóg mikiðer gjørt fyri at fáa fólk at verða verandi í landinum. Har kundu bankarnir og landsstýrið gjørt meir. Alma Frederiksen er tó ikki fallin í fátt. Hon hevur tríggjar døtur og ein son heima, og tvær døtur og ein son í Danmark. Hon heldur ikki, at hon skal klaga. Almastyttir sær tíðina við at binda og seyma, vitja døt- urnar og onnur fólk í bygd- ini. Henni dámar eisini væl Vælkomin til at fara á bingo, tí har hittast fólk og práta saman. Alma Frederiksen: - Ég eri eisini í Sjómanskvinnu- ringinum, og eg fylgi við í politikki og tí, sum fyriferst um dagarnar. Sambandflokkurin vinnur ikki valið Um hon skal siga sína met- ing um úrslitið av valinum, so væntar hon, at fólka- flokkurin fær framgongd. - Eitt veit eg fyri vist, og VARMAKELDUSTEVNU 1.-3. JULI Listaframsýning 25. árið á rað. Fornminnisfelagið vísir myndir fram av Kristian Hansen. Skrúðgonga við hornorkestri, ítróttarfólki og rossum. Theodor Jacobsen setir stevnuna. Stevnubingo í Stórhúshell. Miðnáttarsamkoma á Varmakeldu. Frits Johannesen heldur reðu. Fólkafundur við Bókasavnið. Petur Martin Petersen heldur rødu. Fuglafjarðar tað er, at sambandsflokkur- in vinnur ikki valið, sigur Alma. Hon vónar, at javnaðar- flokkurin fær eitt gott valúr- slit, so hann kann halda fram við ti arbeiði, sum lunnar eru lagdir undir í farna valskeiði. Orð: Dagny