týsdagur 5. juli 1994síða 25

Tíðindablaðið Í sosíalutin | Nr. 125 — 5. JULI1994 Síða 25 A veitti hann upp í høgan ald- ur, og bragdarhugurin spældi honum altíð í sinni. Sera kimiligur skal hann hava verið sum ungur, og likamsevni hevði hann sum fáur. Tað gav at bíta eina- ferð í pakkhúsinum hjá Knud Lambaa, har Viggo arbeiddi eina tíð. Menn høvdu hug at royna roysni, lyfta ein kagga og helst fáa hann upp á ein kassa at standa. Fleiri royndu, bara kaldbaksbóndin, —tiltikin fyri styrki, skaldi at fáa hann uppfrá. Men tað vóru glóm- ur í monnum, tá ið hin smid- ligi krambakallurin festi sínar fingraknotur um ílatið og setti tað upp á kassan. Og so einaferð Viggo var farin oman til Carl Fossá at keypa breyð. Ein bulmikil sumb- ingur, sum ivaleyst hevur verið »ikki heilt einsamall- ur<, hevði hug at speireka tann pyntiliga havnarmann- in og vildi bjóða av. Men >at súpanarkíkar eru menn, mátti hann so nakkalangur sanna, tá ið Viggo við ein- um knøppum taki hevði hann yvir diskin. Havnar- fólk minnast so mangt hugnaligt = vetrarkvøldid uppi við Hoyvíkstjórn, har børn og ungfólk stuttleik- aðu sær á isinum, meðan bál brendi, og hornorkestur spældi. Eitt slíkt kveld hevði keypmaðurin Viggo Dal-Christiansen, hann var tá farin um tey hálvt hundr- að, tíkið sær skoyturnar uppá og sýndi tí undrandi ungdóminum sítt skoytu- kynstur, hvussu hann í ung- um árum hevði spælt sær á iskløddu kanalunum í Há- landi Viggo var gudrøkin mað- ur, gekk ikki upp á akkord í trúarmálum, men var á ong- an hátt trongskygdur. Skuldi okkurt framførast í kirkjuni, var hann altíð fús- ur at hjálpa til, men sitt átrúnaðarliga tilhald hevði hann í Ebenezer. Tað var hann, sum longu í 1937 veruliga fekk lív í kórsangin har, og undir hansara hond- um m.a. fylti Ebenezerkórið hølini kvold eftir kvold í tiggjar vikur á minniligu ferðini til Skotlands í 1948. Impulsivur skuldi hann vera sum kórleiðari, toldi ikki, at fólk ikki møttu til venjingar, kundi tå vera meira bersøg- in, enn summi kundu taka. I 1954 segði hann kórið frå sær eftir í 17 ár at hava ar- beitt tað upp til at vera eitt hitt besta í landinum. Sjálv- ur havi eg bert eina ferð upplivað Viggo sum kór- leiðara. Tað var Glavsøku- kveld — kanska var tað í 1950. Vit komu eitt fylgi í góðum lag fram við Ebe- nezer. Brádliga hoyrist ljómandi kórsangur, steðgi á og fái eyga á kórleiðaran so eldhugaðan og myndug- an, at myndin enn stendur mær livandi í huganum. Trúarfelagar Viggos vóru honum takksamir fyri hans- ara tónleikaliga leiklut og fyri hansara óvíkiliga trú- skap gjøgnum eitt langt lív, og tignarlig var løtan í Ebe- nezer, tann dagin hann var borin út. Her við skúlaárs- lok, og nú >Summartónar< ljóma víða hvar, minnist eisini Føroya Musikkskúli Viggo Dal-Christiansen við virðing og takksemi Ólavur Hátún BERA * sen 8 7 Minningarorð um okkara høgt elskaða beiggja Vigfus Samuelsen Klaksvík Einaferð enn tað sannast má, at ongin veit á morgni at siga, hvar hann á kveldi gistir. Tað vóru eini tung boð hjá okkum at hoyra, at okkara elskaði beiggi var deyður. Hví skuldi hann verða tikin frá okkum so brátt. Hendan spurning fáa vit ikki svar uppá, men Bíblian sigur, at Harrans vegir eru ikki okkara vegir og dagar okkara eru taldir, áðr- enn vit eru gitin í móðurlívi. Hetta mugu vit sanna, nú okkara elskaði beiggi er deyður. Tú hevði nógvar góðar vinir, tað sóu vit á tí stóra skara, ið fylgdi tær til títt seinasta hvíldarstað. Hjartaliga takka vit Bogesvang presti fyri tey troystarriku orð i kirkjuni, tey orðini vilja vit aldri gloyma. Somuleiðis ein hjartans tøkk til Magnus- sen prest fyri tey vøkru orð á Sjómansheim- inum. Og tú, Signhild góða, sum so trúfgst hevur passað bæði pápa og mammu og nú Vigfus øll hesi árini, takk fái tú fyri tað Góði beiggi, eg hugdi í eina andaktsbók hjá tær, sum lá á kamari tínum, har hevði tú sett merki við hetta skriftstaðið Sum mannsins ben er, so er maðurin Vit eru innast inni ikki so sum menniskjuni síggja okkum og kenna okkum, vit eru ikki av álvara okkum sjálvi, fyrr enn vit standa andlits til Guð Vit lýsa frið yvir elskaða beiggja okkara Hvíl í friði Systkini Kvinnuhúsið Ein heilsan til Anniku, OSSUr, Sunleif og Eyðun Tulkingar í tónleiki og sjón- leiki. Variatiónir yvir ger- andis- og høgtidarløtur hjá farnum og komandi. Kongaliga leikhúsið í Keypmannahavn og Havn- ar Sjónleikarfelag hava gjørt rætt at fáa í lag, at Annika Johannessen, sjón- leikari, og Ossur Bæk, tón- leikari, vitja Sjónleikarhús- ið við yndisliga samansett- um teksti av Williami Heinesen í donskum før- oyskum ljóðbúna Øssur Bæk taladi/åvirk- aði hvønn einstakan, sum hetta góða summarkvøld h evdi valt at seta seg inn í Sjónleikarhúsið, við sínum framúr disiplineraða máta at fáa teir reinastu og í før- um tølandi tónar fram úr violinini. Annika Johannessen sterk og hugtakandi vid tónleiki i røddini bar fram við yndi og búnari tulking tekstir hjá Williami Heine- sen, har poeturin og stillis- ligi samfelagsrevsarin gev- ur okkum eyga og oyra at síggja og hoyra okkum sjálvi í kostiliga foldarlívi okkara Eyðun Johannessen hev- ur hegnisliga lagt teksun til rættis, meðan Sunleif Ras- mussen hevur yrkt nótar við snildi. Listafólkini á palli sýnast eyðmjúk og góð við lista- verkið hjá øðrum, og gevur hetta sýningini eina eyka styrki Í hesum døgum, nú før- oyingar ikki vita, hvussu vit liva/yvirliva, er tað onki minni enn eitt bragd, at Tistafólkini tala, spæla og syngja teir dreymar, sum fólkið eigur. Vit vita, at ongin kann taka hetta frá okkum, tí hetta ferðast uttan tøkni ella tól. Tit, sum arbeiða við list, ansið væl eftir tykkum sjálvum. Vit hava tykkum fyri neyðini. Vinarliga g.ø. Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes Torsdag den 11. aug. 1994, kl. 14.30 tvangsauktion, (AS 404/93) over matr. nr. 38 b, Argir beliggende Tradartun 3. Auktionen er begæret af advokat Kåri D. Petersen, N. Winthersgøta 7, Tórs- havn, tlf. 1.1066 (j. nr. 2037/90) på vegne en pant- og udlægshaver Ejendommen er et beboelseshus på en 736 kvm. stor grund. Det bebygg- ede areal udgør 111 kvm. i 2 etager. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til genn- emsyn på dommerkontoret Færøernes fogedret, den 23.06.94 Mette Søgaard-Nielsen dím. Ráðgevingin hjá Kvinnuhúsinum er opin hvenn hósdag frá kl. 19.00-21.00, inngongd hjá KFUM, Oman Pisuvarda 2, ella á tif. 17200. Kvinnuhúsið er opið gerandisdagar frá ki. 14.30—16,30. Teiefonin, 17200, svarar hvønn dag frå kl. 14.30—7.00 á morgni. , Amnesty International Skrivstovan í Vågsbotni er opin týsdag og friggja- dag kl. 10—16. Tlf, 15816. | |