hósdagur 28. juli 1994síða 19

Tíðindablaðið CTA Nr. 142 — 28. JULI 1994 Síða 19 ( Lesarabrøv sæ Javnaðarflokkurin onki lært? Orsøkin til at Verkamanna- fylkingin fór í valbólk við borgarligu flokkunum, tá val fór fram av formansskapi og tingskrivarum og val av fíggj- arnevnd, fiskivinnunevnd og marknaðarneynd er ikki at vit valdu hetta fram um nakað annað. Tá umboðini fyri Verka- Ingeborg og Óli hava einki skapt á Tvøroyri Sverra Midjord. Hann sigur millum annað: »so eru vitkomin so langt og so vita tey, sum valt hava fylk- ingina, at har er svik í tíðliga, ja, dekans týðliga kom tað til sjóndar, men hesum var rokn-, andi við, um vit geva orðum Óla Jacobsens gætur, tá hann uppi í Útvarpshúsinum segði, at teirra uppgáva var at knasa Fyri fyrst atkoma til tað, sum verður sagt um svik. Her haldi eg, at tað kann sigast um tey flestu, sum stuðla og hava valt verkamannafylkingina, at tey eru fólk, sum hava verið trúgv- ir stuðlar hjá javnaðarflokkin- um í nógv ár, og man tað ikki vera jåstorsøkin (svik) til, sum greinskrivarin málber seg, at tey hava broytt stóðu. Sverre leggur eisini afturat, at tað ikki var Fiskimannafe- lagið við Óla Jacobsen ella Føroya Arbeiðarafelag við Ingeborg Vinther, sum hava verið við at skapa nakað. Tey hava ikki og fara heldur ikki at leggja nakran grundarstein undir nakað arbeiðspláss á Tvøroyri. Hetta er beinleiðis 6- satt, títað var júst Føroya Fiski- mannafelag við Óla Jacobsen, sum veitti stuðul (kr. 200.000, - ) til skip av Tvgroyri, so farast kundi undir royndarveiðu eftir svartkalva, og sum øllum kunnugt, er henda royndar- veiða stak væl eydnað. Ikki minst skapar hetta arbeiðspláss á Tvøroyri, har mesti parturin av hesari veiðu kemur upp á Jand og verður viðgjørdur. Tað kundi væl hugsast, at tað ikki bleiv seinasta skipið av Tveroyri, sum fær stuðul frá Føroya Fiski-mannafelag til royndarveiðu. Lat meg til seinast siga við Sverra Midjord, sum jú ikki varð afturvaldur á Føroya Løg- ting: — Sjålvgjørt er væl gjørt. Johan í Smiðjuni Kristindómur og politikkur! — Ein lítil viðmerking Tvinnar eru gravirnar at fella í: Onnur er at vera: fundamentalt ignorantur og siga, at ein hevur valt Jesus og tí fer ein ikki á val aftur, tí ein hevur longu valt einaferð. Slíkt er tragikomiskt slag av totalari líkasælu. Hin grøvin er at vera funda- mentalur opportunistur og blanda Várharra upp í altog gll, og toga hann inn í hvert mál sum vápn og amboð. Slíkt kann gerast ein keðilig mis- nýtsla. Best er at vera staddur mitt ímillum hesi bæði, gera sína skyldu og velja valevni og list- ar og bara blanda Bíbliuna uppí, har tað er neyðugt, Ld. viðv. fosturtøku, javnrættind um til kynsvillingar/samkynd, ósiðulig blød og filmar, null vinning til pappírleys hjún. loyvi til kristilig sjón-/útverp, og pr. definitión: javnstødu- lógir. Annars ikki, hvussu kann Bíblian brúkast til politiskar rossahandlar, lokalpatriotiskan og útgjarðingarpolitikk, smá- klandur, kegl og keðilig polit- isk orðaskifti, lønarlækkingar/ hækkingar, TAC 0.a.t. Sjálvandi er tað bara gott, um ein politikari biður hin altvald- andi um hjálp, men ikki sum hamara. Nei takk! Fyri ikki at koma í kikaran hjá temum ignorantu og funda- mentalistisku eri eg ein dul- nevndur: Kristin eygleidari P.S. Så ikki meining í at nevna nakað skriftstað, óttaðist mis- nýtslu. Eyðkvæmislinjan svarar alt samdogrið á tf. 18820..=— — Mikudagar kl. 19.00-21.00 fæst perséniig ráð- | mannafylkingina komu nýggj og óroynd í tngið áðrenn fyrsta tingfundin aftan á valið, fingu vit at vita at javnaðar- flokkurin, tjóðveldisflokkurin og sjålvstyrisflokkurin høvdu skipað seg í valbólk. Undirritaði fekk at vita frá tinglimi í hesum valbólki, at javnaðarflokkurin ikki ynskti verkamannafylkingina í val- bólkin. Tá so var máttu vit gera skjótt av og vera í hinum val- bólkinum, am vit skuldu fáa umboðan í nakrari nevnd yvir- hevur. So Vilhelm Johannesen og Sverre Midjord, latið vera við at lúgva fyrifólki um hví verkamannafylkingin fór í borgarliga valbólkin. Hava tit í javnaðarflokkin- um onki lært? Ella verður hetta arbeiðslagið komandi árini? Um titynskja samband við Óla Jacobsen, so hevur hann eina fartelefon í lummanum og telefax nærhendis. Óli fylgir væl við í samgongusamráðing - Sálmar og skriftstød: Mikudagur 27. juli unum her heima. Verkamannafylkingin kann ikki lastast fyri, at sambands- flokkurin hevur góða tíð at kanna samgongumøguleikar- nar. Verkamannafylkingin fór til val uppá, at neyðugt var við breiðum samarbeiði á tingi, um samfelagið ikki skuldi bleða út. Fyribils sær ikki út til, at gomlu flokkarnir hava skilt tað neyðuga í hesum. Verkamannafylkingin mæl- ir øllum flokkum til at semjast um nøkur høvudsevni, fyri síð- an at fara til verka. Fåa vit ikki gongd á vinnulívið aftur í stundini, so steðgar samfelagið heilt upp. Í samráðingarupp- legginum hjá sambandsflokk- inum er trupult at fáa eyga á skógin fyri trøum. Heldur enn at leggja eftir verkamannafylk- ingini, átti javnaðarflokkurin at brúkt kreftirnar uppá at steðga borgarligu fyrireikingunum til lenarniðurskurð og privatiser- ing av tí almenna. Kristian Magnussen 27. juli-6. aug. nr. 588 Boðar tú til allar tjóðir Fyrra Kongabók 8,37 nr. 585 Tú alfagra land mitt Hósdagur 28. juli (Olavsøkuaftan) nr. 243 Fedranna kirkja Sálm. 100,5 Leygardagur 30. juli nr. 587 So ferdi aldafaður hond Jeremia 6,16 nr. 590 Vår Guð er verjan og verndin góð Månadagur 1. august nr. 28 Guð, tú id tendraði mána og sól Præd. 3,15 nr. 287 Eitt heim, eitt varandi heim ei her Týsdagur 2. august nr.20 Oil vit vid gleði halleluja kvøba Seinna Kor. 1,24 nr. 4 Mikudagur 3. august Heilagt ljóð oss legg á tungu nr.43 Tín miskunn, o Guð Róm. 6,23 nr. 375 Miskunnarsami Guð, mildi Harri mín Hósdagur 4. august nr. 502 Við náði í Guðs hjarta Róm. 6,23 nr. 345 Alt í faðurhendi er Fríggjadagur 5. august Alt tað, sum hevur fuglaflog nr.8 Róm. 14,7 nr. 21 Leygardagur 6. august Algóði Faðir, tú yndismilt bendir nr.18 Alvalds Guð, vit prísa tær Róm. 14,8 nr.22 Harrin signi oss og ráði Níggjunda sunnudag eftir trinitau“ Kollekt. Latum okkum øll biðja: Harra, vár Guð, himmalski faðir! Tú, sum vælsignar ar- beiði okkara og gevur okkum okkara dagliga breyð, vær biðjum teg: Varða okkum frá gimi og vek upp hjørtu okkara, so at vit av signing tíni fegin býta við fátæk fólk og vinna okkum vinir, sum kunnu taka ímót okkum í hinum ævigu bistøbunum. Gev okkum náði tína til at nýta gávur tínar soleiðis, at tá ið vit verða sett frá hesum húshaldi og verða førd fram fyri dóm tín, vit tá kunnu finna frelsu og um ævir verða sæl fyri son tín, váran harra, Jesus Krist, sum við tær livir og ræður í einleika heilaga andans, ein sannur Guð um aldur og ævir allar! Amen. Epistulin skrivar Paulus ápostul í seinna brævi | sínum til Timoteusar, 1. kap. 6.—14. v. i Tess vegna minni eg teg á, at tú birtir upp at loga ta | Guðs náðigávu, sum er í tær við álegging handa mína. Tí at ikki gav Guð okkum mótloysis anda, men kraftar og kærleiks og hóvsemis anda. Skammast tí ikki við vitnisburðin um váran harra ella við meg, fanga hansara, heldur skalt tú við mær tola ilt fyri gleði- boðskaparins skuld samsvarandi Guðs kraft; hann sum frelsti okkum og kallaði okkum við heilagum kalli, ikki eftir gerningum okkara, men eftir síni egnu ráðagerð og nådini, sum okkum er givin í Kristi Jesusi frá ævigum tíðum, men nú er vorðin alkunn við opinbering frelsara vårs, Krists Jesu, hann, sum gjørdi deyðan til einkis og leiddi lív og óforgongiligleika fram í ljósið við gleði- | boðskapinum, sum eg eri settur at vera boðberi og ápostul og lærari fyri. Tess vegna líði eg eisini hetta; men eg skammist ikki við tað; tí at eg veit, á hvønn eg havi sett trúgv mína, og eg eri vísur í, at hann er mentur at varðveita tað, sum mær er litið til, til hin dagin. Hay. | tær sum fyridømi tey heilnæmu orðini, sum tú hoyrdi av mær, í trúgv og kærleika í Kristi Jesusi. Varða um | hin vakra gripin, sum tær er fingin, við heilagum anda, | sum býr í okkum! | | | Í | t | í Í Hetta heilaga evangeliið skrivar Lukas evangelistur, 12. kap. 32.48. v. Ber ei ótta, tú fylgið lítla, tí at væl hevur tað líkað faðir tykkara at geva tykkum ríkið! Seljið ognarlutir tykkara og gevið olmussu. Gerið tykkum pungar, sum ikki verða slitnir, ein skatt, sum ikki minkar, í himl- unum, har sum tjóvur ikki kemur at, og ei heldur melur etur upp; tí at har, sum skattur tykkara er, har vil eisini hjarta tykkara vera. Lendar tykkara veri gyrdar, og ljós tykkara veri brennandi! Og verið tit sjálvir líkir monn- um, sum bíða eftir húsbónda sínum, tá ið hann kemur heim aftur úr brúdleypi, at teir við tað sama, tá ið hann kemur og bankar á dyrnar, kunnu lata honum upp. Sælir eru teir húskallar, sum húsbóndin finnur vakandi, tá ið hann kemur. Sanniliga sigi eg tykkum, at hann man gyrða seg og seta teir til borðs og fara at borðreiða fyri teimum. Og um hann kemur á miðjari nátt, og ym hann kemur í lýsing og finnur teir soleiðis, sælir eru teir. Men hetta skilja tit, at hevði húsbóndin vitað, hvønn tíma tjóvurin kom, tá mundi hann vakið og ikki latið verið innbrot í hús síni. So verið tit tá búnir, tí at tann tíma, sum tit ikki halda, kemur menniskjuson- urin!< Men Pætur segði við hann: »Harri, er tað okkum, tú sigur hetta líknilsi, ella øllum ødrum eisini?< Og Harrin segði: »Hvør er tá hin trúgvi og hygni húskallur, sum húsbóndin man seta yvir húsfólk sítt at geva | teimum verðir teirra á rættum tíma? Sælur er tann hús- ; kallur, sum húsbóndin finnur gerandi soleiðis, tá ið |; hann kemur. Sanniliga sigi eg tykkum, at hann skal seta hann yvir ellum tí, hann eigur. Men um hesin sami húskallur sigur í hjarta sínum: >Hús-bóndi mín man verða drúgvur at koma;< og hann tá fer at sláa dreing- imar og arbeiðskonurnar og at eta og drekka og stoyta seg fullan, tá skal húsbóndin hjá tí húskalli koma ein dag, hann ikki væntar, og ein tíma, hann ikki veit av, og høgga hann sundur í tógva lutir og lata hann fáa lut sín við hinum ótrúgvu. Men tann húskallur, sum veit vilja húsbónda síns og einki hevur gjørt til reiðar ella gjørt eftir vilja hansara, skal fáa mong høggini; men tann, sum ikki veit hann, og hevur gjørt tað, ið er høgg vert, skal fáa fá høggini. Men av einum og hverjum. sur mikið er givið, skal mikið verða kravt, og einum og hverjum, sum mikið er litið til, skal tess meira verða kravtav<.