mikudagur 3. august 1994síða 7
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið (SHU
úr viðalundini og hon úr
Sandágerði.
Har blivu so ymiskir smá-
leikir spældir, og fólk fylgdi
við gongunum oman á kei-
øki, har tann veruligi sjón-
leikurin fór fram.
Hann var hesaferð ein
dramatisering av Sjúrðar-
kvæðunum, og keigkið var
stúgvandi fult av fólki tá
hann varð spældur.
- Tað gleddi okkum nógv
at fólk tók so væl undir við
leikinum, sigur Katarina
Nolsøe.
- Ti hóast vit, sum skip-
aðu fyri, eitt skifti arbeiddu
við løn, so er tann tydning-
armesta = viðurkenningin
bæði hjá okkum og øllum
hinum sjálvsagt at fólki
dámar sjónleikin. Og tað
haldi eg, at tey gjørdu.
Tað skal
vera stórsligið
Tað er næstan Ogjørligt at
fáa alt við, tá so so nógvir
leikarar eru, og spælt verður
á so stórum eki.
Men tað er heldur íkki
ætlanin, at fólk skulu
hyggja at hesum sum at ein-
um vanligum sjónleiki.
- Endamálið hjá okkum,
sum fyrireika, er at gera
nakað stórsligið og hugtak-
andi. Nakað, sum setir
serligan dám á 6lavsøkuna.
Tað er ikki so nógv at siga
eina søgu, greiðir Katarina
frá.
Bæði í 1991 og í ár var
veðrið frålikt ólavsskudag.
Men hvat høvdu tey gjørt,
um tað gjørðist illveður?
- Tað er sjálvandi nakað,
vit vóru bangin fyri. Tí tað
er næstan 6gjørligt at útseta
ein tílíkan leik, til veðrið
verður betri. Tað ber illa til
at savna leikararnar - og
slettis ikki ul at savna
åskodaramar. Ti skuldi
veðrið verið sera ringt,
áðrenn vit avgjørdu at av-
lýsa, sigur Katarina.
- Men tað hevði ikki
eydnast líka væl í regni, og
tí eru vitótrúliga glad fyri, at
veðrið gjørdist so gott,
leggur hon afturat.
Býráðið stuðlar
Tað eru Leikarafelag Før-
oya og Tórshavnar Býráð,
sum fíggja útisjónleikin.
Og gongst sum ætlað,
verður tiltakið uppaftur-
tikið á 6lavsøku í 1997.
- Vit hava sett okkum fyri
at royna at skipa fyri einum
stórum útisjónleiki tridju
hvørja ólavssku, sigur
Katarina. - Tað hevði verið
stuttligt, um tað hevði
eydnast at gjørt tað til eina
fasta traditi6n.
S-S-
Nr. 144 — 3. AUGUST 1994