hósdagur 4. august 1994síða 13
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tidindadladid [ søsialurin ] Nr. 145 — 4. AUGUST 1994 Síða 13
Livsneyduga
ólýdnið
(Samandráttur av einum sjónleiki í fyribils 4
pørtum)
PARTUR I. Valstríðið:
Millum buppuna
og Várharra
Hjá øllum flokkum uttan
Frælsisfylkingini snúði
valstríðið seg einamest
um hvussu teir skuldu
»takla« danir á samráð-
ingarfundinum 17. aug.,
so føroyingar fingu sum
mest úr danabuppuni.
Seint fara vit at gloyma
hvussu t.d. valevnini hjá
teimum ymisku flokkun-
um løgdu dent á at sann-
føra veljaran um, at við
teirra flokki á odda vildu
partarnir mótast »å jøvn-
um føti«, sum tikið varð
til ferð eftir ferð. Einki er
at ivast í, at hesi fólk
meintu tað tey søgdu, tí
hvat eru >samráðingar<
millum tveir partar uttan
so at teir møtast á »jøvn-
um føti«?
Valúrslitið kenna vit,
og tað gjørdi sum kunn-
ugt ongan uttan kanska
javnaðarflokkin bilsnan:
Fastlæstir sum skjótt
meginparturin av borgar-
unum eru í rentufelluni
og Almu, valdu teir
flestu at seta krossin
onkustaðni millum bupp-
una og Várharra — tó
heldur nærri buppuni.
PARTUR II: Danska
Val-timburmenninir vóru
illa nokk horvnir, fyrr
enn Dagur og vika (15.
juli) visti at siga frá, at
tað longu áðrenn valið
(13. juni) fyrilá eitt
danskt embætismanna-
álit í sambandi við 17.
august-fundin og at alt
bendi á, at danir á fundin-
um fóru at krevja m.a. at:
— undirgrundin skuldi
aftur á danskar hendur
— kvoturnar skuldu ger-
ast meira umsetiligar
— almanna- og heilsu-
verkið skuldi skerjast
— Atlantsflog skuldi av-
takast
— inntøkutrygd fiski-
manna skuldi burtur.
Fólk vórðu ovfarin.
Hevði Marita á co vill-
leitt veljaran? Í einar
yvirlysing 17. juli kravdi
Frælsisfylkingin at nýval
vegin.
Sum frensar úr høvda-
trog lupu nú okkara em-
bætismenn í fjølmidlar-
nar og løgdu dyran vid, at
teir fingu handad danska
ålitid vid ti treyt, at tad
varð hildið loyniligt —
eisini fyri landsstýrinum
— til aftan á valið. Sagt
varð eisini, at donsku
embætismenninir høvdu
hótt við, at vildu teir ikki
ganga loyni-kravinum á
meti, so fingu teir heldur
ikki loyvi at síggja álitið
fyrr enn á sjálvum fund-
inum 17. august. >Trýstið
á okkum var ggiligt<,
segði Kári Petersen,
fíggjarstjóri og ein av
limunum í føroysku em-
bætismannanevndini.
Okkara løgmaður >be-
dýraði< alment, at hon
hvorki kendi til umrødda
álit ella munnkurvuna,
fyrr enn hetta kom fram í
sjónvarpinum, og vit
trúðu henni sjálvandi.
Hon lovaði annars at
kanna málið út í æsir.
PARTUR III: Føroyska
embætismanna-
frågreidingin
Grundad å »loynifundin«
13. juni skrivadu okkara
embætismenn eina trún-
aðarfrágreiðing til ný-
valdu løgtingslimirnar.
Men sum ikki einaferð:
Fjølmidlamir fáa skjótt
fatur í hesi frágreiðing,
og Óla Jacobsen klára
sum kunnugt sjálvt
danskir forsætismálaráð-
harrar ikki at múlabinda
(takk fyri tað Óli!) og
tíansheldur nakrir em-
bætismenn í landsstýrin-
um. Ein teirra — Kári
Petersen — gremur seg
ófórt í Dimmalætting 23.
juli um, at tað >stóð
svart upp á hvítt< at frá-
greiðingin bert var til
»innanhysis brúk< og at
ætlanin ongantíð hevði
verið >at kjakast skuldi
um tey tingini, ið stóðu í
frágreiðingini<.
Ein viðmerki
Hóast vit júst hava havt
eitt løgtingsval, ið átti at
havt mint okkara embæt-
ismenn um, at Føroyar (í
hvussu so er úteftir) sigast
at hava eina demokratiska
styrisskipan, so uppliva
vit í dag, at hesir somu
menn taka sum givið, at
teir áframt skulu iiva í tí
einavaldsverð, teir hava
albogað seg fram til. Teir
halda, at tað eru teir — før-
oysku embætismenninir —
ið skulu fortelja okkara
fólkavaldu hvat kjakas
kann um og ikki. Hetta
sigur í hvussu so er Kári
Petersen, fíggjarstjóri,
>svart upp á hvitt« í
Dimmalætting 23. juli.
PARTUR IV: Málið
verður kannað
og snarað
Løgmaður lovaði sum
nevnt at kanna málið í
æsir, og sum vit skilja
vóru okkara embætis-
menn >forhoyrdir< í mál-
inum í døgunum 25. og
26. juli. Spurd um úrslitið
av kanningini segði løg-
maður við útvarið 26. juli
m.a., at hon visti av
skránni fyri fundin 13.
juni, og somuleiðis hevði
hon dagin eftir fundin
fingið eina frágreiðing
um hvat varð sagt á fund-
inum, men har varð einki
sagt, ið ikki landsstýrið
>visti um áður<. Spurn-
ingurin er so um hetta
svar skal tulkast sum at
landsstýrið longu áðrenn
| fundin 13. juni visti um
nýggju donsku krgvini
um undirgrundina, um-
setiligar kvotur, Atlants-
flog, inntøkutrygd fiski-
manna o.s.fr. (sjá »Partur
II<). Annars segði hon, at
einki bendi á at okkara
embætismenn høvdu
fingið umrøddu munn-
kurð ella høvdu handlað
ófelagalynt (illoyalt) móti
embætismenninir avsann-
aðu alment (25. juli), at
tað nakrantíð hevði verið
talan um at múlabinda
stu embætismenn-
"Hin altavgerandi spurn-
ingurin, ið Føroya fólk nú
' — uttan uttanumtos — hev-
| ur krav uppá at fáa svar-
aðan beinanvegin er:
»Visti landsstýrið ÁÐR-
ENN VALID um nøkur
nýggj krøv, ið danir helst
fara at seta á 17. august-
fundinum?
Hesin spurningur er á-
framt ikki svaraður, men
tvørtur ímóti snaraður til
at vera ein spurningur um
Kári Petersen, fíggjar-
stjóri, hevði byrjað Ólav-
søkuna ov tíðliga ella
oxkurt líknandi, nú alt
hann hevur úttalað alment
knappliga skal vera tikið
úr leysu luftini. Løgmad-
ur eigur somuleidis at
svara Føroya fólki hví
hon 18. juli segði seg
einki vita um tað, sum var
farið fram á fundinum 13.
juni, meðan hon 26. juli
viðgongur, at hon bæði
visti av skránni fyri fund-
in og somuleiðis hevði
fingið eitt >referat< frá
fundinum 14. juni.
LÍVSNEYÐUGA
ÓLÝDNIÐ
Tað altavgerandi í hesum
álvarsama máli er ikki um
okkara embætismenn eru
»loyalir« móti landsstýr-
inum, men um landsins
myndugleikar krógvaðu
upplýsingar, ið talaðu fyri
kundu fáa avgerandi
týdning fyri valúrslitið,
vórðu teir alment kendir
áðrenn valið.
Hendan spurningin seta
nógvir føroyingar sær í
dag, serstakliga aftan á at
hava hoyrt veiku, nærum
gjánkaligu frágreiðing
løgmans í útvarpinum 26.
juli, sammett við av-
gjørdu svar hennara
áðrenn »avhoyringina«.
Gjánkaligu svarini kunnu
sjálvandi hava sínar or-
søkir i at løgmaður ikki
vildi »hanga út< alment
ein av nærmastu medar-
beiðarum sínum, men so
álvarsom sum stødan er í
landinum í dag, so er
fremsta treytin nú fyri at
yvirliva, at spælt verður
við opnum kortum. Vit
hava einki at missa her —
tvørturim6ti! Høvdu vit
skriggjad út — latið heim-
in fingið at vita:
— um hvørt >kommac í
donsku lánitreytunum
— um >ókeypis< NATO-
stødina og árinini av
henni á sethúsamarkn-
aðin
— um »æviga« Højgaard
& Schultz-såttmålan
— um >ókeypis< flog-
rúmdina yvir oyggjar-
nar
— um kvotuskipanina, ið
er kroyst niður yvir
okk-um
— um donsku og bretsku
krøvini í sambandi við
møguligari olju í undir-
grundini
— 0.s.fr. —
Ja, so stóðu vit sterkir í
dag hóast búskaparliga
sorgarleikin í landinum.
Tá vóru tað ikki vit, ið
fremst >mistu andlit<.
Loynifundir tæna als
ikki okkara áhugamálum,
men mótpartanna (dónum
og bretum). Vit hava
einki at tapa, mótpartar
okkara alt at vinna. Fá-
vitska og errinskapur rek-
ur okkara veiku samráð-
ingarfólk júst har mót-
parturin vil hava tey:
Eyðmjúk og undirbrotlig.
Bjørn á Heygum hevur
So rætt, so rætt, tá hann
sigur, at nú má tað vera
»well« við loynifundun-
um við bretar. Málið má
fyri Dómstólin í Haag.
Heimurin má nú og ong-
antíð ov skjótt fáa at vita
um bretsku ætlanirnar/
krøvini: Landám eftir
havbotninum heilt inn í
okkara klettar! Hvor
veit — kanska er tað eins
nógv »okkara« olja, ið
bretar nú gera sær dælt
av beint sunnan fyri
markið?
Eitt annað kent >loyni-
mál< er kanska týdning-
armesta framtakið í Før-
oya nýggjari søgu: Seis-
mikkanningar av undir-
grundini. Innkomnu til-
boðini hava higartil verið
duld sum mansmorð.
Hví? Tola tey ikki dag-
sins ljós? Hvat býr aftan-
fyri? Hví fekk eitt felag
øll rættindini? Hverjir
eru partaeigararnir í hes-
um felag? Hvat vóru til-
boðsprísirnir? Hvør um-
framt løgmaður og
túsundbeinsadvokatarnir
hava atgongd til øll skjøl-
ini? O.s.fr.
Eitt samfelag, har fólk-
ið bert gevur seg undir og
er lýðið mótvegis mynd-
ugleikunum, týnist skjótt.
Søgan hevur prógvað
hetta til fulnar. Hin vegin
vilja politisku myndug-
leikarnir hava eitt lýðið
fólk og fyri at røkka hetta
mál, ræður um hjá teim-
um at stíga fram so týdn-
ingarmiklir og ómissu-
ligir sum gjørligt. Tí
byrja teir eisini beinan-
vegin, teir koma í makt-
stóðu, at »umskapa« týð-
andi almenn mál til meira
og minni >loynimál<,
t.v.s. mál, ið bert teir
hava møguleikar at kenna
til botns og tí eisini bert
kunnu loysast av teimum.
Frontsoldátar myndug-
leikanna eru embætis-
menninir. Teir kenna po-
litiska spælið út og inn,
og tí verður kravt av
teimum, at teir eru »loy-
alir<, t.v.s. at teir halda
munn. Bert politikarin
skal hava loyvi at sóla
sær í »at vita best«.
Demokrati merkir ikki
at tú skalt vera loyalur og
lýðin móti politisku
myndugleikunum, hóast
tú t.d. ert settur embætis-
maður. Settu bødlamir
hjá Stalin, Hitler og
Ceaucescu umbóru seg
vid at teir bert »lyddu«
boðunum frá teirra yvir-
monnum. Song My-
týningin (Vietnam) er eitt
samsvarandi dómi frá
»hinari« síðuni.
Kreppan í landinum er
nú so rotføst, at tað er fá-
vitska at trúgva, at hon
kann loysast við loyni-
ligum, lirkandi samráð-
ingum og bukkandi lýdni
móti donsku stjórnini 17.
august. Tað sama kann
sigast um komandi sam-
ráðingar við bretar um
undirgrundina.
Her er sjálvandi ikki
talan um at fremja
»kriminelt« ólýdni, men
um lívsneyðugt ólýdni til
gagns fyri land og fólk.
Vit eru longu klødd av til
húðina og hava illa nokk
okkara samleika og tign
eftir. Vit hava tí alt at
vinna og einki at tapa við
at fremja so dyggiligt 6-
lydni måti penga-,
monopol- og >loyni<-
maktini, at hesir livsfigg-
indaligu maktstættir
verda kroystir til kniggja.
Hvussu ólýdnið skal
fremjast, gevur seg sjálvt
bert vit eru nóg nógv, ið
finna saman. Og tað
verða vit undir øllum um-
stóðum noydd til fyrr ella
seinni, skulu vit ikki
verða heilt týnd sum tjóð.
Men tað verður tyngri, jú
longri tíðin dregur út.
Ein fimti partur av hes-
um Føroya lagnusjónleiki
verdur leiktur 17. august
vid helst einans nyggjum
leikarum ødru megin
bordid — tad eru okkara
leikarar. Fara teir at syna
sama undirbrotliga hug-
burd sum undangongu-
menn teirra, ella fara teir
at skriva eitt nýtt blað í
okkara søgu?
Tormóður Dahl