Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-08-13, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 13. august 1994síða 9

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 152 — 13. AUGUST 1994 Síða 9 Tíðindablaðið (SF) Jóhannes og Hilda Johannesen: Trúboðarir í Afriku Fóru í farnu viku aftur til Botswana, har tey skulu virka sum trúboðarar. Í blaðnum "Trúboðin" frá 10. august er grein um hjún- ini Jóhannes og Hildu Johannesen, sum í seinastu viku fóru aftur til Botswana í Afriku, har tey á hesum sinni skulu vera í tvey ár. Í práti við "Trúboðan" siga tey, at fólkið í Botswana hevur stóran áhuga fyri og vil gjarna tosa um kristin- dóminum, men at tey ikki havanakað at "hava hann í". Landið hevur verið fyri stórum og kollveltandi broytingum seinastu 30 árini, har serliga stórbýirnir eru vorðnir meira nútíðar- gjørdir. Av tí sama er men- tanin hjá fólkinum farin fyri skeytið, og tey hava torført við at fáa kristindómin uppí sína egnu tilveru. Hilda og Jóhannes hava í Botswana arbeitt við brek- aðum børnum, og fyrst og fremst hevur dentur verið lagdur á at fingið hesi til at kenna seg sum ein part av samfelagnum. Tað kann annars ofta vera torført í Botswana, har brekaði fólk ikki fáa serliga góðar søm- dir, hvørki samfelagsliga ella menniskjansliga. Hilda er útbúgvin sosial- pedagogur og diakonur og skal nú hava tíggju brekadar næmingar, ið skulu læra at veva og gera ymiskar skreytlutir, sum síðani verða seldir ferðafólkum. Hetta verður eisini gjørt av tí, at arbeiðsloysið í Bots- wana er sera stórt. Hilda er serliga glað fyri, at hon kann hjálpa sálarsjúkum, tí tey fáa als onga hjálp frá sjúkrahúsunum í landinum. Jóhannes hevur lærara- Jóhannes og Hilda, Henry og Dávur. útbúgving fyri seinment. Hann er, eins og Hilda, diakonur. Hann skal nú arbeiða sum undirvísingar- leiðari á stovninum. Hann skal geva ungum fólki ta grundleggjandi útbúgving- ina, tey hava tørv á, áðrenn tey kunnu fara á hægri skúlar í Zimbabwe og Kenya. Fyrr var Jóhannes vanur at prædika í kirkjuni, men nú er prestur komin, so hetta arbeiðið verður helst ikki so nógv hansara longur. Í Botswana eru tvær kirkjur, tann kristna og Stemningsmálningar Í Smiðjuni í Lítluvík eru 3 Reinert systkin úr Norðradali, sum hava listaframsýning = við myndum úr fjall og fjóru í Føroyum. Bæði á sumri og á vetri. Har eru eisini myndir úr tí meira blíða Dan- mark. Eisini síggjast meira abstraktar mynd- ir hvar mannasálin kemur meira nakin til sjóndar. Til umhugsunar eru eisini nakrar myndir við tema úr Bíbliuni. Bæði olja, krit og tekstil verð- ur at síggja. Opið er frá mánadegi 22. aug. til og við sunnudagin 28. aug. Opið er mánadag til friggjadag kl. 14.00- 20.00, sunnudag kl. 14.00—18.00. profetkirkjan. Fleiri fólk fara í profetkirkjuna enn í ta kristnu, tí at profetkirkjan hevur lættari við at fáa fatur á fólkinum. AIDS er ein stórur trupul- leiki í Botswana. Í aldurs- bólkinum millum 20 og 40 ár hevur 1 út av 7 AIDS. Sum áður nevnt skulu Jóhannes og Hilda saman við báðum dreingjunum Henry og Dávi vera í Bots- wana í 2 ár, men tey vitaenn ikki, hvat tey skulu gera aftaná. elj útvegast til FLEST ALLAR BILAR Fa. BILLUTIR Tlf. Fax. 21605 21666 % Ráðið fyri Ferðslutrygd: Fyrsti skúladagur Mánadagin byrjar skúlin aftur! — og hjá 730 børnum í Føroyum er tað fyrstu ferð, at tey fara í skúla Samstundis skulu tey byrja trygd givið teimum reyðar, at taka ábyrgd av sær sjálv- gular og grønar keppar, um í ferðsluni, uttan at vera undir eftirliti av teimum vaksnu. Hetta er stór broyt- ing og tað er greitt, at børn- ini kunnu ikki duga alt bein- anvegin. Fyri at næmingarnir í fyrsta flokki skulu líkjast burturúr, hevur Ferðslu- Deyvafelag Føroya mn í Deyvshúsinum sEffatac, vegur 10 B, Torshavn, er opin hvenn dagkl.9-11. Telefon/tteletax 17597 og ieiafax 41992. skrivitele- fon tlf. 0123 og bið um 16929 eila 41792. somu litir sum ferðsluljós- ini. Eisii hevur Ferðslutrygd latið prentað faldara, sum er ætlaður foreldrum og lærar- um, so at tey kunnu vera betur fyri, tá ið tey skulu greiða børnunum frå um, hvat tey skulu ansa eftir í ferðsluni. Men hóast børn eru nom og læra skjótt, eiga vit vaksnu at hava í huga, at børn eru børn, og hjá teim- um er ikki so langt frá hugs- an til gerð. Vit skulu tí: Vænta av bérnum tað óvæntaða! MRS ANT