leygardagur 13. august 1994síða 19

íðindablaðið Nr. 152 — 13. AUGUST 1994 Síða 19 ma: 777 Are SE Minningarorð Louisa á Fletti er farin inn í ta havn, sum hon stevndi ímóti. Heilsan var ikki góð tey seinastu árini, men vit, ið umgingust hana dagliga, hevdu væntað, at tað fór at batna, tí um stutta tíð var ætl- anin at hon skuldi fáa skurðviðgerð P og harvid fåa betr- ad heilsuna. Men B > her steig hann, sum hon hevði sett alt sítt álit á, upp í millum og teskaði: kom heim. At hon vildi hetta, fekk eg fullgott prógv fyri einans fáar tímar áðrenn hon slóknaði. Eg kom fram at sjúkraleguna, reddin var veik, hon segði: Leivur, tá ið tað verður so leingi, verður tað so tungt. Núerlætnaðognúerstilt. Taðerikki so lætt hjá mær at føra pennin og skriva um hesa megnar- kvinnu, tí at eg verði måttstolin av heitum kensl- um. Hon sýndi í verkum at hon altíð var tann hjálpasama, at gera tað góða fyri onnur var henn- ara fremsta mál. Tann boðskapurin, tá frelsarin á sinni støkk inn á gólvið hjá Martu og Mariu, nemur við okkum øll. Tað sermerkta við Louisu var, at hon heilt frá ungum árum kundi flokkast til tær báðar, men sum hon kom longur fram á leiðina, fór hon meira og meira at líkjast Mariu, og nú heilsan gjørdist vánalig, var hon henni meinlík, henni hóvaði væl at sita við frelsarans føtur. Louisa fann sær mann inni úr Hålvmørk, hin spaklynta Hans Johannus. Tey fingu tveir dreing- ir og eina gentu, og sum vera man stóðu tey henni nærmast. Hon fekk eisini ta stóru gleði at eiga fleiri barnabern, sum hon var sera góð við og sum góvu henni nógvar s6lskinsløtur. Ásannast má, at barnaverðin er tann sama ætt eftir ætt. Somuleiðis er áralagið hitt sama, sum vit fingu frá okkara fyrstu foreldrum, hetta at fæðast og doyggja er lagna mannaættarinnar, hetta er eitt av teimum mongu, sum liggur fast frá tí alvísaráð og honum, sum hevur skapt alt ið rerist og segði: at tað var sára gott. Sum prestur sipaði til úr 131 sálmi eftir Dávid, tað má sigast at vera beinrakið, tí hetta var Louisa, hon hevði og vildi ikki gera háva úr tí, hon í verkum framdi, hon var ein av teimum stillu og tey eru ofta ring at gera sær metingar um. Men vit mongu, sum kendu hana, eru henni sera takksom fyri teir varðar, ið hon setti á leiðini. Nú er hon farin afturundir og er handan sýn. , Hjá tykkum, sum hon stóð allarnærmast, kennist sorgin svår, men gott og fløvandi er at kenna hitan av hondum, ið sleptu. Vit heiman av Kvíggjarfossi vilja minnast og takka fyri tín stóra kærleika og trúfesti. Hvíl í friði. Leivur Eidesgaard Mitsubishi Colt 1500 GLX, árg. 4/89, við el-siduspegl- um og såltaki, lakeraður fyri hálvum ári síðan — til sølu ella í býti við annan eitt sindur størri bil. Anugad kunnu ringja til Randi Tlf. 33259 (e. kl. 17) - hevur opið måndag-friggjadag kl. 9-16. Telefonir: 18222 og 19228. — Blindastovnur Føroya JÁ til rættis: - øddbjørg PAL) Poulsen Ein tænastugenta Na'aman var ein tydningarmikil madur. Hann hevði arbeiði í herinum, sum ansaði eftir landinum og eftir konginum. Men Na'aman kendi ikki Gud. Ein, sum búði í húsi Na'amans, kom at hjálpa honum at finna Gud. Tað var ein lítil genta. Hon var tænastu- genta og hjálptu konu Na'amans at vaska og rudda og gera mat. Men Gud ætlaði at hon skuldi eisini koma at hjálpa Na'aman — bara uppá ein annan máta. Meira í næstu viku! Sært tú mun á mynd A og mynd B? Niðara myndin hevur 5 feilir! NORRØNI EFTIRSKULIN iHygum ” Vegna avboð er pláss fyri 2 gentum á skúlanum komandi skúlaár. Skúlin byrjar týsdagin 16.8. Ahugað kunnu ringja til skúlan á tlf. 097 83 61 00 (bert fyrrapart). 11. sunnudag eftir trinitatis Kollekt. Latum okkum øll biðja: Harra, vár Guð, himmalski faðir! Vær biðjum teg, at tú við heilaga anda tínum vilt upplýsa og leiða okk- um soleiðis, at vit ikki gloyma syndasekt okkara og gerast hugmóðig, men at vit av hjarta angra syndir okk- ara og dag frá degi betra okkum og eina ugga okkum við, at tú vilt vera okkum miskunnsamur og fyrigeva okkum alla synd okkara og gera okkum sæl um ævir fyri elskuliga son tín, Jesus Krist, våran harra, sum við tær livir og ræður í einleika heilaga ansans, em sannur Guð um aldur og ævir allar! Amen. Epistulin skrivar Paulus ápostul til Rómverja 10. kan. 4 17. Tí at Kristus er endin á lógini til rættvísi fyri hvønn tann, sum trýr. Tí at Móses skrivar, at tann maður, sum ger ta rættvísi, sum er av lógini, skal liva við henni. Men tann rættvísi, sum er av trúgv, sigur soleiðis: >Sig ikki í hjarta tínum: >Hver vil fara upp í himin?< — tað er, til at flyta Krist oman, — ella: »Hvør vil fara niður i undirdýpið?< — tað er, til at flyta Krist upp frá deyðum. Men hvat sigur hon? >Orðið er tær nær, í munni tínum og í hjarta tínum“. Tað er tað trúarorðið, sum vit præ- dika. Tí at um tú játtar við munin tínum, at Jesus er harri, og trýrt í hjarta tínum, at Guð vakti hann upp frá deyðum, tá skalt tú verða frelstur; tí at við hjartanum verður tråd til rættvisi, men við munninum verður játtað til frelsu. Tí at skriftin sigur: >Hver tann, sum trýr á hann, skal ikki verða til skammar<. Tí at ikki er munur á Jøda og Grikka; tí at hin sami er harri hjá øll- um, fullríkur fyri øll tey, sum åkalla hann. Tí at hver tann, sum ákallar navn Harrans, skal verða frelstur. Hvussu skulu tey tá ákalla tann, sum tey ikki trúgva á? Og hvussu skulu tey trúgva á hann, sum tey ikki hava hoyrt um? Og hvussu skulu tey hoyra, uttan at onkur er, sum prædikar? Og hvussu skulu teir prædika, uttan at teir verða sendir? Soleiðis sum skrivað er: >Hvussu yndisligir eru fótur teirra, sum boða gleðiboðskapin um hitt góða!< Men ikki vóru øll gleðiboðskapinum lýðin; tí at Jesaja sigur: >Harri, hvør trúði tí, sum hann hoyrdi av okkum?< So kemur tá trúgvin av tí, sum verður hoyrt; men tað, sum verður hoyrt, kemur gjøgnum orð Krists. - Hetta heilaga evangeliið skrivar Lukas evangelistur, 7. kap. 36. v. og út. Men ein av Farisearunum beyð [Jesusi] at koma og eta hjá sær; og hann fór inn við hús hjá Farisearanum og settist til borðs. Og sí, har var í bygdini ein syndafull kona; og tá ið hon fekk at vita av at hann sat til borðs heima við hús hjá Farisearanum, kom hon við eini alabastur-krukku av smyrslum og stillaði seg aftan fyri hann við føturnar á honum grátandi, og tók til at væta fótur hansara við tárum sínum og turkaði teir við høv- uðhári sínum; og hon kysti fótur hansara og salvaði teir við smyrslunum. Men tá ið Farisear-arin, sum hevði boðið honum, sá hetta, segði hann við sær sjálvum: >Hevði hann verið ein profetur, mátti hann vitað. hver og hvat fyri ein kona hon er, sum nemur við hann, at hon er ein syndafull kona.< Og Jesus tók til orða og segði við hann: »Simun, eg havi nakað at siga tær.« Men hann sigur: >Meistari, sig tað!< Ein maður, sum lænti peningar út, hevði tveir skuldarar; annar teirra skyldaði honum fimm hundrað denarar, og annar fimti. Og tá ið teir einki áttu at gjalda við, gav hann teimum báðum eftir. Hver teirra man nú elska hann meira? Símun svaraði og segði: >Ég haldi, at tann, sum hann gav meira eftir«. Men hann segði við hann: >Rætt dømdi tú<. Og i tí hann vendi sær móti konuni, segði hann við Símun: >Sært tú hesa konuna? Eg kom inn í hús tíni; tú gavst mær ikki vatn til føtur mínar, men hon vætti føtur mínar við tárum sínum og turkaði teir við hári sínum. Tú gavst mær ikki koss; men hon helt ikki uppat, frå tí eg kom inn, at kyssa fótur mínar. Tú salvaði ikki hevur mitt við olju; men hon salvaði føtur mínar við smyrslum. Av teirri grund sigi eg tær: Henn- ara mongu syndir eru henni fyrigivnar, tí at hon elskaði mikið; men tann, sum lítið er fyrigivið, elskar lítið.< Men hann segði við hana: >Syndir tínar eru fyrigivnar<. Og teir, sum sótu til borðs við honum, fóru at siga við sær sjálvum: >Hver er hesin, sum eisini fyrigevur syndir?< Men hann segði við konuna: >Trúgv tín hevur frelst teg; far í friði!<