týsdagur 6. september 1994síða 14
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 14 Nr. 168 —6. SEPTEMBER 1994 Tíðindablaðið [ sosialurin |
tre Ott
Framhald av sidu 10
Magni Petersen
Páll á Reynatúgvu
Magni Jarnskor
Pauli Jarnskor ,
Bergur Magnussen
John Hansen
Edvard Apalkov
Aksel Højgaard
Súni Fridi Johannesen
Eli Hentze
Simun Petur Justinussen
Simun Eliassen
Margar Hansen
Kurt Mørkøre
Torbjørn Jensen
Henning Jamskor
Jéan Petur Olsen
Sigfríður Clementsen
Amfinn Langgaard
Oli Johannesen
Petur Eiriksson
Dånial P. Johansen
Gunnar Nielsen
Bjarki Sørensen
Påll Didriksen
Øssur Hansen
Jóan Petur Clementsen
Sofus Clemenisen
Tummas Magnussen
Eddie Mikkelsen
Oli Jensen
Jåkup Midjord
vw
-
-—
DNDNN NDN NNDNNN UD UUUVVYDDDDDDAODOSD
Njål Niclassen
Hans Jåkup Thomsen
Rene Thomsen
Jénsvein Olsen
Petur Ritter
Magni Jacobsen
Alfred Wøldike
Niclas Joensen
Jógvan Jón Petersen
John Sørensen
Ingi Hansen
Jákup Hansen
Conrad Joensen
Grímur Vang
Ken Bærendsen
Jón Magnussen
Allan Joensen
Eddie Mikkelsen
Birgir Jørgensen
Herman Mortensen
Málskjúttar, 2.
Birgir Joensen
Jens Erik Rasmussen
Per Joensen
John Olsen
Pól Thorsteinsson
Jonhard Joensen
John Eystberg
Egil Steintórsson
Jóhannes Joensen
Høgni Hansen
Eyðun Samuelsen
Gert Långgaard
Vilmund Mikkelsen
Birgir Jørgensen
Jógvan Hendrik Samuelsen
Royn
m
vw
=S
(94)
R
DN NNNNDNDNNNDNNDSD SD NDSDSDSND SND
deild, menn:
sf
FS Vågar
—
fæ
555
ri
S Vågar
— …—
in AO ORRA -IN-ICOS0O
Hartvig Joensen
Jan Olsen
Karl Marius Poulsen
Hjørleif Olsen
Dånjal Johan Joensen
Magni Magnussen
Aksel Højgaard
Eyðstein Simonsen
Eyðun Jensen
Ivan Weihe
Eddie Bertholdsen
Thomas Hansen
Jégvan Martin Olsen
Berg Vatnhamar
Bogi Olsen
Janus Ellendersen
Jén Henriksen
Kåri Reynheim
Petur Gaardlykke
Hans Dånjal Joensen
Hedin Lamhauge
Høgni Kastalag
Åmi Jacobsen
Martin Wenned
Hilmar Hansen
Ólavur Reynslåg
Jens Sivar Djurhuus
Magni Mohr
Dåvur Hansen
Per Mikkelsen
Mikkjal Danielsen
Búgvi Joensen
Sigfríður Clementsen
Jørgin Meitilberg
Símun Waag Høgnesen
Hans Fróði Hansen
Sjúrður Jacobsen
Jack Jakobsen
AE
g
=
æ
8
GRRABB2RS
(24)
-—-
ÞJ ÞJ ÞJ ÞJ KJ KJ ÞJ ÞJ PY KI LD 10 10 10 10 La LD 10 10 10 > > > > > IA LA CA CA CA CA
Har Hann er,
kann eg eisini vera | 3
Tad er langt sidani, eg havi
hoyrt so góða prædiku, sum
í Sjónleikarhúsinum í Havn
fríggjakveldið! Hon er ødr-
vísi enn tær, vit vanliga
hoyra. Tí hon er eisini sjón-
leikur í orðsins besta og
sanna týdningi. Ikki blas-
femiskt komediuspæl. Men
ramasti ålvari og bersggið
skemt. Úr einum umhvørvi
og einari tilveru, sum vit
hampafólk ikki viðurkenna
og einki vilja hava við at
gera. Ið hvussu er ikki opin-
lyst. Og sum vit als ikki seta
í samband við álvarsama
prestagerningin.
Presturin (José Luis
Martin Descalzo), sum
skrivað hevur leikin, letur
evangeliið bera fram av ein-
ari skøkju og á leikpalli!
Tað er næstan óhoyrt!
Kristus sjálvur og bersagdi
boðskapur hansara frammi í
almennum sjónleikarhúsi!
Og í einum leiki, sum ber
heitið »Skøkjurnar ganga
fremst inn í Himmalin«.
Titulin sipar sum vera man
til kendu orðini til høvuds-
prestarnar og teir elstu
fólksins: Sanniliga sigi eg
tykkum, tollarar og skøkjur
ganga undan tykkum inn í
Guds ríki!
Titulin er helst meira
tennandi enn góður, men
tað í sær sjálvum er eitt mál
við sjónleikinum, og eigur
ikki at fáa nakran til at setast
aftur. Har verður einki sagt
og gjørt, sum áskoðaranum
nýtist at skammast av.
Jesus skammast ikki við
leikin, og >syndafulla< vin-
kona hansara, Rósa — spæld
av Biritu Mohr — heldur
ikki. Einasta, eg sum áskoð-
ari hevði skomm av, var, at
so alt ov fá vóru komin til
hesa góðu gudstænastu.
Hvar eru gll tey, sum fyrr
stóðu í longum rødum fyri
at fáa atgongumerki til
nýggjan sjónleik?
Hesin leikurin er serliga
viðkomandi júst nú, sum
tað hevur verið skrivað so
nógv um synd, funda-
mentalismu og »rætta«
trúgv. Tílíkt er altid við-
brekið og mestsum 6gjørligt
at fáa skilagott orðaskifti
um. Júst ti at tað eru
trúarspurningar. Men her
haldi eg, at øll, sum hava
áhuga fyri Jesu óspiltu
greiðu læru — bæði trúgv-
andi og vantrigvandi — eiga
at unna sær hetta høvi, at
fara í Sjónleikarhúsið at
lurta eftir hesi einfaldu
gudstænastu. Og hví íkki
aftaná viðgera innihaldið í
leikinum á bíbliufundum og
í samkomuhúsum?
Lesið eisini tær frálíku
hugleiðingarnar hjá Marj-
uni Bæk presti í leikskránni:
„Kristus, kirkjan -og
menniskjuni...< Samstund-
is fari eg at mæla til at fáa
hesar væl orðaðu hugleið-
ingarnar hjá Kvívíkspresti
prentaðar í blaði, so at tey
ivingarsomu kunnu síggja,
hvat leikurin veruliga snýr
seg um.
Men skundið tykkum til
leikin! Tí hann verður bert
spældur hesa vikuna afturat,
er mær sagt. Birita fer av
landinum til aðra leikupp-
gávu um stutta tíð.
Hetta er avgjørt størsti
leiklutur, Birita higartil hev-
ur havt. Bæði so og so. Eg
hevði forsvorið, at hon
skuldi klárað eisini hesa
uppgávuna so væl! Tað vís-
ir, at hon er nógv meira fjøl-
broytt og kenslusom, enn vit
hava havt varhugan av hig-
artil. Eitt sannførandi væl úr
hondum greitt leikavrik!
Einsamøll á palli í út við 2
tímar — sman við Kristusi.
Og vit keddu okkum onga
løtu í tí selskapinum, tvørtur
ímóti!
Takk Birita og tit øll, sum
hava lagt so nógva orku ío at
fáa henda leikin so væl-
eydnaðan, sum han er bliv-
in. Tað var ómakin vert!
Sverri Egholm
—