mikudagur 7. september 1994síða 12

Síða 12 Nr. 169—7. SEPTEMBER 1994 Tíðindablaðið CD = r-Grikkaland Teir seks >útisetarnir< á landsliðnum: Summir hava undanvind og aðrir stridast imoti Fyrrapartin | mánadagin komu teir seks føroysku landsliðsleikararnir, sum dagliga húsast í Danmark, til Føroya saman við lands- lidsvenjaranum. Tad var eitt sindur mis- javnt, hvat teir høvdu i skjåttuni frå vikuskiftinum av. Lættastu skjåttuna høvdu Jan Allan Miiller og Jens Erik Rasmussen, sum vid Horsens á heimavølli sunnudagin taptu heili 7-0 móti Herfølge. Jákup Mikkelsen, mál- verjin, sat á beinkinum hjá lerfølge og hugdi at: fad var eingin ivi um, fór at vinna. Okkara lið hevði nógv stórri breidd g eg haldi, at Horsens gjørdi ikki okkara lið! upp- gávuna torføran. Tí teir tóktust spæla verjufótbólt, og tað dåmdi Herfølge væl. nvør Dagsins madur Hvussu heldur tú, at før- oyingarnir stóðu seg? — Jan Allan Miller var einsamallur á álopinum. Hann fekk lítlan stuðul aftanífrá, so tað var ógvu- liga avmarkað, hvat hann kundi gera. Jens Erik Ras- mussen varð skiftur inn um miðjan 2. hálvleik, og hann varðeftir dystin kosin dags- ins leikari hjá Horsens, Fl Jákup Mikkelsen — Tað er rætt, at vit leiktu verjukent, og tað eru vit fleiri, sum ikki skilja serliga væl. Vit halda, at liðið hev- ur meiri styrki frammi á vellinum, enn tað hevur í verjuni, og tí skuldu vit heldur roynt at flutt leikin longri fram á vøllin, halda teir báðir føroyingamir í Horsens, Jan Allan og Jens Erik. Teir eru í landsliðshópin- um hvørja ferð, meðan Ják- up Mikkelsen framvegis noyðist at bíða eitt sindur eftir at fáa møguleikan at koma á besta liðið. — Besti málverjin hjá Her- følge, Kaj Larsen, er skadd- ur í løtuni, so annar málverj- in, Lars Hansen er á besta liðnum. Eg havi so verið á liðnum í Danmarksseriuni, og tað hevur gingið væl. Vit spældu 0-0 móti Holbæk á heimavelli, og vit vunnu 3- 1 á útivelli móti KB í Keyp- mannahavn. Ikki hægri stødi Hvussu er stødid í mun til iFøroyum? —Eg haldi ikki, at tað er so høgt i Danmarkseriuni, sum tað er í Føroyum, og eg haldi heldur ikki, at liðini í donsku 1. deildini eru so ógvuliga nógv betur, enn tey føroysku liðini eru. Men tut venja ofta? — Fýra ferðir um vikuna. Og tað sum serliga er at gleðast um, tað er at mál- verjarnir fáa serliga venjing í ein tíma hvort kvøld. Tað er hugaligt at fara til venj- ingar og vita, at tú sum mál- verji fært serliga venjing og at tú verður lærdur hvort kvold. Venjarin vísir tær á veikleikar og sigur tær, hvussu teir skulu rættast. Jákup letur væl at venjar- anum hjá Herfølge. Hann eitur Ole Mørch og kom til Herfølge úr Frem, tå Frem fór av knóranum. Hann hevði málverjuvenjaran Svend Knudsen við sær úr Frem, og tað hevur verið Todi Jónsson — myndin omanfyri sen. Niður og upp Jens Christian Hansen er fastur maður í miðverjuni hjá Randers Freja í 2. deild. Næstseinast taptu teir á heimavelli móti botnliðn- um úr Fredericia, men hesa ferð bragdaði aftur. Teir greiddu javnleik 0-0 móti oddaliðnum úr Herning á útivelli. — Dysturin móti Frederi- cia var eitt stórt vónbrot. Vit høvdu vunnið einar tiggju dystir upp í slag, nógv tos var um, hvussu góðir teir í Randers vóru, og so kom TV2 sjónvarpið at taka upp. Og so miseydnadist tað full- komuliga. Ni sunnudagin funnu vit stevið aftur, og tað var frå- líkt í — kom ikki inn, tå Lyngby vann 3-0 á AaB. Jan Allan Miller — myndin vinstrumegin — fekk lítið at arbeiða við, tá Horsens tapti 7-0 móti Herfølge Taðer vid at koma rætti- ligur altjóða dåmur yvir Hugsað verður her um, at nú hoyra heilir seks landsliðsspælarar heima i feløgum uttan- lands — allir í Danmark. So var ikki, tá landsliðið byrjaði í altjóða hgpi — tá var bert talan um spæl- arar úr heimligu kapp- ingini, og vit tá áttu ong- ar, ið spældu uttanlands. Teir seks spælararnir eru Todi Jónsson (Lyng- by Boldklub), Jan Allan Miiller (A. C. Horsens), Fx Øssur Hansen kominn fyri John Sivebæk um vikuskiftid, tå Vejle vann 1-0 å B93. Øssur fekk eitt korter å vøllinum Skiftisleikarar Todi Jónsson hevur verið í Lyngby hópinum hverja ferð síðani summarsteðgin. Mikukvøldid í síðstu viku var hann ikki við, tí lands- liðsskyldan kallaði til venj- ingardyst móti Vejle á Svangaskarði. Nú sunnudagin var Todi 14. maður, tá Lyngby vann 3-0 móti oddaliðnum úr Aalborg og stríddi seg upp á 3. plássið í bestu deildini. Tað er ikki óhugsandi, at ferðin til Føroya kostaði plássið á vellinum, men Todi er á ongan hátt dottin úr 1. liðs hópinum hjá skiftisleikari á besta liðnum í Vejle. Teir vóru á Østerbro Fótbóltssambandið av landinum eftir spælarum Jens Erik Rasmussen (A. C. Horsen), Ossur Han- sen (Vejle Boldklub), Jens Christian Hansen (Randers Freja) og Ják- up Mikkelsen (Herfølge). Av hesum trimum er tað Jan Allan Miller, ið hevur størstar royndir stadion í Keypmannahavn og leiktu móti B93. Tá tað restaði eitt korter avloysti Øssur Hansen sjálvan John Sivebæk. Vinstri vongverj- in fór á plássið hjá Sivebæk í høgru, og Øssur kom inn á vong-verjan í vinstru. Hvussu gekk tað? — Fyri liðið gekk tað væl, ta løtuna eg var inni. Tá eg kom inn var stødan 0-0, men vit vunnu 1-0. Málið kom tá tað restaðu 10 min- uttir. Sjálvur haldi eg ikki, at tað gekk nakað serligt hjá mær. Tað eru framvegis alt ov nógvir nervar uppi í, heldur toftamaðurin lítil- látin. sum spælari uttanlands— hann hevur bæði verið i Go Ahead Eagles í Hol- landi og AGF í Danmark frammanundan. Í dager Todi Jónsson tann, ið er ovast staddur — Lyngby spælir í donsku superlig- uni. hj. --