fríggjadagur 9. september 1994síða 14

Síða 14 Nr. 171 —9. SEPTEMBER 1994 Tíðindablaðið [ søsialurin | fre Ott — Eg så, at eingin var við mær heilt har frammi, og so dugdi eg ikki at síggja annan møguleika enn at trekkja beint móti málin- um fyri at royna. Mál- maðurin dekkaði nærm- astu stong, men stóð eitt sindur úti, so eg hugdi niður og sendi bóltin inn máti málinum. Hvat tað var, sum hendi har inni, veit eg ikki, men tá eg so hugdi uppaftur, sá eg at ein av grikkunum fekk fótin á bóltin, og at hann fór inn. Soleiðis greiðir mál- skjúttin Jan Allan Miiller | frá, hvussu hann upp- | livdisekundini í 89. min- | uti mikukvøldid, tá Før- oyar fingu sítt fyrsta mål á Svangaskarði í einum týðandi dysti. Eins og hinir á liðnum =- Ov våna- ligt, at vit | = = = ikki fingu mm == . fleiri mál — Teir fingu fimm mál burtur úr fimm kjansum, meðan vit fingu bert eitt burtur úr tíggju kjans- um, heldur Jan Allan Miiller, ið átti føroyska málið mikukvøldid er hann vælnggdur við nýggja spælistílin, ið er meira framrættaður, enn vanligt hevur verið at sæð landsliðið fyrr. -Eghaldi taðer gott, at vit spæla so nógv fram- eftir, tí á annan hátt fáa vit ongar kjansir. Í hesum dystinum høvdu vit ikki so fáar kjansir, og vit vóru óhepnir, at vit ikki fingu fleiri mál, heldur Jan Allan Miller. — Men vit vóru ikki bert óhepnir. Eins nógv var tað vánaligt av okk- um, at vit íkki megnaðu at útnytta tilboðini betur. Meðan grikkarnir fingu fimm mál burtur úr fimm kjansum, fingu vit bert eitt mál burtur úr kanska tíggju kjansum. Og taðer ikki nóg gott úrslit. hj. Leikaraumróða: Foroyar-Grikkaland Finalan verður spæld á Wembley 30. juni 1996 EM-undankappingin, ið nú er farin í gongd, hevur sum mið at finna fimtan lond, ið umframt vertslandið Ong- land, skulu vera við í stóra endaspælinum. Onglendingar eru vertir fyri EM-endaspælinum, og tí eru teir føddir luttakarar, tá endaspælið verður av- greitt á sumri 1996 — mill- um 8 og 30. juni. Tey fimtan liðini, ið skulu við til endaspælið, verða funnin á hendan hátt: Teir átta bólkavinnararnir eru sjálvskrivaðir, síðani koma Skiftisleikararnir styrktu sína stødu Jens Martin Knudsen hevði ikki so nógv at gera, sum hann plagar. Tvær tær fyrstu ferðirnar, hann nari bóltin, fór hann í netið eftir honum. Tå litid var at gera á strikuna, var serliga lagt til merkis tað, hann gjørdi úti á vøllinum, tí verjan hevði lítla dýpd, og tá stóð hann seg væl. Men innlegginum til 2-0 kom hann ikki út eftir, og 4- O málið og eitt, sum var kolldømt, átti hann at havt tikið. Tað telur frá, og hóast tað væl er hugsandi, at Jens Martin uttan topphúgvueis- ini verjir málið í Glasgow um góðan mánað, so er ikki óhugsandi, at Jákup Mikk- elsen fær møguleikan um ikki so drúgva tíð. Miðverjan hevði trupul- leikar. Jens Christian Han- sen var meiri midvallari, og har stóð hann seg væl. Trup- ulleikin hjá Tummas Eli Hansen og Óla Jóhannesen var, at Saravakos var so skjótur og snúðin við alla tíðina at leggja seg at aftasta manninum og har við binda tveir. Taðer ikki óhugsandi, at onkrar útskiftingar verða í miðverjuni. Miðvellurin Øssur Hansen og Allan Mørkøre vóru báðir fram- rættaðir. Báðir høvdu trup- ulleikar í verjupartinum, tá teir vórðu yvirspældir, báð- ir vóru nógv leysir seinna umfarið uttan at verða spældir, og báðir fóru av vellinum. Øssur ti hann varð skaddur í fótinum í ljótari takling, og Allan tí hann ikki orkaði meiri. At teir kenna Henning Jarn- skor sum hóttan til næsta dyst er ikki at undrast yvir. Magni Jarnskor, Jan Dam og Abraham Hansen arb- eiddu nógv, og hóast tað framvegis eru trupulleikar, tá mótsigðuliðið spælir skjótt, og teir í verjupart- inum eru aftan á, tá bólturin verður mistur á veg í álop, so hekk tað betur saman enn móti Vejle. Serliga stuttligt var at síggja, at Magni Jarn- skor ikki hevði mist sjálvs- álitið, og fyrra umfarið søkti målmøguleikar. At Jan Dam eigur at vera sjálvskrivaður hvørja ferð, er einki at ivast í, og Abra- ham Hansen erlyklapersón- ur sum lidskipari. Álopið Todi Jónsson hevði nakr- ar men ov fáar gjøgnum- brotsroyndir. Hann flutti seg ikki so nógv aftur á mið- vøllin, sum vit høvdu rokn- að við. Tað var rætt, at bæði hann og Jan Allan royndu seg við langskotum, men serliga í 2. hálvleiki vóru tær óneyðuga nógvar, ser- teir seks bestu tveyararnir við, og teir báðir vánalig- astutveyaramir skulu spæla ein dyst millum 13. og 17. desember 1995 á uttanvelt- aðum velli, og tað vinnandi landi kemur við sum fimt- andi luttakarin í endaspæl- inum. Tey sekstan londini í EM- endaspælinum verða bólk- að í fýra bólkar, ið skulu spæla á átta vøllum í Ong- landi: Bólkur A spælir á Wembley í London og Villa Park í Birmingham, bólkur B spælir á Elland Road í Æ Í 3 PM he pr; liga tá viðleikarar vóru leys- ir í borðunum. Jan Allan Miller arbeiddi nógv, hann fekk tamarhald á nógvum, og hann gjørdi fyrireikingararbeiðið = til málið. Men hann misnýtti onkran stóran møguleika, og seinna umfarið hevði heldur ikki nóg ofta hann eyga fyri, at teir vóru leysir í borðunum. Skiftisleikararnir Henning Jamskor kom inn å vongverjan i vinstru, tå Øssur fór út í 54. minutti. Ta løtuna, hann var inni, mundi Henning vera mill- um teir frægastu. Spældi væl frå sær, var idin og nær- lagdur og mundi skora, tå hann stútaði móti handara horninum. Sannlíkið man vera stórt fyri, at hann verð- ur við frá byrjan í Skotlandi 12. oktober. Jens Erik Rasmussen kom inn í 84. minutti. Tað var ov seint. Rásarúmið var stórt eftir at grikkar høvdu mist ein mann, og Jens Erik vísti, at hann bæði hevði hugflogið og evnini at skapamgguleikar. Teir seks minuttirnar styrkti hann um sína stóðu í hópinum. -nn- Leeds og St. James Park í Newcastle, bólkur C spælir áOld Trafford í Manchester og Anfield Road i Liver- pool, og at enda spælir bólk- ur D å Hillsborough i Shef- field og City Ground i Not- tingham. Old Trafford og Wemb- ley leggja vøll til semifinal- urnar, og sjålv finalan 30. juni 1996 verdur spæld å Wembley. Ongland vann å USA At Ongland ikki skal vera við í undankappingini, hev- ur fingið onglendingar at royna at finna hóskandi måtstødulid til venjingar- dystir, so liðið ikki forferst, uttan at skula kappast við nakran um plássið í enda- spælinum. Mikukvøldid var USA á vitjan á Wembley, og undan Tá føroyska landsliðið fyri góðari viku síðani spældi venjingardystin móti Vejle, hevði Jens Kristían Hansen einar tvær skotroyndir, ið tó ikki góvu tað stóra við høgra beini. Mikukvøldid, tá grikk- ar vitjaðu á Svangaskarði í EM-undankappingini, fekk Jens Kristian aftur ein skotkjans, og nú varð roynt við vinstra beini. Men harða skotið fór við síðuna av. — Hóast bólturin lá til høgra bein, helt eg, at eg skuldi royna við vinstra hesaferð, fyri at vita, um tað varð nakað betri, sig- ur Jens Kristian, — Men eg átti kanska at havt givið høgra beini ein kjans aftrat, tí skotið fór við síðuna av. Ein so- vorðin kjansur átti at giv- ið mål, men tað eydnað- ist so ikki hesaferð held- ur. Hetta var bert ein av mongum royndum hjá landsliðnum, ið ikki gav nakað av sær. Tað tóktist ikki vera lætt at fáa bóltin í grikska málið ella at fáa nóg stóran brodd í álops- spælið, hóast nógv varð - Kløkkur tá eg fekk kjansin — Hóast skotið lå til høgra bein, helt eg, at eg skuldi royna við vinstra hesaferð, sigur Jens Kr. Hansen um sín stóra málkjans dystinum hevði F.A. — tað er enska fótbóltssambandið — boðið amerikansku spæl- arunum., at teir skuldu fáa umleið 10.000 krónur í part, um teimum eydnaðist at vinna dystin. já Hetta var sjálvsagt gjørt fyri at geva amerikansku spælarunum eina >gula- rót<, men kortini fall hetta ikki í so góða jørð hjá USA. Fleiri av spælarunum vóru firtnir inn á onglendingar, tí ein sovorðin peningaupp- hædd var als ikki neyðug fyri at fáa teir at gera sítt besta fyri at vinna á Ong- landi. Upphæddin gjørdist tó ikki aktuell, tí dystin miku- kveldið vunnu onglending- ar 2-0. Amerikanska landsliðið skuldi koma til Føroya at spæla móti landsliðnum síðsta mikukvøld, men tað gjørdist ov kostnaðarmikið, og tí varð hitt liðið hjá Allan Simonsen, Vejle úr donsku 1. deild, måtstødulidid hjá landsliðnum í staðin. hj. spælt frameftir. — Vit áttu at havt fingið fleiri mál enn tað eina, tí vit royndu at fáa so nógv burturúr sum gjørligt. Hepnið var bara ikki á okkara síðu, sigur Jens Kristian, ið ikki helt seg hava meira at gera, enn hann plagar á danska 2. deildarliðnum Randers Freja, har hann ofta er undir meira trýstið, enn hann var mikukvoldið. — Eg má siga, at eg var ikki sért vónbrotin av grikkunum. Teir spældu við bert einum álops- spælara, og eg eri vísur í, at vóru teir ikki so ótrú- liga effektivir, so høvdu teir ikki vunnið dystin, Eins og hinir á lands- liðnum fegnast hann eis- ini um áskoðararnar, ið ongantíð góvust at rópa: — Tað var sera stuttligt at spæla fyri hasi áskoð- arafjøldini, ið alla tíðina royndi at stuðla okkum, sígur Jens Kristian. — Sjålvt tá vit komu afturum, gjørdi tað ong- an mun. Tey róptu akku- - rát tað sama fyri tað, og tað fekk eisini okkum at blíva við at stríðast. hj.