leygardagur 10. september 1994síða 13

Tíðindablaðið (SHU Nr. 172 — 10. SEPTEMBER 1994 Síða 13 Fittir menn umborð — Longsta áramálið eg var við einum skipi var umborð á Kongshavn. Eg skal bera teimum monnum eg var saman við alt gott. Tað sama kann eg eisini siga um manningarnar við ødrum skipum eg var við. Ikki altíð drógu vit eina línu, men eg haldi eg kann siga, at eg veit mær ikki nakran óvin í dag, sigur hann. — Jakku Højgård av Toft- um var skipari å Kongs- havn og hann var ein stak fittur maður at vera saman við. Eg minnist eisini væl dreingirnar á Kamarinum í Havn. Teir vóru so stak góðir við meg. Tríggir bróður vóru við, Snorri, Luddi og Magnus, sigur Salli. — Magnus var nakað fyri seg sjálvan. Hevdi hann eina løtu, so sat hann og skrivaði. Hann var ógvuliga dámligur at práta við og hóast hann í bókini sigur at Úr bókini " Í Grønlandi við Kongshavn" Myndateksturin ljóðar: "Salli og ein annar kalvi" Á veg til Grønlands við Kongshavn. Myndin er úr bókini hjá Magnus. Grønlandsbåtarnir síggjast frammi á dekkinum, teir vóru stórir, 10 mannafør og seksæringar hann var snarsintur, so helt eg hann vera ein spaklyntan mann, sigur Salli. Ringt at halda døg- urðan heitan — Við Kongahavn vóru 4- $ bátar. Teir róðu út hvønn dag íð viðraði og ofta vóru teir seinir heim aftur um kvøldid. Tað kundi verða torført at halda døgurdan heitan og ofta var leingi at bíða. Båtamir komu ikki allir heim ísenn. Eg plagdi at sita uppi til midnátt og so tók messudrongurin og matgjørdi teimum sum ikki høvdu eið tá. Messu- drongurin syrgdi eisini fyri, at teir fingu morgunmat, tá teir fóru aftur til útróðrar. Hann syrgdi eisini fyri at teir fingu mat við. Eg kom so upp og kokkaðist restina av degnum, sigur Salli. Hererein søga frá Kongs- havn, sum Salli plagar at flenna at. Heindrikkur í Leiðistovuni á Toftum var við Kongshavn og "hann róði út við Falkinum. Ofta var hann seinur aftur á borði. Tað eina kveldið var hann so sera scinur. Frikadellur vóru til døgurda og Salli hevði roynt at hildið tær heitar. Men drúgva bíðitíðina hevði ført við sær, at tær vóru vornar so grótharðar. Tá helt Heindrikkur skemtandi fyri: "Hevði Hitler havt hesar frikadellurnar sum kanónkúlur, so hevði hann vunnið kríggið". Ikki fer hann útundir vegg ut A tan reyða føroyska húgvan situr á høvdinum, áttatiáringurin av Hellunum Hálvur íslendingur Salli er hálvur íslending- ur. Mamma hansara Sigur- bjørg Sigurjónsdóttir og var av Bakkafjørdinum ættað. — Påpi var nógv ul lands í Íslandi og har møtti hann mammu. Tey giftust og hon flutti úl Føroyar. Ongantíð slepti hon tó heilt tí ís- lendska málinum, hon tosaði hálvbrotið, sigur Salli. — Eg havi sjálvsagt nógv skyldíólk í Íslandi, nú eru bert syskinnabørn og børn undan teimum eftir. Eg havi vitjað tey fleiri og kenni væl mína íslendsku ætt, sigur Salli. — Påpi mín at Magnus Johannesen og hann var føddur á Hellunum. Hann var sonur Jóanes Johannc- sen úr Leiðistovuni á Toft- um og omma mín var úr Funningi, hon at Jóhanna Maria. Tey fluttu sum ung niðursetufólk til Hellurnar Hetta hevur verið einaferð sjeyuarunun farnu øld, ella góð 20 aftaná at fyrstu niðursetu- fólkini høvdu sett búgv á Hellunum. Abbi velti trød á Hellunum og tókst annars við alt vanligt arbeiði í bygdini, greiðir Salli frá. Ferðandi pensionistur Síðan Salli legðist uppá land, hevur hann ikki sitid heima og kúrt. Hann hevur verið virkin í pensionista- feløgunum, bæði í Fugla- firði og eisini í Oyndarfirði. Hann hevur ferðast næstan á hvørjum einasta sumri, bæði í Skotlandi, Íslandi og Danmark. Tað er um reppið at hann ikki hevur verið i Semast í Noregi eisini. Í Danmark eigur Salli nógva familju. Bróður hansara John hevur livað í Danmark megin- parun av lívinum og hann eigur børn. Sjålvur er Salli ógiftur. Í 1953 bygdi Salli hús á Hellunum, eini vekur og nosslig hús. Salli er sera røkin maður og hann vil ikki at nakað skal forfallað. Aftaná 25 ár sum kokkur á sjónum helt hann fram í kokkayrkinum. Men nú var tað fyri sær sjálvum hann gjørdi mat. Tað er ongin húsmóðir sum hevur køkin so nossliga sum Salli. Har liggur onki og flytur. Tå hann er lidugur at gera mat, so skina bordini aftur. Salli bakar enn og frans- breydini hjå honum eru framúr góð afturvid einum drekkamunni. Herfyri var Salli fyri einum bakkasti, hann breyt bemid. Í dag gongur hann vid høkrum. Men tað verður ikki leir afturat, banka undir borðið. Sælli er sera bráður maður, og hann hevur næstan ikki tid at bíða ul hann gerst frískur. Hann situr ikki sullur, men venir beinið mangar ferðir um dagin. Salli er eitt vana- menniskja og tú kann seta klokkuna eftir nær hann etur, nær hann fer upp og nær hann fer niður. Týsdagin er áttaliára fødingardagurin hjá Salla og hetta ætlar Salli ikki skal fara afturvið borðinum sum ein vanligur gerandisdagur. Klokkan sjey á kveldi verður opið hús og tá eru øll, minir vinir og skyldfólk hjartaliga væl komin heima hjá mær, sigur hann. - Fiska- - - virking fær ov ” - litið Fiskavirking hevur hiogartil í ár tíkið móti 4000 tonsum minni enn roknað var við. I løtuni kemur lítil fiskur uppá land, eitt nå ti fleiri partrolarar eru í Norð- sjónum, teir selja ikki allir í Føroyum. Djup- vatnstrolararnir hava eisini fingið minni. Arabo rættar tíðindi Í samrødu í blaðnum mikudagin er Thomas Arabo, fråfarandi fiski- målarådharri endurgiv- in fyri at siga, at hann hevur tosað við Reið- arafelagið um hækkan av kvotu hjá Beini. Hetta fekk Reiðara- felagið at koma við eini rættleiðing í blaðið. Arabo sigur, at hann ikki hevur tosað bein- leiðis við reiðarafelag- ið, men við reiðarar um hetta mál. Loyni- krókur bjargar Ísland hevur aftur fing- ið yvirskot í handlinum við umheimin. Orsøkin til hetta er fiskiskapurin í Loynikrókinum og á verndarleiðini við Svalbard. Íslendingar hava tiggjutals trolarar í Loynikrókinum og teir hava rokfiskiskap Upsa- batar i Norð- sjónum Fleiri av partrolarunum royna nú í Norðsjón- um. I fiskisáttmálanum við Noreg og ES eiga vit eina upsakvotu í Norðsjonum. Upsin partrolaramir fáa er lítin, ikki nógv stórri enn stórseiður og prísurin er í lægra lagi. Nógvur upsi er á marknaðinum í løtuni. Undir Føroyum er fiskiskapurin smáligur í løtuni. je