mikudagur 14. september 1994síða 12
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
A <—in——iii—
Nr. 174 — 14.
Síða 12
Fíggjar- og
búskaparmál
Stevnumiðið er at fáa
javnvág í búskapin, at fáa
lønsemi í høvudsvinnuna
og vinnulfvid annars og al
útvega fleiri arbeidsplåss.
At røkka hesum máli er
neyðugt at gera kapping-
arfórið betri, at lækka
kostnaðarstigið, at fáa
betri marknaðaravtalu við
ES, at vaksa áhugan at
gera fløgur, at menna
nýggjar vinnuvegir og at
fáa kapping í øllum tætt-
um í vinnulívinum.
Avlop skal framvegis
vera á handils- og gjalds-
javnanum. Langfíggjar-
ætlan verður gjørd við tí
endamáli at reka tryggan
fíggjarpolitikk.
Skatta- og tollmál
Alneyðugt er at lækka
skattatrýstið.
Borið verður so í bandi,
at skattaskipanin verður
ikki atvoldin til, at fólk
framvegis flyta av landin-
um. Við atliti at føroying-
um í vinnu uttanlands,
skal skattaskipanin gera
tað møguligt hjá húski
teirra at verða búgvandi í
Føroyum.
Hægri botnfrådråttur
skal tryggja, at låginntøk-
urnar skulu verða lagalig-
ari skattaðar.
Frádráttur skal tryggja,
at grundupphæddin í
fólkapensjónini = verður
skattafrí.
Marginalskatturin verð-
ur lækkaður. Ferðafrá-
SEPTEMBER 1994
dráttur millum heim og ar-
beiðspláss og telefonfrá-
dráttur til langfarafiski-
menn verða settir í gildi.
Hjånabandsstøda skal
ikki hava skattliga åvirk-
an.
At stimbra virksemið og
lækka kostnaðarstigið
skal møguleiki verða at
diffirentiera meirvirðis-
gjaldið. Í hesum sambandi
verður meirvirðisgjaldið á
tænastuvinnuni og små-
ídnaði lækkað.
Lógin um fíggjarognar-
avgjald verður ikki endur-
nýggjað.
Rentuskatturin verður í
mesta lagi 35% í hesum
valskeiði.
Vinnulív
At fáa lønsemi í vinnulív-
ið:
1) má verða bøtt um kost-
naðarstigið,
2) mugu marknaðarvið-
urskiftini verða býtt, so
at vinnan verður meira
kappingarfør.
3) må møguleikin at seta
á stovn fríhavnir verða
kannaður.
Rikin verður fiski-
vinnupolitikkur, sum
tryggjar skynsama
stovnsrøkt, sum miðar í-
móti at fáa veiðiflotan at
bera seg, tryggjar fiski- og
útróðrarmonnum sømi-
liga årtøku, vinnur og
varðveitir flest møgulig
rættindi í fremmandum og
altjóða sjógvi, tryggjar, at
veiðin verður soleiðis um-
sitin, at hon gevur mest
%
%.
møguligan samfelags-
vinning.
Endamálið vid vinnu-
politikkinum verður at
troyta alt tað tilfeingið,
sum kann geva samfelags-
ligan vinning. At røkka
hesum måli, verda sum
skjótast skaptir útvegir,
sum kunnu stimbra tílík-
um virksemi. Hesar ætlan-
ir kunnu m.a. verða grund-
aðar á tilmælið hjá >Ar-
beiðsskapandi nevndini«
og álitið »Karmar um før-
oyskt vinnulív<.
Kvotuskipanin verður
endurskoðað, og hoyring-
arrætturin hjá vinnuni
verður tryggjaður.
Í sambandi við komandi
samráðingar við danir
verður allur kvotuspurn-
ingurin tikin til viðgerðar
at fáa eina betri og liðilig-
ari skipan.
Eitt verkliga og vísinda-
liga grundað MLV (T AC)
verður sett í verk.
Stovnsrøktin, — veidi-
skipanin'og at menna teir
ymsu veiðihættirnar
verða avgjørd í neyvari
samvinnu við partarnar í
fiskivinnuni og fiskifrød-
ingar.
Húkaveiðin eigur at fáa
best møguligar sømdir at
verja heimafiskiskapin.
Veiða eftir óroyndum
fiskasløgum t.d. í altjóða
sjógvi og á djúpum vatni
verður stuðlað.
Ansað verður eftir, at
tillutaðar kvotur í fremm-
andum sjógvi verða nýttar
so, at søgulig rættindi fara
ikki fyri skeytið.
Fiskivinnuráðið má fá-
ast at virka sambært gald-
andi lóg.
Hildið verður fram við
menningararbeiðinum at
seta út yngul, at menna
fiskaaling og havbit.
Alivinnan er ein týðandi
táttur í samfelagsbúskap-
inum.
Ótroyttir møguleikar
liggja í at menna vørur úr
alifiski. Karmarnir um
hetta eru lutvís til og eiga
at verða býttir.
Kynsbót, smoltaling og
sjúkrafyribyrging verða
stuðlaðar eftir førimuni.
At vaksa um fiskavið-
gerð á landi er neyðugt at
skipa so fyri, at tað loysir
seg at avreiða í Føroyum
alt tað, sum føroysk skip
fiska, og soleiðis at for-
treytir verða skaptar fyri
meiri fløguhugi, fyritaks-
semi og at menna vaks-
andi virksemi um alt land-
ið.
Somuleiðis verður eis-
ini miðað ímóti, at flaka-
virkisvinnan aftur kemur á
privatar hendur.
Harafturat er neyðugt at
fáa meiri fisk avreiddan í
Føroyum, enn okkara
egnu skip hava møguleika
at veiða.
Triðjalandsfiskur verð-
ur tí avgerandi táttur í
meiri virksemi á landi.
Fortreytin, at hetta virk-
semið kann verða kapp-
ingarført og gevur ískoyti
til landsbúskapin, er betri
kostnaðarstig og betri
marknaðaratgongd.
Føroyar skulu fyrireika
seg til at gerast ein norð-
uratlantiskur avreiðingar-
og fiskiídnaðardepil.
Dentur skal verða lagd-
ur á at virka og selja 1.
floks vørur. Reint um-
hvørvi er eitt aktiv í mark-
nadarføringini. Rann-
sóknir á havbotninum
halda fram at kanna fram-
tíðar møguleikar og
styrkja uppfatanina í um-
heiminum, at okkara
sjógvur er reinur.
Sjóvinna
Farmavinnan eigur at fáa
so mikið góðar sømdir, at
hon fær umstødur at
mennast.
Samferðslan við út-
heimin má verða skipað
soleiðis, at hon tryggjar
útflutningsvinnuni = best
møgulig kor.
Ídnaður og
handverk
Miðað verður eftir at
menna nýggjar vinnuveg-
ir bæði til heimamarknað-
in og útflutnings.
Umráðandi er at vekja
ans hjá føroyingum at
keypa egna vøru.
Virkað verður fyri meiri
samvinnu við umheimin í
handverki og ídnaði.
Handverkaravinnan
verður ment í samráð við
vinnufelggini.
Stuðulsskipanir til
vinnuna verða endurskoð-
aðar.
Virksemið hjá Menn-
ingar- og Ídnaðargrunnin-
Tíðindablaðið Go
um verður umskipað.
Endamál og virksemi
hjá — Menningarstovuni
verdur endurskodad.
Landbúnaður
Endamálið er at vit mest
møguligt gerast sjálv-
bjargin við landbúnaðar-
vørum í Føroyum.
Vinnan eigur at sleppa
undan kappingaravlag-
andi tiltøkum, og land-
búnaðurin verður stimbr-
aður við royndum og und-
irvísing.
Jarðarlógin og virksem-
ið hjá Jarðarráðnum verða
endurskoðað.
Oljuvinnan
Valdið á undirgrundini
verður verandi á føroysk-
um hondum.
Í sambandi við at bjóða
út rættindi at leita eftir olju
o.ø. á føroyskum øki eigur
dentur at verda lagdur å at
fáa sum mest burtur úr bú-
skaparliga, við beinleiðis
gjøldum fyri rættindi, og
at fáa føroyingar í vinnu
hjá oljufeløgunum, og
treyta okkum, at føroy-
ingar og føroyskar fyri-
tíkur eru so nógv sum
gjørligt uppi í tænastu-
veitingunum.
Umráðandi er, at farið *
verður gjølliga til verka
við fyrireikingum og tí
neyðuga lóggevandi ar-
beiðinum.
Lóggivið má verða so-
leiðis, at henda vinna
minst møguligt nervar
fiskivinnu og umhvørvi.