fríggjadagur 16. september 1994síða 3

Tíðindablaðið [ sostalurin ] Nr. 176 — 16. SEPTEMBER 1994 Síða3 Teir fýra søgdu seg einki minnast til at hava sæð skelti um hernadarligt øki, tá teir koyrdu niðan. Kavi kann hava ligid á Pr åd ve skeltunum, men tað er eingin undanførsla, helt ákærin, ti øll vita um herstøðina Einki kaffi í sínum egna fjalli Hervaldinum dámar einki at fáa fólk við kenning á vitjan Tað gekk illa hjá øllum í rættarsalinum tann hálva tíman, rættafundurin varði mikudagin, at halda látri- num aftur. Málið var um teir fýra menninar, sum eitt vetrar- kveld í 1992 fóru at vitja á stødini á Sornfelli, og fyri ta vitjanina eru teir ákærdir fyri at hava trongt seg inn á privat øki og fyri ikki at hava aktað, tá teir vóru bidnir um at fara. Tað hava verið fleiri rætt- arfundir um málið, bæði í Føroyum og í Danmark, tí ein av teimum ákærðu býr nú í Danmark, og eitt vitni sum tá arbeiddi á Sornfelli, er farin aftur til Danmarkar. — — - sum vinnuligt KOYRISKULIN Á ARGJUM u Vildu hava kaffi Teir fýra hava greitt frá, at teir høvdu verið í Vest- manna og spælt bridge, etið morgunmat og fingið ein lítlan og báðar tveir aftur- við. Á veg suðuraftur fingu teir hug at vitja støðina og biðja um ein kaffimunn, tí teir høvdu sæð í einum blad, at fólk altíð vóru vælkomin at vitja á Somfelli. Tríggir teirra høvdu eisini áður verið har - eins og hesu ferð við kenning, og tá høvdu teir fingu at vita, at teir kundu koma aftur eina aðru ferð - edrúir. Hetta kvøldid koyrdu teir also niðan - bilfgrarin var edrúur og hevði ikki hug at vitja støðina. Uttanfyri munnan róptu teir í hátalaran og boðaðu frá, at teir vóru har. Men tá einki hendi, ruskaði ein teirra í portrið, sum fór upp, og teir inn. Komnir nakað inn, vórðu teir steðgaðir, og teir nevndu síni grindi um ein kaffimunn. Teir høvdu eisini møsnad eitt sindur um, at "det er vores fjeld”. Seinir i vendingini Teir vórðu bidnir um at fara, og vildu teir ikki fara við góðum, kom politiið eftir teimum. Tað tók sina tíð at fáa teir út, og ringt varð so eftir politinum, sum kom løtu eftir. Tá vóru tveir teirra komnir í bilin at sita. Ákærin helt ikki, at teir fýra menninir kundu um- bera seg við, at teir ikki høvdu sæð skeltini vid veg- in niðan, at tað var hernað- arligt øki, tí tað vistu øll. Hann helt ongan iva vera um, at teir ætlaðu at treingja seg inn á stødina. Og so vóru teir ikki farnir út aftur, tá teir vórðu bidnir at fara. Til stuttleikar Ákærin viðgekk, at menn- inir vóru farnir niðan á støðina til stuttleikar, men fyri tað var slíkt ikki góð- tikið av rættarskipanini. Hann mælti menninar kravdar 10 dagbókur, støddin ásett í mun til inn- tøkuna. Verjin hjá teimum fýra legði dent á, at teir ikki høvdu brotið portrið, og at teir ikki mintust skeltini fram við vegnum niðan. Teir kundi ikki dømast fyri ikki at hava aktad, helt åkærin, tí teir vóru hóast alt farnir út, tá teir vóru bidnir. Tað tók sína tíð, men so- leiðis er tað nú einaferð við fullum fólki. Eitt løgid hús Verjin hélt tað eisini vera burturvið at dóma menninar fyri at hava trongt seg inn á privat øki. Tann lógargrein- in, sum sipað varð til, er fyri at verja húsfriðin. Støðin á Sornfelli er eitt logið hús. Hon er óboðin í Føroyum, men tað er ein onnur søga. Hetta kundi í hvussu er einki hava við at órógva húsfrið at gera, helt verjin. Verið har áður Hann nevndi eisini, at triggir av teimum ákærðu einaferð fyrr eru farnir inn í fjallið, men tá var eingin ákæra reist. - Teir høvdu allar grundir til at halda, at teir kundu loyva sær at biðja um ein kaffimunn, uttan at fáa bót afturfyri ella at skula inn at rista tremmur, segði verjin, sum eisini minti á, at menninir ikki høvdu hátt nakran, og at teir einki ilt høvdu í hyggju. Málið er nú tikið upp til dóms, og dómurin miku- dagin komandi. randi Vælskapt hóast ohapp Eingin fekk skaða, tá ein sjukrabilur við nógvari ferð mikukvøldid rendi inn í annan bil Tað var um hálvgum sjey tíðina mikukvøldid. Ein barnakona úr Sand- oynni var komin við bát- inum yvir á Gomlurætt, og har stóð sjúkrabilur av Landssjúkrahúsinum fyri henni. Konan var komin til at eiga og hevði nógvar verkir. Í slíkum føri er útrykking, og sjúkrabilurin koyrir við heilt nógvari ferð, nógv meira ferð enn bilar annars hava loyvi at koyra. Tá bilurin er komin á krossin, har gamli vegurin snarar frá, ætlar hann at yvirhála ein annan bil, sum eisini skal inn í Havnina. Men onkursvegna hevur bilurin frammanfyri ikki sæð, at sjúkrabilurin er aft- anfyri og skal fara framum, og førarin varnast ikki, hvat hin frammanfyri ger. Bilur- in frammanfyri snarar yvir á gamla vegin, og sjúkrabil- # ein urin brestir inn í hann við tí nógvu ferðini. Førarin í sjúkrabilinum hugsaði sjálvsagt fyrst og fremst um barnakonuna, sum var við á eiga, og tíbetur vóru tey so tætt við Landssjúkrahúsið, at tað gekk bara ein lítil lota, til ein annar bilur kom eftir barnakonuni á børu og fekk hana á Landssjúkrahúsið. Har átti hon í øllum góð- um og fekk eina væl skapta gentu. Tað er ikki meira, enn at tað hendir í Føroyum, at sjúkrabilar eru fyri ferðslu- óhappi. Sjúkrabilfórararnir halda tað vera væl sloppið, at tað ikki hendir oftari, tí teir koyra tilsamans einar 4000 túrar árliga, og veðrið er ikki altíð líka gott sum hetta kveldið, tá eitt óhapp hendi, sum ikki átti at hent. randi pappirslonin THE worLD COUNTS on TRULY“ EIN AV SEKS Fáast eisini hjó: Alfa Bókhandil Klaksvík Pf. Grannin Leirvík Bókabúði í Runavík NB-handilin Vestmanna Hjá Bók- bindaranum Tveroyri Elektronikkbúðin Vágur Hjalmar Jacob- sens Bókh. Pf. Tórshavn SPARD KRÓNA ER VUNNIN KRÓNA Sverrisgøta 9 + FR-110 Tórshavn Tif. 10603 + Fax 10806 + Box 3181