fríggjadagur 16. september 1994síða 19

Javnaðarflokkurin torir at taka ábyrgd fólkatingsva Tíðindablaðið [ sostalurin | Nr. 176 — 16. SEPTEMBER 1994 Síða 19 lið 94 Javnaðarflokkurin hevur við nýggju samgonguni prógvað, at hann vil og torir at taka ábyrgd. Soleiðis eisini við fólkatings- valinum. Nú flokkurin kemur aftur í landsstýri er at størsta týdn- ingi, at hann eisini fær umboð á fólkating skrivar Jóannes Eidesgaard, valevni til fólkatingið Síggi, at skyldmaðurin Kent Kirk nú eisini er vorð- in partur av valstríðnum hjá fólkaflokkinum. Í blødun- um greiðir hann frá, at Óli Breckmann, MF, hevur høvudsåbyrgdina av, at før- oyingar eisini kunnu gera brúk av lógini »Erstatning til krigstidens ofre<. V.Ø.0., at føroyingar, ið sigldu und- ir krignum, kunnu søkja um krígspensjón. Uttan at koma nærri inn á, at henda pensjón verður so harðliga skattað, so hevur nýggja landsstýrissam- gongan sett sær fyri, at bóta um hesi viðurskifti. Mentáið Kent Kirk sigur, at uttan Óla so var eingin krígspensjón komin, so vita bæði hann og Óli, at hetta er ikki rætt. Tí stjórnin, sum teir stuðlaðu, var ein minni- lutastjórn, t.v.s. at teir vóru ikki førir fyri at viðtaka eina lóg uttan hjálp frá øðrum. Nei, sannleikin var, at utt- an eitt áhaldandi stríð í danska javnaðarflokkinum var henda søk ikki vunnin. Tað var neyðugt at fáa javn- aðaratkvgður fyri at fáa lóg- ina samtykta. Hesum ar- beiði tók føroyski fólka- tingsmaðurin Jákup Lind- enskov sær av. So um rætt skal vera rætt, so hava bæði Óli og Jákup gjørt sitt til, at henda lógin varð broytt. Men hvat var meira sjálvsagt? Fyrrakvgldið hevði aan- ars fólkaflokkurin fram- løgusending í útvarpinum. Nú er tað ikki nakað óvan- ligt i, at hvør sígur sína søgu sum best, men her var fólka- flokkurin aftur gðrvísi. Sum vældresserað sirkusdýr komu teir ein fyri og annar eftir og hålovadu stavna- manni floksins, Ola Brck- mann. Tað var einki mark fyri gllum tí góða hetta politiska unikum hevði gjørt fyri land og fólk. At teir fingu teir ungu spírarnar at lira hetta av sær, tað var so sín søk, men Gud hjálpi mær, um ikki bæði Sundstcin og An- finn og aðrir sungu við í sama kóri. Dugnaligur sirkusstjóri, tað má sigast. Ikki tí, okkurt gott man liggja eftir arbeiðinum hjá Óla á danatingi í so nógv ár. Fyrr var illa. Men álvaratos, nakrar av røðum hansara, serliga tær um apartheid 0.a., kundi hann spart okk- um fyri. Tær hava so ikki tænt Føroya søk. Men til hetta fólkatings- valið hava vit ikki brúk fyri politikarum, sum seta seg afturá og sjálvgleðast um gjørd avrik. Land okkara tørvar polit- ikarar, sum tora at stíga fram og lita framyvir. Men fremst av øllum poliuikarar, sum ikki útflyta partapolit- iskt stríð av Tinghúsveg- num niður áChristiansborg. Fyri framman liggja nak- rar samráðingar við danir, sum kunnu verða altavger- andi fyri framtíð okkara. Tí er tað so ótrúliga neyðugt við fólkatingsumboðan, sum við einum ótroyttilig- um arbeiði vinna okkum »goodwill« millum dansk- ar tingmenn. > Høgra ekstremistiskar rødur av slagnum hjå Ola Breck- mann gera bert ilt verri. Ja, stórur møguleiki er fyri, at hansara hugsjónarligu bróður brúka tað aftur ímóu okkum. Javnaðarflokkurin hevur við nýggju samgonguni prógvað, at hesin flokkur vil og torir at taka ábyrgd. Sjálvt um vit fingu ein dyggan frammaná við sein- asta løgtingsval, so herja vit á aftur. Vitseta okkum ikki í andstøðu at sleikja sárini, men bretta upp um armar og fara til arbeiðis tí vit vita, at hetta tænir okkara landi. Soleiðis eisini við fólka- tingsvalinum. Nú vit aftur eru í samgongu, og tað er líkt til, at danska javnaðar- stjórnin heldur fram eftir valið, er tað av størsta týdn- ingi, at vit eisini fáa eitt føroyskt javnaðarumboð á danating. Eitt sambands- umboð ella eitt fólkafloks- umboð fara beina kós inn í danskan andstødupolitikk — tað er ikki tað, vit hava brúk fyri. Okkum tørvar umboð við ávirkan á stjórnarflokkin — javnaðarflokkin. Tí heiti eg enn einaferð á allar føroyingar um at stuðla javnaðarflokkinum — hann vil loysnir. Jóannes Eidesgaard Veljið javnaðarfólk á Kristiansborg Tað vil arbeiða fyri Føroyum og øllum ti, sum føroyskt er skrivar Jógvan Adolf Johannesen valevni til fólkatingið Tá id eg av tilvild hoyrdi valrgðurnar hjá fólkaflokk- inum mikukveldið 14. sept, kundi eg ikki hugsa annað enn, at nýstovnaða samgongan hevur notið teimum fast. Dusaðir í sigursrómi og glettandi á tonnum tevjadu teir borgarligu flokkarnir blóð og av góðum grund- um. Hin borgarligi valsigurin var jú ræðandi stórur; men føroyski veljarin átti av royndum at hava lært, at teir als einki høvdu at nýta stór- sigurin til. Og tí situr hin føroyski veljarin eisini sum kánus í dag. Gyklandi hvgrvisjónir og tølandi varraspæl fyri at tekkjast fjøldini hevur jú altíð eyðkent teir borgarligu flokkarnar — og soleiðis var tað eisini á seinasta løg- tingsvali. Men, ofta vaknaði fjøldin við kaldan dreym og varn- aðist, at hon var villleidd og at øll tey føgru ordini als ikki vóru at meta gðrvísi enn bos, sum fýkur fyri lot- inum. Tí, hvussu teir venda og snara veruleikanum, so kunnu teir aldri koma uttan- um, at teir aldri unnaðu verkamannafjøldini so mikið sum ein evarska lítlan mola fyrr enn teir sjálvir høvdu etið seg steinmettar og nakað væl afturat. Tí, undraðist eg ikki yvir, at kvinini í hesum døgum ljóða ønskrilig úr fylking- um teirra borgarligu og tá einahelst úr fólkaflokkin- um. Men, mær tykir ikki synd í teimum, sum reiggjaðu øksini móti javnaðarflokk- inum, men í ovurhuga raktu seg sjálvan á hælsinarnar. Teir gapaðu nevniliga yvir meira enn teir vóru førir fyri at svølgja, og tí sita allar teirra villu ætlanir skoraðar rimmarfastar í vælindinum á teimum borgarligu og losna vónandi ikki aftur í bræði. Nú ætla teir borgarligu at Framhald á síðu 24