fríggjadagur 30. september 1994síða 7

Tíðindablaðið { sostalurin } Nr. 186 — 30. SEPTEMBER 1994 Síða 7 enda komin og fiskurin liggur skorin í flísum á bakkunum. — At roykja fisk er eitt handverk og okkara fram- leiðsla er nógv meira bund- in av hverjum einstøkum starvsíólki enn til íløgur í maskinur. løgurnar í mask- inur eru ikki so stórar. Tá talan er um eitt handverk, so Ólavur á Váli dugir annað enn at syngja. Her baksast hann vid fløkini Pernille Jøgernsen skal syrgja fyri, fara okkara høvudsititreid- slur eisini til at rinda hetta handverk. At roykja kostar nógva arbeiði, sigur Martin Jacobsen. Kostnadarstødid Nú verður so nógv tosað um kostnadarstødid, eru tit kappingarførir við tykkara kappingarneytar? (> WIE Ny at pakkarnir standa mát í vekt — Okkara kappingarneyt- ar finna vit serliga í Dan- mark, men eisini í Írlandi og í Skotlandi. Vit eru kapp- ingarførir við danir á tann hátt, at vit fáa råvøruna fyri sama prís, men tímalgnin í Føroyum er lægri enn i Danmark. Men danir eru nógv fremri, tå tað snýr seg um at selja fiskin, sigur Martin Jacobsen. — Vit klára ikki heilt at kappast við skotar og írar, har eru lønariitreidslurnar lægri, sigur hann. Roykja burturav — Vit slakta ikki fisk á vrikinum, vit keypa blóð- gaðan og kruvdan fisk, sum vit síðan skera til falk. Vit keypa eisini nakað av svart- kalvaflaki. — Høvudsframleidslan er alifiskur, laksur og sil. Tå vit byrjaðu var ein dani á virkinum og legði okkum lag á hvørja vøru markn- aðurin vildi hava. Hann hjálpti okkum eisini at inn- rættað virkið av nýggjum. sigur Martin Jacobsen. — Vit eru ikki bundnir at nøkrum ávísum fiskakeyp- ara, men vit selja fisk til ein hvønn "serigsan" fiska- keypara. Vit selja til Fiska- søluna, men vit selja eisini til aðrar, eisini útlendskar keyparar. Okkara virki er ovlitid til at gera nakað við at marknadarføra okkara vøru. Okkara vera verður serliga seld til Týskland og Suðureuropa, serliga Italia. Men Bretland og japan keypa eisini okkara verur, sigur Martin Jacobsen. Råvørutrot er á flestum fiskavirkjum í landinum, hvussu er hjá tykkum? — Vit fáa nóg mikið av råvøru, vit hava nóg mikið arbeiði í hvussu er til jóla, sigur hann. Einasta línuhýsa í heiminum — Eg nevndi at føroyingar ikki eru nóg góðir handils- menn.. Vit kunnu taka sum dómi hýsuna. Føroyingar eru teir einastu í heiminum sum veiða hýsu við línu. Marknaðurin vil hava roykta hýsu, men hendan hýsan skal ikki verða veidd við troli, hon skal verða veidd við línu. Tá vit eru teir einastu sum hava hesa vøruna, so áttu vit at lagt okkum meira eftir at veitt hesa við línu, sigur hann. — Vit áttu at latið fleiri trolarar lagt um til línuveiðu og veitt ein stórri part av fiskinum við línu. Her verð- ur ikki sagt, at vit skulu gev- ast at royna við trolarum, sigur Martin Jacobsen. Roykivirkið Far-Fish í Álakeri er ikki enn farið undir at roykja hýsu. Men onnur roykivirkið í land- inum roykja hýsu, eitt nú roykivirkið hjá Julius Jo- hannesen í Klaksvík. At roykja fisk er at liðugt góðska eina vøru. Arbeiðs- setningurin hjá landsstýr- inum er at skaffa fleiri ar- beiðspláss, eitt nú við fleiri góðskingarvirkjum. Kanska fer deymurin av royktum fiski úr Alakeri og í Klaksvík at breiða seg til okkurt annað tómt virkið í landinum. Tey eru fleiri. Martin Jacobsen, stjóri á Far-Fish Martin Jacobsen: Studning aftur til upsan — Skipanin við Råfiskagrunninum var í lagi. Men hon varð útholað. Vit, virkis- leiðarar, gjørdust eisini serfrødingar í studningi, heldur enn í marknadarføri- ng, sigur hann Tann fiskur føroyingar fiska mest av er upsin. Men hvussu ein ber seg at, so ber ikki til at fáa vinning burturúr hesum fiski, prísurin er ov lágur — Hvørki skip ella vir- kið fáa tað at bera til við upsanum, hvussu tey so enn royna, sigur Martin Jacobsen. — Eg haldi, at mynd- ugleikarnir skuldu farið at umhugsa eina ávísa afturbering til físki- vinnuna. Tað er ivasamt um tað er rætt als ongan studning at geva fiski- vinnuni, sigur Martin Jacobsen, — Skipanin við Rá- fiskagrunninum var als ikki av lagi. Men vit fylgdu ikki leikregl- unum, hon varð útholað. — Vit virkisleiðarar vóru sjålvir við at úthola skipanina um råfiska- grunnin. Tað snúði seg nógv meira um at vera smartur, at vera ser- frødingur í studningi, enn at framleida eina vøru sum gav pening. Hesum eiga vit at kunna sleppa undan, sigur Martin Jacobsen - Frá at hava eina studningsvinnu burtur- av til ongan studning at hava er stórt lop, sigur hann. jústinus