fríggjadagur 30. september 1994síða 6

Síða6 Nr. 186 —30. SEPTEMBER 1994 Martin Jacobsen, stjóri á Far-Fish: Føroyingar eru ikki nóg góðir -Tað kostar at selja eina veru og vit mugu læra ia søluarbeidi sum ein part av okkum at síggj vørukostnadinum. Vit fáa ov lítið burturúr tí søluarbeidi, sum gjørt verður, sigur hann Eftir Jústinus Eidesgaard Myndir: Kalmar Lindenskov Teir skera flak. Frá vinstru Pauli og Martin. Hógrumegin Kim og Niels Frá vinstru Tórfríð og Lis leggja roykta laksin leskiliga á bakkar, sum síðan verða vacumpakkadir, klárir til kundan "Føroyingar mugu taka i egnan barm og viðganga, at vit eru ikki nóg góðir sølumenn. Tú kemur ikki á eitt tómt virki uttan- lands, sum stendur óvirk- ið, tí tað ikki sleppur av við vøruna. Hetta er ikki óvanligt i Føroyum. Utt- anlands er råvørutrot oft- ast orsøkin til at eitt virkið liggur stilt, ikki at vøran ikki kann seljast. Hetta er ein veruleiki." i ** Maria Petersen striðist við eina maskinu. Hon hevur átt síðan myndin var tikinherfyri Orðini eigur Martin Jacobsen, sum í dag starvast sum stjóri á roykivrkinum Far-Fish í Alakeri í høvuds- staðnum. Virkið æt fyrr Samm-fisk og í dag er tað Havnar Arbeiðsmanna- felag, sum er høvudseigari . — Vit mugu taka í egnan barm, føroyingar eru dug- naligir til at veiða fisk, vit eru eisini dugnaligir til at virka fisk, men tað haltar við at sleppa av við fiskin. Viteru ikki nóg góðir hand- ilsmenn, sigur Martin Ja- cobsen. — Tá tað snýr seg um at selja eina vøru, so eru okk- ara kappingarneytar, eitt nú danir, nógv dugnaligari handilsmenn. Vit eru kom- nir langt á framleiðslugki- num, men vit eru komnir stutt á søluøkinum, sigur Martin Jacobsen. — Vit føroyingar hava lyndi at gloyma, at tað kost- ar at selja eina veru. Vit mugu læra okkum at síggja søluarbeidi sum ein part av samlada vørukostnadinum, sigur Martin Jacobsen. — Vit nyta ov fåar kreftir til at selja okkara vøru, ella tær kerftir vit nýta verða ikki nýttar rætt, tað er ein sannroynd, sigur Martin Jacobsen. At roykja, eitt handverk Á roykivirkinum Far- Fish í Alakeri er nógv virk Tíðindablaðið EX, semi. Tað er hósmorgun og starvsfólkið hevur um at vera. Arbeitt verður í skifti- vakt. Kønar hendur fylgja fiskinum, frá tí hann stend- ur í túninum, til hann er vacumpakkaður, sum leski- ligur royktur viðskeri. Tal- an er um mat, sum kundin skal fáa hug at royna, ikki bara ta einu ferðina, men aftur og aftur, tá hann leingist eftir royktum fiska- ráka. Tí er ábyrgdin hjá starvsfólkunum stór. — Vit duga bæði at handfara og at roykja fiskin og vit fáa hann ikki aftur í høvdid sum vánaliga veru. hetta haldi eg eisini er gald- andi fyri aðrar fiskavirkarar í Føroyum, sigur Martin Jacobsen. Inni á virkinum sæst roykimeistarin, Svend Fuglø. Í telefonbókini stendur hann útuleraður sum kokkur og Svend man vera tann føroyingur sum veit eina mest um royking av fiski. Hann byrjaði sum undangongumaður á eini hædd á Bacalo fyri skjótt mongum árum síðan og hann hevur meir ella minni tíkist við royking seinastu 15 árini. Sum kokkur, sum handverkari, sum roykjari liggur tung byrða á honum Hann skal syrgja fyri at arbeiði eydnast, heilt frá tí løtu hann hevur beinleysa feska flakið í hondini og til tilgongdin í ovninum er at