týsdagur 11. oktober 1994síða 13

Tíðindablaðið (5), Nr. 193 — 11. OKTOBER 1994 Síða 13 Janus Rasmussen: Uttøkan kom ikki heilt ovart á meg Hóskveldið fekk Gl-arin Janus Rasmussen at vita frá hjálparvenjaranum hjá All- an Simonsen, Peturi Simon- sen, at hann skuldi við til Skotlands, og nú er hann so fyri fyrstu ferð við lands- liðshópinum á ferð uttan fyri landoddarnar. - Tað hevur altíð verið mín dreymur at koma á landsliðið, og tað haldi eg eisini vera tað hægsta, ein fótbóltsspælari kann upp- liva, heldur gøtumadurin, sum í ár hevur spælt tað besta, hann nakrantíð hevur verið førur fyri. — Ikki er tað fyri at reypa, men úttskan kom ikki heilt óvart á meg, tí undan dyst- inum hjá landsliðnum móti - Vejle á Svangaskarði fekk eg eitt >preik um, at eg kanska fór at verða innkall- aður, men tað bleiv altso ikki fyrr enn nú. Ateg nú eri komin við í landsliðshópin, eri eg sera glaður fyri. Janus Rasmussen spældi fyrstu ferð á besta G1-lid- num í onkrum venjingar- dysti í 1983, og í 1984 var hann á bonkinum. Men síð- ani 1986 hevur hann, við onkrum steðgi inn ímillum, verið fastur maður á liðnum hjá Gí í 1. deild. Flestu munnu eisini vera á einum máli um, at hann bert kann styrkja um lands- liðið við sínum kontanta og stabila spæli afturi í verjuni. — Í utgangsstødinum er mín leiklutur sum uppdekk- arikanska meir ætlaður sum ein niðurbrótandi uppgáva yvir fyri måtstødulidnum, men eg havi altíð roynt at leggja dent á at vinna bóltin og fáa hann í spæl aftur beinanvegin, sigur Janus. - Hinvegin rokni eg ikki við at fáa kjansin beinan- vegin á landsliðnum, tí eg eri jú 16. maðurin á liðnum, og kom við, tí Abraham Hansen noyddist at geva av- boð. Men hendir tað, at eg sleppi inn móti skotunum, verður tað bert enn ein or- søk hjá mær at verða glaður. Fái eg kjansin, skal mín partur ikki liggja eftir. Forminum hjá Janusi skuldi so einki verið í vegin við. Hann hevur — eins og hinir Gl-ararnir — vant fýra ferðir um vikuna alt kapp- ingarárið, frá tí at farið varð í gongd tíðliga í vár, og hann hevur spælt hvønn einasta minutt, GÍ hevur verið á vellinum, bæði í venjingar-, steypa- og landskappingardystum. hj. Vandu seinna- partin í gjár Meðan allir spælararnir úr Føroyum komu til Glasgow sunnukvøldid, komu landsliðsvenjarin og »donsku« spælararnir til Glasgow á midddegi í gjár. Fyrrapartin vóru teir tann vanliga sight- seeing-tiirin«, men seinnapartin stóð venjing á skránni Sunnukvøldid kl. 18.42 fór flogfarid vid landslidnum, áskoðarum og umboðum fyri føroysku pressuna á flog í Vágum við kós móti Skotlandi. Tá komið var fram, fóru áskoðararnir saman við á- skoðarunum, ið vóru kom- nir vid Smyrli til Skotlands á Ewington Hotel inni i bý- num, meðan spælararnir og pressan fóru á Jurys Pond Hotel, ið liggur nakað uttan fyri Glasgow. Allan Simonsen, lands- liðsvenjari, kom saman við Toda Jónsson, Jan Allan Miiller, Jens Erik Rasmus- sen, Øssuri Hansen og Jens Christian Hansen til Glas- gow á middegi í gjár, so fyrraparturin hjá restini av ferðalagnum fór við vanliga túrinum runt í býnum, har tinganest vórðu keypt tl tey nærmastu, og annars varð hugt at ti, Glasgow hevur at bjóða teimum ferðandi. Scinnapartin kl. 17 var so venjing á einum velli, ið liggur nakað frá hotellinum. Yvirhøvur er hýrurin góður, og menn tykjast væl upplagdir undan hesi stóru uppgávu, ið bíðar teimum í annadkvøld. Eisini skotsk — og yvir- høvur bretsk — pressa hevur sýnt okkara monnum á- huga. Fyrrapartin vóru fleiri tíðindamenn á Jurys Pond Hotel fyri at hitta føroysku spælaramar á máli. Umstødurnar hjá spælar- unum eru góðar undan hes- um næsta dystinum í EM- undankappingini. Hotellið er gott, og tað er friðarligt, her teir búgva. Einasti >ófriðurin<, ið Um vikuskiftid gjørdist greitt, at GI-spælarn Magni Jarnskor varð valdur til ár- sins fótbóltsspælara av hin- um spælarunum í bestu deildunum. — Tað kennist væl, og eg hevði satt at siga ikki vænt- að tað, sigur Magni Jarskor. — Eg havi sjálvsagt roynt at gjørt mítt besta alt árið fyri GI, so hetta man vera ein viðurkenning fyri inn- satsin, so eg taki hetta bara sum eitt eyka heiðursmerki oman á tað, vit vunnu, tá vit mett hevur teimum á ferð- ini, var ein sekkjapípuspæl- ari, ið stóð á flogvøllinum og spældi, tá teir komu. Men tað órógvaði sjálvsagt einki, tí hetta var meini sum gestablidni frá skotskari sidu. Higartil hevur gesta- blídnið hjá skotunum verið sera stórt. So er spurningur- in bara, hvussu blíðir teir verða mikukvøldid… | Ársins fótbóltsspælari: Heiðurin er sum eitt eyka heiðursmerki gjørdust meistarar. Magni spældi ein av sín- um frægastu landsdystum, tá Grikkaland var og vitjadi á Svangaskarði fyrst í sep- tember mánaði, og serliga í seinna hálvleiki tóktist hann at finna seg sjálva, eftir at tað hevur tikid honum nak- að av tíð at fáa tað sama spælið fram á landsliðnum, sum hann er kendur fyri í GI. — Nú miukvøldid vóni eg, at mær aftur fer at gangast væl, og at mín partur ikki skal liggja eftir. Tað hevði eg nú eisini ætlað mær, um eg ikki varð ársins spælari, sigur Magni. — Hverja ferð eg fari á vøllin, er útgangsstøði, at tað skal vera fyri at vinna, og so verður eisini miku- kveldið, sjálvtum eg veit, at tað ikki er bara sum at siga tað móti skotunum, ið eru sera sterkir. Hetta er ein tor- før uppgåva, men vit mugu bara loysa hana so væl sum gjørligt. Magni sigur, at hann kennir nakrar av spælarun- um á skotska liðnum frá eitt nú ensku kappingini, og at tað í hvussu er verður ein uppliving at sleppa at royna seg móti hesum kendu stjórnunum. — Eg kann sjálvandi ikki lova nakað, men vit mugu royna okkara besta, sigur hann. hj. Hilmar Jan Hansen