týsdagur 18. oktober 1994síða 14

8 tórafelagskórið í ítróttarhellini á Skálaleygarkveldið. Konsertin vardi góðar tveir tímar „og har var uniorkør, seniorkór og so tað stóra felagsk at geva sín part í konsertini, í Stórthundrað røddir ð umfataði bæði barnakór, j pg 7 % nógvur sangur og tónleikur at hoyra, og sangarar føllum aldri vóru á pallinumfyri órið við øllum luttakarunum á skeiðnum Myndir: Hilmar Jan Hansen í samfeldum lovsongi Leygarkvøldid endaði árliga sangskeiðið hjá Heimamissi6nini við stórari konsert í ítróttarhollini á Skála, har um- leið 120 sangarar framførdu eina rugvu í um konsertunum, og eisini vóru fleiri nýggir so Hetta var sekstanda árið á rað, at Heimamissiónin skipaði fyri sangskeiði, og Snorri Brend við langentarnar — sum alt fyri fyrstu ferð vóru øll savnaði á einum stað frá byrjan til enda — burtursæð há . AMM id sera konsen- treradur, meðan hann spælir undir hjá einum av kórunum frá stóru konsertini, ið var í ítróttarhgllini á Skála leyg- arkvøldid. Meðan sangskeiðið tey undanfarnu árini hevur ver- ið ymsastaðni kring landið — Argjum, Havn, Klaksvík, Glyvrum, Strondum, Vág- um og á Tvgroyri — var tað hesaferð í leguhúsinum í Nesvík, ið tóktist vera sera væl egnað til endamálið: — Felagsskapurin verður betri, tá øll eru á einum stað frá myrkri til kvølds, men tað skerst ikki burtur, at tað eisini hevur sína sjarmu, at sangskeiðið vitjar út um landið, so fleiri fáa lut í tí, sigur Afred Hansen, ið sam- an við ødrum hevur verið við til at skipa fyri øllum sangskeiðunum, ið hava verið, síðani tað fyrsta var á Argjum í 1979. Helst aftur í Nesvík komandi ár — Fyri at fáa øll at vera við frá byrjan av um morgunin, høvdu vit hesaferð býtt um upp á bíbliutíman og felags kórvenjingina, so kórvenj- ingin var fyrst á skránni um morgunin og bíbliutímin so aftaná. Tað eydnaðist væl, og so fara vit helst at gera góðar tveir tímar. Størri og stórri listar at hoyra — umframt t tey komandi árini eisini. Um sangskeiðið aftur fer at verða í Nesvík komandi ár dugir Alfred Hansen ikki at siga enn, men hann rokn- ar við, at so verður. — Tað vildi verið løgid annars, so væl sum tað eydnaðist hesaferð. Einasti bágin við at hava sang- skeiðið í Nesvík, er sjálv konsertin, ið ikki rúmast í leguhúsinum, sum nú er. Tí varð neyðugt at fara í ítrótt- arhøllina á Skála við henni, ið var nærmasta holi, ið kundi brúkast ul endamålid, sigur hann. — Aftaná høvdu vit so eima samkomu fyri øllum luttak- arunum í Nesvík. Tað kann kanska tykjast eitt sindur tungt at fara úr Nesvík út á Skálar og so aftur til Nes- víkar aftaná, men soleiðis varð tað so hesaferð. Tað besta hevði sjálvandi verið, um konsertin eisini kundi verið á sama stað sum sjálvt skeiðið, men eg loyvi mær at ivast i, um allir áhoyrar- arnir, ið vóru til konseruna, høvdu fingið rúmd í Nes- vík. Ein annar bági við at hava konsertina í eini ítróttarhgll er eisini ljóðið. Hallimar eru flestar so mikið vánalig- ar til kórsang, at betri hevði verið at havt konsertina í onkrum ødrum høli, men so langt eru fyrireikaramir ikki komnir enn. Onkur hevur nevnt Norðurlandahúsið ella okkurt annad sangvin- arligt høli sum eitt hugskot, men tad er einki avgjørt enn, hvussu farið verður fram næstu ferð. Sjálv konsertin Tað var sera nógvur og fjølbroyttur sangur at hoyra á konsertini leygarkvøldid. Tilsamans fýra kór vóru við. Fyrst og fremst tað stóra felagskórið við øllum luttakarunum á skeiðnum, men umframt vóru so eisini barnakór, juniorkór og seniorkór at hoyra. Mið- skeiðis í konsertini hevði Ámundur Berthelsen eina andakt. Lagt varð fyri við stóra felagskórinum, ið sang fýra sangir undir leiðslu av teim- um báðum dønunum Marie Bøge Nielsen og Asbjørn Asmussen. Síðani sang ju- niorkórið undir leiðslu av Vagn Foldbo, áðrenn Morid Johannesen fekk børnini á pallin við sær at syngja dentur verður lagdur á tónleikin á hes- rý kór og tað stóra felagskórið nakrar sangir, har tey eisini gjørdu rørslur afturvið. Sidani var andaktin, og eftir hana sang so senior- kórið hjá Olgu Magnussen, áðrenn tað stóra felagskórið aftur fór á pallin og líkasum »rundadi av« fyri kvøldid. Yvirhøvur tykist stórri og størri dentur at verda lagdur á tónleikarligu síðuna av sangskeiðnum, eins og eis- ini fleiri ungir solistar vóru at hoyra hesaferð — og teir komu væl frá sínum upp- gávum. Tekniskir = trupulleikar eru alt ov ofta eitt lýti við slíkum tiltøkum, og í so máta var hendan konsertin einki undantak — tíverri. Tá hugsað verður um, at sang- ararnir eina heila viku hava arbeitt við ti, teir framføra, er tað spell, at teknikkurin fyri ein part skal forkoma onkrum av tí, ið verður ført fram. Onkuntíð undir konsert- ini hevði ein eisini hug at halda, at leidararnir høvdu gloypt í so stórum bita, tí ov nógvir og krevjandi sangir vóru á skránni til, at alt kundi eydnast. Tað kann tó rættast til næstu ferð... hj.