fríggjadagur 21. oktober 1994síða 2

. / » Oljan i grót- » . húsinum LANDSSTYRIÐ hevur gjørt av at leggja oljufyrisitingina á Debesartrød og ætlar til hetta endamál at lata oljufyrisiting- ini gomlu bókasavns- og skjalasavnshúsini. Tey, sum lósu greinina hjá landsbóka- verðinum herfyri um hesa av- gerð, vita, at hetta hús er nak- að heilt fyri seg. Húsini, lagað úr føroyskum gróti og teknað av arkitektinum H. C. W. Tór- garð, eru eitt tað prýðiligasta og bæriligasta hús í landin- um. Tá løgtingid tók avgerð um at byggja hetta hús høvdu tingmenn virðing fyri land- sins andligu mentan og teir vildu ti hava sømiligar og vakrar rammur um virksemið hjá landsbókasavni, lands- skjalasavni og forminnis- savni. Og húsið dró við síni byggilist og sínum áhuga- verdu goymslum og framsýn- ingum fólk til sín í hópatali. MEN løgtingsmenn høvdu gjørt eitt mistak og tad var, at húsið var ov lítið og vórðu stovnarnir, ið har hava bú- leikast meir ella minni við teirra fría vilja fluttir í onnur hús. Landsskjalasavnið varð tveitt í kjallaran á Heilsu- frødiligu Starvsstovuni og man sum einasta tjóðskjala- savn i heiminum halda til undir einari royndarstovu. 70 år 21. oktober verdur Ellintur Olsen, Ellintur i Ovasta- húsi í Skálavík, sjúti. Ellintur hevur verið sjómaður størsta partin av lív- inum. Arbeiddi eisini nakað uppi á landi, sum blað- ungur. Tá slapst ikki til skips hjá einum ungdómi, kríggj var. Hann var við Eileri í fleiri ár, til hann legðist sjúkur eina tíð. Tað vóru raskir menn, ið har vóru. Eftir at hava gingið sjúkur fór hann at arbeiða á landi nakað, men tá hann hevði ment seg aftur, fór hann aftur til skips. Seinasta skipið, hann var við, var Kvikk hjá Segl- húsmonnunum, og var har í 16 ár, líka til hann legðist uppi. Eitt, sum altíð hevur sermerkt Ellint, er at hann hevur altíð verið vid tí góða orðinum, hevur ikki gjørt nógv um seg, men verið tíðligur at mett. Hann var avhildin, har sum hann var, og hevur verið góður við síni. Ellintur býr einsamallur. Hann hevur verið ein trivaligur maður og situr í einum nossligum búna. Hervið skal verða ynskt tær hjartaliga tillukku. vinur FRÆLSI— JAVNAÐUR — BROÐRALAG Landsbókasavnið fekk nýggj hús, sum hóast ikki framúr- skarandi byggilist, tykjast rigga væl til endamålid. Framsýningin hjá fornminn- issavninum, sum fólk og ser- stakliga børn, elska, er flutt í møbladeildina hjá Målinga- handlinum og tad er kanska ein fyrimunur fyri savnið, tí plássið verður nógv betri og symbolikkur ikki til at fara skeivur av. VIT skulu ikki her finnast at teimum avgerðum, ið liggja aftan fyri hesar stovnsflyting- ar. Kanska hevði landsstýrið einki annað val. Men vit loyva okkum at taka undir við landsbékavørdinum og finn- ast at avgerðini at flyta olju- fyrisitingina út á Debesar- tróð. ØM, sum bert hava sett sín fót einaferð á Debesar- tróð, duga at síggja, at har er fult. Har er heilt einfalt ikki pláss fyri fleiri stovnum og er tað væl orsøkin til, at stovnar verða fluttir út av trødni. Tað tykist tí heilt burturvið og illa Viðmerkingar til greinina >Skilja ikki at fólk trekkja 6- goldnar rentur frá í skatti«, Sosialurin s. 10, okt. 1994. Í greinini skrivar >jústinus<, at býráðið í Havn undrast á at fólk trekkja rentur frá í skatti, áðrenn tær eru goldnar. Eg vil Nú um dagarnar prentaðu vit sum sjónarmið eina grein, sum Annika Joen- sen hevði skrivað til lima- blaðið hjá føroyskum í i- setum í Århus, >Áarósa<. ðstjóri: Jan Miller Blaðfól. Randi Jacobsen - Dagny Útgevari: P/1 Seslalurin Ayrgdartansfór Krisjan Dahi Joensen - Tårfinn Smith - | Uppseting: P/T Søsialurin Ljésmyndari: Kalmar Lindenskov Kilmar Jan Hansen - Prent: P/T Pressan 1981 . Justinus Eidesgaard umhugsað, at stovnur, id utt- an iva fer at vaksa og vaksa tey næstu tjúgu árini, skal trýstast inn á hetta gkið, sum frammanundan er um at kódna. Vit finnast ikki at av- gerðini, tí vit ikki unna olju- fyrisitingini arbeiðsrúm. Tverturímóti, so halda vit, at tað er at svíkja oljufyrisiting- ina at trýsta hana inn í eitt hús, sum fyri tað fyrsta als ikki er egnað til fyrisiting og skrivstovur og fyri tað annað verður ov lítið longu um ngkur ár. OLJUFYRISITINGINI eigur frá fyrsta degi av at verða veittar tær allrabestu ar- beidsumstødur. Tað verður ikki gjørt við at kroysta fyri- sitingina inn í gomlu bóka- savnshúsini. Havnin er full av stórum og prýðiligum og ikki minst skralltómum hellum (ein stendur her í okkara grannalag!) Keypið eina av hesum hellum til oljufyrisit- ing og latið stovnunum á Deb- esartrød gamla bókasavn til royna at greiða frá, hví tað er so. Eg hugsi, attað, sum teir tosa um er, at fólk ikki hevur goldið avdráttirnar av lánunum, og tað er í veruleikanum nakað annað. Vanliga noyðis: eg t.d. at gjalda rentuskatt beinan- vegin rentan er tilskrivað, Telefon: 11820 hóast eg spari saman pening. Skuldi eg bíðað við at gjalda rentuskatt til eg vil brúka pen- ingin í bankanum? Tað, sum býráðslimirnir ikki skilja, er helst, atogn (og skuld) er tað sama um tað er gull ella eitt tal í einari teldu, so tá rentan er tilskrivað í telduni hevur tú, 67. ÁRGANGUR Postadr.: Postsmoga 76 110Térshavn Tøletax: 14720 Argjum felags hús. Har kunnu stovn- arnir hava fundarhøli, bóka- savn, høli til skiftandi fram- syningar og tey lesandi, sum i dag einki stad hava, kunnu fåa høli til teirra virksemi og til arbeids- og lesistovur. DEBESARTRØD er eitt av mongu landlitum okkara út- eftir og tad mentanarliga og visindaliga, id her verður út- innt, er okkum bert til sóma. Tað kemur ikki gestur til Før- oya, tað verið krabbagágga ella ráðharri, uttan hesin verður leiddur út á Debesar- tróð. Hvi so gera umstødurnar hjá stovnunum á trødni verri, samstundis sum ein gevur oljufyrisitingini | umsteður, sum vit i forhond vita, ikki fara at gerast arbeiðsligar? Hetta kann tykjast eitt lítið mál, sum bert viðkemur ngkr- um fáum stovnum og starvs- fólkum í Havn, men so er ikki. Hetta málið er í roynd og veru nógv størri. Tað snýr seg um gransking og mentanarpoli- tikk. Tað snýr seg um, hvat vit vilja við okkara gransking og mentan og tað snýr seg um, hvussu vit skulu taka ímóti eini tí størstu tøkniligu og mentanarligu avbjóðingini í eini 100 ár. Vit mæla lands- stýrinum til at broyta avgerð- ina og tryggja oljufyrisitingini góðar arbeidsumstødur frá fyrsta degi og framyvir. Sosialurin Skattur og rentur ið rentu. an bera til. Jacob Sparre Andersen Umbering Vit fingu blaðið sendandi frá fólki, sum helt vit áttu at prenta hesa grein. Tað gjørdu vit við góðari mein- ing. Men sjálvandi áttu vit at spurt rithøvundan fyrst og ikki bara koyrt tad i blaðið uttan víðari. Hetta var jú ikki ein grein, sum varð skrivað úl eitt for- oyskt blad, men til eitt lítið limablad hjá útisetum. Vit vilja við hesum gera vart við, at vit hava gjørt eitt mistak og vilja vit koma við eini umbering. Blaðstjórin sum skattavaldið sær tað, gold- Ætlanin við hesi viðmerking var at greiða frá, at broytingar- nar í skattalóggávuni, sum bý- rådslimir í Havn, ynskja, neyv -