leygardagur 29. oktober 1994síða 2

Dimma og journalistisk suppa ODDAGREININ í Dimmalætting týsdagin snýr seg sum ikki einaferð um Sosialin og skriving okkara. Hetta landsins størsta blað - enn - veit sær ikki annað at skriva um enn at viðgera tað, ið Sosialurin brúkar tíð og orku til. TAÐ er tó greitt, at Dimmalætting hevur sjáld- an nakað gott at bera sínum størsta kapp- ingarneyta. Vit eru so vanir við, at leiðsla Dimmalættingar og hennara politisku stuðlar finnast at okkum. Oddagreinin týsdagin er einki eindømi í so máta. Har verður funnist at oljuskrivingini í Sosialinum ella sum blaðið málber seg: Sosialurin hevur í longri tíð kókað suppu upp á oljutíðindini fyri harvið at fáa veljararnar at gloyma ónggd sína við rikna politikkin hjá undanfarnu javnaðarsamgongu. VIT hava gjørt nógv burtur úr oljumálinum einsog marknatrætuni við bretar, og tað halda vit vera journalistikt rætt og heilt náttúrligt. At At Dimmalætting ikki hevur viljaðsæð hvønn veg tað bar í hesum báðum stóru málunum er eftir okkara tykki ófatiligt fyri ikki at siga mannminkandi, ti sum landsins størsta blað átti Dimmalætting at givið sær fær um slík stórmál. Hava lesarar blaðsins ikki krav upp á at fáa okkurt at vita um hesi mál eisini? Vit skulu ikki gera av, hvat Dimma eigur at skriva. Tað er heldur ikki tað vit vilja við hesum orðum. Men tå blaðið dittar sær at leggja okkum undir bæði líkt og ólíkt vegna sína egnu ómegd, tá loyva vit okkum at tala at. Tá er okkara kappingarneyti ússaligur. Oddagrein- skrivari Dimmalættingar tykist annars ikki at hava lisið sitt egna blað serliga væl, tá hugsað verður um, at hansara egnu blaðfólk hesa seinastu tíðina hava skrivað síðu upp og síðu niður júst um oljuspurningin. Visti hann kan- ska heldur ikki, at tey - heili 5 tali - vóru á oljuskeiði fyri tíðindafólk herfyri - fyri nettup - sum rætt er - at brynja seg út til at skriva um umrøddu mál í framtíðini. TAÐ er einki nýtt tá skrivað verður um hesi mál í Sosialinum. Tann avbjóðing, sum liggur í, at olja kanska finst í undirgrundini má metast at hava stór perspektiv, samfelagsliga og jour- nalistiskt. Og at síggja onkran nýggjan ljós- glotta í myrkrinum kann tá ikki vera so galið heldur! Annars kundi blaðstjórin spurt journa- listarnar í sjónvarpi og útvarpi, hví eisini teir hava gjørt nógv burtur úr umrøddu málum! Tað kann ikki hava nakað við at fjala útyvir polit- iskar syndir at gera, soleiðis sum Dimma leggur okkum undir. Annars gongur oljupakki okkara sum heitt breyð. Tað vísir áhugan fyri hesm tilfari. Er tað ikki øvund alt hetta snýr seg um, harra Dimmalættingarblaðstjóri! Ber tú ótta fyri kapping - fyri at onnur kunnu gera okkurt betri!!! Sostalunin Lesarabrøv — Um støduna í Vági Orsøkimar eru fleiri, at stødan í Vági er sum hon er. Men at ein bygder ein bygd í ráðaloysi er ábyrgd teirra ráðandi. Tað er mær tí óskilj- andi, at vágbingar góðtaka sjálvglaða ego-trip býráðsfor- mansins í útvarpinum. Tí við slíkum samráðingartaktikki verða vinnumøguleikarnir ein eftir annan lorkadir av bygdini, og hetta ber boð um dugna- loysi. Dugnaloysi og vantandi hugflog fingu fólk varhugan av longu við láturliga uppskoti hansara um, at Teistin hverja viku skuldi sigla til Vágs at yvirnátta. Býráðsformaðurin og lokali fakfelagsformaðurin, henda greipa við teirra atgerðarloysi, er størsta forðingin fyri at fáa nýggjarbeiðspláss í Vági í dag. Júst tí tykist tað mær legið, at ongin mælir ímóti, tá fakfe- lagsformaðurin sigur við út- varpið, at nú eru legtings- menninir kallaðir á fund, so fólk kunnu siga teimwm sína meining um støduna. Jamen, hvi skulu teir hava at vita, hvat fólk halda um støduna? Er tað ikki býráðsformaðurin, sum hevur brúkt almennan fjølmid- il at kunna øll, eisini kapping- arneytar, um gongdina í sam- ráðingunum um uppbodssøl- una? Eru tað ikki lokalu myndugleikamir, sum soleiðis hava spælt enn ein møguleika av hondum, tá tað, sum skuldi til, var, at meira varð gjørt og minni reypað? Í samrøduni í útvarpinum áðrenn bygdarfundin sunnu- dagin, minti lokali fakfelags- formaðurin so ræðandi nógv um Ingeborg Vinther at hoyra: Nógv orð, men hvørki uppskot ella ætlanir. Hevur Ingeborg Vinther í síni tíð fingið vág- bingum nakað arbeiðspláss? Hevur Kári Jacobsen? Tå svar- ini so skjótt eru givin, gerst tað heila næstan margháttligt í øll- um álvarseminum, tá Ingeborg Vinther, av øllum, nú skal fáa virkið at verða verandi opið, og serliga tá hátturin er at áleggja ødrum, landsstýrinum, at halda virkið koyrandi. Jú, henda løgtingskona, sum er vald á ting at skapa arbeiðs- pláss, tveitur nú frá sær, um landsstýrið ikki letur virkið upp aftur. Tað er lítið kynstur! Nú stødan er vorðin heilt 6- tolandi, er væl skiljandi, at fólk eru á gosi. Men tað tykist, sum tað hevur eydnast hesum monnum at øsa fólk upp um annað enn veruligu trupulleik- arnar, so eyguni eru vend frå teirra ráðaloysi, og at tað eydn- ast er ræðandi. Vónandi er hetta bara løtu-ødi, at øll énøgd kemur f einum, og kanska fer hetta at broytast. — Tad hendir, tå vågbingar vakna, siggja veruligu trupulleikarnar, og brúka orkuna konstruktivt. Tí tað ber ikki til, at so lítið skal koma burtur úr eini bygd sum Vági. Her er talandi dømi um, hvussu lítið gott fólk við ring- ari leiðslu fær á skaftið. Taka vágbingar seg saman, fáa rætta fólkið at stýra í nevnd til bjarg- ing bygdarinnar, taka býráðs- formannin og fakfelagsfor- mannin av ræði og lata Inge- borg gera, sum henni dámar best, Le. goyggja, so kunnu nøkur arbeiðspláss skapast upp ástutta tíð, fleiri upp á longri tíð Tí kunnu tvøramenn, so kunnu vágbingar eins væl. Tíðin er farin frá monnum, sum kalla ein fund fyri ein góð- an fund, tá fólk tosa um blekk- spruttur “ staðin fyri at tosa um, hvussu arbeiðspláss kunnu fá- ast! Væl veit eg, at vandi er, at grein sum henda verður tíkin fyri at vera ein roynd at stroya salt í sárið, og tá vil greinin bert oysa bensin á bálið, sum nú er kynt. Men eg vóni kortini, at fólk eru ímillum, sum skilja, at eisini tvøraf6lk eru, ið eru stúr- in um støduna. Vágbingar skulu so vita eitt, at á Tvøroyri vildu teir lættliga funnið fræg- ari stuðlar enn fakfelagsfor- mannin og býráðsformannin! At tvøramenn nú fóru avstað við uppbodssøluni er í løtuni 6- heppið fyri framtíðarsamstarv í oynni, men hent er hent og á- sannast må bara, at øll verðin kann ikki bíða, meðan smáir fiskar í býráðspolitikki skulu sóla sær í sínari sjálvgleði. Tá menn eru komnir niður á jørðina aftur, so aftur kann tos- ast saman tvørtur um bygda- mark, so kunnu suðuroyingar úr øllum bygdum við at finna saman og ikki leita sundur í samstarvi um alla oynna enn eina ferð geva prógv um, at søgan endurtekur seg við hundrað ára millumbili. Tí verða hesar reglur skrivaðar við eini vón um fleiri arbeiðs- pláss í Vági og betri viðurskifti millum Vág og Tvøroyri, allari oynni at frama. Vinarliga Flóvin Eidesgaard, fyrr Tvøroyri Flakavirkini og råvøran Nii flakavirkini standa og gapa vegna vantandi råvøru, mugu allir møguleikar nytast at fåa meiri virksemi. Fiskavirking er komin, og råvørukreppanrakar eisini teir. Tí leiga teir bert virkini í møl- posanum út, um tað ikki er í kapping við Fiskavirking um stuðla at viga upp ímóti hesum meinboga. Stovnast kann alment parta- felag, sum keypir fisk inn at virka og hevur ábyrgd av, at góðskan er nóg góð. Fiskurin verður seldur til hægstbjóð- andi, møguliga gjøgnum ver- andi uppbodssølur. Hetta kem- Flskavirking og onnur, ið leiga virki úr mølposanum, kunnu so kappast um henda fisk. Hetta fer í øllum fórum at geva bygdunum, ið liggja svartar, ein møguleika. Fyri at varðveita kapping um fiskin, so hetta ikki skal gerast eitt studuls-sjålvtøkubor8, må the loosers verður tað nú se lect the winners. Nú gjørdist stuðul til fiski- vinnuna mest sum f einum ein vanbøn. Men fri kapping er ongastadni f heiminum annad enn eitt hugtak, og samráðing- >fríhandils<-avtalur snúgva seg fyri stjórnir fremst fiskin av leiðnum við Føroyar. — ursjálvandiatgevaundirskot- nggdin, sum á henda hátt verð- um at finna hættir umvegis at Tosað hevur tí veriðum atinn- — annars hevði ferð fyri langari = urkeyptinn, ikki vera ov stór. stuðla sínum vinnulívi. Við flyta fisk at virka, men tað fæst = tid síðani verið komin á — men Tað er ikki roynt fyrr í Før- = vón um, at tað verður ásannað ikki at geva krónur. tað verður figgjad av lands- oyum at lata marknaðarkreft- her heima, verður hetta upp- Ov vånalig markaðarat- kassanum vid pengunum, sum — irnar stýra stuðlinum og á ein skot sett fram. gongd verður søgd at vera ein = á fíggjarlógini eru settir av til hátt, har ta kortini lønar seg at orsøk. Men her eigur landið at = ALS. gerast betri. Í staðin fyri save Flóvin Eidesgaard Til fiskasolustjó Til tykkum høgt mettu fiska- andi, tå ið eg nýti framleiðslu lev.í USA 16,6 - . sølustjørar: Hr. Niels Søren- kostnaðin hjá Bjarta Mohr, Utsøluprisurin Sg Be státenykkangr sen, Jákup Jacobsen á Faroe stjóraáFiskavirking,harhann ímatveruhandli: 82,00 kr/kg — Matvøruhandilin fær 50% í Seafood ltd. og Hr. Johan i blødunum sigur, at fram- eu vinningi av 16,65 kr/kg, so er Mortensen, Marr Co. leiðslu kostnaður í Føroyumer Prísmunurin á hansara útssluprísur einans € Høvdu tit kunnað svarað 3,15 kr. pr. kilo fisk. hesum fiski er: 65,35 kr/kg — 24,98, við øbrum orðum, teir mær uppå hesar fylgjandi avfiski = tjena14,65 perkilo. Men her er spurningar: = DØMIUMMINA Vinarliga, høgt mettu sølu- — flg. 82,- kr. minus 24,98 kr. = Hvussu ber tað til, at ein UTROKNING: stjórar, kunnu tit klárt og væl — 57,02 kr. per kilo á muni. toskur kostar umleið 8,50 kr/ — Toskur yvir 2 kg 850kr/kg greiðamær frá hvussu eg skal kg á gólvuppboðsseluni á Toftum og sami toskur, men er avhevdaður og frystur, kostar at keypa í matvøruhandlum í USA við dagsins kursi uml. 82,- kr./kg.? Mín útrokning er sum fylgj- Framleiðsluútr.: 3,15kr/kg Pakningsútr.: max. 2,00 kr/kg Flutningur Før- oyar-USA: 3,00 kr/kg (max. kr./kg. upplýst frá Skipafe- lagnum Føroyar) -————— Fiskurin kostar definera ella útgreina hendan prísmunin? - Hvar kann eg plasera henda prísmunin? — Hvussu kann eg síggja hesa útgreining? — Hver fær hesa provisión? Svarið mær og kanska øllum óvitandi Føroya fólki, ið seta sær hendan spurning: Hvar er prísmunurin og hvussu kunnu vit skilja hetta? Vinarliga Selma