týsdagur 8. november 1994síða 6

Síða 6 Nr. 213 — 8. NOVEMBER 1994 Vestmenningar 1. deild menn: VIF-StIF 28-25 (15-13) Málskjúttar: VIF: Áki Olsen 8, Ingi Ol- sen 5, Johnny Joensen 4, Rógvi Nielsen 3, Haraldur Bjørgvin 2, John Wilhelm- sen2 StIF: Poli Hansen 12, Agn- ar Højgaard 5, Ken Bærent- sen 3, Arthur Johansen 3, Jan Højgaard 1, Tummas Johansen 1. deild kvinnur: VB-VIF 25-7 (13-2) Målskjåttar: VB: Amleyð Krosslá 7, Eyðbritt Krosslá 5, Sólrun Krosslá 4, Eydis Kj 3, Mary Krosslá 2, rá Poulsen 2, Camilla Ei Eið 1, Anna Petursdóttir 1 VIF: Laila Friis 6, Anja Seloy I Avaringar: VIF1 Utvisingar: VB 5, VIF2 + eina burtur- vising Askodarar: 120 Vestmannakvinnur fingu einki burtur år dystinum sunnudagin í Vági móti VB. Tær taptu 25-7, eftir Avaringar: VIF 4, SUF 1 Utvísingar: VIF 2, SUF 2 Askoðarar: 242 Aftur leygardagin høvdu mong leitað sær í ítróttar- høllina í Vestmanna — tey vóry 242 í tali hesaferð — at hyggja at hondbólti. Menninir hjá vestmenn- ingum spældu, og gestir á VB smurdi VÍF av At Eydna Johannesen longu í 10. minutti varð burturvist, var stór orsøk til eyðmýkjandi tapið hjá VÍF móti VB sunnudagin . Bí este At tað gekk ze illa hjå V stedt % fyrst og fremst, at Eydna Johannesen varð burtur- víst longu í 10. minutti, tá hon skumpaði Eyðbritt Krosslá í ryggin, tá hend- an hevði fria kós at skora. Eydna plagar at vera góð fyri í hvussu er okkurt málið, so tað darvaði nógv spælinum hjá VÍF, at hon ikki var við, hóast tað tó ikki skal taka nakað frá VB-kvinnunum, ið komu sera væl frá dystinum. Av teimum sjey málun- um hjá VÍF vóru gll seks hjåLailu Friis skotin upp á brotsspark! VB-kvinnurnar spældu byrjaðu verri — vunnu tó á StÍF hesum sinni vóru stranding- ar. Gestirnir vóru ikki seinir at kenna seg væl á vellinum í Vestmanna, og teir løgdu eisini hart út — harðari, enn gestalið vanliga hætta sær at gera í Vestmanna. Hetta kom eisini óvart á VIF, ið hevði leingi um at finna hóskandi móttrekk til spælið hjá strandingum, ið venjarin hjá StIF, vest- sera sannførandi í fyrra hálvleiki — eisini áðrenn burturvísingina — og tær høvdu Givað vunnið enn meira, um tær høvdu spent seg út alla tíðina. Men tað var ikki akkurát sama flog yvir seinna hálvleiki, sum so ofta eisini hendir, tá måtstødan er púrt eingin. At måtstødan ikki var har, gav fleiri av teimum nýggju á liðnum møgu- leikan at royna seg meira í seinna hálvleiki, enn van- ligt er. Stórthundrað áskoðarar vóru til dystin, men fleiri av teimum rýmdu, áðrenn lidugt var — ov lítil spenn- ingur var. (hj.) Tíðindablaðið CH Ragnar Joensen: Vann silvur í danskari judokapping Føroyskir judoleikarar, ið venjar við donskum feløg- um, gera rættiliga vart við seg í kappingum í Dan- mark. Tíðliga í summar vann Búgvi Poulsen eitt bronsu- merki í Danmarksmeistara- kappingini í bólkinum -71 kg. Og seinasta vikuskifti var aftur ein føroyskur judoleikari í danskari kapp- ing, og enn eina ferð vann hann heiðursmerki. Talan er um Ragnar Joen- sen úr Havn, sum dagliga venur í Århus Judoklub. Hann luttók farna vikuskifti í Jydsk-Fynsk Mesterskab, har hann gjørdist nr. 2 í bólkinum -78 kg. Í finaluni bardist hann ímóti Peter Sletskov, sum eisini kemur úr Århus. Dysturin gekk ógvuliga javnt á, og hvørgin teirra hevði fingið nakra skoring. Peter Sletskov hevði tó havt Ragnar í halditaki eina lítla løtu, tó uttan at tað gav skoring. Ser bert eini 5-10 sekund vóru eftir av dystinum valdi Ragnar at satsa fyri at fáa eina avgerð, og tá hendi so tað, at Peter Sletskov fekk kastað Ragnar við einum mótkasti og vann dystin. — Men tað ger onki, at eg tapti hendan dystin, tí eg eri kortini ógvuliga fegin um úrslitið, sigur Ragnar Joen- sen í samrødu við Sosialin. — Eg hevði ikki nakrar serligar vónir til kappingina frammanundan, so eg eri ógvuliga fegin um silvur- merkið. Tíggju luttakarar vóru í vektbólkinum hjá Ragnari, og har vóru fleiri mætir danskir judoleikarar. M.a. ein úr Ålborg, sum vann bronsu í DM-kappingini fyrr í ár. Hesin mátti hesu ferð lúta ímóti Ragnari og gjørdist nr. 4. Peter Sletskøv, sum vann finaludystin ímóti Ragnari, er millum fremstu donsku judoleikararnar, og hann umboðaði Danmark í NM- kappingini, sum var í Før- oyum í apríl í ár. Í Danmark eru tvær stórar judokappingar um árið. Á heysti eru kappingin um Sjællandsmeistaraheitið og Jydsk-Fynska meistara- kappingin, og um várið er so størsta kappingin, hon um Danmarksmeistara- heitið. ; Í hesi fyrru av kapping- unum hendan veturin gjørd- ist Ragnar Joensen so nr. 2, og tað er bert at vóna tað besta til DM-kappingina til várs. Liðkapping Annars fer fram í Dan- mark eisini ein liðkapping, og har luttekur Ragnar eis- ini, tí hann er fastur maður á 1. liði hjá Árhuus. Í liðkappingini hevur År- hus verið í timum dystum higartil og vunnið allar. Ragnar hevur vunnið ein dyst og tapt tveir, og vóru tað ímóti allarbestu judo- íðkarunum í Danmark. Onki er at ivast í at vit í Ragnari hava ein sera góðan og evnaríkan judoíðkara, ið vit kunnu vænta okkum nógv av. Fyrsta stóra kappingin fyri framman har hann fer at umboða Føroyar, verða Oyggjaleikirnir á Gibraltar í juli mánað komandi. Sosialurin ynskir Ragnari hjartaliga til lukku við ti frá- líka úrslitinum síðsta viku- skiftið. sj. menningurin Palli Joensen, óivað hevði bestu fyritreytir at seta sín dám á við ser- kunnleika um mótstøðulið- 10. Eina góða løtu var SUF eisini omaná, og eitt skifti vóru teir frammanfyri 6-1, so svart sá út hjá VIF, ið annars enn einaferð tykist hava lagt lunnar undir eitt gott kappingarár. Serliga lætt tóktist tað vera hjá strandingunum at lesa spælið hjá VIF, ið fyri tað mesta gekk fyri seg á miðjuni og úti í høgru síðu. Riggaði kki fyrr enn Lars »kom inn« Men so spakuliga kom VIF meira inn í dystin, og tá góðir tiggju minuttir vóru eftir av fyrra hálvleiki, hevði VÍF fingið StÍF aftur. Ikki fyrr enn Lars Neder- gaard í sínum vanliga leik- luti úti við síðulinjuna fekk skorið taktikkin út í papp fyri sínum monnum, bar til hjá teimum. >Traditionen tro« fekk VÍF-venjarin eisini sítt gula kort hesaferð fyri kjaftaslit. Ein eyðsýnd styrki hjá heimaliðnum var, at Sjúrð- ur Holm aftur var við. Hann styrkti serliga væl um verju- partin hjá liðnum, men um- framt dittaði hann sær eisini at fara fram og skjóta trý mál. Annars riggaði heilt væl, at hann og sera kviki Johnny Joensen skiftust í ávikavist verju og álopi. Strandingarnir vóru tó ikki so at syfta, og hóast VIF hevði fingið teir aftur, striddust teir av øllum alvi fyri aftur at koma inn i dyst- in. Serliga Kent Bærentsen gekk undan vid stak góðum stríðsvilja, og so ikki at gloyma Poli Hansen, ið at kalla skjeyt mál, tá honum lysti — tey gjørdust heili tólv í tali hesaferð. Seinni hálvleikur byrjaði heldur javnari enn fyrri, men tó eydnaðist StiF enn einaferð at sleppa sær fram- um, og miðskeiðis í seinna hálvleiki vóru strandingar á odda 21-20. Strandingar fingu sitt Waterloo Men so rendu teir seg inn í eitt Waterloo. Vestmenn- ingar settu turbinuna til, og eftir seks minuttum høvdu teir skotið seks mál á rað, uttan at strandingar fingu eitt einasta, og vid ti var dysturin eisini avgjørdur — eisini hóast SÚF aftur fekk stillað kanónina innaftur og hálaði seg eitt sindur inn á VÍF. Endin varð, at VÍF hevði 28 mál, meðan StÍF hevði 25 -kanska ikki so langt við síðuna av tí, ið hendi á vøll- inum teir 60 minuttirnar. Dysturin var spennandi, og tað gav eisini áskoðar- unum undirhald fyri allar pengarnar, at liðini tóktust skiftast um at hava leiðsl- una. Eingin ivi er um, at tað er avgjørdur fyrimunur fyri VIF, at tað nú ikki bert er Ingi Olsen, ið skarar fram- úr, men at eisini aðrir á liðn- um eru førir fyri at taka ábyrgd. Nevnast kunnu Sjúrður Holm við sínum góða verjuspæli, Áki Olsen við sínum altíð vandamiklu hoppskotum og Bárður Nielsen í VIF-målinum, ið ikki gloymdi, hvussu stóran tydning tað hevur at tosa við spælararnar, hann hevur framman fyri seg. Strandingar fingu einki við sær úr Vestmanna, men tó fingu teir staðfest, at teir hava eitt lið, ið kann vænt- ast at geva øðrum liðum av- gjørt stórar brotasjógvar. Nevndireru Ken Bærentsen og Poli Hansen, ið settu sín stóra dám á spælið hjá StÍF, men eisini kann nevnast Jan Højgaard, ið er kvikur og flytir seg gott, eins og mål- verjin Janus Berthelsen var við úil at koyra á sínar menn, so teir hildu høga ferð alla tíðina. Hetta var stutt sagt ein av teimum dystunum, ið eru góð $eklarka fyri hondbólt- in, at hann ikki. bert er á veg niðureftir, sum onkur hevur fryktað fyri. (bwh/hj.)