mikudagur 9. november 1994síða 4

Síða 4 Her er ræðuligt Nr. 214 — 9. NOVEMBER 1994 Manningin á russiska trolaranum Vasilij Adonkin, sum hevur ligið á Skála í meira enn 14 mánaðir, rópar nú neyðarróp. Tey orka ikki longur at liva sum fangar í kulda og myrkri og við ongum pengum Viktor Garanzja, maskin- meistari á russiska skip- inum Vasilij Adonkin, sum hálvtannað ár hevur ligið á Skála, hevði í gjár eitt les- arabræv í Sosialinum. Hetta var ein innilig áheitan á góð fólk um at hjálpa teimum sjey úr neyðini. Viktor sjálvur er stórur og sterkur, men líka so lítið sum nakar av hinum um- borð å Vasilij Adonkin ork- ar hann longur at vera fangi ella gisli vid bryggju å Skåla. Hann orkar ikki tankan um at skula halda eini jól aftrat í óvissu undir ótolandi umstødum. Tey tóku væl ímóti okkm, tá vit mánadagin fóra at vitja umborð á Vasilij Adonkin. Ringt lag Lagið er einki serligt á teimum, men tey royna sum frægast at halda mótinum uppi og vóna, at bara okkurt skal henda - og tað skjótt. Vit fara umborð, og tað er púra stilt umborð, tí eingin motorur gongur. Ramiamoniakk-roykurin slær okkum i næsarnar. - Komið bara innar, her er frægari, sigur Viktor. Amoniakk-roykurin er frá køliskipanini, sum er sløkt, og tí kemur hesin deymurin. Hetta kann ikki vera ødrvisi, tí skipið hevur ongan streym. Vandamikið Hetta kann vera vanda- mikið, tí kemur hol á, er vandi fyri, at øll Skála bygd verður eitrað, fortelja teir umborð. Sjálvir halda teir seg ikki vera í so stórum vanda av amoniakkinum, tí skuldi ólukkan hend, hava teir maskur at verja seg við. Vit fara inn í gongina. Har er bóla myrkt, og ísakalt, tí ikki bara er eingin hiu kúgveygað stendur eisini opið orsakað av amoni- akkinum. Inni á kamarinum hjá Viktor brennir eitt neonljós á borðinum. Teir hava seks slíkar lampur umborð, bundnar í ein kaðal úr landi. I kuldanum og við tí káma ljósinum seta vit okkum at práta. Teir hava polstrað seg væl í ullintum troyggj- um og frakkum. Nú hava tey livað upp á henda mátan so leingi, at krím ikki bítur á, halda tey. Tá Vasilij Adonkin fór úr Murmansk fyri 17 mánað- um síðan, taldi manningin 37 fólk. Nú eru bara sjey eftir. Tey vita hvorki út ella inni, og tey hava onga hóming av, hvat tað er fyri spæl, ið ger, at tey eru slept upp á fjall. Vasilij Adonkin kom til Føroya at verða umvældur. Men skipið fekk ikki pening frá reidariinum í Mur- mansk, og hald varð ti lagt á skipið við manningini um- borð. Tíðin gekk, og í vár leig- aði fyritøkan Northern Marine Manegement í Mið- vági skipið og ætlaði at fáa tað í sigling, men ikki bar til. Ikki eitt oyra Og síðan í mars mánaði hevur manningin umborð ikki fingið eitt oyra, hvorki frá reiðarínum Tamvik í Murmansk ella frá teimum í Miðvági. Frammanundan fingu teir eitt lítið sindur í forskoti frá Tamvik, men tá Northern Marine Manage- ment leigaði skipið, tveitti Tamvik alla ábyrgd frá sær. Manningin hevur vent sær higar og hagar fyri at fáa onkran at hjálpa teimum úr neyðini, men higartil til fá- nýtis. Reiðarin lovaði eina- ferdat koma til Føroya, men Myndir: Kalmar Tekstur: Randi hann kom ikki longur enn til Keypmannahavanar og fór so heim aftur. - Eg haldi ikki, at hann hevur mist svøvnin av okk- um, sigur skiparin, Viktor Bezdolnyj, sum nú heilt hevur mist tolið og ikki trýr nøkrum longur. Northern Marine Man- egement rindaði fyrr í ár ferðaseðlarnar fyri fýra av manningini, so tey sluppu heim aftur. Hini eru farin so við og við, tá russiskir trol- arar hava verið í Føroyum við kós móti Murmansk. Men nú eru fleiri mánaðir síðan, nakað russiskt skip Tey kunnu so dánt gera sær ein drekkamunn, men tað tekur tíð. Døgurda fáa tey ikki gjørt hevur verid å Skåla. Skipar- in sigur, at hevði eitt russ- iskt skip nú komið, hevði hann farið við tí, tí hann ætlar sær heim við fyrsta farti. Tey hava eisini roynt at koma í talu við Óla Jacob- sen, bæði sum landsstýr- ismann og formann í Fiski- mannafelagnum, men tað hevur ikki eydnast enn. Tey skilja tó væl, at ein maður sum Óli Jacobsen hevur nógv um at vera. Myrkt og kalt Tað er myrkt og kalt, ti skipið hevur einki at gjalda við, og hvørki skipasmiðjan ella kommunan kunnu halda fram við at geva teimum streym fyri einki. Manningin doyr tó ikki í Nú vóna tey at sleppa heim til jóla. Henda dagin vóru bara fimm av manningini umborð, tí tveir vóru í landi og vitjaðu onkur vinfolk Tíðindablaðið ET. Viktor Bezdolnyj så í Sosialinum tey fyri hann ringu tíðindi, at Árni Gregersen fer til Danmarkar SPLID Dagarnir eru langir, tå teir einki hava at gera