hósdagur 17. november 1994síða 12

Síða 12 Nr. 220 — 17. NOVEMBER 1994 John Smith um samráðingarnar í Keypmannhavn: Danir lata ikki fóroyingum nakað uttan at fáa nakað afturfyri skrivar John Smith m.a. í Sjónarmiðinum um samráðingarnar í Keypmannahavn í dag. Djúpt í okkara hjórtum býr vissan um at danir fara at gjalda ? Ein fundur um pening Tann 17 nov. hava um- boð fyri føroyingar fin- gið játtaðan ein fund við ovastu donsku politisku og figgjarligu leiðsluna. Komi í hesum sambandi- num at minnast ein set- ning eftir finska rithg- lan Mika Waltari, k hansara "Sinhue Egyptarin": Din tale er som en flues summen i mine øren. r eitt slag av ævi- sannleika i hesum ci i. Hjá teimum, ið si- ta maktini, er altíð eitt y v (um ikki stør) irri- n, at blíva órógvað líkum, ið altid tyk- traðkað á tærnar, so so (altíð bagir illum be :ni okkurt) 7: ni er tað eitt mentalt vinnilsi at skula seta it lurta eftir sjónar- unum hjá ngkrum il- vnum persónur e oðandi eina fyritøku, farin av knóranum, arafturat er seti un- orsvarligt ko ) umsiting. í <ki sørt nasad yg frektnaivt, s at koma aftu r, aftan á at av sjørd og boða d við galdan« a- in avtala ið s 5 er bæði so si g nøktandi, i >urturir støduna, tá vórðu gjørdar Omanfyri er gjørd ein varislig meting um, hvussu einhvør kredito- rur, bankaleiðsla ella sum í hesum førinum danska stjórnin er til sin- nis og hugsar, hesi, ið si- ta ovast á danska penin- gakassanum.v.ø.o tey so- | mu (sama slag) fólk, ið koma at sita donsku me- gin samráðingarborðið, nú tann 17 novembur 1994. Í besta føri vinna tey á heilt náttúrliga ill- viljanum einhver kennir, ið situr yvir av einum biddara. Vinnur danski mótparturin á illviljanum og hevur tamarhald á lí- ka so sjálvfylgjuligu agressiónunum, tá er het- ta tað mesta ein føroysk fíggjarlig/politisk sendi- nevnd eigur og kann vænta sær burtur úr nú tann 17 niðri á Christia So mi- | kid un | Men urslitid kann ge- rast verri enn sum so. Meðan tað er rættiliga einfalt at ímynda sær hugbuðrin (og hugin) hi- numegin borðið, er verri at siga nakað um, hvussu stætt er okkara megin borðið. Skal metast eftir | | tí ið sagt varð fram móti og rundan um valini, ið verið hava í summar, so er føroyska sendinevndin illa farin, nå hon stevnir til fundar niðjan á evstu tindar, í tí ísakalda um- hvørvinum, sum umgirð- ir einhvørja marknaðar- búskaparliga treytaða politiska stjórn. Tann be- inleiðis grátuligt, narva | trúgvin uppá at danir fó- ru at skilja okkara "neyð og elendigheit"og sostatt fóru at forbarma seg yvir okkum, veita okkum grið | ella eftir- og fyrigeva ok- kum allar okkara syndir, hettar er hugsan so langt burtur úr vón og viti, at Ur UK í : CIdU, 1UKKUI Y Cro- ur farið ul samráðingar grundað á nakað ið bert líknar tilikari undirbrot- ligheit, so er liðugt og spælið er spilt. At hava rópt hart um, og beinleiðis kravt av dø- num, at teir skulu strika 3 milliardir krónur, kann fyri Føroyar vísa seg at fara at vera, av størsta skaða fyri okkara land og fólk. Ikki tí at danir ikki hava ráð til at strika hesa skuld, men tí at tað ikki er nakar livandi mø- guleiki fyri at fáa eitt tí- líkt mál framt, uttan dan- skan innanrikispolitiskan ruðuleika; tað hava danir ikki ráð til. Peningaliga hava danir góð ráð, men innanríkispolitiskt hava teir nógmiki av trupillei- kum sum er, tí er henda tala um strikan av einari 3 mia skuld taktisk sæð ikki ngkur gongd samrá- dingarleid, men er heldur ið kann forkoma im vørum. Christiansborg er ikki nakað hugnaligt pláss. Christansborg er ein stjórnarborg og hon er óendaliga langt burtu- ri. Tað sær so tilforláti- ligt út, hettar at síggja okkara heimligu (eg ken- ni teg gott) politikkarar, eitt sindur skuttandi, so Tíðindablaði nær vegginum sum gjør- ligt, ganga á køldum marmori, niðri millum stásiligu borgmúrarnar á Christiansborg (ella sita uttan fyri afturlætnar hu- rðar). Men hugsar tú nærri, um hvat tað er, ið fyriferst, er ikki minsta vetið av nøkrum tilforlå- tiligum vid hesum myn- dum av heimligum fól- kum, eitt sindur (for)kro- yst f einum hvølt ekk6- dandi borgumhvørvi, ni- ðri í Keypmannahavn. Tað er líka so stórur fjar- leiki av stólinum, ið stendur á marmorgólvi- num í korridorinum uttan fyri dyrnar, innar til sam- ráðingarborðið millum tøgntalandi múrarnar, in- nan fyri dyrnar. sum tað er fjarstøda reelt millum Føroyar og Danmark, kensluliga, mentunarliga og peningaliga, og so fjarstødan sum hálvt an- nað túsund kilometrarnir av ísbláum srormbar- dum Atlantshavi ger mil- lum Føroyar og Dan- mark. Tað er bart út sagt uto- piskt at satsa so mikið sum eina følnada rósu á nakað samhugans altar og tann vegin vænta sær nakað tað slag burturúr. Ein skervur til ein bidda- ra verður ikki pakkaður inn og borðreiddur á ng- krum fati. Einum biddara verður tað farið um sum tað altíð hevur verið gjørt i glæsuligu søgu mannaættarinnar. Ho- num verður tveittur ein moli, so er tað absolut minimala samhugarelate- raða samvitskubitið bur- tur, við vón um at tað ik- ki endurtekur seg. Finnur biddarin uppá at renna aftan á tær, er tann klas- siska reaktiónin ikki samhugi men hatur, tað øvugta av samhuga. Lat tað vera so púra greitt at danir lata ikki føroyingum nakað sum helst uttan so hesir, ið gera útrokningar aftan stongdar dyr, kunna sannføra politisk/fíggjar- ligu leiðslu dana um, at tað er ein rímiliga góð fløga at leggja so mikið sum eina krónu í Føroy- um. At samráðast, í øllum fø- rum í hesum umfari, ve- rður í tískili ein spurnin- gur um at fara inn á ein markna (til samráðingar- | borðið) við nøkrum vø- | rum, ið tað kann handlast við. Ikki uttan so at danir av sínum vísmonnum, aftan læstu dyrnar, eru vornir sannførdir um at danir hava fyrimun í bæði pe- ningi og politikki av at gera iløgur í Føroyar og tóroyingar, tara teir at rerad annað enn kosme | tiskar broytingar í teirra Føroyapolitikki. Mest sannlikt er at hal- da, at hesar 3. mia. ið so nógv hevur verði talað um, ikki kunnu tacklast finans/politiskt, uttan so, at hetta verður gjørt um- LI.