fríggjadagur 18. november 1994síða 14

Síða 14 Jan Allan: Munurin á okkum og finnunum var Jari Litmanen Ein av føroysku spæl- arunum, id mikukvøld- ið fekk tann ivasama heiður at brenna stóran málkjans, var Jan Allan Miiller. - Eg fekk bóltin frá Toda inni í brotsteigin- um hjá finnum, og so smekkaði eg til beinan- vegin. Men tíverri fór bólturin hasar tveir ella tríggjar sentimetrarnar við síðuna av, sigur Jan Allan við Sosialin. — Tá tú fært ein kjans at skjóta inni í teirra brotsteigi, er einki at bíða eftir — tá skal tað vera fyrstu ferð. Sum oftast angrar tú tað bara aftaná, um tú ikki gert tað, tí stundir eru ikki til at hugsa so nógv um, hvussu tú skalt gera. Tá ræður fyrst og fremst um at gera so skjótt av, at mótstgðumenninir ikki fáa gjørt nakað við bóltin áðrenn tú. Jan Allan er annars sannførdur um, at tað bert var Jari Litmanen fyri at takka, at finn- amir fingu ein so stóran sigur burtur úr hesum dystinum. — Hann var snøgt sagt munurin á liðunum, og uttan hann høvdu finn- amir ikki vunnið dyst- in. Eg vil siga, at hann hevur sama tydning fyri finska liðið, sum Procinecki hevði fyri tað jugoslaviska, tá vit taptu 7-0 niðri í Beo- gradásinni, sigur hann. — Hann gevur finnun- um tað sjálvsálitið, ið skal til, og við sínumn sendingum og spæli ål- aði hann verju okkara sundur. Hann fór aftur á vøllin eftir bóltinum, spældi ein annan við- spælara og fann sær so eitt hol at fara í, so hann kundi taka ímóti aftur. Undan dystinum tos- aði Jan Allan við Lit- manen, ið hevði heilsan at bera frá Marc Over- mars, ið eisini spælir Overmars og Jan Allan eru gamlir kenningar frá Go Ahead Eagle. Annars er Jan Allan samdur við fleiri av hinum í, at formurin hjá fleiri av føroyingunum ikki er nóg góður. — Tað má ein sjálvur gera nakað við. Tað ber jú altíð til at renna, sig- ur hann. hj. Nr. 221 — 18.NOVEMBER 1994 Tíðindablaðið (57, Onnur stortap í Europa mikukvoldið Tá føroysku útisetarnir aftur mýta upp í donsku feløgum sínum í dag, nýtist teimum ikki at koma við niðurboygd- um ryggi — danir kláraðu seg ikki petti frægari í sínum dysti mikukvøldid. Niðri í Sevilla varð danska landslið- ið enn einaferð eyðmýkt av spaniól- um, ið hesaferð vunnu sera sannfør- andi við trimum málum — 3-0 endaði dysturin. Tá danir hava hug at javn- meta seg við spaniólar, má hetta met- ast sum eitt ordans skrædl og stórtap fyri danir, ið tó illa ræðast spaniólar. Eisini aðrir dystir í EM-undankapp- ingini endaði mikukvøldid við stórum tólum: Norðmenn vunnu 4-0 á útivelli móti Hvítaruslandi, Írland vann 4-0 á Norðurírlandi í Belfast, Wales tapti eisini 5-0 móti Georgia á útivelli. Í okkara bólki spældi Skotland og Rusland javnleik 1-1 á Hampden Park í Glasgow og Grikkaland vann heima 2-0 á San Marino — væl klárað av ein- um av okkara javnlíkum! hj. Allan Simonsen, landsliðs- venjari: >Át vit eru á rættari leið, ivist eg onga løtu í. Tad vísir seg eisini, at vit eru før- ir fyri at skapa fleiri 100% kjansir í hvørjum dysti, men at vit ikki eru nóg hepnir at fáa nakað burtur úr teimum. Ein vakran dag gongur alt upp í eina hægri eind. Tí ivist A ALLAN SIMONSEN, landsliðsvenjari: eg ikki i.« Savnsmynd: Kalmar - Ein vakran dag gongur alt upp í eina hægri eind — At vit framhaldandi skapa fleiri 100% málkjansir sigur mær, at vit eru á rættari leið, og vit arbeiða eisini við at fáa sett prikkin yvir i ið, sigur landsliðsvenjarin. — Hóvdu vit hesaferð fingið mál beinanvegin og havt allar ellivu menninar á vøllinum, kenni eg meg sannførdan um, at vit høvdu verið fórir fyri at skapt enn fleiri kjansir, enn vit Mikukvøldid spældi før- oyska landslidid sin tridja dyst í EM-undankappingini undir leiðslu av Allani Si- monsen — og enn einaferð lá landsliðið eftirá við tapi. Kortini er Allan Simon- sen ikki mótfallin, tá vit eft- ir dystin hava hann í tele- fonini av Hotel Dipoli í Hel- sinki: — At vit eru á rættari leið, ivisteg onga løtu í. Tað vísir seg eisini, at vit eru førir fyri at skapa fleiri 100% kjansir í hvørjum dysti, men at vit ikki eru nóg hepnir at fáa nakað burturúr teimum, sig- ur landsliðsvenjarin. — Hesin dysturin var ein rein endurtøka av dystinum móti Skotlandi. Aftur hesa- ferð eydnaðist okkum at fáa tríggjar kjansir, har menn gerast púra einsamallir við málverjanum hjá okkara måtstødulidi, men uttan at teir tó fáa mál. Allan Simonsen sigur, at tað í øllum trimum dystun- um er eydnast at koma til hesar kjansirnar, men at lið- ið líkasum hevur eftir at fáa sett prikkin yvir i'ið: — Hesum arbeiða vit stød- ugt við, og eg trúgvi eisirð, at við tí, mínir menn hava víst í hesum trimum dystun- um, so eydnast tað fyrr ella seinni hjá okkum. Ein vakr- an dag gongur alt upp í eina hægri eind. Tí ivist eg ikki i. Fyrst og fremst tvær orsøkir til tapið Landsliðsvenjarin sigur, at orsøkirnar til tapið móti Finlandi mikukvøldid fyrst og fremst vóru tvær — vant- andi kondition og tað, at Tummas Eli Hansen varð útvístur mestsum beinan- vegin í seinna hálvleiki. — At landskappingin varð liðug fyri tveimum mánað- um síðani, og at menn ikki eru í dystarvenjing, sæst aftur í einum dysti sum hes- um. Og tá teir so gerast við undirluta, av ti at hitt liðið er mannað vid ellivu monn- um, meðan okkara bert hev- ur tíggju, ger tað uppgávuna so mikið torførari at loysa, sigur hann. Allan Simonsen vísir á, at dysturin annars byrjaði so sera væl, og at serliga fyrsti hálvi tímin var serstakliga góður, har føroyska lands- liðið hevði kjansir at leggja seg á odda, áðrenn finnarnir nakrantíð fingu mál. — Men sum ikki einaferð, so bar tað altso bara ikki til hjá okkum at fáa útnyttað kjansimar, vit fingu. Er eri sannførdur um, at um vit fingu mál upp á tann fyrsta kjansin, ið var longu heilt tíðliga í dystinum og har komu á odda 1-0, høvdu vit eisini megnað at skapt fleiri kjansir, enn vit gjørdu. Tá hevði dysturin verið ein heilt annar, enn hann gjørd- ist, sigur landsliðsvenjarin. — Vit høvdu nøkur sera góð skjótálop í dystinum, har alt gekk, sum tað skuldi — bara uttan at bólturin fór inn. Men tá útvísingin kom, skrædnaði alt, so ikki bar til at fáa spælt tað spælið, vit høvdu ætlað okkum. At vit so eisini góvu finnum trý av teimum fimm málunum, ger tað ikki frægari. Frí frá fótbóltinum í tveir mánaðir Komandi tveir mánað- imar fara Allan Simonsen og allir landsliðsspælar- arnir at hava frí frá fótbólti, men so skjótt sum felggini eru farin í gongd aftur, fer landsliðið eisini undir at fyrireika seg til komandi árið, ið hevur nógvar dystir á skránni í EM-undankapp- ingini. -Núskulu menninir hvíla seg og royna at sleppa av vid skaðar og annað — onkur kanska noyðist undir skurð — men so koma vit eisini aft- ur »med brask og bram«, sum Allan Simonsen tekur til at enda í stuttu telefon- samrøduni år Finlandi. Føroysku spælaramir eru longu leysir av fótbóltinum, tí landskappingini fyri lang- ari tíð síðani er liðug, meðan útisetarnir enn hava tvey umfør eftir, áðrenn teir fáa kjans at hugsa um okkurt annað enn fótbólt. Leygardagin skal FSF tosa vid feløgini um kapp- ingina, ið farin er aftur um bak. Oivad verdur tad eisini komið inná, hvussu lands- kappingin kann gerast betri og meira tíðarhóskandi, tá hugsað verður um krgvini, ið sett verða teimum, ið eru við á landsliðnum. hj. Formurin ov vána- ligur hjá fleiri av okkum - tað kost- ar i so- vorðnum dystum Aftaná at landskapp- ingin er liðug, ber ikki til at setast hendur í favn og halda, at ein er í nóg góðum formi til at spæla kreyjandi landsdystir. Hetta er ein saman- kóking av tí, Todi Jóns- son hevði upp á hjarta eftir dystin í Helsinki mikukvøldid, har før- oyska landsliðið tapti 5-0 móti finska lands- liðnum. — Serliga aftaná at Tummas Eli var farin av vellinum, gjørdist tað tydiligt, at tað vóru ov nógvir av okkum, ið ikki orkaðu at geva tað, ið skal til í einum so- vorðnum dysti, sigur Todi. — Tað var ov tydiligt, at fleiri av monnunum nú tveir mánaðir aftan á landskappingina ikki eru í nóg góðum formi, og tað ber ikki til, tá so nógv er upp á spæl sum í hesi EM-undankapp- ingini. Her er neyðugt at gera nakað við hug- burðin, tí hann er ikki tann rætti heima í Før- oyum. Todi vísir á, at um ein spælari fer út at renna eitt heilt vanligt sunnu- kveld, so fara fólk at tosa um persónin. við vendingum sum >Hvat heldur hann seg vera?< — Hetta má broytast, um menn av álvara ætla at vera við í hesum al- tjóða dystunum, ið seta krøv til spælaramar, sigur Todi. - Onkur kanska held- ur, at tad er lætt hjå mær at siga, av ti at eg venji hvønn einasta dag, men tað er ikki bara tað. Tað vísir seg bara, at spæl- ararnir sjálvir noyðast at gera nakað við form- in, tí tað er eingin, ið kann gera tað fyri teir. Todi heldur annars ikki, at hetta var hans- ara besti dystur, men tó er hann nøgdur: — Tvey upplegg i einum dysti man vera á eini leið. hj.