týsdagur 29. november 1994síða 2

Norska folkaatkvødan og útnorður Oddagnein Í gjár atkvøddu norðmenn um landið skuldi fara upp í ES ella ikki. Fyrr í ár hava fin-lend- ingar og sviar atkvøtt fyri limaskapi og gerast tey londini limir frá 1. januar. | skrivandi løtu kenna vit ikki úrslitið av norsku atkvøduni, men alt hevur bent á ein sera javnan dyst. TAÐ er greitt, at føroyingar, íslendingar og grønlendingar fylgja væl við, hvat hendir í okkara grannalondum og her ikki minst í Noregi, nú Noreg er so stórur kappingarneyti á fiskivinnugkinum. Fyri okkum føroyingar er tað sera spennnandi og avgerandi hvat norðmenn gera. Og hetta evnid hava vit tikid upp í blaðnum í dag. Vit hava tosað við fleiri nú- verandi og fyrrverandi løgmenn, vinnulívsfólk og mentafólk. TEY eru djøvn á máli. Men sum heild kann sigast, at nidurstødan er tann, at Føroyar eiga ikki at leypa áleistum aftaná norðmonnum, líka mikið hvat teir velja. Vit eiga at halda fram við royndum okkara at fáa eina betri avtalu við ES. Tað er greitt, at fara noðrmenn ikki upp í, so hava vit betri stundir at fáa eina slíka avtalu upp á pláss, men kortini hevur målid um eina betri avtalu fyri føroyskar fiskavørur til ES skund fyri okkum. Fyrrverandi løgmadur Atli Dam vísir í samrødu á, at tað finnast góðir møguleikar at fáa betri marknadarsømdir við verandi avtalu sum grundarlag. VIT teljast eisini m.a. teirra, sum halda, at vit eiga ikki at leypa við báðum beinum inn í ES. Vit eiga at gera alt fyri at kanna møguleikarnar fyri at standa uttan fyri, men harvið er ikki sagt, at vit ikki um somu tíð eiga at kanna allar teir møguleikar, sum framtíðin fer at hava at bjóða okkum. ANNNARS halda vit, at tað hevði tænt okkaa sek best, at havt kappingarneytan Noreg uttan fyri ES. Nú er tíðin annars komin hartil, at Føroyar, Grønland og Ísland mugu samstarva um fiskivinnupolitikkin í Norðuratlantshavi. Utnorðurgkið er dupult so stórt sum alt ES- gkið og tað er greitt, at Føroyar, Grønland og Ísland umsita ómetaliga stór rikidømi, og hetta er nakað, sum vit ikki eiga at undirmeta. Tað hevði verið hugaligt at hugsa sær eitt útbygt útnorðursamstarv, sum eisini fevndir umm Noreg, men her mugu vit tívanverri ásanna, at Noreg hevur roynt at spæla ov nógv USA í hesum gkinum. Kemur ein oljuvinnu í gongd her hjá okkum, so er tað greitt, at vit koma at standa sterkari, spurningurin er um tað er vilji og ynski um at fáa eitt veruligt samstarv í Norðuratlantshavi. Vit duga anars væl at síggja, at eitt útnorðursamstarv krevur nógv av okkum øllum. Hetta kemur ikki av sær sjálvum. Urslitid av fólkaatkgvðuni í Noregi kann fáa stóran týdning fyri hetta samstarv. Sastalunin Ábyrgdarblaðstjóri- Jan Múller Fyritaksstjóri. Krisjan Dahí Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Bladloik: Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Tórfinn Smith - Kilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard Við einum fundamentalistiskum de standrættardómstól hjá politiskum maktstrevar 26. nov. 94 er Bjórn á Heygum ikki skikkaður at rættarskipan! Hansara meiningar í samband vi ein mann, ið "hugsar" í endurbøtandi (restituerand ralysera) politisk mótstóðufólk. Hann eigur skjótast til ber at ve John Smith í Viðmerkingini í dag. Tað er ræðandi, tá sjálvur formaðurin fyri rættarnevn- dini í lóggevandi tinginum, juristurin Bjørn á Heygum, á fremstu síðu, í landsins størsta blad, avdúkar speku- latión í "ynsktum" sålarli- gum avleiðingum, tá hann sigur: Vit eiga at leggja dent á"tann reinsandi máttin" ein kanning av ivasomun veðhaldum, lánum, og studningum til skip í áttati árinum eigur at hava.Tað er ikki minni ræðandi at formaðurin , i sama viðfan- gi boðar frá at einstøk mál skulu takast burtur úr til nærri granskingar. Formaðurin í Rættar- nevndini tekur sær ikki ei- nans dømandi vald, hann flettir inn í sín praksis eisini rættin at veljaog áleggja en- durbøtandi hættir (preven- tiva restituering) á sama hátt sum ein dómari ger tað í sambandi við straffútmát- ing, tá dómar verða sagdir — við tí skakandi muni, at hetta tekur maðurin sær rættindi til áðrenn bæði ákæru, rættarsak og dóm. Uttan undantak, eisini sjålvt um møguligur dómur er fri- døming, so skal einhver, ið Juristfundamentalisturin Bjórn á Heygum, finnur tað fyri gott og opportunt at kanna, tvangstakast og "lutrast" av at læra at kenna "tann reinsandi måttin"(les: tað restituerandi straff- árinið). Hetta er so langt uttan fyri alt mark, og hetta er ein so skakandi sjálvsavdúking, at hetta kann ikki annað enn føra til, at hugt verður nærri eftir, um advokaturin Bjørn á Heygum í heila tíkið er skikkaður ella líkur tey kri- teriu, ið galda fyri at kunna praktisera sum juristur. Í øl- lum førum er hann aftan å hetta ikki longur habilur sum formadur fyri løgtings- ins légarnevnd. Hetta skal i tí skili eisini verða ein áhei- tan á løgtingsins formans- skap um at skipa so fyri, at Bjørn á Heygum verður set- tur frá sínum starvi sum for- maður fyri løgtingsins Ræt- tarnevnd. Bjørn å Heygum hoyrir til eitt nytt ættarlið av annar- leidis eirindaleysum slagi av juristum. Hann hevur, tykist tað, vid at lesa ávís brot úr lógum við funda- mentalistiskum brillum, og við at seta fram diverger- andi tulkingar av ávísum brotum úr lógunum, sum hann síðan hevur flett inn í ein demagogiskan boð- skap, vunnið sær ein sess í okkara lóggevandi tngi. Hann hevur eisini bevíst flett spurningar um etikk og moral inn í sína demagog- isku herferð. Hann hevur skapað eina opinión (les: øsing) ið byggir á eitt ikki existerandi grundarlag. Um somu tíð at svørja til ka- pitalismu og "frían" markn- aðarbúskap, og inn í hesa ideologi at fletta etikk og moral. Tað er sum at blása og hava mjøl í munninum. Er tað nøkur lóg, ið er gald- andi í samband við kapita- lismu, so er tað tann ikki skrivaða junglulógin. So tann, ið ber tílíka mótsøgn yvir sín munn, hann lýgur, og enn verri hann veit, at hann lýgur. Hann lýgur so- statt við beráddum huga! Nakrar skrivaðar rutinur, nakrar óskrivaðar reglur, tað vanabetingaða, og so tær treytir, ið settar vera individuelt millum stovnar, úr stovni til stovn, rentusat- sir og lógirnar í vanligari tulking, tað eru vanligu rammumar fyri kapitalis- mu í praksis. Men etikkur og moralur er tað eingin av, av teirri ein- føldu orsøk at kapitalisma og moralur uppheva hvert annað sum hugtøk. Við omanfyristandandi sum argumentatión fyri mínu niðurstøðu, so fari eg at stinga Bjørn á Heygum heilt onnur motiv í skógvar- nar, enn tey hann hagartil hevur ført fram sum grund- gevingar fyri sínum polit- iska hetzaktiviteti. Mín nidurstøda er tann, at tey motivir Bjørn á Heygum virkar sambært, eru ikki fleiri enn tað eina: Politisk makt! - sambært princippi- num, at málið ger heilagt måtan! — at Bjørn á Heyg- um, sostatt, er uttan bæði etisk normsett tíansheldur nakran moral! Tí á forsíðuni á Dimmalætting, leygar- dagin 26. nov. 94, verður avdúkað ein strategi, ið he- vur eittans sikti: Paralyse- Utgevar: P/1 Sosialurin Uopseting: PA Soslalurin Prent. PT Pressan 1981 Argjum Tølston: 11820 magogi í formannssessinum er løgting um. Sambært avdúkingunum í Dimmalætting tann hava tilknýti, tíansheldur, at virka innanvert nakra ð kanningarnar í skipamálunum í 80'unum, avdúka Bústaður. Argjavegl 26 67. ÁRGANGUR Postadr.: Postsmoga 76 110 Tórshavn Telelar: 14720 i) politiaktiónum, helst ætlaðar at gera lamin (pa- 3 I 3 i "ps EA . - Vit eiga at leggja dent å tann reinsandi mått- in, ein kanning av iva- somum vedhaldum, lånum og studningum til skip í åttatiårunum eigur at hava, sigur Bjørn á Heygum, for- maður í rættarnevnd løgtingsins POL Å KLETTI Rættarnevndin skal vidgera uppskot Kristiliga Fólka- floksins til samtyktar um at kanna politisku og umsit- ingarligu ábyrgdina í sam- bandi við skipabygging, veðhald og útgjald av upp- heggingarstuðuli. Tingið hevði 1. viðgerð av mål- inum hósdagin Sum grundgeving at leggja uppskotið fram vísir Kristiligi Fólkaflokkurin á grannskoðaraviðmerkingar í vár, ið vóru sera álvarsam- ar ákærur móti politisku og umsitingarligu | myndug- leikunum í 80'uncm. Málið varð reist á tingi, men ikki avgreitt áðrenn val varð út- skrivað Nýggja landsstýrissam T n hevur sett sær fyr ring av politiskum mót- stødufélki, bæði faktiskum og hugsadum sovordnum, ikki bert tvørtur um gll floksmørk, men eisini og ikki minni innanflokka. Eingin heksajagt eftir lógloysingum í 80'unum ra loystur úr sínum starvi, skrivar mál burturúr, har talan kann vera um ólógligar transak- tiónir. Hetta er ikki nøkur heksajagt. Tey seku skulu standa til svars, tey óseku reinsast fyri ákærur. Tað verður ofta sagt, at vit oll hava skyld í tí, sum hendi í 80'unum. Her eri eg ósamd- ur. At ákæra eitt heilt fólk ber ikki til. Men vit eru el) líka fyri lógini, bæði heg og lág, segði Bjørn á Heygum Heini O. Heinesen úr Tjóðveldisflokkinum helt tað vera óneyðugt hjá ting- . inum at seta flein kanningar í verk, tá grannskoðanar- nevndin er komin til eina nidurstødu og hevur sagt sína hugsan. - Longur, vit vaða út í slíká evju, meira niðurgera vit tingið. Stundin er nú komin at líta fram og ikki aftur, segði Heini O. Heine- sen Lasse Klein úr Kr. Fólka- flokkinum var samdur við Heina O. Heinesen um, at tað er neyðugt at líta fram í tíðina og ikki bara tøva í ti, sum farið er, men tad er neyðugt at rannsaka alla umsitingina, tí tað er hon, sum skal bera so í bandi, at ell okkara lógarskipan virtar Tingið kann ikki við ð objektivt, tí tað Stutt sagt: Ein eirindaleys fundamentalistisk dema- gogisk strevaravera! j. smith.