týsdagur 29. november 1994síða 10

1 rr Nr. 228 — 29. NOVEMBER 1994 Sida 10 REPORTASJA: Hilmar Jan Hansen DE Tá ein ætlar sær til kirkju- vígslu, er tað altíð ein stórur fyrimunur at vera á staðnum í góðari tíð. Hetta fekk blaðmaðurin at sanna sunnudagin, tá nýggjakirkjan á Heygunum á Toftum — Fríðrikskirkjan er hon uppkallað eftir skyldmanninum Fríðriki Petersen — varð vígd seinna- partin sunnudagin. Upptikin á gðrum stað til fáar minuttir fyri vígsluna eydnaðist ikki blaðmannin- um at stíga inn um nýggju kirkjugáttina fyrr enn klokkan var farin av trý. Har var stúgvandi fult av fólki. Forkirkjan var á temur, sjálvt kirkjuskipið var á tremur, kirkjukjallarin var á temur og gll onnur høli, har fólk — um ikki annað — kundu hoyra nakað av tí, ið fór fram undir vígsluni, vóru eisini á tremur. Kortini eydnaðist blað- manninum við stórari hjálp frá einum av deknunum at fáa sess á næstfremsta bonki, undir liðini á fyrrver- andi prestafrúuni á Nesi, Onnu Kass. Men tað var við einari hálvari skuldarkenslu, at blaðmaðurin setti seg í tóma sessin, tí so mong onnur, ið standa Fríðrikskirkjuni væl nærri, fingu ongan sess — summi teirra noyddust at fara heimaftur, so fult var av fólki. Kirkjan tekur 600 fólk, tá hon er full. Men sunnudag- in mundu vera nærri 1.000 fólk í henni. Hátíðardámur beinanvegin Vígslan byrjaði í Miss- iónshúsinum, haðani skrúðgonga við biskupin- um Hans Jacob Joensen og ríkisumboðsmanninum Bent Klinte á odda gekk út í kirkjuna við teimum heil- agu kørunum og bókunum, ið hoyra til kirkjuna. Við í hesi skrúðgonguni vóru prestarnir Jónsvein Bech, Jákup Kass, Jógvan Fríðriksson, Peter O. K. #0 Fríðrikskirkjan var stúgvandi full — hon tekur 600, tá ful Isett er, men sunnudagin mundu vera nærri 1.000 fólk í henni. Á loftinum var stóra felagskórið, ið bæði framførdi fleiri verk og stuðlaði sálmasangin Nýggja Fríðrikskirkjan partin sunnudagin. Og roynd, meðan ein hin besta kørframførs Olofsson, Emil Olsen, Tor- kil Beder. Høgni Poulsen, Petur M. Rasmussen, Bjarni Bæk, Uni Næs, Inga Poul- sen Dam, Erland Beder, Marjun Bæk, Jåkup Mag- nussen og Sonja Klein, landsstyrismadurin Såmal Petur i Grund og kirkjuråds- limirnir Niklas Foldbo, Jac- ob i Hjøllum, Ami Høj- gaard, Niclas Davidsen og Hans Jacob Hansen. Tveir kirkjuráðslimir eru aftrat, ið tó ikki vóru við í skrúð- gonguni — Ólavur Magnus- sen, ið er klokkari, og Petur Jacob Petersen, ið er til skips. Meðan stóra kórið við einum 130 sangarum undir leiðslu av Finn Evald, dóm- organisti i Roskilde, sang 8. sálm, gekk skrúðgongan úr forkirkjuni og gjøgnum kirkjuskipið fram í kór. vígsluna frá byggingini og nýggju kirkjuni. Tað er einki at liggja omaná, at Niklas hevur verið sera íðin at fáa sett byggingina av Fridrikskirkjuni í verk, og tað munnu øll tey, ið hoyra til staðið, vera sera fegin um — nýggja kirkjan er eitt prýði bæði innan og uttan Beinanvegin var sannur hátíðardámur yvir vígsluni, og ikki minst gjørdi frålika kórið sítt til, at so var. Serlig inngangsben Jákup Kass, ið var prestur á Nesi undan Jónsveini Bech, bað síðani eina inn- gangsbøn, ið serliga var ætlað til høvid. Fyrsti felagssålmurin, ið sungin varð í nýggju kirkj- á Heygunum á Toftum var stúgvandi full til vígsluna seinna- hesa hátíðarlótuna slapp frálíki akkustikkurin at standa sína lan her á landi setti sín serliga dám á vígsluna uni, var >Her við strendur hevur staðið kristin kirkja øld um øld«, ið Heini F. Petersen yrkti í sambandi við 50 ára fødingardagin hjá Sandavágs kirkju. Hóast orglið >bert< var eitt elektriskt orgul, ljóðaði ta hesa løtuna, sum var tað rættur pípuorgultónleikur, ið rungaði av kirkjuloftin- um, har sangararnir eisini væl og virðiliga stuðlaði Høgni W. Larsen og Jórun í Dali saman vid soninum Sigmundi. Høgni hevur teknað Fríð- Tidindabladid (3771) sangin. Síðani talaði Hans Jacob Joensen, biskupur. Hann hevði útgangsstøði í Matt. 16,16-19, ið er um Kristus-játtan Pæturs. >Tú ert Pætur, og á hesum kletti vil eg byggja kirkju móna, og helheims portur skulu ikki fáa vald á henni,< endar teksturin. — Hetta er ríka og mátt- miklalyftið, sum Jesus hev- ur givið kirkju síni á fold- um. Kirkjan kemur ikki av tilvild, og hon er heldur ikki mannaverk, segði biskup- urin. — Tað er Jesus sjálvur, ið skal byggja hana, og hann skal byggja hana á ápostulin Pætur. Kom inn á dópin Í talu síni kom Hans Jacob Joensen eisini inn á dópin, og eisini nart hann við ta skriving, ið hevur verið í bløðunum í síðstuni um dópin. — Limir í kirkju Jesu Krists gerast vit í dópinum. Soleiðis hevur tað verið frá fyrstu løtu, og tað kann ein og hver sannføra seg um við at lesa Apostlasøguna, elstu kirkjusøgu, ið til er, segði biskupurin. — Eg havi heldur ongantíð dugað at skilt, hví vaksin fólk lata seg sjálvi doypa, tá ið tey við trúnni eru sann- førd um, at tey hoyra Guðs ríki til, men nokta børnun- um hendan sama dóp, hóast Guðs ríki eftir Jesu egnu orðum nettupp hoyrir teim- um til. Víðari tosaði hann um, at tað hevur týdning at varð- veita virðingina fyri kirkj- uni sum gudshúsinum. — Máa vit stødid undan kirkjuni sum gudshúsinum burturav, tá kann skjótt eis- ini annað fara fyri skjeyti, sum vit í longdini ikki toldu at missa, segði Hans Jacob Joensen. — Eg ivist onga løtu í, at tann dag, tá ið kirkjan ikki longur er húsið fram um øll onnur hús í bygdini, tá eru vit vorðin fátækari, enn vit vóru, hvussu rík vit so ann- ars eru. == rikskirkjuna, og hevur hann verid vid alla tíðina, meðan byggingin er farin fram. Eingin ivi um, at hetta var ein heilt serligur dagur fyri hansara viðkomandi — tað, ið bert vóru strikur á pappíri fyri tveimum árum síðani, er í dag ein prýðilig kirkja