týsdagur 29. november 1994síða 11

Tíðindablaðið CH Nr. 228 — 29. NOVEMBER 1994 Síða 11 Michael Johan Heinesen er klárur at venda einum av nåtablødunum, medan dómorganisturin í Roskilde, Finn Evald, spælir Conserto í H-moll eftir Gottfred Walther, ið var postludium vígsludagin í Fríðrikskirkjuni á Toftum. Teir báðir høvdu eisini ábyrgdina av stóra kórinum, ið sang — tann uppgávan varð loyst til eitt reint UG - Standa fyri Guds andliti At »heilheims portur skulu ikki fåa vald å kirkj- uni,« bygdi biskupurin enda å taluni å. — Tad er hesin bodskapur, ið skal verða boðaður i hes- um húsi við gudsordinum og sakramentunum, segði hann. - Her skal hitt niður- boygda hjartað verða ugg- að, og hitt harða sinnið verða boygt. Her skal menn- iskjað verða bygt upp, so tað kann standa ímóti øllum tí, ið vil bróta niður. Eftir taluna hjá biskupin- um komu fýra prestar — Jógvan Fríðriksson, Peter O. K. Olofsson, Emil Olsen BASARUR verður i KFUK TYSKVØLDID 29. nov., kl. 19 Inngangur við Edith Dahl. Borðsela (m.a. nógvir hondbundnir lut- ir), Kondittarí, Fiski- brunnur. Eydnuhjólið byrjar kl. 20 Mikudagin 30. nov. kl. 19 verður framhald av basarinum, sum endar við, at lutaseðilin verður OtyN. EET KFUK - Vardagøta 9 og Jákup Kass — fram á kórsgáttina, haðani teir lósu fýra petti úr skriftini, áðrenn Hans Jacob Joensen vígði kirkjuna frá altarinum, har hannlýsisgrngyeirkiiki una og alt, sum í henni er. Akkustikkurin fær UG Nú slapp kórið aftur at syngja, og vórðu framførd trý verk. Fyrst sang kórið >Min sjæl, lov Herren« eftir An- thon Bruckner, og síðani út- seting eftir R. Vaughan Williams av sálmi 34,9 — >Bragdið og kennið, at góð- ur er Harrin«. Her sang Leila Højgaard solopartin. At enda f hesum umfar- inum sang kórið »Tidin rennur sum streymur í å« eftir Fríðrik Petersen. Hesin sálmur varð sungin við lagnum hjá Hans Jacob Hgj- gaard, men við nýggjari út- seting eftir Finn Evald. Hetta síðsta var kanska eitt sindur óvæntað, tí hav- andi í huga tann ovurstóra týdning Hans Jacob Hgj- gaard hevur havt fyri sangin á Toftum, hevði tað ikki verið við síðuna av at brúkt hansara útseting til lagið. Hendan framførslan hjá kórinum var ein annars styrkiroynd av akkustikk- inum í Fríðrikskirkjuni — og hon stóð royndina við ein- um reinum UG. Og at eysturoyingar eiga nógvar av frægastu kór- sangarum Føroya, varð eis- ini dyggiliga undirstrikað av kórinum, ið førdi fram nakað av ti frægasta, ið hoyrt er her á land', tá talan er um kórsang. Tað var ein fragd at lýða á kórið, ið Finn Evald sera hegnisliga hevði undir hond — hjålptur av Michael Johan Heinesen, leiðara av Tofta- kórinum. Heppin at uppliva eina kirkjuvígslu Undan prædikuni hjá Jón- sveini Bech yvir dagsins tekst úr Matt. 21,1-9, varð sungin felagssálmurin „Kirkjan hon er eitt gamalt hús<. Jónsvein Bech legði í prædiku síni eisini dent á tann týdning, hesin serligi dagur hevði fyri kirkjuliðið, og segði hann, at hetta var ein dagur, ið sætt hevur ver- ið fram til við væntan og vón — ein gamal dreymur fyri nøkur. — Ein kirkjuvígsla er ein stórhending, sum tað bara er lagað nøkrum fáum ætt- arliðum at vera við til. Og so at vera so heppin at hoyra vid til tað ættarlidid, sum upplivir eina slíka hending, segði sóknarpresturin á Nesi. — Tað kann knipa at finna orð fyri teimum kenslum, sum vella fram í einum. Mangan hevur tað sæð eitt sindur svart út, um tað skuldi fara at eydnast okk- um at koma so langt hendan dagin, men tað ger bara dag- in enn gleðiligari og stórri fyri okkum, at tað eydnað- ist. Vidari tosadi hann um, at tad 16 ikki bert var hendan vigslan, ið var ein serlig hending í kirkjuni: — Hvør einasta gudstæn- asta, ja, hvør samvera í Jesu navni er ein serlig hending fyri okkum, segði hann. - Ikki vegna teir karmar, vit savnast í, men ti at Jesus kemur og er saman við okk- um. Og har Jesus er, er han til staðar við allari sínari signing og gávu. Dóttir prest borin til dópin Eftir prædikuna sang stóra kórið latínska sálmin »O kom, o, kom, Immanu- el«, ið varð sungin einrædd- aður — skiftandi millum kvinnur og menn. Hendan sálmin stjórnaði Michael Johan Heinesen kórinum, meðan Finn Evald hevði orgulsfylgispælið um hendi Aftaná varð sungin fel- agssálmurin >Lat hurðar upp, ger borglið breið<, og síðani varð farið yvir til barnadóp. Ein genta og ein drongur vórðu borin til dóp- in — Birita Bech og Brestir Mikkelsen. Til stuttleika kann nevn- ast, at Birita Bech er dóttir Jónsvein Bech, og tað var prestafrúan, ið bar dóttrina. Undan dópinum varð sungin >Harrin rættir út sín arm< og eftir dópin >Lat anda tin við okkum vera«. Síðani varð kollekt og vælsignilsi, og aftaná slapp kórið einar aftrat framat við »Heidur tær veri, Guð og faðir< úr verkinum Magni- ficat eftir J. S. Bach. Hend- an framførslan setti krún- una á verkið hjá kórinum. Aðrenn deknurin Ernst Hansen so læs útgangsbón- ina, varð sungin advents- sálmurin >Ver vælkomið, Harrans ár<. Tá tey níggju bidisløgini vóru ringd, spældi Finn Ev- ald postludium. Tað var Conserto í H-moll eftir Gottfred Wather, og meðan orgultónleikurin rungaði niður av loftinum, gekk skrúðgongan við biskupin- um og ríkisumboðsmann- inum á odda út eftir kirkju- gólvinum, og síðani kundi fólkið fara út. Tvey børn vórðu borin til dópin undir vígslugundstænastuni — B Nátturðabiti í kirkjukjallaranum Ein stórur partur av fjøld- ini, ið hevði verið við ul vígsluna fór kortini ikki út í ódnarveðrið, ið leikaði á uttanfyri, tí beint eftir sjái va vígsluna varð boðið til nátt- urða í kirkjukjallaranum. Eftir nátturðan greiddi fyrst Niklas Foldbo, kirkju- ráðsformaður, frá bygging- ini og ymiskum í sambandi við nýggju kirkjuna, og eis- ini flutti landsstýrismaður- in í mentamálum, Sámal Petur í Grund, fram rødu. Eisini vóru einstakar aðrar heilsanir bornar fram í sam- bandi við vígsluna. Aftan á borðhaldið í kirkjukjallaranum varð aft- ur farið uppá, har hesin há- tíðardagurin endaði við stuttari andakt, ið Jákup Kass, fyrrverandi sóknar- prestur á Nesi, helt. Her varð byrjað við inn- gangsbøn, áðrenn sálmurin „Klettur, klovin fyri mær«, varð sungin. Síðani helt presturin andaktina. Aftaná varð sungin »Fedranna trúgv — o sterka vár<. Síðani varð kollekt og vælsignilsi, og aftur varð sungin ein sálmur — >Prísa, sål mín, himnadrotti« — áðr- enn endað varð vid útgangs- 4 iritaBech og Brestir Mikk- elsen. Birita Bech er dóttir prestin Jónsvein Bech, og tað er prestafrúan, Heidi, ið heldur á barninum. Sunnudagin høvdu prestur og sonurin lavur eisini dópsdag, og fyri at nevna eitt annað samanireff, so høvdu fyrrverandi prestahjúnini á Nesi, Anna og Jákup Kass, 45 ára brúdleypsdag sunnudagin, umframt at dóttir teirra, Mariann, eisini hevði dópsdag Prestarnir Jákup Kass, Emil Olsen, Peter O. K. Olofsson og Jógvan Fríðriksson, lósu brot úr skriftini, áðrenn biskupurin Hans Jacob Joensen — sæst aftanfyri — hevdi sjálva vígsluna