fríggjadagur 16. desember 1994síða 17

Tíðindablaðið (57 "| Nr. 241 — 16. DESEMBER 1994 Síða 17 Loysnin viðvíkjandi fiskivinnu- útbúgvingini í Vestmanna Nú aftur verður kjakast um Fiskivinnuskúlan. Henda so týdningarmikla stovn, sum fyri Føroyar átti at verið ein so alt- avgerandi liður í framleiðsluni og utflutninginum, sum er fiskur, og kemur at verða fisk- ur í nógv, nógv ár framyvir. Um hann er í Vestmanna ella í Klaksvík, kann vera líka mik- ið, tí at tey, sum verða klækt út úr hesum so framúrskarandi stovni, fáa ikki arbeiði her í landinum álíkavæl. Stórt spell, men satt er tað. Tað lættasta og sjálvandi eisini bíligasta hevði verið at fullkomiliga avtikid skúlan og latið tey, sum høvdu hug til hesa útbúgving, sum so mong onnur leitað sær av landinum at lisið, ti her heima sýnist ikki at vera brúk fyri teimum, so legið tað nú einaferð ljóðar. Úrslitið er eisini hareftir. Reklamatión uppá uml. 20% av ti fiski, vit útflyta. Man skuldi trúð, at Ld. Fiskavirk- ing, Fiskasølan, Heilsufrødi- liga Starvsstovan, smoltstødir og alibrúk gjørd brúk av hesum fólkum. Men tíverri. Tey hava útbúgving og tey allar flestu eisini tær neyðugu royndirnar, men tíverri: EINKI STARV. Kanskaokkara politiski mynd- ugleiki fer at hugsa tann vegin, lat okkum vóna tað. Tí fáa tey ikki arbeiði her heima, so kunnu vit av réttum siga, at vit framleiða vitan, sum vit av fá- vitsku ikki sjálvi gera brúk av. Viðtí úrsliti, at tey eftir lokna útbúgving leita sær burtur í onnur lond, har tey beinan- vegin fáa gott og vællønt starv og Vit síggja tey ongantíð aftur. Urslitid er so tað, at vit gjalda fyri dýra útbúgving hjá 15—18 fólkum um árið til norðmenn, íslendingar og danir at gera nýtslu av. Ikki bara tað, men hesi fólk fara at sita í nevndu londum og verða okkara arg- astu kappingarneytar. So væl- signað, fáið hesi fólk í starv í Føroyum, ella niðurleggið Fiskivinnuskúlan, so skaðin ikki verður størri. Ella nýti ta frálíku eksper- tisu, sum vit eiga eftir í land- inum. Borgarin hevur eisini síni krev viðvíkjandi okkara einastu = útflutningsveru, tí minnist til: Vit eiga allir før- oyingar tann fiskin, ið svimur við Føroyar, ikki bert Fiska- virking og teirra leigusveinar. Vinarliga D.J.S. Latið bara vera at týða Nú eri eg skjótt móður av at síggja hesar vánaligu týðing- arnar í føroyskum sjónvarpi. Hverjum líkist tað, at stór- brotsmenn og hópmordarar á føroyskum verða til »Garga- ungar< og »apukattar« og teirra saftigu úttrykk verða bloytt og úllagað, so at tað verður tað reina sunnudags- skúlaprát. Um tað ikki ber til at týða beinleiðis til føroyskt, eigur SvF at halda uppat við at umseta. Hatta er at broyta og reingja filmarnar. Fólk í Føroyum eru ikki so sart, sum tit halda, vit tola væl at hoyra nakrar illbønir, har sum tær eiga at vera. Mubbur Fróðskaparsetur Foroya, fáið foroyingar at fylkjast Góðu næmingar á Føroya Fróðskaparsetri, farið til verka! Savnið pening saman. Latið prenta vekur gávu- brøv, ið tey fáa, sum geva. Túsund fólk, ið lata 1.000 kr. í part, geva ta fyrstu millión- ina. Verðið tit íbirtararnir. Lat hetta tiltak verða okkara savningarmerki, uttan mun til hvat valt var, trúarlív ella um tú býrt í Sumba ella Svínoy. >1. At fáa Føroya mál til æru. 2. At fáa føroyingar til at halda saman og ganga fram í øllum lutum, at teir mugu verða sjálv - bjargnir<. (Stevnuskráin hjá Føroyingafelagnum 6. januar 1889). Bestu heilsanir Steinbjørn B. Jacobsen Eitt sindur um spari-strategi Síðani sparingarnar byrjaðu, er midvist skorid av jåttanini til négvar almennar stovnar. Tå var onkur, sum helt, at lítil dugur var í bara at lækka øll tøl á fíggjarlógini við åvisum pro- sentum á hverjum ári. Kjak-ast hevur síðani verið um at effek- tivisera og rationalisera, at gera bygnaðarbroytingar og samanleggingar og at niður- leggja og flyta. Onkur hevur eisini sagt, at nú má raðfestast rætt, — og so ikki meira. politikari hevur lagt so nógv í hesi orð, tey hava bara verið við sum natúrligur partur í ein- um kjaki eftir Dag og viku týs- kveld, í viðgerð av fíggjarlóg í Tinginum ella í práti á onkrum húsarhorni í heimbygdini. Prosentvisu sparingarnar Lærustovnar Teknisku skúlarnir Miðnámsskúlarnir Sjómans- og maskinskúlar Læaraskúlin Fróðskaparsetur Føroya 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 100 99 92 96 87 112 119 100 106 107 106 94 104 109 100 93 92 83 79 92 91 100 95 95 94 81 89 89 100 84 86 79 73 1 62 Talva 1: Jåttan á fíggjarlógini til útbúgvingarstovnar i Føroyum roknað um til visitøl, 1989 = 100. Telini tala… ! fingu eyknevnið plenuklipp- arin ella plenuklipparame- todan. Hetta slagið av plenuklipp- ara hevur í veruleikanum ein- ans verið nýtt í heilsuverkin- um. Har fekk hann navnið »at spara solidariskt«. Var talan um veruligan plenuklippara hevði hann klipt, har mest var at taka. So- leiðis fåast grasvøllir vakrir. f sambandi vid framløgu av figgjarlégaruppskoti lands- styrisins eru visitølini í talvu 1 roknað fyri at síggja, hvussu spart hevur verið á skúlagkin- um, síðani kreppan varð sett á fíggjarlógina. Henda talva hev - ur nakað spennandi at vísa: Á skålaøkinum hevur verið spart við einum heilt serligum plenu- klippara. Í staðin fyri at klippa topparnar av sjálvari játtanini, hevur hesin klipt burtur toppamar av útbúgving- arverkinum sjálvum. Tað er ein — 6ansæð, hvat ein annars heldur — áhugaverdur framferðarháttur. Nóatún, 14. desember 1994 Flóvin Eidesgaard AA—A—aÞTTTTrrRrWrWIWWA——Á—Á———A——————=—— - son — hjá báðum er Dunga- non høvudspers6nur og Sigert eykapersónur; og eitt í ferdasøguformi eftir svi- arnar Hans Alfredson og kp Meurling. s fjórða i, »Sigert í samtid SG 103-110) verða summar av hugmynd- um og summi av eydkenn- um Sigerts skoðað út frå upprunaumhvørvi og sam- tid hansara. Fimti partur, »Dømi um greinskriving Sigerts< (s. 111-137) dýpir og breiðkar myndina av honum við ein- um úrvali av greinum og ødrum skrivum eftir hann, fevnandi frá St. Pætursborg 1902 um Turka 19?, Genf 1922 til Føroyar 1925. — Aftast í bókini er heimilda- skrá. u Hann tordi at tala Roma beint imoti Friggjadagin 25. nov- ember andaðist Dånjal J. Sørensen, 76 ára gamal. Dánjal Jákup, vanliga nevndur D. J. varð ætt- aður úr Øravik. Hann giftist til Hvalbiar, har hann búði til hann síðst í fimúárunum kom til Havnar at arbeiða hjá landsstýrinum. D. J. ar- beiddi í landsstýrinum í samfull 28 ár til hann legði frå sær, tí heilsan var farin at bila. Men D. J. hevði eisini áhuga fyri ødrum, enn teimum tabellum og tólum, hann fekst við á Hagdeildini í Tinganesi. Hann hevði stóran á- huga fyri ymiskum sam- felagsvidurskiftum og hevði fleiri ålitisstørv. Arbeiði innan kirkj- una hevði hann serliga stóran áhuga fyri, og hann var limur í kirkju- ráðnum fyri Havnar Kirkju í 20 ár. Atta ár sum skrivari og tvey ár sum formaður. Eitt stutt skeið hevði D. J. eisini sæti á løgtingi. D. J. var eisini valdur almennur eftirlitsmaður hjá Tryggingarsambandin- um. Best kendur millum manna man D. J. kortini vera frá sínum lesara- brøvum. Tað man vera fáur, sum ikki hevur varnast hesar báðar stavimar - D. J. - undir óteljandi lesarabrøvum, serliga í Dimmalætitng. Sluppu væl D. J. helt seg ikki aftur at gera sínar viðmerk- ingar til dagsins aktuellu spurningar, og hann legði ikki fingrarnar ímillum, við sínum, til tíðir rættiliga hvassa og atfinningarsama penni. Var nakað, hann helt vera átaluvert, talaði hann at, og hann var ikki bangin fyri at:tala sjálvt Róma beint ímóti. Dánjal J. Sørensen er nú farin, og stórur er saknurin, serliga hjá teimum, sum stóðu hon- um nærmast, men tað eru eisini onnur sum kenna sakn, nú ein íðin sam- felagsrevsari hevur lagt pennin frá sær. tórfinn.- Hevði bilførarin í bilnappinum við Gjánoyri týsdagin ikki megnað at bent bilinum niðanav vegnum, kundi verið illa vorðið Tey fýra í bilinum, sum fór út av við Gjánoyri týsdagin, kunnu hóast at vera fegin um, at tey sluppu við stórri og smærri snuddum. Tey vóru á veg norð- ureftir. Bilførarin helt, at vegurin var táur, men knappliga fór hann at slingra, og bilførarin misti tamarhaldið. Tað eydnaðist honum tó at benda bilinum niðan av vegnum, og lukkutíð, tí tað var bratt niðanfyri. Fallið hjá bilinum nið- an av vegnum var hálvan triðja metur. Fýra fólk vóru í bili- num, tveir mans, ein kvinna og eitt barn. Annar maðurin kom beinanvegin út úr bili- num og slapp upp á veg- in. Ferðslan har er ikki tann nógva, men tíbetur kom ein bilur, og hesin maðurin skundaði sær til Langasands at ringja eft- ir hjálp. Tey fýra vórðu øll flutt á Landsjúkrahúsið, har tvey teirra vórðu inn- løgd. Ein hevði fingið heilaskjálvta og snuddir í andliiuið, og ein hevði vøddaskada og pínu. Hini bæði høvdu eisini fingið nakrar snuddir, men sluppu heim eftir viðgerðina. Ein hevði skatt sær tenninar, og ein breyt albogan og hand- litið. Haraftrat høvdu tey nógv skursl av glasbroti. Bilurin fór rættiliga illa. randi