fríggjadagur 27. januar 1995síða 10

10 fidindabladid REKTARIN tå 23 nýggir nåmsrødingar fingu prógv: Munur er á at liva og at yvirliva Livid er núgvustaðni og onga aðra staðni , : [ICLMUM, mn í ålmanakkaårum Mikukvøldid Læraraskúlahellini strødingar wðið fyr var stor sam KOMA I tá 23 nýggir nám tað er førovska í nedagogar, biðn fin handað prógv Samkoman byrjaði klokkan 18.00 og nóg var saman var við Guð ØK 3 ða Cc rektåru Lær I va Lærara og Nåmsfrød øou. MANN SKU Aftur er eitt skeið runnið Eitt skeið í lívi tykkara og tt skerð í lívi okkara, sum seinasta hálva fjórða ånd hava gingið ein part av tíð in saman við tykkum Ein tíð í skipaðum felags skapi er runnin nógv skjót an. enn nakar hevði droymt um fyri hálvum fjórða ári síðani Nú eru ut liðug her hjá okkum á hesum sinni. Lið ug við ásetta formliga partin av tykkara útbúgving Stundum hevur gingið við og stundum ímóu. Og stundum hevur alt ligið í ør kymlandi hålvakortum, lig ið og lån á láni, og ongantíð sum eru okku ini minni tydning. Dygdin í lívinum. lívsdygdin, hon er fram um alt Tad er munur á at liva og at yvirliva, segði P auli Nielsen, rektari slept tykkum, tí hin náði leysi ivin ikki hevur viljað givið tykkum frið, uttan ord við tykkum dag og natt Ívin. tann ormunin, sum er grókornið, ið veruliga ger okkum mun, tá ið hann nemur vid okkum men ikki fær fastatøkur á okkun Orørdur hugsi eg ikki, at nakar fer hiðani. Røringur r <mýrin t rt nd cs n oOo! grog Vang HV OKK UT g í teimum, sun H SK 2 vera un Lívið er någvistadn: og onga aðra staðni, titt liv og íkkara sam m Vi + liv mitt liv, OR HIV í an við teimum, sum eru »kkum næst Heldur missa tey en tø CY ngantid at hava kent So hava árini minni týdn yvedin í lívinum. livs in, hon er fram um alt ist ikki í álmanakkaár Tað er munur á at at yvirliva Øl hava rætt at fåa hjålp til at læra at liva sitt liv. Tad starvið hava tit valt tykkum sum vinnu. Tí royna vu her á skúlanum av øllum alvi at nærka okkum sannleikan um um lívið. Og ikk: at læra tykkum sannleikan um lívið at kenna Ti sannleikin , iva brovust títt liv og mítt liv, og liv okkara saman við m næst. Heldur missa tey enn ongantíð at hava kent tey. So hava óstýnligur sum vindurin men ikki sum vindurin blæsir. Hann broytist alla tíðina tíbetur Tad er ikki so langt síð ant. at:sannleikin var, at svørt vóru býttari enn hvít Rimmarfastur vísindaligur sannleiki. Og at kropslig revsing bara var til tað góða um tú visti, at tå hevði hana uppiborna, at eingin grund var hjá tí almenna at offraå tid og pening upp á at geva blindum ella deyvum ella sjúklingum ella evnaveik um nakra grundleggjandi upplæring og undirvising, U so liul dugur var í teimum korum Og so øll tey, sum komu úr skeivum sosialum koru og loyptu split í allan dans in Nú vita ut betur; og hava vónandi fingið gott í beinni at standa ímóu við Tí fundamentahsman tann einoygdi mannalokk arin vil enn sum so ofta áður hava vald á sinnunumm her eins væl og í Iran og í Rus landi Henni hava ut skyldu at berjast ímóti Funda mentalismum. Hon hatar spyrjandi lív, krevur lýdni fyri sínum vilja, og endar tí Telist ikki í altid í sim sjálvrættvisi sum vond mannajagstran Hjá henni er tann regla galdandi, at kanst tu ikki styra samfelagnum, so måst tú stýra einstaklinginum í staðin. og tað er niðurstøð an hjá skinklandi makum bæði í tí stóra og í ti líða samfelagnum. sum eitt nú harnagarðurin er. Tað er har og heima byrjar. Tað er har vit skulu læra at:stýra okkum sjálv um, og ikki at geva okkum inn undir stýring ina hjá eðr um. alt samalt við atliti til grundleggjandi mannarætt di Tí summi liva á eim hátt og onnur á em annan Summi tora valla at liva, av ótta fyn at doyggja, og onn ureruum attaka lívið av sær av ótta fyn ikki at liva nóg leingi, til at fåa alt lívið vid Hvert lívið hevur sin stíl men eingin fær hvad lívið hiå ødrum uttan at misså Sitt egna burtur. Mong hava roynt. men ongum hevur tað hepnast Tad er livsins sannrovnd sum eingin kann broyta. Vit mugu ikki ræna lívið hjá ødrum fyri at geva okkara egna innihald Tað. sum er lívsfús løta ráð og vid hus, at alt Nr. 19 — 27. JANUAR 1995 hjáeinum er beinasta leið tl heljar hjá øðrum Og lívið setur síni spor búnar okkum í stødugum samskifti við øllum ti, sum nur okkum á leiðin Hver hevur sim sár at sleikja. ersim tey, sum vil skulu vera um, eins væl og tu og ce Sum pedagogar c1gå vil at vra okkum at kenna sånni hjá ødrum, so vit íkki í fá vitsku stovta salt í tey, tá ið vit møta teimum við okkara egnu fordómum og gloyma, at týdningarmesu fórleiki okkara sum pedagogar erg ur at vera evnini at kverstra frá okkum fordómar og kávalæu og meta mennisk) um. har sum tey sjálv eru Duga vitikki tað, misnyta vit áliuð hjá teimum, sum vil eiga at vera um, og teykenna, at vit moralisera, at vit fordóma, og at vil halda okkum altíð vita bet ur. Tá taka vit sjålvsvird ingina frá teimum, kanska fyn at:varðverta okkara egnu í misskiltan umsorg an Men standa vit máuð, og fáa vit fatur á fólki og tey í okkum. tá eru líkindi til, at virðingin veksur, og ål pedagogiska arbeiðið verð ur tíkið fyri annað enn um sorgararbeiði og konu fólkaarbeiði, sum em og hver kann gera Tað ut nú Hjartøliga ul lukku er eitt heiðursmerki Berið tað hátt pedagogar' Tá liggur framtíðin væl í tykkara hondum Tá Pauli var fann (rå mikrofonini var tónleikur á skránni. Arni Hansen, tón leikalærari á skúlanum sett ist vid klavend og em av næmingunum leiku fól Eitt vakurt og sult lag Næmingamir ingu síðan prógvið handað Ein av næmingunum Símun Ósá reistist og segði nøkur orð. Hann endurgav Kierkegaard. > At tora er at missa fótafestið eitt bil. Ikki at tora er at missa livid« Hann visti ul, at dirvid kanska ikki var so stórt ul at halda røduna, men heldur at siga nøkur orð, ristandi í brókunum, enn at sita og aftaná angra at ein ikki tordi at fara upp Símum segði at:tað heyði verið fjálgt at ganga á náms frødingaskula Sum trúgvandi hav: eg eisini kent meg væl, ikki disknmineraðan, segði hann justinus Próvtakararnir i náms frødi eru: Beinta André sen, I Amy Christiansen, Argjum Edith Dahl, Tórshavn Bjørg Danielsen, Kvivik Edel Davidsen, Sørvågi Jóna á Dul, Tórshavn Maja í Geil, Tórshavn Turid Horn, Tórshavn Semina Jacobsen, Kamb dali. Nicolina Jacobsen Torshavn. Sigrun Joen sen. Tórshavn, Anna Maria Justesen Vidar eiði, Bodil Kirke, Sunrid Mortensen, Tårs havn. Simin Oså, Tórs havn, Anna Peiersen Tórshavn, Barbara Peter sen. Tórshavn. Margretha Petersen, Torshavn Malan Kjærbo Ragnars dóttir lórshavn Tern Rasmussen, Tórshavn Alice Tórs havn, Tove Simonsen Tórshavn. og Malan Thomsen, Torshavn rshavn Saltnesi Simonsen