fríggjadagur 17. februar 1995síða 16

16 tíðindablaðið Nr. 34 — 17. FEBRUAR 1995 Kyndla-kvinnurnar áttu sjålvar at havt avgjørt dystin Mikukvøldid var Neistin so nær at missa stig, sum liðið ikki hev tað f la Grannarnir úr Kyndli ur verið tað fyrr í landskappingimi í ár høvdu Kjans af avgera dYSiin I Si Ísla minuttinum, men I staðin >; I #7 >; X Í ; , , , /Y tt , , ? 1. deild kvinnur wa i vd i | nun i Kyf Neistin-K yndil 13-12 (6 8 K } k Malsk juttar lí T ku ' T Á Neistin: K N kk i " < , kk h A Kyndil Miki h k " » x h W kk fekk R Á varingar í 3 p ei ag ; N K+ , k N k varð A i x Ú tvísingar ur klokk R ma! K N að N VU 5 rå dá Val ØK Askoðarar i bx sekund . ” » . N il : k K Jokk ” að nad ø 3 kk Møvi ål i í i, áð ki + Í Í » & » á KV ar I i tað 1 N i i 4 i g R hn - . ro + hov K) ao í Neistin hevði pullcikar av, at kk á } va Ta trupulleikar slapp uppi pe Hopssp gvili MLLUICIK M áa H a rð end á nu nu UN T ut hav N » + . På iN anu w i ST ti kv iv t ráokk heilt I i + + » LL í 5 - = 3 gru | Havt d pi ] ; Kap d fekk væntaða byrgja upp I NANsv } x + SM } 1 V i } } KY A | um mou kolliråingum mikukvøldid á Skála yjd ár ey Ciavur €y av VIF -malunier ÞSUIM METUN Mikki en, og tað var uadun at slapp at gera so frægi um seg amyndini M lystur, har att M hjá Kyndli. Ann Hansen, ið plagar at vera millum stór skjúttamar hjá Kyndli, fekk bert cittans málið burtur úr mongum royndum, sam stundis sum Rannvá Christ tansen í málinum ikki stóð so væl, sum hon plagar Men í øllum førum var Kyndil stnddi Netstanum — at:fara frá mu seg uppaftur støduhdnum í seinna hålv Lið voru scrå VA leiki ra hálvleiki langt var Soleiðis vildu Kyndla im málini. Men hóast — kvinnurnar tað kortint ikki Kyndl at Fyrst fingu tær minkað koma betur frá fyrra helm munin ul tvey mál, áðrenn Neistin eku ul 12-9, og so eydnaðist md Kyndla tað cydnaðist einum, og ikki fyrr enn nóu endanum av fyrra hálvleiki kom Neistin fram kvinnunum at:stríða seg upp um. Kyndil javnaði koruni — á javnleik 12 12, áðrenn talan um eim spennandi omanfyri lýsti seimast min lyst, og so nær sum miku uttunn kom kveldið hevur Neistin ikki Sjálvsagt hevði tað sína verið at mist stig ávirkan, at Sigrun Mikkel hj. n varð mansvard allan ystin og at Mildrið Jacob arliur + MI Íyledust lið:ni fram I na hålvleiki, Og i Næstan sum at vera til venjing lum KIT , 1 ; i ; við bert 20 áskoðarum e VIF mikukvøldid hevdi ússaligan karm g av ti sama tóktust báðir partar mest sum bert at taka sær av løttum, uttan tann stóra dramatikkin Dysturin mil 1. deild menn rætuliga arbeiddi í $veitta um hjá vestmenningum í KÍF-VÍF 23-30 (10-15 } seinna hálvleiki, og kom Málskjuttar Vestmenningar luppu hann væl frá innsatsinum KIF: Eddie Joensen 11 sær framum longu í fyrstu = eins og Eli Miller i VIF Jåkup Dam 4, Vagnur Jo minuttunum, og ongantíð málinum stóð væl allan hannesen 4, Hanus Joensen var leiðslan í vanda resuna tystin. Sjúrður Holm, ið 1, Finn Hen Johannesen 1 av dysunum. I hálvleikin varð skaddur í dystinum lónálvur Joensen Petur um vóru fimm mál á muni móu Kyndli sunnudagin Marun Johannesen | »g hóast kollfirðingar komu hitaði upp og sat á bonkin VIF: Ingi Olsen 10, Ólavur = heldur frægari frá seinna — um, men kom ongantíð inn Brimnes 7, Páll Poulsen 5 hálvleiki, ið teir bert taptu Hjá kollfirðingum eydn Ak: G. Olsen 4. John Wil við tveimum målum, rørdu = adist enn einaferð Eddie Jo helmsen 2, Harald Bjørgv l vestmenningar nsen at:gerast toppskjútti I. Rógvií Nielsen var IKKI UM í cr ð cilivu målum Ola Á varingar ga harðligan dyst vi Christan Djurhuus noydd KÍF 4. Vil | fiyrðingar Í i , t hesaferð at ea bóltn Útvísingar HvísSINgU lt Í i fara frá ” ferð KÍI Vil k að ruik k ir tað ikk Askoðarar mn I | ind rirå ha Tad var ikk j AFS 1 Durhuus og Vil K il lramatisk: dystur, ið varð Lars Nedergaard ávar i Munur er át DI g botni spældur í ítróttarhellini á = og í báðum førum vórðu tær hondbólunum, og ursliti5 Skála mikukvøldi5 millur givnår fyri kjaftaslu ” av dystunun lýsu 18In kollfirðingar og vestment gremju um dómar rímiliga væl hendan munin ingar. Bert tjúgu áskoðurar Hjá VIF var tað sum ikki Vestmenningar hava nógv høvdu leitað sær í høllina naferð Ingi Olsen, ið stóð ar stremgir at sp la uppå og av lí sama var karmurin fyn td Mesta, men eisini og tað kom eisini til sjóndar so mikið linur, at:dystu | spå ldi Olavur Brimnes eim móu kollfirðingum mest mint um em venjing góðan dyst — fekk sjey mál (hj.) ardyst, har hvørgin parturin Ak: G. Olsen spældi á n ið; Í væl Brimne h gekst hjá Havi mennngunum um hon ger her Mynd: Ali llermansen