leygardagur 20. mai 1995síða 17

Nr. 95 — 20. MAI 1995 bardaga verður minstur Ein heilsan til Ingeborg Vinther í sambandi við 50 ára fødingardagin Nú um dagarnar fylti ein hin kendasta stríðskvinnan innan føroysku fakfelagsrørsluna fimt: ár just meðan $0-ára dagurin fyn fríði eftur annan heims Ingeborg er fødd 11. maí 1945 suður í Vági. Har vaks hon upp. og har fann hon sær mann úr Toftatúni, har tey bæði høvdu traðkað sínar barnaskógvar Ingeborg sat tó ikki kúrr í Vági, eftur at hon var vaksin, nei, hon var fleir ár í Íslandi og arbeiddi á flakavirki. Eisini arbeiddi hon í Grenlandi. Seinni var hon á flakavirkinum í Vági Tað nívir hana nógv, at so lítið skal vera at gera í heimbygdini, eins og manga aðrastaðni í landinum Ingeborg hevur sitið í stjórn Føroya Arbeiðarafe lags síðan 1978, harav 14 sum formaður. Har hevur hon ikki spart seg, men gingið undan og verið øllum eitt gott fyndøm, tí arbeiðssom er hon sum fáur Hon hevur sína avgjørdu stóðu at verja tann minni menta og arbeiðaran. Slík kvinna kemur mangan í andstæðu, men treyst og tniføst hevur hon staðið til henda dag. Hon ger ikki móti síni sannføring, hvørki í fakfelagsarbeiði ella í politikki Andrew og børnini, sum nú bæði eru vaksin, hava verið Ingeborg ein dyggur stuðul tú mást undrast á tað tol, tey mangan hava sýnt, serliga Andrew, sum við tollyndi og trúfesti hevur bíðað har sudun, og har hevur einki ligið ógjert Vit fara við hesum fáu reglum at ynskja tær hjarta liga tillukku og vóna, at Harrin unnir tær mong góð arbeiðsár enn Vinir Miðflokkurin landsfund Miðflokkurin hevur landsfund sín í Norður landahúsinum í dag Byrjað verður kl. 10 á morgni og endað við degurða á Sjómans heiminum kl. 18 Hetta er fyrsti lands fundur, síðani Mið flokkunin, sum varð stovnaður fyri 3 árum síðani, við valið á sumri | 94 fekk umboðan á Før oya Løgting A aðalfundi í felag num fyri Suðurstreym fyrr í vár varð samtykt, at flokkunin stillar upp til komandi býráðsval í Havn Í gjárkveldið hev Miðflokkurin fund í Sandoynni. Á fundinum varð lokalfelag fyri Sandoynna stovnað og í neyndina komu: Fríðhild Winther, Skopun, Olof Tungå, Sandi, og Karlon Winther, Skopun —— Minningarorð um homsen Jørgen Dáttliga komu boðin: mánadagin 15. mai. Jørg en Thomsen var farin. 68 ára gamal Ongantid menskari hesar dagarnar, nú hann rættiliga frøddi seg um summarkomuna, lýðkuna og hósu árstíðina. Tað et nakað síðan, hann fekk eplim undir flag. og nú »g reystari enn gjørdi hann hópin burturúr at skipa tilverna so væl sum hann helt seg kunna súkklaði javnan um fjørð in | n hann stendur Flaggið á unghúsví um í hálva stong halvar sekudag. rímuliga onkur fyrrv. ungmaður farin ella onkur kongaligur, annars flaggar ikk: har. Men skjótt spurdust boðini, tað var Jørgen, sum hevði lagt ararhår inn Vit pråtadu í telefonini leygarkveldið, sum ikki einaferð, um tilveruna, um tað, sum lá honum á hjarta og tú fraddist, so lættur og fróðligur hann var. Og nú er røddin tagnað Seinast vit vóru saman var |. maí, ul stovningar hald hjá losjum í Havn Tey høvdu á orðið, hvussu frågera væl Jørgen bar fram yrking Hans Andri asar >Deyðastund Trénda« — hvussu meist arliga hann førdi seg fram og so var hetta seinasta ferðin. Væl hýrdur og so takksamur fyri lívið Jørgen var fæddur í Svårugøtu 26 februar 1927. Foreldur hansara vóru Sára og Hans Jakki Eiðis Hans Jakki Ungur fór hann til skips og mundi hava kent sjó lívið sum nakar, var eisini við trolara, arbeiddi til lands í Íslandi, á Breiða firði, og nøkur ár í 1960 unum var hann tekniskur leiðari í Føroyingahavnini í Grenlandi. Var avlærdur smiður á Skála Skipa smiðju, har hann eisini var formaður fyn sínum hand verki í mong år, ul hann var vorðin tingmadur, og tí legði tað arbeiðið frá sær. Sum tingmaður var Jørgen avhildin og virdur sum fåur, hann var øll år ini, síðan hann kom á ting i 1978, ul hann ikki stillaði uppaftur i 1994, teirra millum, sum myndadu tingarbeiðið og tók tøkini formaður fyri Javnaðar flokkin á ungi var hann tey mongu árini og somu leiðis røkti hann starvið sum fíggjarneyndarfor maður í mong ár. Sjáld sama vidfevnandi og á hugaður, sum hann var í samfelagsmálum var Jørgen frá unglingaárum virkin og við í øllum ar beiði millum ungdómin, og sterka åvirkan hevði hann, har hann var og lutur hansara lá ongantíð eftir Uppvaksin í bygdar umhvervi, sum avgjørt myndaði mannin. Sjáld samt hegm átt hann at umgangast fólk, vinarlig ur og viðeiriligur, sum hann var Málburður hahsara var rótferoyskur var tað á rødarapall: ella í talu manna millum kendi tú teg altíð ríkaðan, ti máðurin var soleiðis, at tú kundi ikki annað enn lýða á talu hansara. Tað var ikki so, at hann bara tos aði. nei, hann var fastur og avgjørdur í hugsanum sín um, og talaði hann at, varð javnan lurtað. Hann heitti einaferð á tingformannin um at biðja ungmenn tala soleiðis, at tå skilu orðin og heitti á teir, um at tala føroyskt og ikki brúka alt hetta fremmanda orðalag ið. Soleiðis var Jørgen eis int Herfyri var samkoma í Háskúlanum; tað vóru næmingar, sum vóru á skúlanum fyri SO árum síðani, ið høvdu sett stevnu, summur høvdu lagt nógv fyn at koma onkur, sum nú búði í Pól landi, var eisini komin Næmingarnir høvdu táeitt innanhysisblad, teir sjálv ir skrivadu, >Tjaldrið<. Í seinasta blaðnum, sum kom út í 1945, var sega sum skuldi halda fram í komandi blaði, men tað blaðið var ongantíð kom ið. Nú varð spurt á minn ingarsamkomun! um nakar visti, hver skrivad hevði hesa søgu í 1945, søgu um huldufólk, og um nakar visti, hvussu søgan mundi enda. Tá var tað, at Jørgen sigur frá, at tad var hann, sum skrivað heyði og síðan segði hann frá søguni, hvussu hon end aði. 50 år seinni Jørgen var nevndarlim ur i Håskulafelagnum 1984-90 og hevði verið eykalimur øll árini frá 1976. A Háskúlanum er síður at halda fólkafund á Olavsøku, á hesum sam verum var Jørgen javnan hann, sum skipaði, tá farið varð upp á gólv, og tað eru íkki so mong ár síðani hann var fundarrødan Tå skótaliðið hjá KFUM. varð stovnað í 1939, var Jørgen vid i fyrstu patruljuni. Skrædd ann í Gøtu, Palli Thom sen, var liðleiðar Tå Pola og Jørgen gift búsettust tey á Skála ru børnini. Heimið á ur øll in fyrr jarheygnum hev rið n iðdepi! fynmyndanlgun vil kennå sviðtykkum við á Skála g ann vinum, €ISINI ) bygdaráðs vað kravt unum. Hann ir at taka eina har hannhelt sína og hann við tí medvirkan gagna gjørdi tað fe gir álvarsemi, sum kravdist hann var sannførdur um, a best kundi tú gagna tínum við at geva frá tær teir bestu tægrir, tú átti í tær Hansara »reportuare« var sanniliga vidfevnandi, ja ótrúliga Í fjør reikaði Fjalsgarður í Oyndarfirði fyri skeiði fyri = pensionistum A fyrsta skeiðnum hevði Jørgen hevuðsevnið, frå søgen um skaldið Jacob Hansen, Havnar Jákup i Nordragøtu. Hugleiðing arnar um henda mann gjørdi hann meistarliga Mangan hevði Jørgen tal að um henda merkismann og tað lá honum á hjarta at fáa sagt frá sum manni, ið hevði havt so stóran týdn ing fyri hann; men sam- tíðin hevði lítið givið gæt ur um henda mentamann Hann, sum hevur havt samskifu við Jergen Thomsen í mong ár, í ung inum, í felagsarbeiði og hevur havt eydnu at sam tala við hann um dagsins evni, kennir stóran sakn, nú hann so brádliga er far in. Sannur vinur og sterkur stuðulsmaður, hann var Hann sekti ikki sítt egna, er hóskandi at siga í hesum viðfangi. Jørgen skrivaði eisini og tað er meira enn so okkurt. ið liggur eftir hann, sum vit vónandi kunnu frøast um einaferð Polu og børnunum siga vit okkara djúpu sam kenslu. Efurmælið um ein góðan mann og faðir fer at liva — og vit onnur kunnu illa, nóg mikið takka fyri ta eydnu, okkum hevur verið fyri, at hava átt so góðan felaga, partamann, vin mann og medmenniskja Friður ven við vælsign aða minninum um Jørgen Thomsen Jákup Lindenskov