fríggjadagur 9. juni 1995síða 17

i Nr. 107 — 9. JUNI 1995 tíðindablaðið 17 Í | | voru 250 í tali Undan Skotlands-dystin um varð dugliga gitt um hvussu nógvir skotar fóru at koma, og talið 500 varð nevnt. SO nógvir voru teir kortini ikki, men ein met ing sigur, at einir hålvt triðjahundrað skotar vóru til dystin. Teir flestu sum vanligir áskoðara, men eisini tiðindafólk og VIP arar rugvaðv væl upp á Svangakarði hj. Skotarnir um at Magni bað verða skiftur út Miðskeiðis í fyrra hálv leiki var lidskiparin á landsliðnum, Magni Jarn skor, so óheppin at fáa eitt knæ í tjúkkan, so hann fekk eitt sokallad »træ- lær« - Eg royndi at halda fram til steðgin, og eisini fór eg á vøllin aftur í seinna hálvleiki. Men skaðin bara versnaði, og nú eri eg so mikið illa fyri, at eg ikki fái gingið. Eg mátti tí bara biðja um at sleppa út, sigur hann. - Ti eri eg eisini eitt sindur bangin fyri, um eg GÍ móti TB á Sevmýri sunnudagin. Tað verður ikki meira enn so, at eg eri klárur til ta tíð Magni er ikki negdur við 2-0 tapið, og hann vísir á, at málini vóru alt ov heldur ikki hesaferð fingu nakað burtur úr sínum kjansum Sjálvur var hann fleiri ferðir í fyrra hálvleiki um ein háls á miðvellinum - Ja, tað var ikki frítt, at ein í letum kendi seg eitt sindur illa, tí tað virkaði so tómligt á miðjuni. Men tað komst eisini av, at Julian Johnsson og Jens Christian Hansen høvdu fingið boð um, at teir skuldu hjálpa til úti í síð- unum, og so var eg fleiri ferðir einsamallur eftir mitt á, sigur Magni. — Í fyrra hálvleiki vóru í seinna hálvleiki haldi eg. at vit spældu upp til teir Og so kundu vit saktans havt fingið okkurt málið Mangan leikaði hart á framman fyri føroyska málinum móti endanum á fyrra hálvleiki, men kortini fingu skotar ikki fleiri mál enn tey bæði biligu miðskeiðis í hálvleikinum. Her bjargar Janus Rasmussen nærmast á stríkumt Skotar lotu sær ikki bjóða fleiri ferðir Tóku av, tá persónlig mistøk bóru møguleikar vid sær, og so var dysturin avgjørdur eftir fýra minuttum í fyrra hálvleiki, hóast førovingar seinna hálvleik langar løtur høvdu leikliga yvirvág, tá skotarnir valdu at sparka heldur enn at spæla Skotar bera orð fyri at ansa ti væl, sum teir hava, og at taka tað, sum teir kunnu fáa. So leiðis var eisini mikukveldið Undan dystinum vóru teir so eftiransnir, at teir vildu ikki lata upplýsingar frá sær um hvussu liðið hjá teimum fór at sígíga ut, fyrr enn try korter undan dystinum. Al tjóða ásetingarnar siga, at hetta skal gerast í seinasta lagi ein tíma undan dystar byrjan At teir hildu kortini so tætt inn at kroppinum, ber boð um, at teir vóru ikki heilt álvuligir og kendu tað als ikki, sum at uppgávan var loyst, fyrr enn dysturin var liðugur Ti mundi tað kennast sum ein lætti hjá teimum, at okk ara menn høvdu ilt við at fóta sær fyrra umfarið. Tá var tydiligt, at virðingin fyri mót stødulidnum, sum í okkara eygum er ein stór fótbólts tjóð var so stór, at tað gekk út yvir evnini at hugsa og Á Eg royndi at fáa boltin at liggja til vinstrafotin tr Í 4 at IKKI at: siga rá } har Men er { NN royndi at faa boltin at hggjat wval vinstrafotin, sjalvt um at visti it eg hevði ein av teir i spa ] rum aftan á mær vinstru megin. Kanska átti eg heldur at havt roynt við hegrafótin um í staðin, sigur Todi i kki altid stundir til meðan tað leikar a. hel klaksvikingurin í Lyngby Hesin kjansurin var lika storur sum tann, eg fekk i eg haldi ikki at hann kemur upp á síðuna av stóra kjansinum hjá mær móti skotunum í ti fyrra dyst inum í Glasgow Moskva, men