fríggjadagur 28. juli 1995síða 14

tíðindablaðið | Nr. 142 — 28. JULI 1995 Her er gott at vera á k Ká 4 ø % % 3 k 3 Á i % k i R % % 1 % % % i % KO 1 “ í A k k AR » » > % Y KA k 1 kk ' kk k k 1 » nt x 4 k á ru 4 4 4 r KU 4 nnu 4 På r) um 190 na k kkum ér tað Før ir rig IK suðu i ð kveður i inu i i Mikae 4 lyggir yrkjarar 3 } r ára E€KUr K + na I på I 4 r á DT á r 3 Kina vår yng kund iða s % Fødiland min! tu ert fagurt og fritt hátt mót: himninum tindarnir renna elur ker ár í barm brenna Og ikki at gloyma, at ein av dyggastu sålma simi er sprottin úr hesum 901 úr yrkjarum okkara et | sama jørðildi. Hans Mikael føddur í | håsinumå Fletti [UT Vit mugu reka burtur trælaandan og eggja uppvaksandi ættarliðun um at halda høvur hátt, segði Arni Dahl hesum samband Uppgávulyndi fari eg at draga fram eini tvey hugtøk Og í kjalarvørrinum av øllum kemur sc uppgávulyndið, og tað er kanska ikki at undrast á, at eitt fólk, sum er knúskað so mangan og á so mongum økjum, endar sum kkara: sum ómælandi trælir, ið ikki síggja sær aðra loysn enn at sunga í posan og leita sær burtur at skapa sær nýggja tilveru Fyri stuttum høvdu vit drotningavitjan í fagrasta veðri við skreyti og skarti. Løg tingsmenn hildu seg hava ráð at bjóða henn vandamál, sum eftir mínum tykki hava ver ið við ul at sjúklað tjóðina æði so og s Fyrra hugtakið kundu vit á føroyskum nevnt fílasjúku. tað ið norðurlendsku grannar okkara rópa elefantiasis: hetta at ætla so rivan til í øllum vidurskiftum, at tað hverki samsvarar við íbúgvaratal ella fíggj Ag sk ? Á { so Kirk Mc VILS | % i | ) iðar k Á huga kað ul Hatt k 5 ! trad Í i 1 3 S 1 r hv | VH Ha 5 k k A í hak # 1 i 1 M Siøg M i y K i t » á Í Ni“ ' D M kk x ( k k K 4 i Mikk i år SS Suð & t i: Zak 8 ørleik rå hátig g sær sjålvun Impanju yr i: x ø kk IKI i vórðu Í Fo funda í 3 i, Y Ke kað í k i mp Ka ð fáu % „Á % k ok þ i I kk k t M ( Øø * || * k h ' % N kk hk k k } t k i € k ! k 1 IK vi Í | k k VÍ k 3 k På i 1 ' i % k kk i | % h k N K k k k k t 14 ) H k irt kk ) i K ro V boða táið kk | h kvæd Hu k Mask % na it í k så r k ) t træ | 4 i: 3 N > ] €tt Í á nø k k N k 0 i he i h ) k SK | im t ; K 1 V H 3 í í 3 > { i h 3 : ha k N } [SS 1 i f ? 1 19 V k handi I 4 t iðu h i k kvæð 3 Sv g k 3 t 3 Í im ) ) 6 kvæð 99 síð Í k i í kkar j fingu he hitta kong. Ein teirra æt ] VIRK É ) ks I i, if t FOktingar iður tróðrarmað iv 854 ) cl a rk } hildið seg Í ráð Í Kirkju. Og s iðis fall fundur út K i r, Og Ég i grasvøll í Reykjavík Danakongur tekur í hondina á kirk g tar verui€ n man fáa mangar if in Goddag, jeg hedder Fredrik li at staðfesta: Løgin lánar 3 ikk Sjålvsøkni konge af Danmark«. Men hin vildiikki vera ber aftur tað. hann lænti fyn 141 árum 5 i Hetta var fílastúkan. So er tað hit 3 stutt iftan: »Goddag. jeg hedder Jógvan, sørde il kann Ivsast vid orðinum: stålvsøkni' Svik mand fra Fuglø g so legði hann trumf g spekulation, tå ið hevið beyðst. Tvær á: »røkti norðri á Bergi eggjar milliardir lagdar herða skatta Kanska er søgan ikki sonn, men hon hev borgaranna at sleppa bankum úr tr ngstødu ur lívsvísdóm at bera okkum: Tað krevur e nú fimmti I nir úr almennum grunr in at rækta norðri á Berg, tað vita øl niður í eina fiskasølu — aftur til at bjarga = sum varða av oynni her. Men tydnigarstørst bankapeningi og veita teimum Táa útvaldu er gleðin um uppruna tin hesin gamli var Ik n fyrimur errin av at vera fugloyingur, hevði tokka til "ldureitt krav un Í kríggi og kærleika eru allar snildir gald tað jørdildi, hann var sprottin úr, og var err tur alt fyri ett andi. plaga danir at taka I g vit kundu lagt in av ti arbc iði, honum var fallið í lut varðveitt! d.á = aftra 10 bankavirksem rtyr ton er tramans Her er gott at vera Kur hevur hug kapur víst sum tað, at Ynski mitt, sum endar hesa fólkafundar er ikki bara sega n rísur á morgni og setur á kveldi réðu, skal vera, at tit útoyggjafólk nú sum tå íð hugsa sum gamli fugloyingurin ið fekk høvi at hitta danakaong Latið kong vera kong. Her á útoyggj er gott at vera, náttúran stórbær, og lívsvirði er í at rækta haga og bø, søkja bakka og bjørg troyta havsins grunnar og seta nýtt ættarlið við Fátækar verða Føroyar, verður útoyggju num ikki lív lagað! Takk fyri at tit góvu mær ljóð