fríggjadagur 4. august 1995síða 17

Nr. 145 - 4. AUGUST 1995 Ét líistamálaranum og nazism uni, sum var fastur gestur til veitslur á Chiveden slottinum saman við ødrum „rætttrúgvandi“, ella „appe asers“, sum tað eisini etur Hagar komu almenninir út sendingar frá Nazi-Tyska landi og hittu bretskar politikkarar, og meðan teir sótu her og elgdu portvín í seg, eintust teir um, hvat frágera maður hesin lista málarin var, sum elskaði Bretland so høgt. Eg heyði kanska hoyrt um em av handilsmálaráðharrum teirra. Tað eru eini tvey-try ár síðan. Tá týska ríkið varð sameint aftur, mælti hann til, at nú áttu bretar at vera varnir og standa búnir, tí áðrenn vit vistu av, kundi týska nazi-veldið blóma uppaftur. Og hvat so? Nei Slíkt er tabu av nevna her í dag. Nå tyktist andin aftur vera, sum á Cliveden-slott- inum. Hann varð skúgvaður til viks. Ófólkaligur ótangi Hesin niðagrísurin, illi andin av Cliveden-slottin- um, er ringur at mana i jørðina. Aftur breyt hann seg fram aftur. Ungdómurin hevur fingið ov líuð at vita um bødilin. So vetrar hann meg til viks. Leitar í einum bindi av lex- halt kj alfrødini eina mynd. Ég kenni hana og vor MÆLT á Hon er sum ein tíðartalva og liggur á Tower Hill Myndin er rund. Í jaðar anum eru reheff av stór hendingum og dramatiskum hendingum í segu Londons So perkar hann mær á eina Ein beint mannakroppur. Karl, kong ur fyrsti av Bretlandi Høvdid liggur har á vøll inum. Vit eiga at vera varnir at nevna nakað niðursetandi um listamålaran og hansara harkalið. Hver veit. Kanska vit av tí kunnu fáa somu lagnu, sum hasin. Cham berlaim spottflenti at lista- målaranum, at hann heyði ikki nátt „to katch the buss” í 1940. Eg kvit fyri, at okkara „oversergent Major“ er farin alt ov tíðliga í bussin. Og skulu vit lata okkum lumpa av hasum hálu sjakalunum her sunnan fyri? Hasin frankismaðurin, Jákup — Jákup tann Lortur? Hann er ikki mætasti sar- rakkurin. At teir ikki hava lært nóg mikið av hasum harkaliðnum gjøgnum tíð- ina. Hvussu hava teir gjøgn- um tíðina roynt at undirlagt sær Bretland vid innrås Higartil heyði ikki hepnast Hygg bert Ludvig 14. Hann hevði ætlanir um at herja á og seta fólk á land. Njósn- araskipið, hann hevdi sent út, var tikið av bretum. Har funnu teir skjól um hesar hansara ætlanir. Og hvussu lumpin var hann ikki undir friðarsamráðingunum aftan á spanska arvafylgjubar- dagan? Fekk teir at góð- kenna, at abbasonur hansara skuldi gerast køngur av avhevdaður Spantalandi. Sum Joan Jukup segði. Eitt småbarn! Og hann, Ludvig, skuldi so hava hond- og heydsrætt yvir barninum. Tá um galt vildi barnakongurn heldur heim aftur í franska barna garðin at:spæla. Og lyftm hann gav mðurlendingum um, at:teir kundu seta upp herstødir í fyrrverandi sponsku Nidurlondunum ? Áðrenn nakran vardi, legði hann av SIÐUM) emtungum á. hersetti býirnar. har her — ; stødirnar vóru, og rak nið urlendingar burtur. Men hetta varð ovmikid hjá okk- ara manni, Vilhjálmi 3. av Oranien. Hann hevði ikki gloymt teir. Nú mátti brynj- ast liðið út av nýggjum, tó at hvørki parlamentið ella hann høvdu hug til bardaga Men ólukkutíð. Hann kom ikki at uppliva årslitid. Datt av hestinum og fekk so svárt mein, at hann doyði MYNTEINDIN, IÐ MUNDI STRIKAD DANMARK AV EVROPAKORTINUM Hann hevur spákað aftur og fram við báðum hondum aftan bak. Nú steðgar hann á. Hevur høgru hond á lofti. rættir fremsta fingur upp og hyggur beint í eygum á mær: „Okkum trýtur ein Marlborough í besum døgum! Ella ætla teir at seta á stovn eitt nýtt Sovjetsam- veldi. Og skal so fólkið trælkast, eins og tað hevur verið eystanfyri? Net. Taðer hatta Gross Reich", Oe hatta Gross cermanische mynteindin wirtschaftraum undir tysk um yvirræði, sum hann hstamálann, longu tå heyði ætlanir um, 10 skuldi vera felags fyri oll tey hersettu londim saman við Nazi landinum, sum Scavenius longu í juli í -40 gekk sum skræpa á stein at gloypa råar Hvussu? Um vit høvdu tjóðbanka? Vitsti ikki rætti liga, hvat man skuldi nevna tað, men okkurt — mest sum „occupational therapy“. Tí pengar høvdu teir ongar at umsita. Sótu kanska við einum matadorspæli. Tá kundu teir rokna við milli- ardum, sum teimum lysti MEGNARORÐ, SUM VAR TAÐ INGEBORG Nei, betri heyði verið, um Magga varð sitandi. Hann mátti siga um oversergent Major, sum Cromwell á sinni, og sum Amery sit- eraði fyri Chamberlain „You have sat too long here, for any good you have been doing. Depart, I say, and let us have done with you. In the name of God, go!“ NOGV KUNDI VERID SPART Hesi orå åttu kanska at verðið segd við reystari rødd við Tinghúsvegin. Í síni stóru armóð røda reyst astu reystmenni okkara, at vit mugu bara gera so og so, tí annars verða vit sleptir upp á fjall av grísansar unum á Hatlondum, og hvat so? Ja, men harragud, er tað neyðugt at hava 32 aktørar og 6-7 teskarar at standa i hasum tjóraða sjónleikar húsinum., ella summu koma fram á sjónvarpsskuggan flennandi býtt, at:siga okk um hetta? Vit kundu tá spart umráði. Við tímum um ráðum kemur tú knng allan innara býin NIÐAN EFTIR IHAMESANNI Oe nú er at lena eftur, hvønn veg tú skalt. Tað var til Westminster pearin. vit ætlaðu. So er at taka Circel leiðina. So koma vit beint til tá stødina, sum eitur Westminster, og hadam er eitt hanagleiv oman á brúnna, og har er so sela av alt hetta á fíggjarlógini AT FERÐAST VIÐ „UNDIRGRUNDINI“ Halin er mangan langur við avgreiðslumar, har tú keyp- ir ferðaseðlar. Vit hava tí sett okkum fyri at keypa ferðaseðlar, ið eru galdandi eina viku. So hevur tú einki tarn av at standa og bíða at sleppa framat. Mén tá skalt tú hava eina mynd av tær at klistra upp í eitt skjal nakað sum busskortini, tú nýtir her. Og tað er eingin neyð, tí slík tól eru nærum á hvørjari stød. Tað er bert at koyra pengar í eina rivu og seta teg til rættis at snerkja ella skapa tær, so sum tú heldur teg síggja best út Spegil er. So er eitt ljósglimt - ella fýra. og um slakar fimm minuttir, so hevur tú myndirnar. Nú er at vita, hvussu vida tú ætllar tær at férðast — 2, 3, 4ella fleiri | ferðaseðlum við Thames bátunum Sólin skínur av tí besta Akførini eru mong. Royk- urin er herviligur ein slíkan dag Vit hava fingið okkum ferðaseðlar ul bátin. Hann siglir um einar tiggju min- uttir, so best er at sleppa sær umborð Í dag hava tey flestu sett seg uppi á dekkinum. Her er ýtsýnið gott. Hevur tú myndatól, so fært tú góðar myndir hiðani av teimum mongu søguligu bygning- unum, ið standa fram við ánni. Beint vestan fyri okk- um hava vit eina av teimum mongu brúmum, ið eru um Thames-ánna. Henda nevn- ist Westminster Brigde, og beint við her stendur ting- húsið so prangandi í sólar- ljósinum Tað høga tornid, Big Ben, sæst eisini so væl 17 hiðani. Aftan fyri stendur tann prýðiliga kirkjan Westminster Abbey. Aftan fyri og her umleiðir hava fleir av ráðharrunum skriv stovurnar Vit stela undir einum Otali av brúm vestureftir Nú er farið at lota, vit eru komnir eitt sindur vesturum teir høgu bygningarnar. Ikki so góð lívd meira, og nógv av fólkinum hevur leitað sær måurundir. Her fær tú okkurt bæði etandi og drekkandi Av og á verður steðgað at seta fólk upp. Vit hava sett okkum fyri at fara til Hampton Court Castle SKRÁARNIR FRAM VIÐ HAVNARÅ - OG THAMES-ÁNNI Mangt rennur tær í minnið, tú situr her og hyggur rund- an um teg. Skráarnir fram við Havnará oman fyri Sjónleikarhúsið, sum bygd- armaðurin gjørdi so noss- ligar. Um hann hevur fingið hugskotið higani, so var tað ikki líkari. Dett arbeiði. her hevur verið. Skráarnir báðu megin lagdir við gróti Heri fjórðingar tilsamans Oe dett man hava kostað! Ella bretar hava arbeitt phict 120 eru slakir fýra tímar át sigla vestur ul Hampt (our BRETAR A SEIÐABERGI Ikki sær serliga reimt ut vatnið í ánni, so ivasamt er um livandi kíkt av fiski er Kortini, nógv fólk er á seiðabergi. Ongan sá eg teir fáa. Men annars heyði tað ikki verið fyri mark at verið rættur stutleikafiskari Eitt ótal av skipum, summu comul, ukist mær, størn og smærri, standa uppi á turr- um. Onkur er í ferð við at mála. Onkustaðni sær út til, at fólk húsast í teimum, ið hvussu er sum summarbýli Tjøld síggjast fyri gluggum og kúgveygum Plantur fram við lúnningini. Vit eru so langt frá, at eg síggi ikki, um tað eru plastikplantur Og har, sum so atdjúpt er, liggja eisini skip bundin við land SKATTA DÝPIÐ Beint sum vit sigla, so tekur hann brádliga frá, rennur upp á afturdekkið, Wívur eftir einum longum stranga og rennur hann niður fram- eftir í sjógvin. Nú skal dýpið skattast. Hetta síðsta strekkið, vit hava siglt, tíkist vera rættuliga grunt, og skiparin, ungur maður, vil ikki, at nakað skal henda Men strangin røkkur ikki í botn, so her man vera vandaleyst. So varð koyrt áaftur. Framhald “>